வாழ்வியல் சிந்தனைகள்

"வகுப்பறை" என்பது பள்ளிக்கூடங்களில் மட்டும் தானா உள்ளது?

உலகெங்கும் உள்ளதே, ஓ மனிதா - அவற்றை நீ ஏன் சரியாகப் பயன்படுத்திப் பாடங்களை கற்க ஏனோ தவறி விடுகிறாய்?

இயற்கை மனிதனைப் பார்த்துக் கேட்கிறது!

நம்மைச் சுற்றியுள்ள சமூகத்தில் அன்றாடம் நிகழும் பல்வேறு நிகழ்வுகள் - செய்திகள் மூலம் நாம் பாடம் கற்க வேண்டாமா? அவைகளையும் நமது வாழ்க்கைப் பாடத்தைக் கற்றுக் கொள்ள வேண்டிய வகுப்பறைகளாக மாற்றிக் கொள்ள வேண்டாமா?

"தமிழகத்தின் முதல் பேராசிரியர் தந்தை பெரியார்; அவரது பொதுக் கூட்டங்களே மாலை நேரக் கல்லூரிகளாக,  வகுப்பறைகளாக மாறி, 3,4 மணி நேரம் மக்களுக்கு வகுப்பெடுப்பார்கள்" என்றார் அவரது தலைமைச் சீடர் அறிஞர் அண்ணா அவர்கள்! உண்மைதானே!

சிறைச்சாலைகள்கூட சிறந்த வகுப்பறைகள்தான் என்பது சிறைக்குச் சென்று திரும்பிய நல்லவர்களுக்குத் தெளிவாகத் தெரியும்! - அந்த வகுப்பறை கற்றுத் தரும் பாடங்கள் ஏராளம்!

"செய்யாத குற்றத்திற்கு 14 ஆண்டு தண்டனையா அய்யோ கிருஷ்ணா உனக்கா?" என்று நெஞ்சம் குமுறி படிப்போரைக் கண்ணீர் கடலுக்குள் தள்ளும் இலக்கியம் போன்ற 'குடிஅரசு' வார ஏட்டில் தலையங்கம் தீட்டிக் குமுறினாரே தந்தை பெரியார்; அதன் பிறகு மேல் முறை யீட்டின் காரணமாக விடுதலை  அடைந்தாரே  நகைச் சுவை அரசர் கலைவாணர் என்.எஸ். கிருஷ்ணன், (எம்.கே. தியாகராஜபாகவதரும்கூட) அவர்கள்; அவருக்கு  விடுதலையானவுடன்  முதன் முதலாக கடலூர் மஞ்சள்நகர் மைதானத்தில் மாபெரும் மக்கள் வரவேற்பினைத் தந்தோம் - கழக ஏற்பாட்டில்!

அப்போதுதான் அவர் - உடுமலை நாராயணக் கவி அவர்கள் எழுதிய 'ஜெயிலுக்குப் போய் வந்த சிரேஷ்டர்  மக்களை சீர்திருத்துவாங்கோ' என்று  சிறை அனுபவம் எப்படி வகுப்பறை அனுபவமாகவே இருந்தது   என்பதைப் பாட்டுப்பாடி - மக்களுக்கும் அதுபற்றி ஒரு  அறிய - அரியதோர் வகுப்பெடுத்தார்!

"உடம்புக்கு ஒண்ணுன்னா உடனே டாக்டர் ஓடியாந்திருவாங்கோ!" என்றெல்லாம் வரிசைப்படுத்திப் பலதையும் பாடி  முத்தாய்ப்பு வரிகளையும் முத்திரை யாக வைப்பார்.

"கோயில் இல்லிங்க - அங்கே

கோயில் இல்லிங்க - அது

ஒரு குறையா சொல்லுங்க?"

என்று கேட்பார்.

அன்றாட நடைப்பயிற்சியை தோட்டங்களில் நாம் மேற்கொள்ளும்போது, அத்தோட்டத்தில் பூத்துள்ள பூக்களும் காய்த்துப் பழுத்துள்ள பழங்களும்கூட மனிதர்களுக்குப் பாடங்கள் போதிக்கும் சிறந்த இயற்கை என்னும் பேராசான் எடுக்கும் வகுப்பறைப் பாடங்கள் என்பதை நம்மில் பலரும் புரிந்து கொள்ள வேண்டும்!

