மின்சாரம்

பக்தியோ! பக்தி!! - பார், பார்!

3.12.2017 நாளிட்ட ‘தினமலர்’ நாளேட்டின் வார மலரில் வந்துள்ள கேள்வியும் - பதிலும் இதோ:

‘‘ஜி.தேவி, நிலக்கோட்டை

கேள்வி: தற்போது, கோவில்களில் கூட்டம் அலைமோதுகிறதே.... காரணம் என்ன?

பதில்: தப்பு செய்பவர்கள் பெருகி விட்டனரோ என்னமோ.... செய்யும் தப்புக்குப் பரிகாரம் தேட, நியாயம் கற்பித்துக்கொள்ள கோவிலை நாடுகின்றனர் போலும்!

‘‘கோவிலில் கூட்டம் சேருவதற்குக் காரணம் கடவுள் பக்தி அதிகரித்து, எல்லோரும் ஆஸ்திகர்களாகி விட்டார்கள் என்பதற்கு இது அடையாளம்; நாத்திகத்தின் செல்வாக்கு சரிந்தே வருகிறது'' என்று வழக்கமாக ஆர்.எஸ்.எஸ்., இந்து முன்னணிக் கூட்டத்தினர்போல -முழுப் பூசணிக்காயை சோற்றில் மறைக்க முயற்சி செய்யாமல், ‘தினமலர்’ ஏட்டில் உண்மைகளைச் சொல்லியுள்ளனர். பலே! பலே! உண்மை ஒரு நாள் வெளியாகித்தானே தீரும்.

முன்பே திருமுருக கிருபானந்தவாரியார் அவர்கள் மிகுந்த சலிப்பு - சங்கடத்துடன் ‘‘கோவிலில் கூட்டம் சேருகிறது; பக்தி பெருகி விட்டதா என்று பார்த்தால், ஏமாற் றம்தான்! ஒழுக்கம் வளரவில்லையே. கட வுளைவேண்டுகிறவர்கள்கூடமுன்பு‘அரகர மகாதேவா’ என்று ஓங்கி ஒருமித்துக் கூறுவார்கள்.

இப்போது பக்தியுடன் கண்ணைமூடிக் கொண்டதுபோலக் காட்சியளிக்கும் புது இளம் பக்தன் எப்படிக் கூறுகிறான் அதை - தெரியுமா? ‘அர, கர மாதே வா!’ என்று அல்லவா கூவுகிறான்! இதுவா பக்தி?‘‘ இப்படிக் கூறினார்!

முன்பு, தந்தை பெரியார் சொல்வார்; சுயமரி யாதை மேடைகளிலும் பேசுவார்கள்:

‘‘ஆண்களுக்கு மட்டும் ஒரு நாள் கடவுள் தரிசனம்; பெண்களுக்கு வேறு ஒரு நாள் கடவுள் தரிசனம் என்று தனித்தனியே பார்த்து அனுப்பினால், வண்டாட்டம் - கொண்டாட்டம் குறைந்து, உண்டியல் வசூலே குறைந்துவிடுமே!

கடவுள் பிறகு தர்மகர்த்தா கனவில் தோன்றி, ‘அய்யோ இப்படி ஆண் - பெண் பிரிவினை ஏற்படுத்தி, என் பொழப்பைக் கெடுத்துவிட்டீர்களே பாவிகளே; உடனே இந்த சிஸ்டத்தை மாற்றி, பழையபடி ஆண் - பெண் பேதமின்றி அனுப்புங்கள்’’ என்றல்லவா உத்தரவு போடுவார்!

அட கடவுள் பக்தர்களே, அந்த பக்தி வியா பாரத் தரகர்களான அர்ச்சகர்களே, உங்கள் பிழைப்பு நடந்து வசூல் குறையாமல் இருந்தால் சரி!

******

திருச்செந்தூர் சுப்பிரமணிய சுவாமிக்கு அவ்வப்போது ‘சோதனைகள்’ ஏற்பட்ட வண்ணமே உள்ளது!

‘வைதாரையும் வாழ வைப்பான் என்னப்பன் முருகன்’ என்பார் வாரியார்!

‘முருகன் என் முப்பாட்டன்' என்று சொந்தங் கொண்டாடி முருகனடியில் ஓட்டுத் தேடுவார் சிலர்!

திருச்செந்தூரில் சூரனை சம்ஹாரம் செய்து விட்டு, வள்ளி - தெய்வானை சமேதரராக அமர்ந்துள்ள, அவரது மண்டம் இடிந்து விழுந்து, பரிதாபமாக ஒரு பெண் பக்தை சாவு; பலருக்குப் படுகாயம்!

கந்தன் கருணை இப்படியா காட்சியளிப்பது? பக்தர்களை இப்படியா உயிர்ப்பலி வாங்கி சோதிப்பது!

எல்லாம் வல்ல முத்தித்திரு சக்திப் பெற்ற முருகனே, உன் பக்தர்களை திருச்செந்தூரில் இப்படியா இடிபாடுகளில் சிக்க வைத்து சோதிப்பது?

கடவுள் சர்வ சக்தி, சர்வ வியாபகத்தினன், கருணையே வடிவானவன். எல்லாம் ‘புஸ்‘சென போய்விட்டதே! இன்னமுமா கடவுள் நம்பிக்கை - பக்தி வியாபாரம்?

 

ஊசிமிளகாய்


வரும் 16ஆம் தேதி சனியன்று மாலை திருக்காட்டுப் பள்ளியில் திராவிடர் கழகத்தின் சார்பில் இரு பெரும் விழாக்கள்!

உலகின் மிகப் பழைமையான ஜோர்டான் நாட்டின் தலைநகரான ஜாவா அணை, எகிப்து நாட்டின் பாடி அல்-கரவி அணை, சிரியா நாட்டின் க்வாதினா அணை இவைகளையும் விஞ்சிய அளவிற்குப் பழமையானது  கரிகாலன் என்னும் தமிழ் மாவேந்தன் கட்டிய கல்லணை என்று பாராட்டப்படுகிறது.

களிமண் பாறைகளைக் கொண்டு 1080 அடி நீளம் 40 முதல் 60 அடி வரை அகலம். 15 முதல் 18 அடி வரை உயரம் ஆகிய பரிமாணங்களுடன் வளைந்து செல்லும் நாகம் போல் கட்டப்பட்டதே கல்லணை!

