எழுத்துரு அளவு Larger Font Smaller Font

மின்சாரம்


வடசென்னை மாவட்ட திராவிடர் கழகத்தின் சார்பில் காந்தியார் நினைவு நாளில் (30.1.1948) சென்னை பெரம்பூர்- பெரவள்ளூர் சதுக்கத்தில் நேற்று (ஜன.30) ஒரு திறந்த வெளி மாநாடு நடைபெற்றது.

கருத்துரிமைப் பாதுகாப்பு - மதவெறி கண்டன திறந்த வெளி மாநாடாகும் அது.

வடசென்னை மாவட்ட திராவிடர் கழகத் தலைவர் வழக்குரைஞர் சு.குமாரதேவன் தலைமையில் நடை பெற்ற இம்மாநாட்டில், திராவிடர் கழகத் தலைவர் ஆசிரியர் கி.வீரமணி, தி.மு.க. செய்தித் தொடர்பாளரும், மாநிலங்களவை உறுப்பினருமான டி.கே.எஸ்.இளங் கோவன், விடுதலைச் சிறுத்தைகள் கட்சியின் தலைவர் எழுச்சித் தமிழர் தொல்.திருமாவளவன், திராவிட இயக் கத் தமிழர் பேரவையின் பொதுச்செயலாளர் பேராசிரியர் சுப.வீரபாண்டியன், திராவிடர் கழக துணைத் தலைவர் கவிஞர் கலி.பூங்குன்றன், சென்னை மண்டல திராவிடர் கழக செயலாளர் பொன்னேரி பன்னீர்செல்வம் ஆகி யோர் உரையாற்றினர்.

காந்தியாரைக் கொன்றவர்கள் யார்? அவர்கள் தனி மனிதர்களா? அவரைக் கொன்ற தத்துவம் எது - இன்றைய தினம்வரை அந்த சக்திகள் எந்தெந்த வடிவங்களில் உலா வருகின்றன. மதவெறி எப்படியெல்லாம் தாண்டவமாடு கிறது - கருத்துரிமைப் பறிப்பு எப்படியெல்லாம் நடக்கிறது என்பதை விளக்கும் விழிப்புணர்வு மாநாடாக அது மணம் வீசியது.

அதைப்பற்றிய ஒரு விமர்சனக் கட்டுரையே இது.

வெகுமக்களால் "மகாத்மா காந்தி" என்று அழைக்கப் பட்டவர் காந்தியார். சுதந்திர இந்தியாவுக்காகத் தலைமை தாங்கி வழிநடத்தியவர். அகிம்சை அவரது ஆயுதம் என்பதெல்லாம் பொதுவான கருத்தே!

அரசியலில் மதத்தையும், பக்தியையும் குழைத்துத் தந்தவர்தான். அவர்பற்றி ஆயிரம் ஆயிரம் விமர்சனங் கள் இருந்தாலும், பொதுவாக மதிக்கப்பெற்ற மிகப்பெரிய தலைவராக வாழ்ந்தவர் என்பது மட்டும் உண்மை. உலகளவிலும் அவரைப்பற்றி அப்படி ஓர் அபிப்ராயம் இருந்ததும் மிகப்பெரிய உண்மை.

நான் ஒரு சனாதன இந்து என்று அவர் சொன்னதுண்டு. கிராமராஜ்ஜியம் - அது ராமராஜ்ஜியம். அதுவே நான் விரும் புவது என்று விளக்கம் அளித்தவர். அந்தக் காலகட்டத்தில் எல்லாம் மகாத்மா என்று உயர்ஜாதி பார்ப்பனர் களும், அவர்தம் ஊடகங்களும் தூக்கிச் சுமந்தன.

நாளாவட்டத்தில் பார்ப்பனர்களின் உயர்ஜாதி ஆதிக்கக் கூர்மையின் சுயநலத்தை அனுபவமூலமாக அறிந்து கொள்ளவும் தலைப்பட்டார் காந்தியார்.