விதைகளைப் போட்டு; செடிகளாக வளருவதற்கு நாம் தண்ணீர் விடுகிறோம்; சிற்சில நேரங்களில் உரமுமிடுகிறோம்.

அவற்றைப் பெற்று வளர்ந்த அந்த செடிகளும், கொடிகளும், மரங்களும்  எத்தகைய நன்றியை தனது வாழ்வு முடியும் வரையிலோ, அல்லது புயல், வெள்ளம் என்ற இயற்கைப் பேரிடர்கள் நிகழ்வதாலோ ஏற்படும் விபத்துக் காரணமாக வீழும் வரையிலோ - பருவம் தோறும் பூக்களையும், பழங்களையும் தொடர்ந்து தந்துகொண்டே உள்ளன!

சிறு உதவி பெற்று அவற்றை பெரும்பயனாக பூக்களாக, காய்களாக, கீரைகளாக, பழங்களாக மனிதர்களுக்குத் திருப்பித் தந்து நன்றியைக் குவிக்கிறது!

ஆனால் நாம் வளர்க்கும் நமது பிள்ளைகளேகூட, பல குடும்பங்களில், இறக்கை முளைத்தவுடன் பறந்து செல்லும் குஞ்சுகளாகின்றன, தாய்ப் பறவைகளும் தனது கடமை முடிந்து விட்டது என்றே திருப்தி கொண்டு வாழுகின்றன. மனிதர்களைப் போல, பிள்ளைகள் தங்களைக் கவனிக்கவில்லையே என்று குறை கூறி வருத்தம் கொள்ளுவதும் இல்லையே! தோட்டங்களின் வகுப்பறைத் தரும் பாடங்கள் - பல.

தோட்டங்களிலிருந்து நாம் பெற்றுக் கொள்ளத்தான் தெரிந்திருக்கிறோமே தவிர கற்றுக் கொள்ளத் தெரிந்திருக்கிறோமா? புரிந்திருக்கிறோமா? இல்லையே!

இயற்கை நமக்கு சிறந்த ஆசானாக இருந்து வகுப்பெடுக்கிறது!

பூக்களோடு சரி சில செடிகள், பூத்துப் பிறகு காய்த்து கனியாகி சுவை தருவது சிலவகை மரங்கள்!

வண்ணங்களை ரசிக்க ஒரு வகை!

பழங்களை ருசிக்க மற்றொரு வகை!

அடாடா என்னே சிறப்பு - எல்லாப் பழங்களும்கூட ஏற்றுக் கொள்ளக் கூடியவையா? இல்லை.

மனிதர்களில் எல்லா மனிதர்களும் நல்லவர்களா? இல்லையே அதுபோலவே -

எட்டிப் பழுத்து யாருக்கென்ன லாபம்?

விஷ மனிதர்களைப்போல விஷச் செடிகளும்கூட உண்டே!

நமது கரியமில வாயுவை அவை உண்டு, நடை பயிலும் நமக்கு நல்ல  மூச்சுக் காற்றையும் (பிராண வாயு) நமக்குத் தருவதற்கு நாம் அவைகளை வெட்டி வீழ்த்தும் வெட்டி வேலையில் ஈடுபடுவதுதான் பதிலுக்கு நாம் காட்டும் நன்றியா?

1962இல் குடியேறிய எங்கள் வீட்டில், முன்பிருந்தவர் ஒரு பக்தியாளர்; ஒரு துளசிச் செடி நட்டு சிமெண்ட் தளத்தை வீட்டின் முன் வைத்தார்.

நாங்கள் அதைப் பயன்படுத்தாமல் வைத்திருந்து, அதில் ரோஜாச் செடிகளை நட்டோம்; ரோஜா மலர்கள் பூத்துக் குலுங்கி புத்துணர்ச்சியூட்டுகின்றன! மகிழ்கிறோம்-

துளசி தொட்டியிலும் ரோஜாக்கள் முளைக் கின்றனவே!

ஒட்டு மாங்கனிகள்தானே தனிச் சுவையைத் தருகின்றன.

பின் ஏன் மனிதா நீ மட்டும் ஜாதி ஜாதி என்று வெறி பிடித்து ஆணவக் கொலைக்காரனாக அலைந்து காட்டுமிராண்டியாய் ஆகின்றாய்?