சிறீரங்கத்தின் கீழ் எல்லையில் காவிரி ஆற்றிலிருந்து சிறீரங்கத்தின் வடபுறத் தாழ்வுப் பகுதிக்கும் வெள்ளம் ஊடறுத்துச் செல்லுகிற அரிப்புப் பாறையின் குறுக்கே (முக்கொம்பு)  இந்தச் சாதனையைச் செய்து முடித்த செயற்கரிய வீரன் கரிகாலன்!

இது ஒன்றும் கற்பனைப் புராணமுமல்ல; நரேந்திரமோடி சொல்லும் சிவபெருமானின் பிளாஸ்டிக் அறுவை சிகிச்சை அண்டப் புளுகும் அல்ல.

தமிழர்களின் தொழில் நுட்ப அறிவைப் பறைசாற்றும் கருவூலம் இது.  அந்தச் செயற்கரும், செயலை செய்து காட்டிய கரிகாலனுக்கு கோயில்களை கட்டி சோம்பேறிப் பார்ப்பனர்களை ஊட்டி வளர்த்த அரசர்களுக்குக் கொடுக்கப்படும் முக்கியத்துவம் கொடுக்கப்படவில்லை என்பதுதான் வேதனை.

கி.பி. இரண்டாம் நூற்றாண்டில் இப்படியொரு அணையா என்று இந்திய நீர்ப் பாசனத்தின் தந்தை எனப் போற்றப்படும் ஆர்தர் காட்டன் என்னும் ஆங்கிலப் பொறியாளர் ஆச்சரியப்பட்டுப் பாராட்டியுள்ளார். 1829ஆம் ஆண்டில் அங்குப் பாசனப் பகுதியின் தனிப் பொறுப்பாளராக ஆங்கிலேய அரசால் நியமிக்கப்பட்டவர்தான் ஆர்தர்காட்டன்; கல்லணைக்கு அமைக்கப்பட்ட அடித்தளத்தை ஆராய்ந்த அவர் பழந்தமிழரின் அணை கட்டும் திறனையும் பாசன மேலாண்மையையும் உலகுக்கே எடுத்துக் கூறினார். கல்லணைக்கு அவர் சூட்டிய பெயர் 'கிரான்ட் அணைகட்" என்பதாகும்.

விவசாயம், பாவத் தொழில் என்று பழித்துரைத்தபார்ப்பனீயத்துக்கு எதிராக பாசன வசதியைப் பெருக்கும் பெரு நோக்கத்தோடு இப்படி ஒரு தமிழ் மன்னன் சிந்தித்தான் - செயல்பட்டான் என்பது எத்தகு சிறப்புக்குரியது!

இருட்டடிக்கப்பட்ட பகுதிகளை வெளிச்சத்துக்குக் கொண்டு வருவதுதானே திராவிடர் கழகத்தின் முன்னுரிமைப் பணி - அந்த அடிப்படையில் தான் கரிகாலனுக்குப் பெருவிழா!

அதேபோல புராணங்களிலும், இதிகாசங்களிலும் அசுரன் என்றும், இராட்சதன் என்றும், தஸ்யூக்கள் என்றும், இழித்துரைக்கப்படுவோர் எல்லாம் திராவிடர்களே என்று பார்ப்பன வரலாற்று ஆசிரியர்களேகூட மறுக்க முடியாமல் வரலாறாகப் பதிவு செய்துள்ளனர்.

மகாவிஷ்ணு அவதாரம் எடுத்ததெல்லாம் அத்தகு அசுரர்களை, திராவிடர்களை அழிக்கத்தானே! அப்படி அழிக்கப்பட்டவன் தான் நரகாகரன்.

என்ன கொடுமை என்றால் ஆரியர்களால் சூதாகக் கொல்லப்பட்ட அந்த நாளை 'தீபாவளி' என்று  நம்மையே நம்பவும் வைத்து விழாவாக நம்மை கொண்டாடவும் வைத்து விட்டானே! நம் கையைக் கொண்டே நம் கண்களை குத்தச் செய்து விட்டதே குள்ள நரிக் கூட்டம்!

பூதேவர்கள் என்று கூறப்படும் பார்ப்பனர்களை எதிர்த்த அசுரர்கள், நம் திராவிடர்கள் என்ற உண்மையை வெளிச்சத்துக்குக் கொண்டு வர வேண்டாமா? அதற்காகத்தான் கரிகால் பெருவளத்தானோடு, நரகாசுரனுக்கும் விழா!

திராவிட இனவுணர்வாளர்களே! சனியன்று நீங்கள் இருக்க வேண்டிய இடம் திருவையாறையடுத்த திருக்காட்டுப் பள்ளி! தமிழர் தலைவர் பங்கேற்கிறார் - கருத்தரங்கம் - கலையரங்கம் களை கட்டும். மாவட்ட கழகப் பொறுப்பாளர்கள் பம்பரம் போல் பணியாற்றுகிறார்கள். மழையின் காரணமாக ஒரு முறை ஒத்தி வைக்கப்பட்டதால் பொருள் சேதம் உட்பட பல சிரமங்கள் இருந்தாலும் அவற்றையெல்லாம் பொருட்படுத்தாது - தமிழர் தலைவர் ஆணையைச் சிரமேற் கொண்டு செய்து முடிப்பவர்கள் ஆயிற்றே -  நம் கருஞ்சட்டைத் தோழர்களாம் கொள்கை மாமணிகள்!  அந்த உழைப்பை மதிப்போம்! நமது இனமானக் கொடியை உயர்த்துவோம். வாரீர்! வாரீர்!!

- மின்சாரம்

இதற்கு என்ன பதில்?

உலகத்தில் நான்கு வருணத்தாருக்கும் சங்கர சாதியிற் பிறந்தவர்களில் சிலர் மிலேச்சபாஷையுள்ள வர்களாயும் சிலர் ஸமஸ்கிருதம் முதலிய உயர்ந்த பாஷையுள்ளவர்களாயும் இருக்கிறார்கள்.  ஆகிலும் அனைவரும் தஸ்யூக்களென்று சொல் லப்படுவார்கள்.

("தஸ்யூக்களென்பது - திருடர்கள்")
மனு - அத்தியாயம் 10 - சுலோகம் - 45

சோ. இராமசாமி மறைந்த பிறகு கோயங்கா வீட்டுக் கணக்கப் பிள்ளை யான திருவாளர் குருமூர்த்தி அய்யர், 'துக்ளக்' ஏட்டின் ஆசிரியராக அமர்த்தப்பட்டார். (பார்ப்பனரைத் தவிர வேறு யார்தான் வர முடியும்?)
'சோ'வின் பூணூல் தனம், பார்ப்பனத்தனம் அட்சரப் பிசகின்றி அப்படியே தொடர்ந்து கொண்டுள்ளது.