‘‘பிராமணன், சத்திரியன், வைசியன் - மூன்று பேர்களும் ஜாதி இந்துக்களானால் அவர்கள் சிறுபான் மைக் கட்சியினர் ஆவார்கள். பிரிட்டீஷார் வெளியேறிய இந்தியாவில் சுதந்திரத்தை நிறுவிய பின் இருந்த இடம்தெரியாமல் அழிந்து போகவேண்டியதுதான்'' என்றார் காந்தியார்.

(‘திராவிட நாடு, 12.2.1947)

காந்தியாரின் போக்கில் பெரும் மாற்றங்கள் அரும்பத் தொடங்கின. இதுபற்றி தந்தை பெரியார் கூறிய கருத்து கவனிக்கத்தக்கது.
‘‘இந்தியா ‘சுதந்திரம்' பெற்றது 15.8.1947 இல்; காந்தியார் கொல்லப்பட்டது 30.1.1948 இல். அதாவது சுதந்திரம் பெற்ற 165 ஆம் நாள் கொல்லப்பட்டார். இந்தியா மதச்சார்பற்ற நாடு என்று காந்தி சொன்னது 7.12.1947 இல். காந்தி கொல்லப்பட்டது 30.1.1948 இல். அதாவது அவர் ‘‘நம் நாடு மத சார்பற்றது என்று சொன்ன 53 ஆம் நாள் கொல்லப்பட்டார். இந்தியா சுதந்திரம் பெற்றவுடன் பார்ப்பனரின் நடத்தையைப் பார்த்து அவர் சுயமரியாதைக்காரராகிவிட்டார். அவர் கொல்லப்படாவிட்டால், இந்தியா சுயமரியாதைக் கொள்கை நாடாகிவிடும் என்று பயந்தே அவரைக் கொன்றார்கள்.''

(‘விடுதலை', 13.1.1965)

என்கிறார் தந்தை பெரியார்.

பார்ப்பன - இந்துத்துவ சக்திகளுக்குக் காந்தியார்மீது ஏன் சினம் பொங்கி எழுந்தது என்பதுபற்றி சில ஆதாரங் களை திராவிடர் கழகத் தலைவர் ஆசிரியர் மானமிகு கி.வீரமணி அவர்கள் சென்னை பெரியார் திடலில் நடை பெற்ற காந்தியார் நினைவுக் கூட்டத்தில் (1.2.2013) எடுத்து விளக்கியதுண்டு.

காந்தியார் அவர்களின் கொள்ளுப்பேரன் துஷார் ஏ.காந்தி அவர்களால் எழுதப்பட்ட ‘‘லிமீt's ரிவீறீறீ நிணீஸீபீலீவீ'' என்ற நூலிலிருந்து ஆதாரக் குவியல்களை அள்ளி அள்ளித் தந்தார்.

அவற்றுள் சில:

தொல்லை தரக்கூடிய அந்த கிழ மனிதனின் (காந்தியாரின்) தலையீடுகளைப் பொறுக்க முடியாத காங்கிரஸ் அரசும், அதன் அமைச்சர்களில் சிலரும் இருந்தனர். அவர்களுக்கு ஒரு மகாத்மாவுடன் வாழ்வது எளிதாக இருக்குமா?

உள்துறை அமைச்சர் வல்லபாய் பட்டேலுக்குக் கிடைத்த ஒரு ரகசிய அறிக்கையின்படி, காவல்துறையில் இருந்த பலரும் பல உயர் அதிகாரிகளும் ஆர்.எஸ்.எஸ். மற்றும் ஹிந்து மகா சபையின் ரகசிய உறுப்பினர்களாக இருந்தனர். அவர்கள் இந்து தீவிரவாத இயக்கங்களின் கருத்துகளையும் கொள்கைகளையும் ஆதரித்துக் கொண்டும், பிரச்சாரம் செய்து கொண்டும் பணியாற்றினர். அந்தக் குழு உறுப்பினர் கள் தீவிரவாத இயக்கங்களின் முன்னணிப் போர் வீரர்களா கவும் இருந்தார்கள் (ஷிtஷீக்ஷீனீ ஜிக்ஷீஷீஷீஜீமீக்ஷீs) என்பது ஹிட்லரின் நாஜி கட்சி மெம்பர்கள். எதிரி கட்சி ஊர்வலங்களில், மற்றும் ஹிட்லர் விரும்பாத இடங்களில் சென்று அடாவடிப் போராட்டக்காரர்களாக இருந்தனர்.