- இப்படிக் கேட்காமல் கேட்கிறது! இந்த தோட்டத்தை நோட்டம் விட்டு, வாட்டம் போக்க வாரீர்களா நம்முடன் என்று சொல்லாமல் சொல்லி பாடம் எடுக்கிற இந்த வகுப்பறை களிலிருந்து மனிதர்களே! ஏன் கற்றுக் கொள்ள மறுக்கிறீர்கள்?

நமது அறிவு ஆசான் தந்தை பெரியார் அவர்கள் உருவாக்கிய அமைதிப் புரட்சி - அடிமைகளாய், ஆமைகளாய், ஊமைகளாய் இருந்த பெண்ணினத்திற்குத் துணிவினையும், தெளிவினையும், கனிவினையும் தந்து மாற்றி, ஆண்களுக்குச் சமமாகக்கூட அல்ல; அதற்கு மேலும்கூட ஆற்றலில், துணிச்சலில் என்ற வகையில் ஆக்கியுள்ளது!

நமது இயக்கத்தின் வீராங்கனைகள் எத்தனையோ பேர்கள் உண்டு.

நெய்வேலியில் பல ஆண்டுகளாக இருந்த திரு. ராஜாராம் அவர்கள் கருஞ்சட்டை வீரர்; கொள்கை 'வெறியர்' என்றே சொல்ல வேண்டும். அவரது வாழ்விணையர் திருமதி. சீனிஅம்மாள்.  அவர்களின் குடும்பம் பல ஆண்டுகளாக நான் அறிந்த கழக சுயமரியாதைக் குடும்பங்களில் ஒன்று.

கடும் உழைப்பையே மூலதனமாகக் கொண்டு கடலை மிட்டாய் தயாரித்து, பல கடைகள், வீடுகளுக்குத் தந்தும், சிறு கடை வைத்தும் வாழ்ந்து வந்த நடுத்தரக் குடும்பம்.

பகுத்தறிவு, அண்ணாதுரை, நாத்திகம் என்ற மூன்று பிள்ளைகள் (2 பெண், ஆண் உட்பட).

இவர்களுக்கு போதிய படிப்பு, வாழ்க்கை எல்லாவற்றையும் ஏற்படுத்தியதோடு, நெய் வேலியிலிருந்து மகள் பகுத்தறிவு வீட்டிற்கு (குமணன் சாவடி - பூந்தமல்லி அருகே) வந்து குடியேறி விட்டார்.

நெய்வேலியில் அவருடன் பழகும் - பழகிய கொள்கைக் குடும்பங்கள் ஏராளம் உண்டு.

சீனிஅம்மாள் பல முறை கழகப் போராட்டங்களில் ஈடுபட்டு சிறை சென்றவர்.  எவரிடமும் துணிச்சலாக கொள்கை விவாதங்களை செய்யும் மகளிரணித் "தோழர்" ஆவார்!

கடந்த 17.9.2018 அன்று சென்னை பெரியார் திடலில் நடைபெற்ற நம் அறிவு ஆசானின் 140ஆம் ஆண்டு பிறந்த நாள் விழாவில் கலந்து கொண்டு மேடையிலும் வந்து அன்பளிப்பு வழங்கினார்.

நான் அவரிடம் "ஏம்மா, நீங்கள் மகளிரணியுடன் இங்கேயே வந்து சேர்ந்து இன்னும் தீவிரமாக கழகப் பணிகளில் ஈடுபடுங்கள்" என்றேன். "கட்டாயம்  வருகிறேன் - அய்யா, திடலில் உள்ள மற்றவர்களோடு நிச்சயம் வந்து உறுதுணையாக மகளிரணியுடன் இணைந்து செயல்பட முடிவு செய்துவிட்டேன்" என்றும் கூறினார்.

மதுரையில் உறவினர்களைச் சென்று பார்த்த நிலையில் திடீரென்று நெஞ்சு வலி வந்து (Massive attack) மாரடைப்பால் மரணமடைந்து விட்டார்.

அவரது விருப்பப்படி, கண் தானம் என்ற விழிக்கொடை கொடுக்க முடியவில்லை; காரணம் 8 மணி நேரம் ஆகி விட்டதால்; மற்றபடி மருத்துவக் கல்லூரிக்கே அவர் உடலை, கொடையாக அளித்து வழிகாட்டியுள்ளார்!