மணி சங்கர அய்யர், பிரதமர் மோடியை 'நீசன்' என்று பொருள்படும் படிக் கூறி விட்டாராம். அடேயப்பா குருமூர்த்தி அய்யருக்கு பொத்துக் கொண்டு வந்ததே ஆத்திரம்! உடனே அய்யா பெரியாரிடம் சாஷ்டாங்கமாகத் தண்டனிட்டு புலம்பித் தவிக்கிறார்.

ஆம் - இப்படியெல்லாம் அவதூறு செய்தால் அய்யராக இருந்தாலும் அய்யாவிடம் தானே சரணடைய வேண்டியுள்ளது.

பிரதமர் நரேந்திர மோடியை 'சூத்திரர் என்று அடித்துச் சொல்லு வதற்கு இப்படியொரு சந்தர்ப்பத்தைத் தேடிக் கொண்டு இருந்தார் போலும்!

மாண்புமிகு நரேந்திர மோடி சூத்திரர்தான் முக்காலும் உண்மைதான்.

ஆனால் அந்த சூத்திரர் பட்டம் மிக மிக இழிவானது பிரம்மாவின் காலில் பிறந்த ஜாதி சூத்திரர் என்பது அவருக்குத் தெரியுமா?

அந்த மனுநீதியில் சூத்திரன் என்றால் என்ன என்று கூறியிருக்கிறதே அதுவும்தான் தெரியுமா?

சூத்திரன் என்பவன் ஏழு வகைப்படும்.

1) யுத்தத்தில் புறங்காட்டி ஓடுபவன், 2) யுத்தத்தில் கைதியாகப் பிடிக்கப்பட்டவன், 3) பிராமணனிடத்தில் பக்தியினால்  ஊழியம் செய்கிறவன், 4) விபச்சாரி மகன் 5) விலைக்கு வாங்கப்பட்டவன், 6) ஒருவனால் கொடுக்கப்பட்டவன், 7) தலைமுறை தலைமுறையாக ஊழியம் செய்கிறவன். (மனுதர்ம சாஸ்திரம்

அத்தியாயம் 8 சுலோகம் 415)

இந்த உண்மை எல்லாம் பிரதமர் மோடிக்குத் தெரிந்திருந்தால் திருவாளர் குருமூர்த்தி அய்யரை பார்த்து ஒரு கேள்வி கேட்டிருப்பாரே!

"குருமூர்த்தி அய்யரே குருமூர்த்தி அய்யரே, உம் தோளில் தொங்கும் பூணூலுக்கு என்ன பொருள்? துவி ஜாதி - இரு பிறவியாளன், பிரம்மாவின் முகத்தில் பிறந்தவன் நீவீர் என்று சொல்லுவதாகத்தானே அர்த்தம் அந்த வகையில் பார்ப்பனரல் லாதானாகிய பிற்படுத்தப்பட்ட சமூகத்தைச்  சார்ந்த என்னை நீவீர்  சூத்திரன் என்று இழிவுபடுத்துவதாகத் தானே பொருள்?

இந்தக் கேவலத்தையும் தாண்டியா மணிசங்கர அய்யர் கூறி விட்டார்" என்று கேட்டிருக்க வேண்டுமே! கேட்கவில்லையே! ஏன்?

அவர் கேட்க மாட்டார் - ஆம் கேட்கவே மாட்டார் ஏன்? அவர்தான் இந்துராஷ்டிரம் - ராமராஜ்ஜியம் அமைக்க வேண்டும் என்று சொல்பவராயிற்றே! இந்து ராஜ்ஜியத்தை ஒப்புக் கொண்டால், சூத்திரத் தன்மையை ஏற்றுக் கொள்பவராயிற்றே. சூத்திர இழிவை சுவையானதாக, சுகமானதாக நம்புகிறவர் - சுமப்பவர் ஆயிற்றே!

மணிசங்கர அய்யர், மோடியைப்பற்றி சொன்னதற்காக தாண்டித் தோண்டிக் கிணற்றில் விழும் திருவாளர் குருமூர்த்தி அவர்களே "நான் பிராமணன்" என்னும் ஜாதி ஆதிக்கத் திமிரின் அடையாளமான பூணூலை முதலில் அறுத்தெறிந்து விட்டு அதற்குப் பின் அரட்டையடிக்க வாரும் அனையும் சந்திக்கத் தயார்தான்!

சிண்டு முடிந்து சிரித்திடும் நரிகளே இந்தச் சில்லுண்டித்தனம் எல்லாம் எங்களிடம் வேண்டாம்!!

- மின்சாரம்



வரலாற்றைச் சொன்னால் வாரிச் சுருட்டி எழுகிறார்கள். புராணங்களைச் சொன்னால் புளகாங்கிதம் அடைகிறார்கள்.

காரணம், வரலாறு காகப்பட்டர் கூட்டத்தின் காழ்ப்புக் காரிருள் முகத்தை வெளிச்சத்துக்கே கொண்டு வந்து விடும். புராணங்களை சொன்னால் அவர்களின் புனை சுருட்டுகள் புரோகித கூட்டத்தின் பூர்சுவா தனம் கெட்டிப்படுத்தப்பட்டு விடும். சிறுபான்மைக் கூட்டம் பெரும்பான்மை இனத்தை பக்திப் போதை ஏற்றிக் கீழே உருட்டி விடும்.

வரலாறு, கைபர் கணவாயை நினைவுபடுத்தும்; வேத புராணக் குப்பைகளோ பிரம்மாவின் முகத்தில் பிறந்தவன் பிராமணன், காலில் பிறந்தவன் சூத்திரன் அதற்கும் கீழே பஞ்சமன் என்று நம்ப வைத்து விடும்.

விடுதலைச் சிறுத்தைகள் கட்சியின் தலைவர், எழுச்சித் தமிழர் மானமிகு தொல்.திருமாவளவன் அண்ணல் அம்பேத்கர் நினைவுநாளில் (அந்நாளை தேர்ந்தெடுத்துதானே பார்ப்பனப் பாசிசக் கும்பல் 450 ஆண்டு வரலாறு படைத்த முசுலிம் மக்களின் வழிபாட்டுத் தலத்தை அயோத்தியில் இடித்து துவம்சம் செய்தது) எழுச்சி தமிழர் சில வரலாற்று உண்மைகளை முன் வைத்தார். (6.12.2017)

அயோத்தியில் பாபர் மசூதி இருந்த இடத்தில் ராமன் கோயில் இருந்தது. அதனை இடித்து விட்டுத்தான் அங்கே பாபர், மசூதியைக் கட்டினார் என்று வரலாற்றைத் திரித்துக் கூறி பாபர் மசூதியை இடித்துத் தள்ளினார்கள். அவ்விடத்தில் ராமன் கோயிலை கட்டியே தீருவோம் என்று காவிகள் களேபரம் செய்கின்றனர்.