நாஜிகளுடன் தொடர்பு இருந்திருக்குமோ!

இந்த இருவர்க்கிடையில் ஏதேனும் ரகசிய ஒப்பந்தங்கள் இருந்திருக்கக் கூடுமா? விசாரணை மேற்கொள்ளப்பட்ட விதமும், காந்தியாரின் உயிரைப் பாதுகாக்க வேண்டிய காவல் துறையின் மெத்தனப் போக்கும், விசாரணை, உண்மையை வெளிக் கொண்டு வருவதற்குப் பதில், அதை மறைப்பதற்கே முயற்சிப்பதாக நம்பப்படுகிறது. 1948 ஆம் ஆண்டு ஜனவரி 20 முதல் 30ஆம் தேதி வரை, காவல்துறையினரின் பாதுகாப்பு நடவடிக்கைகள் காந்தியாரின் உயிரைப் பாதுகாக்க முயற்சிப் பதற்கு பதிலாக கொலைகாரர்கள் அவர்கள் முயற்சிகளில் எளிதாக வெற்றிகாண வழி வகுத்துள்ளது.

தொல்லையானவர் ஆனாரா காந்தியார்?

வெள்ளையர்களை வெளியேற்றுவதில் காந்தியார் வெற்றி கண்டுள்ளார். ஆனால் கெட்ட வாய்ப்பாக அவரது அரசியல் வாரிசுகளுக்கு அவரது நல்ல கொள்கைகள் பின் பற்றப்படுவதற்கு கடினமாயிற்று. அவர்களுக்கு, அவர் தேசத்தின் பிதா; அவர் உதவிகரமாக இருப்பதற்கு மேலாகவே உயிர் வாழ்ந்துள்ளார். இப்பொழுது அவர் ஒரு தொல்லையாக இருக்கிறார். காங்கிரஸ் கட்சியைக் கலைக்க வேண்டுமென்று அவர் ஆலோசனை சொல்லி இருக்கிறார். நாட்டுப் பிரிவினையை நீக்குவதற்குத்தான் பாகிஸ்தான் போவதாக அவர் பயமுறுத்தினர். தன்னுடைய லட்சிய சமுதாயத்தை உருவாக்குவதற்கு, அரசியல் காரணமாக ஆக்கப்பட்ட சில குறுகிய கால ஏற்பாடுகளை அவர் நிராகரிக்கச் செய்தார்.

அவர் ஒரு சமுதாயச் சீர்திருத்த இயக்கத்தை ஆரம்பிக்கப் போவதாக அச்சுறுத்தினார். கிராமங்களின் மறுமலர்ச்சிக்காக அவர் கொண்டிருந்த திட்டங்களுக்குப் பதிலாக வேக வேகமாக இந்தியாவை தொழில் மயமாக்கப் போவதை அவர் எதிர்த்தார். அவர் அமைச்சர்கள் மக்களின் வேலைக்காரர் களாகச் செயல்பட விரும்பினார்; அவர்களது பெரிய, ஆடம்பரமான பங்களாக்களை வீடில்லாத ஏதிலிகளின் உறைவிடமாக்க விரும்பினார். வைஸ்ராயாக இருந்த மவுண்ட் பேட்டனை அவருடைய மிகப் பெரிய மாளிகையை, ஏது மில்லா மக்களுக்கான மருத்துவமனையாக மாற்றுவதற் காக காலி செய்யச் சொன்னார்.

"இந்தக் கிழவனுடன் ஒத்துப் போக முடியாது!"

அவரது அரசியல் வாரிசுகளால், நடைமுறைக்குச் சாத்தியமில்லாத இந்தக் கிழ மனிதனுடன் எப்படி ஒத்துப் போக முடியும்? அவர், இந்த சூழ் நிலையிலிருந்து எப்படியாவது நீக்கப்பட்டால் அவர்களுக்கு என்ன இழப்பு? சில இடங்களில் அவர்மீது மிகுந்த கோபம் இருந்தது. அதை ஏன் விசிறிவிட்டு, தங்களுக்கு வசதியாக, அந்த அமைதியின் தூதுவத்தைப் பலியாக்கக் கூடாது?