நம் பெரியார் கண்ட புரட்சிப் பெண்களுக்குத் தான் எத்தனைத் துணிவு - எவ்வளவு தெளிவு - உறுதி!

அது மட்டுமா? அவர் தனக்கு ஏதாவது இறுதி மரணம் ஏற்பட்டால், யார் யார் எப்படி செயல்பட வேண்டும் என்பதை ஒரு உயில் கடிதமாக எழுதி வைத்துள்ளார் அவரது கைப்பட! (24.7.2018) - அந்த உயில் கடிதத்தில்  - ஒரு வாக்கியம்,

"....ரூபாய் 1 லட்சம் உங்கள் (மூவர்) பெயரில் இருப்பதை நமது கட்சி (தி.க.) எனது படத்திறப்பு அன்று நமது கழகத் தலைவரிடம் கொடுத்து, அதைத் திராவிடன் நல நிதியில் போட்டு, அதில் வருகிற வட்டிப் பணத்தை நாகம்மையார் குழந்தைகள் இல்லத்திற்கு கொடுக்குமாறு ஏற்பாடு செய்து விடுங்கள்..." என்று உயில் எழுதி வைத்துள்ளார்.

கடுமையாக உழைத்த சிறு சேமிப்பு மட்டுமே உள்ள ஒரு குடும்பத்தினைச் சார்ந்த எளிமையான ஒருவர் - அதுவும் வாழ்விணையர் மறைந்த பின், குழந்தைகளையும் நன்கு ஆளாக்கிவிட்ட பிறகு தனது சேமிப்பில் ஒரு பகுதி கழகத்தின் மனிதநேயப் பணிக்கு - நாகம்மைக் குழந்தைகள் இல்லத்திற்கு என்று தெளிவாகக் குறிப்பிட்டு, நன்கொடையாக அளிக்கக் கூறியுள்ளார் என்றால் எவ்வளவு பெரிய உள்ளம் - பெரு உள்ளப் பெருந்தகை அவர்!

சில வாரங்களுக்கு முன்கூட "வாழ்வியல்" கட்டுரைகளில் குறிப்பிட்டிருந்தேன் - நினைவிருக்கும்.

'கொடுப்பதற்கு முக்கியம் பணம் அல்ல; மனம் என்று! ஆம், அது எவ்வளவு உண்மை என்பதற்கு இதோ சீனிஅம்மாளே சாட்சி அல்லவா!'

அவரது மகளும், மருமகனும் வந்து என்னைச் சந்தித்து அவரது கடித நகல் ஒரு படிவத்தைக் காட்டி கண்ணீர் மல்க தேதி கேட்டனர்.

எனது துயர உணர்ச்சிகளை மறைத்து அவர்களுக்கு ஆறுதல் கூறினேன். அவரது மகள் பகுத்தறிவு ஒரு செய்தி சொன்னார்; ஆவடியில் உள்ள  ஒரு தலைமை ஆசிரியை ஒருவர்  ஆறுதல் கூற இவரிடம் வந்த நிலையில், "நான் கொஞ்ச நாள் பழகிய நிலையில் நீங்கள் எப்படியம்மா இவ்வளவு துணிவுடன், தெளிவுடன் இருக்கிறீர்கள்" என்று கேட்டபோது, 'பளீச்' சென்று சொன்னார் சீனியம்மாள் - "எல்லாம் நாங்கள் எங்கள் தந்தை பெரியார் கொள்கையைக் கடைப்பிடித்ததால் தானம்மா!" என்று கூறியதைக் கேட்டு அவரே வியப்படைந்து விட்டாராம்!

இப்படிப்பட்ட வீராங்கனைகளின் இழப்பு பேரிழிப்பு என்றாலும், இத்தகு சீனிஅம்மாக்கள் செத்தும் சாகாதவர்களாக, உணர்வாக நம்முடன் வாழ்பவர்களாகவும், வருங்கால சமுதாயத்திற்கு வழிகாட்டிகளாகவும் வாழுகிறார்கள், வாழு கிறார்கள், வாழ்ந்து கொண்டே இருப்பார்கள் என்பது உறுதி! உறுதி!! உண்மையும்கூட!!!