காவிகளின் அந்தக் கண்ணோட்டத்தை பார்க்கப் போனால் எத்தனை எத்தனையோ புத்தர் கோயில்களை இடித்து விட்டு இந்துக் கடவுள்களின் கோயில்கள் கட்டப் பட்டுள்ளனவே - அந்த இடங்களில் எல்லாம் மீண்டும் பவுத்த கோயில்களை கட்ட சம்மதிப்பார்களா? என்ற திருமா. அவர்களின் கேள்வியில் அறிவுப்பூர்வமான சுணை இருக்கிறது.

ஏதோ பொத்தாம் பொதுவில் அவர் சொல்லவில்லை. வரலாற்று உண்மைகளை ஒளிவுமறைவில்லாமல் உடைத்துக் காட்டினார்.

சங்பரிவார் கூட்டத்திற்கு அறிவு நாணயம் இருக்குமே யானால் திருமா அவர்களின் கூற்றை ஆதாரங்களுடன் மறுக்க முன்வரவேண்டும். மாறாக பந்தை அடிக்க முடிய வில்லையென்றால் காலை அடிக்கும் கெட்ட விளையாட்டை (FOUL GAME) ஆட முயற்சிப்பது அவர்களின் அடவாடித் தனத்தையும், ஆற்றாமையையும்தான் வெளிப்படுத்தும்.

1. திருப்பதி ஏழுமலையான் கோயில் ஒரு காலத்தில் புத்தக் கோயிலாக இருந்தது என்று பேசினார் எழுச்சித் தமிழர். அதில் என்ன தவறு இருக்கிறது?

மகாராட்டிரா மாநிலத்தைச் சேர்ந்த டாக்டர் கே.ஜமனாதாஸ் F.R.C.S. என்பவர் TIRUPATHI BALAJI WAS A BUDDHIST SHRINE    எனும் ஆய்வு நூலை எழுதினாரே.

Lord vengatrama presiding deity.on the famous tirumalai hills. Popular known as balaji of tirupathi, is important vaishnava Shrine of south india. The natives of lord venkatrama has always peen a matter of dispute for centuries.

Some consider him-as Vishnu, skanda, siva. some as sakti same as skanda and some as harithra. In fact it was on old Buddhist shrine murthi itself being Buddhist; and it was taken over for bramine worship during the general fall off Buddhism he was a god of tribal Buddhist and was vaishanavized by saint and lattu sankarithzed and brahmanized by pandits in his present form.

The weapons on him are not original but provided at a lattu date . how this was brought about is captained with all historical and archeological evidence. Cult’s of vitiated of pandharpur jagannath of puri. Ayappa on sabarimala etc. which were originally Buddhists are directed and many other Buddhist shrines which was buried are destroy and the history.of india in general and south India in particular from seventh to tenth century during the period of fall in Buddhist and rise of Brahmin tirupathi in Tread.

“திருப்பதி பாலாஜி என்று அறியப்பட்ட வெங்கட்ராமன் முதன்மையான கடவுளாக உள்ளது. தென்னிந்தியாவில் திருமலை கோயில் முக்கிய வைணவக் கோயிலாக உள்ளது.  பல நூற்றாண்டுகளாக வெங்கட்ராமக்கடவுளின் இருப்பிடம் என்பது எப்போதுமே பிரச்சினைக்குரியதாக இருந்து வந்துள்ளது. சிலர் விஷ்ணுவாகவும், கந்தனாகவும், சிவனாகவும், இன்னும் சிலர் கந்தனைப்போல் சக்தியாகவும், சிலர் ஹரித்ராவாகவும் கூறிவருகின்றனர்.

உண்மையில் இது ஒரு பழைமைவாய்ந்த புத்தர் கோயிலாக (புத்த விகாரமாக) இருந்துள்ளது. கருவறைக்குள் உள்ள சிலையும் புத்தரின் சிலையாகும். பல இடங்களைப்போலவே புத்த மத வீழ்ச்சியைத் தொடர்ந்து பார்ப்பனர்களின் வழிபாட்டு முறைக்கு மாற்றப்பட்டது. பழங்குடியினரின் புத்தராக இருந்த சிலை பார்ப்பனர்களால் வைணவமாக்கப்பட்டது. லட்டு பிரசாதமாக்கப்பட்டது. கருவறையில்   தற்போதும் உள்ள சிலையில் ஏற்படுத்தப்பட்டுள்ள மாற்றங்கள் பண்டிதர்களால் பார்ப்பன மயமாக்கப்பட்டது. தற்போது சிலையில் பொருத்தப் பட்டுள்ள கருவிகள் யாவும் தொடக்கத்தில் இருந்தவை கிடையாது. லட்டு அறிமுக காலத்தில்தான் ஏற்படுத்தப்பட்டது. இவை யாவும் வரலாற்றுத்துறை, தொல்லியல்துறை ஆய்வுகளின் ஆதாரங்களின்மூலமாக  வெளியாகியுள்ளன.

பூரியில் உள்ள பந்தர்பூர் ஜெகனாதன், சபரிமலை அய்யப்பன் உள்ளிட்ட பல இடங்களிலும் இதேபோன்றே வழிபாட்டு முறைகள் உருவாக்கப்பட்டன. இவை யாவும் தொடக்கத்தில் புத்த விகாரங்களாகவே இருந்தன.
இந்தியாவின் வரலாற்றில் பல இடங்களிலும் புத்த விகாரங்கள் இடிக்கப்பட்டு புதைக்கப்பட்டன. தென்னிந் தியாவில் குறிப்பாக ஏழாம் நூற்றாண்டிலிருந்து பத்தாம் நூற்றாண்டு வரையிலான காலகட்டத்தில் புத்த மதம் வீழ்ச்சியடைந்ததும், திட்டமிட்டு திருப்பதியில் பார்ப்பனியம் கோலோச்சத் தொடங்கியது” என்கிறார் டாக்டர் ஜமனாதாஸ்.