ஆர்.எஸ்.எஸ். மற்றும் இந்து மகாசபை அவர்மீது கோபம் கொண்டிருந்தது. ஏனென்றால் அவர்கள், முஸ்லிம்கள் இல்லாத இந்தியாவாகப் பிரிவினை செய்ய வைத்திருந்த திட்டத்தை அவர் முறியடித்தார். பிரிவினை விளைவால் மக்கள் இடமாற்றம் செய்யப்பட்ட போது, அவர்களால் முடிந்த அளவு, இந்தியாவின் வட பகுதியிலிருந்தாவது எத்தனை இந்துக்கள் இந்தியாவுக்குள் வருகிறார்களோ, அத்தனை முஸ்லிம்களைப் பரிமாற்றம் செய்து கொள்ள விரும்பினர். இது செயல்பட்டிருந்தால், மற்ற பகுதிகளிலிருந்து முஸ்லிம் களை விரட்டியடிப்பதற்கு அது ஏதுவாக இருக்கும். முடிவில் உண்மையான இந்து தேசம் உருவாகும். இந்த முறையே ஏற்கெனவே முஸ்லீம் லீக் கட்சியானது சாமர்த்தியமாக மேற்கு பஞ்சாப், சிந்து, வட மேற்கு எல்லைப்புற மாநிலங்கள் மற்றும் கிழக்கு வங்களாம் ஆகிய பகுதிகளில் இருந்த இந்து மக்களை "வெளியேறு அல்லது கொல்லப்படுவாய்" என மிரட்டி அச்சுறுத்தி ஆரவாரம் செய்துள்ளனர். ஆனால் காந்தியார் தனது வன்செயலற்ற தத்துவத்தால் அது நடை பெறாமல் தடுத்துவிட்டார். ஓடுவதற்கு தயாராக இருந்த முஸ் லிம்களும், அவரது முயற்சியால், இங்கு தங்கி இருப்பதற்கான உறுதி பெற்றனர்.

கோபமடைந்த இந்து தீவிரவாதிகள், பாகிஸ்தான் உருவாக்கப்பட்டுவிட்டதால், இந்தியாவில் இருப்பதற்கான உரிமை முஸ்லீம்களுக்கு இல்லை என, காந்தியார்மீது, அவர்கள் குறிக்கோள் நிறைவேறாததற்கு குற்றம் சாட்டினர். ஆர்.எஸ்.எஸ். மற்றும் இந்து மகா சபா வெறியர்கள் மிகத் தந்திரமாக தங்கள் கோபத்தை மறைத்துக் கொண்டு, கிழக்கு மற்றும் மேற்கு பாகிஸ்தானில் தங்களது சகோதரர்கள், நாடு பிளவுபட்ட காரணத்தால், வெட்டிக் கொல்லப்படுவதைப் பொறுக்காமல், கிளர்ச்சி செய்து அதற்கான காரணம் காந்தியார்தான் என அவர்மீது பழி சொன்னார்கள். தாங்கள் செய்த தவறுகளுக்காக வேறுயாரோ சிலுவையில் அறையப்படுவதற்காக காங்கிரஸ்காரர்கள் மிக்க மகிழ்ச்சி அடைந்தனர்.

பார்ப்பனர்களுக்கு வெறுப்பு - ஏன்?

ஆர்.எஸ்.எஸ். இந்துமகா சபாக்கள், பார்ப்பனர்களின் ஆதிக்கத்திலிருந்து இந்திய மக்களிடையே சாதியற்ற வகுப்புகளற்ற ஒரு சமுதாயத்தைக் காண காந்தியார் ஓர் இயக்கத்தை உருவாக்கியிருந்தார். இது அவர்களுக்கு அவர் மேல் மிகுந்த கோபத்தை உண்டாக்கியிருந்தது. உயிர்த்து எழுந்து "கீழ் ஜாதியினர்", புதிதாக தங்களுக்கு அளிக்கப்பட்டு உள்ள ஜனநாயக உரிமைகளின்படி உயர் சாதியினரின் ஆதிக்கத்தை, குறிப்பாக, பிரிட்டிஷார் காலத்தில் அதிகார வர்க்கத்தையும், நீதித்துறையையும் தங்களது ஆளுகைக்குள் கொண்டிருந்த பார்ப்பனர்களின் ஆதிக்கத்தை அச்சுறுத்தலா யினர்.