நாளேடுகளில் முழு பக்க விளம்பரங்கள், தொலைக்காட்சிகளில் இடையறாத விளம்பரங்கள், பெண்களைக் கொச்சைப்படுத்தும் விளம்பரங்கள் ஒரு பக்கம் என்றாலும், பொருள் விளம்பரங்கள் - தள்ளுபடி விளம்பரங்கள் - எல்லாம் நடுத்தர வர்க்கத்தினரையே பெரிதும் பலி''யாகச் செய்கிறது!

கைத்தொலைப்பேசி மாடல்கள் இடையறாது மாறிக் கொண்டிருக்கின்றன. அவைகளை - சபலம் உள்ள இளைஞர்கள், தங்கள் தகுதியை மீறிக் கூட மாதத் தவணை (EMI) முறையில் வாங்குவது, கண்டபடி செலவழிப்பது, நுகர்வுக் கலாச்சாரம் என்ற ஒரு தொற்று வியாதி மிகவேகமாக - தொலைக்காட்சி விளம்பரங்கள்மூலம் எக்கச் சக்கமாக' அங்கிங்கெனாதபடி விளம்பரங்கள்!

ஒன்று வாங்கினால் மூன்று இலவசம்' என்ற ஆசைகளைத் தூண்டி, தேவையற்ற பொருள்கள், துணிமணிகள், அணிகலன்கள் இவைகளை கடனுக்காவது வாங்கத் தூண்டும் நிலையில், பல நடுத்தரக் குடும்பங்கள் தங்கள் சேமிப்பு களையெல்லாம்கூட இழந்து நிற்கும் அவலம்  - இன்று நாம் அன்றாடம் காணும் காட்சிகள்!

மிகவும் இன்றியமையாத தேவை என்றா லொழிய எந்தப் பொருளையும் அது மலிவாகக் கிடைக்கிறது என்பதற்காக, இலக்குத் தெரியாமல் புதையலைத் தேடி அலைந்து ஏமாந்த சோண கிரிகளாகிவிடுவது போல் ஆகிவிடுவது தேவையா?

கடன் அட்டைகளை  (Credit Cards) வங்கிகள் மிகவும் தாராளமாக, ஏராளமாக புழக்கத்தில் விடுகின்றன. அதை ஒரு தகுதிப் பெருமையின் அடையாளம்'' (Status symbol) ஆக எண்ணி, தொலைக்காட்சி விளம்பரங்களைப் பார்த்து, குடும்பத்தில் உள்ள மகளிரும்கூட இது உள்ளப டியே தேவைதானா? இதை வாங்காவிட்டால் நமக்கு ஏற்படும் நட்டமோ - குறையோ எந்த அளவு என்றெல்லாம் பல கேள்விகளை மனதுக்குள் அடுக்கடுக்காய் எழுப்பி - திருப்தியான விடை - நியாயமான தேவை என்பது உணர்ச்சி வயப்பட்ட நிலை தணிந்த பிறகு - தேவையானால் வாங்கலாம். ஓர் வரையரை - இலக்கணம் தேவை.

சாப்பாட்டுக்குரியது என்பதில்கூட எதை ஒதுக்கலாம், எதை ஒதுக்கக்கூடாது என்று உடல் நலக் கண்ணோட்டத்தோடு, மருத்துவர் ஆலோச னையெல்லாம் பெற்று, பிறகு உணவைக்கூட தள்ளுபவைகளைத் தள்ளி, கொள்ளுபவைகளைக் கொள்ளும்போது,

இந்தப் பொருள் வாங்கி வியாதி'களுக்கு ஏன் பலியாகவேண்டும்? கண்டதும் காதல் (விளம் பரத்தைப் பார்த்ததும் மோகம்') எதிர்த்த வீட்டுக் காரர் வாங்கி விட்டாரே, நாம் வாங்கி - என்னிடமும் அதைவிட விலை உயர்ந்த பொருள் இருக்கிறது'' என்ற வீண் ஜம்ப வெளிச்சம் - தேவையா?

தீபாவளி போனஸ்' வாங்கி பல வீடுகளில்  குறிக்கோளற்ற வீண் ஆடம்பரச் செலவுகள், அல்லாது நுகர்வுக் கலாச்சாரப் பாயலாக' பல்பொருள்கள் - தேவையற்ற துணிமணி - நகை அலங்காரம் இவைகளுக்கு செலவழிப்பதைவிட, வருங்காலத்தில் எதிர்பாராது ஏற்படக்கூடிய செலவினங்களுக்கு நாம் சேமித்து வைத்தால்தானே சுயமரியாதையுடன் கடனற்ற நிம்மதி வாழ்வு - மான வாழ்வு வாழ முடியும் என்று எண்ணிட வேண்டும்.