வைணவக் கோயில்களில் மொட்டை அடிப்பது கிடையாது.  ஆனால் திருப்பதி ஏழுமலையான் என்னும் வைணவக் கோயிலில் பக்தர்கள் மொட்டை அடித்துக் கொள்கின்றனர். மொட்டையாக இருப்பது என்பது புத்த மார்க்கத்தைச் சார்ந்ததே!

இந்த நூலுக்கு இந்தப் பூணூல் கூட்டம் மறுப்பு எழுதியதுண்டா?

2. அய்யப்பன் கோயில் புத்தர் கோயில் என்று சொன்னார் விடுதலை சிறுத்தைகள் கட்சியின் தலைவர். ஏதோ மேம்போக்கில் கூறவில்லை. மயிலை சீனி வேங்கடசாமி அவர்களால் எழுதப்பட்ட ஆய்வு நூலான “பவுத்தமும் தமிழும்” எனும் நூலில் இதுகுறித்து ஆய்வு செய்து நிறுவி உள்ளாரே!

சாஸ்தா என்பது புத்தருக்குரிய பெயர். ‘அமரகோசம்‘, ‘நாமலிங்கானு சாசனம்‘ நிகண்டுகள் இதற்கு ஆதாரம். சாத்தனார் என்னும் பெயர் புத்த மார்க்கத்தை சேர்ந்தவர்கள் சூட்டிக் கொள்வதாகும். சீத்தலைச் சாத்தனார், பெருந்தலைச் சாத்தனார், மோசி சீத்தனார், வடமவணக்கன் பெருஞ்சாத்தனார், ஒக்கூர் மாசாத்தனார், கருவூர்க் கந்தப்பிள்ளை சாத்தனார் முதலிய சங்க காலப் புலவர்களை எடுத்துக் காட்டியுள்ள மயிலை சீனிவேங்கடசாமி, புத்தருக்கும், புத்தக மார்க்கத்தைச் சேர்ந்தவருக்கும் மத்தியில் இருந்த பெயர் அய்யப்பனுக்கு வந்தது எப்படி? சாஸ்தா என்று அய்யப்பனை அழைத்ததன் மர்மம் என்ன?

அதே போல சாத்தான், சாஸ்தா என்றால் அதன் பொருள் அய்யன், அல்லது அய்யனார் என்பதாகும். குரு, ஆசான் என்பது விளக்கம். புத்தருக்கு உள்ள இந்தப் பெயரையே அய்யனார், அய்யப்பன். இந்துக்கடவுள்களாக உருட்டல் புரட்டல் வேலையில் இறங்கினர்.

இன்னொரு கட்டத்தில் இந்த சாத்தனாரை, திருமாலுக்கும் சிவனுக்கும் பிறந்த பிள்ளை என்றே கூறிவிட்டனர்.

திருநாவுக்கரசரான அப்பர் பாட்டாகவே பாடித் தீர்த்து விட்டார்.

பார்த்தனுக் கருளும் வைத்தார்

பரம்பரை பாட வைத்தார்
சாத்தனை மகனா வைத்தார்
சாமுண்டி சாமவேதங்
கூத்தொடு பாட வைத்தார்
கோமள ராமதிய நல்ல
தீர்த்தமுஞ் சடைமேல் வைத்தார்
திருப்பயற்றூரனாரே!
என்பது தேவாரப்பாடல்.

அய்யப்பனை அரிகரபுத்திரன் என்று சொல்லுவதை இத்தோடு இணைத்துப் பார்த்தால் இவர்களின் தில்லுமுல்லு திருகுதாளம், தாளம் தப்பாமலேயே தெரிந்து விடும்.

புத்தரை, மகாவிஷ்ணுவின் அவதாரம் என்று மாய்மாலம் செய்ததெல்லாம் இப்படித்தான்.

புத்தரின் அறமொழிகளில் (பஞ்சசீலங்கள்) முக்கியமானது பிறன் மனைவியை விரும்பாதே என்பது. இந்தக் கொள்கைக்கு எதிர்ப்பாக கிருஷ்ண அவதாரக் கதை ஆரிய பார்ப்பனர்களால் இட்டுக்கட்டி பரப்பப்பட்டது. காமவிளையாட்டுகளை மக்களிடையே அதிகரிக்கச் செய்வதே கிருஷ்ண லீலா கதையின் நோக்கம். புத்தர் கொள்கையின் செல்வாக்கை ஒழிக்கவே கிருஷ்ணாவதாரக் கதை இட்டுக் கட்டப்பட்டது. (என்சைக்கிளோபீடியா பிரிட்டானிக்கா தொகுதி -4)

3. விநாயகர் என்பதும் புத்தரை உருமாற்றியதுதான் என்ற கருத்தையும் திருமாவளவன் முன்வைத்தார். புத்தருக்கு, விநாயகன் என்றப் பெயரும் உண்டு. அந்த அடிப்படையில் பிள்ளையாரை, விநாயகர் ஆக்கி அரசமரத்தடியின் கீழ் வைத்து விட்டனர்.

அரசமரம் என்பது புத்தர் அரசர் என்ற அடிப்படையில் அமைந்தது. அரச மரத்தடியில் இருந்த விநாயகரான புத்தரை இந்துக் கடவுளாக உருமாற்றி விநாயகராக்கிய (பிள்ளையார்) சூழ்ச்சி இந்த அடிப்படையில்தான்.

பழைய சைவ சமயத்தில் விநாயகர் கிடையாது. கி.பி. 6ஆம் நூற்றாண்டுக்குப் பிறகு விநாயகர் வணக்கம் சைவ சமயத்தில் புதிதாக புகுத்தப்பட்டது என்று தமிழ்க்கடல் மறைமலை அடிகள் கூறுவதும் கவனிக்கத்தக்கதாகும்.

காஞ்சிபுரத்தில் உள்ள காமாட்சி அம்மன் கோயில், புத்தரின் தாராதேவி கோயில் என்றும், ஏகாம்பரேஸ்வரர் கோயில் புத்தர் கோயில் என்றும், பவுத்தமும் தமிழும் என்ற நூலில், ஆய்வின்  அடிப்படையில் நிலை நிறுத்தப்பட்டுள்ளது.