1947-க்கு முன்பு பார்ப்பனர் அரசாங்கம்தான் இந்தியாவில் இருந்தது. மராட்டியத்தில் பூனே பேஷ்வாக்களின் சாம்ராஜ்யம் இருந்தது. பூனே பார்ப்பனர்கள் பிரிட்டிஷார் இந்தியாவை விட்டு வெளியேறினால் பிறகு ஆட்சிக்கட்டில் திரும்பவும் தங்களது கைக்கு வரும் என்றும் நம்பினர். பேஷ்வாக்களின் வழி வந்தோரின் இந்தக் கனவு காந்தியாரால் தூள் தூளாக்கப்பட்டது என்கிறார் காந்தியாரின் கொள்ளுப் பேரன் என்றார் தமிழர் தலைவர்.

(இதன் பின்னணியில்தான் காந்தியார் படுகொலை நடந்தது என்பது இன்னும் விளங்கவில்லையா?)

காந்தியாரின் உயிரைக் காப்பாற்றியவர் அம்பேத்கர்
ஆனால் அவர் உயிரைக் குடித்தவர் பார்ப்பனர்

 

லண்டனில் நடைபெற்ற வட்ட மேஜை மாநாட்டில் அம்பேத்கர் போன்றோரின் முயற்சியால் இந்தியாவில் முஸ்லிம்களுக்கும், தாழ்த்தப்பட்டவர்களுக்கும் தனி இரட்டை தொகுதி முறை அளிப்பது என்று முடிவு செய்யப்பட்டது. முஸ்லிம்களுக்கு அவ்வாறு வழங்குவதற்கு ஒப்புதல் அளித்த காந்தியார் - தாழ்த்தப்பட்டவர்களுக்கு அவ்வாறு அளிப்பதற்கு ஒப்பவில்லை. அதனை எதிர்த்து சாகும்வரை உண்ணா விரதமிருந்தார் காந்தியார்.

அண்ணல் அம்பேத்கருக்கு நெருக்கடிகளைக் கொடுத்தனர். காந்தியாரின் உயிரைக் காப்பாற்றும்படி ஒரு நெருக்கடியான அழுத்த சூழ்நிலையில் அண்ணல் அம்பேத்கரும் அதற்கு இணங்க நேர்ந்தது - பூனா ஒப்பந்தம் என்பது அதுதான். அந்த காலகட்டத்தில் அய்ரோப்பிய நாடுகளில் சுற்றுப்பயணம் மேற்கொண்டிருந்த தந்தை பெரியார் அவர்கள் 'ஒரு காந்தியாரின் உயிர் முக்கியமல்ல; கோடானுகோடி தாழ்த்தப்பட்ட மக்களின் உரிமைதான் முக்கியம்' என்று அம்பேத்கருக்குத் தந்தி கொடுத்தார் ('குடிஅரசு', 9.3.1931) எப்படியோ காந்தியார் உயிரைக் காப்பாற்றினார் அம்பேத்கர். ஆனால் பார்ப்பனர்களோ காந்தியார் உயிரைக் காப்பாற்றவில்லை. நாங்கள் காப்பாற்றி வைத்திருந்த காந்தியை சுதந்திரம் அடைந்த இரண்டாண்டு வரைகூட அவரின் உயிரைக் காப்பாற்றவில்லையே என்று ஆங்கிலேய அதிகாரி சொன்னது நினைவு கூரத்தக்கதாகும்.
- சென்னை கூட்டத்தில் தமிழர் தலைவர், 30.1.2018

தமிழில் கருத்துக்களை தெரிவிக்க -  


Security code
Refresh

Banner
Banner