சம்பள உயர்வுக்குப் போராடுவோர் அதை சரிவர செலவழிக்கச் சொல்லிக் கொடுக்கும் ஆசான்களோ, அமைப்புகளோ இல்லாதது மிகப் பெரிய குறைபாடு அல்லவா!

உங்களுக்கு நீங்களே ஆசான்களாக' (தேவையற்றவைகளை) வாங்குதலினும் வாங் காமை நன்று - வீட்டில் வறுமை (பிறகு) தேங்காமை நன்று - இல்லையா!

நம்முடைய குடும்பத்திலும் சரி, நிறுவனங்கள், அமைப்புகள் எதுவானாலும் தாமே அவற்றிற்கென ஒரு 'பட்ஜெட்' - வரவு செலவு திட்டம் அமைத்துக் கொண்டே செயல்பட்டால் அது வளர்ச்சிக்கும், முன்னேற்றத்திற்கும் பெரிதும் உதவக்கூடும்.

'வரவு எட்டணா - செலவு பத்தணா' என்ற திரைப்படம் ஒன்றில் வந்த பாட்டு வரிகளைப் போலவே,

'கடைசியில் கையில் துந்தனா'தான்!

வரவைப் பெருக்குவது என்பதற்கான முக்கிய வழி அதிகமாகச் சம்பாதிப்பது என்பதன் மூலம் தான் என்றல்ல; செலவுகளைக் கட்டுப்படுத்திக் குறைப்பதும் கூட வருவாய்ப் பெருக்க வழிதானே!

வள்ளுவரே சிறந்த பொருளாதார வல்லுநர் போல் உயர்ந்து சொன்ன ஆழமான அறிவுரையே இதற்குத் தக்க சான்றாகும்.

ஆகாறு அளவிட்டி தாயினுங் கேடில்லை

போகாறு அகலாக் கடை. (குறள் - 478)

வரவு எப்படி இருந்தாலும் செலவுகளைக் குறைத்தால் அதுவே ஒரு புது வகை வரவு - வருமானம் தானே? இல்லையா? 'பட்ஜெட்' போட்டுப் பார்த்தால் தான் - மனதால் எண்ணுவதைவிட ஒரு தாளையோ அல்லது சிறு 'நோட் புக்கையோ அல்லது டைரி எழுதும் பழக்கமுள்ளோராயின் அதில் ஒரு பக்கத்திலோ எழுதி - வரவுகள் ஒரு புறம், செலவுகள் மறுபுறம் - அதில் குறிப்பாக செலவுகளுக்கு எதெதெற்கு முன்னுரிமை தரவேண்டும், என்று செலவினத்தை (ஜீக்ஷீவீஷீக்ஷீவீவீமீ) முன்னுரிமைப்படுத்திப் பார்த்தால் தான் நமது நிதிநிலைமை பற்றி நமக்கே புரியும்.

பல குடும்பங்களில் வாழ்விணையான பெண் தான் சரியான 'நிதியமைச்சர்' ஆக இருப்பார்கள்.

'மின்னனுப் புரட்சி - தகவல் புரட்சி யுகம்' இது ஆன படியால், அவற்றின் உதவியை நாடினால் இது மிகவும் பயன் அளிக்கும் என்றே சம்பந்தப் பட்டவர்கள் உணர்ந்து கொண்டு செயல்பட்டால் காலம் விரையம் தடுக்கப்படவும் கூடும்!

அடுத்து, நமது அன்றாட செலவுகள் கூட நம்மை சிற்சில நேரங்களில் திண்டாட, திக்குமுக் காடும்படிச் செய்து விடக் கூடும். அன்றாட செலவினைக்கூட இப்படி எழுத்தில் வடித்து வார இறுதியில் பார்த்தால் 'ஓகோ இதெல்லாம் நாம் தவிர்த்திருக்கக்கூடிய செலவுதானே! இச்செலவைத் தவிர்த்து அதைச் சேமித்திருக்கலாமே!' என்றுகூட எண்ணி முடிவு எடுத்து நல்ல முறையில் ஒழுங்கு படுத்தி, சிக்கல் இல்லாத  - தலைநிமிர்ந்த - கடன் வாங்காத "சுயமரியாதை வாழ்வே என்ற சுக வாழ்வு" வாழலாமே!