பூரி ஜெகந்நாதர் ஆலயம் பழங்காலத்தில் புத்தர் கோயிலாக இருந்தது என்று சொல்லி இருப்பவர் யார் தெரியுமா? அமெரிக்கா வரை சென்று இந்து மதத்தை பரப்பி வந்த சாட்சாத் விவேகானந்தர்தான் (நூல்: “இந்தியத் தாயின் பணிக்கு இளைஞர்களே வருக”)

நாகப்பட்டினத்தில் புத்தர் தெய்வம் பசும் பொன் னால் செய்யப்பட்டிருந்தது. அதனை ஆலிநாடர் (திருமங் கையாழ்வார்) களவில் கொண்டு வந்து திருவரங்கத்து மதில் செய்வித்தார். அவர் அச்சமயத்தில் கடவுள் தன்மையராய் விளங்கினார். அவரைக் குற்றம் கூறுநர் ஒருவரும் இலர். (சைவ சித்தாந்த கழகம் - சென்னை வெளியிட்டுள்ள ‘தஞ்சைவாணன், கோவை’, பக்கம் -7, வரிகள் 26 - 30)

திருடியவனுக்கு தெய்வாம்ச முத்திரையைக் குத்தும் இந்த சாமர்த்தியம் பார்ப்பனருக்கே உரித்தான தனிக்குத்தகையே!.

புத்தருக்கு தருமராசர் என்ற பெயரும் உண்டு. பிற்காலத்தில் இந்த தருமராசன் கோயிலை மகாபாரதத்தில் வரும் கதாபாத்திரமான தருமராசன் கோயிலாக உரு மாற்றினார்கள்.

இன்னொரு வகையில் புத்தர் சிலைகளை சின்னத்தனமாக கேவலமாகப் பேசும் பொருளாக்கிய கொடுமையும் உண்டு.

தஞ்சாவூர் மாவட்டம், திருவலஞ்சுழியில் உள்ள புத்தர் சிலையை கடன்காரச் செட்டி என்று ஏகடியம் செய்ய வைத்தனர்.

திருஞானசம்பந்தன் என்னும் தேவாரம் பாடிய சிறுவன் பவுத்தர்களையும், சமணர்களையும் எவ்வளவு கேவலமாகப் பாடியிருக்கிறான்.

மண்ணகத்திலும் வானிலும் எங்குமாய்த்
திண்ணகத் திருவால வாயருள்
பெண்ணகத் தெழில் சாக்கியர் பேயமன்
பெண்ணர் கற்பழிக்கத் திருவுள்ளமே
என்பது தேவாரப்பாடல்.

பவுத்தர், சமணர் வீட்டு அழகிய பெண்களை கற்பழிக்க மதுரையில் வீற்றிருக்கும் சிவனே அருள்புரிவாயாக  என்பதுதான் இப்பாடலின் கருத்தாகும்.

16 வயதில் அற்பாயுளில் செத்துப்போன சிறுவனான, பிஞ்சில் பழுத்த இந்தப் பார்ப்பனன் இவ்வளவுக் கீழ்த்தரமாக பாடினான் என்றால் அவனின் வாரிசுகளான இந்த இந்துத்துவக் காவிக் கும்பல் என்னதான் பேசமாட்டார்கள் - எந்தக் கேவலத்தின் எல்லைக்குத்தான் செல்லமாட்டார்கள்!

எண்ணாயிரம் சமணர்களை கழுவில் ஏற்றிய கோயில் திருவிழா, பிரம்மோற்சவமாக  ஆண்டுதோறும் மதுரையில் நடந்து கொண்டுதானே உள்ளது.

திருநீறு இல்லாத நெற்றியைச் சுடு, சிவாலயம் இல்லாத ஊரைக் கொளுத்து என்று உபநிடத் திருமொழி கூறுவதை சமஸ்கிருதத்தில் கரை கண்ட மறைமலை அடிகள் கூறுகிறார். (அறிவுரைக் கொத்து - பக்கம் 17)
இந்த லட்சணத்தில் அன்பே சிவமாம்!

புஷ்யமித்திரன் என்னும் பெயர் தாங்கிய அரசன் கி.மு. 2ஆம் நூற்றாண்டில் பல்லாயிரக்கணக்கான ஆராமங்களை (புத்த பிக்குகளின் இடம் வனங்களில் அமைந்ததால் ஆராமம் என்று அழைக்கப்பட்டது) அழித்ததோடு பல்லாயிரக்கணக்கான புத்த பிக்குகளையும் கொன்றொழித்தான்.

சுதன்யா என்னும் மன்னன் சேது முதல் இமயம் வரை உள்ள குடிகளில் யாரேனும் ஒருவன் பவுத்தர்களைக் கொலை செய்யாமல் இருந்து வருவதாகத் தெரிந்தால் அக்கணமே அவனைக் கொன்று விடும்படி கட்டளையிட்டிருந்ததாக ‘சங்க விஜயம்’ என்னும் நூல் கூறுகிறது.

இந்தப் பின்னணிகளைத் தெரிந்து கொண்டால் எழுச்சித் தமிழரின் தலைக்கு விலை பேசும் சக்திகளின் யோக்கியதை எத்தகையது என்பது விளங்கும். சங்பரிவார்கள் படுகொலையை பகிரங்கமாக செய்யும் பான்மையின் யோக்கியதை புலப்படும்.

தந்தை பெரியாரும், அண்ணல் அம்பேத்கரும் உருவாக்கி யுள்ள சனாதன எதிர்ப்பு பார்ப்பனீய ஒழிப்பு என்னும் ஊழிக்கனல், அத்தகைய சக்திகளை ஊதித்தள்ளிவிடும் எச்சரிக்கை! எச்சரிக்கை!!.

 

 

திப்பு சுல்தானைப் பற்றி அவதூறு பரப்புவது பார்ப்பனர்களின் - பாரதீய ஜனதாகாரர்களின் வாடிக்கையாகி விட்டது. இவ்வார ‘துக்ளக்’கில் கூட (16.11.2017) வந்த ஒரு கேள்வி பதிலைப் பாருங்கள்.

கே: கர்நாடக பா.ஜ.க.வினரின் திப்புசுல்தான் எதிர்ப்புணர்வு சரியானதா? இது தேவையற்ற மத மோதலுக்கும், மனக் கசப்பிற்கும் வித்திடாதா?

பதில்: திப்புசுல்தான் கேரளாவில் செய்த அட்டூழியங்கள் சரித்திரத்தில் இடம் பெற்றி ருக்கின்றன. நம் நாட்டில் காசி, மதுரா கோவில்களை இடித்த ஔரங்கசீப்புக்கு பின் சரித்திரத்தைப் பற்றிப் பேசுவது கூட மத மோதலை ஏற்படுத்தும் என்று, அபத்தமாகப் பேசுவது மதச்சார்பற்ற அரசியலின் தத்துவமாகி விட்டது. சரித்திரம் என்பது எல்லோருக்கும் பொதுவான உண்மை. அதை ஏற்க வேண்டும். அப்போதுதான் அது திரும்ப நடக்காது. சரித்திரம் தவறாக இருந்தால், அதைத் திருத்த வேண்டுமே தவிர, அதை மறைக்கவோ, மறுக்கவோ கூடாது.