'ஒரே ஒரு முறைதான் செலவழிக்கிறோம்; இது வழக்கமாக செலவுத் திட்டத்தில் இடம் பெறக் கூடிய செலவு அல்ல' என்ற போதிலும் அதுவும் கூட இடம் பெறல் அவசியம்.

எடுத்துக்காட்டாக, நண்பர்களை அழைத்துச் சென்று ஏதோ ஒரு நாள் ஓட்டல்களில் விருந்து கொடுக்கிறீர்கள் என்று வைத்துக் கொள்ளுங்கள். அதுவும் கூட அடுத்த மாதச் செலவு - வரவை ஒழுங்குபடுத்திட பெரும் அளவுக்கு உதவக்கூடும்!

சில செலவுகளைச் செய்யும்போது இந்த மாத ஒதுக்கீடு என்ற அளவுக்கு மேல் செலவு செய்துவிட்டோம்; இதை அடுத்த மாத பட்ஜெட்டில் செலவைத் தவிர்த்து 'மிச்சப்படுத்தி' வாழ்க்கையில் துன்பச் சுமை ஏற்படாமல் தவிர்த்துக் கொள்ளலாம்!

நடந்து செல்வதற்குப் பதில் 'டாக்சி' எடுத்தது; அடுத்த மாதம் சரிகட்டலாமே! பேருந்து பயணம் செய்தாலோ அல்லது உடல் நலம் - வலிமை கருதி நடந்து சென்றோ பணத்தை மிச்சப்படுத்தி 'சரி கட்டலாமே!'

சேமிப்பில் - எதிர்பாராத அவசர செலவுகள் என்ற நிலை வாழ்க்கையில் எல்லோருக்கும் ஏற்படும் சூழ்நிலை உருவாவது சகஜம்; அதற்கு நமது வீட்டு - குடும்ப வரவு - செலவுத் திட்டத்தில் கட்டாயம் ஒரு பகுதியை சேமிப்பது மிகப் பெரிய அளவில் நமக்குக் கைகொடுக்கும்!

திடீர் உடல் நலக்குறைவு; ஏற்பட்ட விபத்து காரணமாக எதிர்பாராத மருத்துவச் செலவு - மருத்துவக் காப்பீடு - இன்சூரன்சையும் கூடத் தாண்டி செலவழிக்கவேண்டியதும் வரக்கூடும். அதற்கென தனியே மாதம் ஒரு சிறு தொகை "எதிர்பாராமல் வரும் நெருக்கடிக்கான ஒதுக்கீடு" என்ற செலவினத்தையும் கூட (ஒரு தலைப்பில்) ஒதுக்கி வைத்தால் எப்போதும் நமக்குப் பெரிதும் கைகொடுக்கவும் செய்யும்.

எனவே திட்டமிடல் வாழ்க்கைக்கு உதவும். வெளிநாடு, வெளியூர் சுற்றுலாவுக்கு மேல் நாட்டவர்கள் 2, 3 ஆண்டுகளுக்கு முன்பிருந்தே சேமித்தே, அதைச் செலவழிக்கிறார்கள் என்பது உங்களுக்குத் தெரியுமா? - அதையும் பின் பார்க்கலாம்!

1924ஆம் ஆண்டு - இன்றைய தேதியான அக்டோபர் 30 அய் உலக சிக்கன நாளாகக் கடைப்பிடிப்பதென, இத்தாலி நாட்டின் மிலான் நகரில் நடைபெற்ற முதல் பன்னாட்டு சேமிப்புக் காங்கிரஸ் - மாநாட்டில் முடிவு செய்யப்பட்டு, 94 ஆண்டுகளாக அதை நடைமுறைப்படுத்தி வருகின்றனர்!

சிக்கனம் - சேமிப்பு என்பது வாழ்வின் பொருளாதார முன்னேற்றத்தில் முக்கிய தேவையான கூறுபாடுகளில் ஒன்றாகும்!

செலவே செய்யக் கூடாது என்று இதைத் தவறாக யாரும் புரிந்து கொள்ள வேண்டாம்.