என்று பதில் எழுதுகிறார் திருவாளர் குருமூர்த்தி அய்யர், ஆனால் உண்மை வரலாறு என்ன? இந்தக் கட்டுரையை படியுங்கள். உண்மை தெரியும்.

இந்தியாவில் முஸ்லீம் மன்னர்கள் ஆட்சி காலத்தில் கூட - பார்ப்பனர்கள் தான் அவர்களை ஆட்டி படைத்திருக்கிறார்கள். திப்பு சுல்தான் காலத்திலும் இதுதான் நிலைமை. ஆனால் திப்பு சுல்தான், இஸ்லாம் மார்க்கத்தில் சேருமாறு கட்டாயப்படுத்திய தால், 3000 பார்ப்பனர்கள் தற்கொலை செய்து கொண்டார்கள் என்று டாக்டர் ஹர்பிரசாத் சாஸ்திரி என்ற பார்ப்பன வரலாற்று ஆசிரியர் உண்மைக்கு மாறான தகவலை எழுதினார். இது எந்த ஆதாரமும் இல்லாத ஒரு புரட்டு என்பது - பிறகு ஆதாரத்துடன் தெரிய வந்தது.

திப்பு சுல்தான் என்ற முஸ்லீம் மன்னர் காலத்திலும் - பார்ப்பனர்களே  ஆட்சியை ஆட்டிப்படைத்தார்கள் என்பதையும் அந்த ஆட்சியில் 3000 பார்ப்பனர்கள் தற்கொலை செய்து கொண்டதாக கூறப்படும் வரலாற்றுப் புரட்டையும், பி.என்.பாண்டே எனும் வர லாற்று அறிஞர் அம்பலப்படுத்தியிருக்கிறார்.

இந்த சுவையான தகவல் ‘முஸ்லீம் இந்தியா’ பத்திரிகையில் பிரசுரமாகியுள்ளது.

செய்தி விவரம்:

ஒரிசா மாநில கவர்னராக இருப்பவர் பி.என்.பாண்டே வரலாற்று அறிஞர் - நூலாசிரியர் - முன்னாள் எம்.பி.யும் கூட. 1986 டிசம்பர் 19இல் ‘குதாபக்ஷ் நினைவுச் சொற்பொழிவு’ நிகழ்த்தினார். முஸ்லீம் மன்னர்களைப் பற்றி அவதூறுகள், பொய் யுரைகள், கற்பனைகள், துவேஷக் கருத்துகள் எவ்வளவு எழுப்பப்படுகின்றன; திட்டமிட்டுப் பரப்பப்படுகின்றன. என்பதை தகுந்த ஆதாரங்களுடன் விளக்கி உள்ளார். அவரின் சொற்பொழிவில் ‘திப்பு சுல்தான்’ பற்றிய ஒரு வரலாற்றுப் புரட்டு விளக்கப்பட் டுள்ளது.

1928இல் அலகாபாத்தில் ஆய்வு செய்து கொண்டிருந்தேன். என் ஆய்வுக்குரிய பொருள் திப்பு சுல்தான்! ஆங்கிலோ - பெங்காளி மாணவர் பேரவையினர் என்னை அணுகி, சரித்திரப் பேரவையைத் தொடங்கி வைத்து உரையாற்ற வேண்டுமென வேண்டினர். கல்லூரியில் இருந்த வந்த மாணவர்கள் வரலாற்றுப் புத்தகங்களுடன் இருந்தனர். அவர்களிடத்தில் உள்ள சரித்திரப் புத்தகத்தைப் புரட்டிப் பார்த்தேன். திப்புசுல்தான் பற்றி அதில் எழுதப்பட்டிருந்த தைப் பார்த்ததும் அது என்னை மிகவும் கவர்ந்தது. படித்தேன்; என் மனம் பெரும் பாதிப்புக்கு உள்ளாகியது.

“மக்கள் வலுக்கட்டாயமாக இஸ்லாம் மார்க்கத்தில் மத மாற்றம் செய்யப்பட்டதால் 3000 பார்ப்பனர்கள் தற்கொலை செய்து கொண்டனர்”

திப்பு சுல்தான் இதைச் செய்தார் என்று எழுதப்பட்டிருந்தது.

அந்த சரித்திர பாடப்புத்தகத்தை எழுதியவர் மகா மஹோபாத்தியாயா டாக்டர் ஹர்பிரசாத் சாஸ்திரி - அவர் கல்கத்தா பல்கலைக்கழகத்தில் சமஸ்கிருதத்துறைத் தலைவராக இருப்பவர்.

ஆதாரம் என்ன?

திப்புவைப் பற்றிய இந்தச் செய்தியைப் பார்த்த நான், சாஸ்திரிக்கு உடனே கடிதம் எழுதினேன். இந்த மதமாற்றம், தற்கொலை பற்றிய செய்திக்கு ஆதாரம் எங்கே கண்டீர்கள் என்று கேட்டு  பலமுறை கடிதம்  எழுதிய பிறகு பதில் வந்தது. அதில் மைசூர் கெஜட்டீயர் ஆதார நூல் என்று கூறப்பட்டது.

மைசூர் கெஜட்டீயரை அலகாபாத்திலோ கல்கத்தாவில் உள்ள இம்பீரியல் நூலகத் திலோ காண முடியவில்லை. மைசூர் பல்கலைக்கழகத் துணை வேந்தர் சர் பிரிஜ்ஜேந்திரநாத்சீல் அவர்களுக்கு எழுதி, சாஸ்திரியாரின் கூற்றுக்கு மைசூர் கெஜட்டீரியல் ஆதாரமிருக்கிறதா? எனக் கேட்டேன். துணைவேந்தர் அவர்கள் என் கடிதத்தை பேராசிரியர் சிறீகாந்தையா அவர்களிடம் அனுப்பினார். காரணம் அவர் தான் மைசூர் கெஜட்டீயரின் மறு பதிப்பு அச்சிடும் பணியில் ஈடுபட்டிருந்தார்.

பேராசிரியர் சிறீகாந்தையா எனக்கு எழுதிய கடிதத்தில், 3000 பார்ப்பனர்கள் தற்கொலை செய்து கொண்ட சம்பவம் மைசூர் கெஜட்டீயரில் எந்த இடத்திலும் குறிப்பிட வில்லையே என எழுதினார்.

அதோடு  அவர் மைசூர் வரலாற்றில் ஆய்வு செய்தவரும் ஆவார்.  அப்படியொரு சம்பவம் மைசூர் வரலாற்றில் நிகழ்ந்ததே இல்லை என்று தீர்க்கமாகக் கூற முடியும் என்றும் எழுதி இருந்தார்.

அவர் மேலும் எழுதியிருந்ததாவது:

திப்பு சுல்தானின் பிரதம மந்திரி ஒரு பார்ப்பனர்தான். அவர் பெயர் பூர்ணியா. அவரின் சேனாதிபதியும் ஒரு பார்ப்பனரே. அவரின் பெயர் கிருஷ்ணாராவ். (இந்த இடத்தில் ஓர் உண்மையைத் தெரிந்து கொள்வது நல்லது. மைசூரில் வாழ்ந்த ராவ்களுக்கு ‘ஆலமென்’ என்ற பட்டம் கொடுக்கப்பட்டது. திப்பு சுல்தான் ஆட்சியில், ‘அல் அமீல்’ என்ற அரபிப் பதத்தின் சிதைவானதே ‘ஆலமென்’ ஆகும். அதாவது திப்பு சுல்தானின் ‘நம்பிக்கைக்கு உரியவர்கள்’ ஆக கருதப்பட்டு, நம்பப்பட்டவர்கள் பார்ப்பனர்கள் ஆகும். அந்த நம்பிக்கைக்கு உரியவர்களாக அவர்கள் வாழ்ந்து வரலாறு படைத்தார்களா என்பது கேள்விக்குறியாகும். இருப்பினும் திப்பு சுல்தான் பார்ப்பனர்களை முழுமையாக நம்பியிருந்தார் என்பது தான் உண்மை வரலாறு - ஆசிரியர் குறிப்பு)

அதோடு வேறு சில தகவல்களையும் எனக்கு அனுப்பி இருந்தார். ஆண்டுதோறும் மான்யங்கள் வழங்கப்பட்டு வந்த 156 கோயில் களின் பட்டியல் வந்தது. சிருங்கேரிநாத் ஜகத்குரு சங்கராச்சாரி அவர்களுடன் திப்புசுல்தான் மிக அணுக்கமான உறவு கொண்டிருந்தார். ஆச்சாரியாருக்கு சுல்தான் எழுதிய 30 கடிதங்களின் போட்டோ நகல்களும் வந்தன.

மைசூர் மன்னர்களிடையே ஒரு பழக்கமிருந்தது. ரங்கநாதர் கோவிலுக்கு காலை உணவுக்கு முன் சென்று பார்வையிட்டு வருவது ஒவ்வொரு அரசரின் வழக்கமாகும். அதே பழக்கத்தை திப்புவும் மேற்கொண்டிருந்தார்.

பேராசிரியர் சிறீகாந்தையா ஒரு அனுமானத்தையும் கூறி இருந்தார். கர்னல் மைல்ஸ் என்பவர் ‘ஹிஸ்டரி ஆஃப் மைசூர் என்னும் நூல் எழுதி இருக்கிறார். அதில் தப்பும், தவறும் ஏராளமுண்டு. ஒரு வேளை டாக்டர் சாஸ்திரி அந்தப் புத்தகத்தைப் பார்த்து எழுதி இருந்தாலும் இருக்கலாம்’  என்று எழுதி இருந்தார். கைல்ஸ் எழுதிய புத்தகம் திப்பு சுல்தான் வரலாறு என்னும் பாரசீக புத்தகத்தை ஆதாரமாகக் கொண்டதெனவும் அந்நூல் விக்டோரியா மகாராணியின் சொந்த நூலகத்தில் உள்ளதென்றும் கூறப்பட்டது. அதையும் விசாரித்துப் பார்த்ததில் விக்டோரியா மகாராணி நூலகத்தில் அப்படியொரு நூலோ, அதன் கையேட்டுப் பிரதியோ கிடையாது என்று தெரிய வந்தது.

ஆனால் விந்தை என்னவென்றால் டாக்டர் சாஸ்திரி எழுதிய வரலாற்றுப் புத்தகம், வங்காளம், அஸ்ஸாம், பீகார், ஒரிஸா, உத்தரப் பிரதேசம், மத்தியப் பிரதேசம், ராஜஸ்தான் ஆகிய மாநிலங்களில் உள்ள உயர் நிலை பள்ளிக்கூடங்களில் சரித்திரப் பாடப் புத்தகமாக பிரசுரிக்கப்பட்டிருந்தது.

கல்கத்தா பல்கலைக்கழக துணைவேந்தர் சர் அஷூகோஸ் சவுத்திரிக்கு, எல்லா விவரங்களையும் எழுதினேன். டாக்டர் சாஸ்திரி, மைசூர் பல்கலைக்கழகத் துணைவேந்தர் சர். பிரஜேந்திரநாத் சீல், பேராசிரியர் சிறீகாந்தையா ஆகியோருடன் கொண்ட கடிதத் தொடர்புகளின் நகல் களையும் அனுப்பி வைத்தேன். டாக்டர் சாஸ் திரியின் சரித்திரப் பாடப் புத்தகத்திலுள்ள சரித்திரப்புரட்டு நீக்கப்படுவதற்கு உடனடி யாக நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டும் என்றும் கேட்டுக் கொண்டேன்.

சாஸ்திரியின் பாடப்புத்தகத்தை பாட நூலாக ஏற்றதை நீக்கி, அதைப் போதிக்கக் கூடாது என்று உத்தரவு போடப்பட்டதாக சர் அஷூகோஷ் சவுத்திரி உடனே பதில் எழுதினார்.

ஆனால் இந்த பார்ப்பன தற்கொலை பொய்யுரை இன்றுங்கூட சில பாடப்புத்தகங் களில் இடம் பெற்றிருப்பதைக் காணும் போது எனக்கு பேராச்சரியம் ஏற்படுகிறது!

இவ்வாறு பி.என்.பாண்டே தனது சொற்பொழிவில் குறிப்பிட்டுள்ளார்.

எனவேதான் பிரிட்டிஷார் வருகைக்கு முன் இந்தநாட்டில் நிலவியது ‘பார்ப்பன பொருள் உற்பத்தி முறை’ என்று நாம் கூறுகிறோம்!

உண்மை புரிகிறதா? பார்ப்பன உன்மத்தர் களின் புரட்டின் உயரமும் ஆழமும் எத்தகையது என்பது விளங்குகிறதா!

Banner
Banner