தேவையானவற்றிற்குச் செலவழித்துத் தான் தீர வேண்டும் என்பது வாழ்க்கையின் தத்துவம் ஆகும் - 'வரவு' என்ற சொல்லுடன் இணைந்தே வரும் மற்றொரு சொல் 'செலவு' என்பதாகும்!

வரவினைக் கொண்டு செலவழித்தல் ஒரு வகை; செலவிற்காக வரவினைத் தேடுவது இன்னொரு முறை.

சென்ற நூற்றாண்டான 20ஆம் நூற்றாண்டின் மிகப் பெரிய பொருளாதார வல்லுனரான ஜான் மேண்ட் கீன்ஸ் என்ற பிரிட்டிஷ் பொருளாதார அறிஞர் அழகான ஒரு எளிய தத்துவத்தைக் கூறினார்.

'ஒருவரது செலவு, மற்றவரது வரவு' என்று அவர் கூறினார். (One Man's Expenditure  is another man's income)

பணத்தின் பெருமை - முடங்கிக் கிடப்பதில் இல்லை; மாறாக, நடைமுறை புழக்கத்தில் அது எவ்வளவு பேர்களிடம் கை மாறுகிறதோ (Velocity of Circulation of Money) அவ்வளவுக்கவ்வளவு பொரு ளாதார நடவடிக்கை, வளர்ச்சிக்கு வழிகோலும்!

சிக்கனம் - சேமிப்பு என்பதெல்லாம் கூட பொருளா தார வளர்ச்சிக்கு மிகவும் இன்றியமையாதவையாகும்!

சேமிப்பு என்பதில்கூட கூர்த்த அறிவும், மிகுந்த நம்பகத் தன்மையுடைய அமைப்புகளான வங்கிகள், நிதி நிறுவனங்களில்தான் போட வேண்டும்.

செய்திதாள்களைத் திறந்தால், 'டெப்பாசிட் இழந்த வர்கள் சங்கத்தின்' தீர்மானங்களையும், போராட்டங் களையும் பற்றி படிக்கும் போது நம் கண்களில் கண்ணீர் அருவியெனக் கொட்டுகின்றது; காரணம், பல முதியவர்கள், ஓய்வூதியதாரர்கள் கடும் உழைப்பு - பல்லாண்டு கால பணிகள் மூலம் கிடைத்த பணிக் கொடை வரவு - இவைகளை தவறானவர்களை நம்பி, கூடுதல் வட்டி கிடைக்குமே என்ற தவறான ஆசை - ('பேராசை' என்ற சொல் அவர்களுக்குப் பொருந்தாது) காரணமாக உள்ளதை இழந்த, திடீர் பூகம்பம் ஏற்பட்டு உயிருடன் தப்பி, வீதியில் நிற்கும் முன்னாள் பணக்காரர்களைப் போல ஒரே நாளில் மீண்டும் அவர்களை வறுமைத் தேள் கொட்டி, விஷத்தை ஏற்றி விட்டதே என்ற அவல நிலை!

எனவேதான் சேமிப்பினைக்கூட சரியான அடை யாளத்துடன் கொண்ட நாணயம் தவறாத அமைப்பில் பண முதலீடு செய்ய வேண்டும் - விழிப்புணர்வுடன் செய்தல் - அவசியம்.

உங்கள் வாழ்வில் சேமிப்பு - மிச்சப்படுத்தல்பற்றிய இலக்குபற்றி தாளை எடுத்து எழுதுங்கள்.

1. குறைந்த காலத் திட்டம் (Short Term)

2. நடுமை காலத் திட்டம் (Medium Term)

3. நீண்ட காலத் திட்டம் (Long Term)

இதற்குமேல் "எதிர்பாராத செலவுகள்" என்பதற்கு உங்களது  வரவு - செலவுத் திட்டத்தில் ஒரு முக்கிய பங்கை ஒதுக்குங்கள். செலவாகாமல் அத்தொகையில் மீதம் ஆனால் பெரு மகிழ்ச்சியை அதுவே தரும் - இல்லையா?

நம் வருமானத்தில் - வரவில் - ஒரு பகுதியை 10 விழுக்காடு, 15 விழுக்காடு, 20 விழுக்காடு என்று வாய்ப்புக்கும், வசதிக்கும் ஏற்ப ஒதுக்கி, சேமிப்பில் போடுங்கள்.

உண்டியலில் போடும் பழக்கத்தை குழந்தைகளுக் குக்கூட சிறு வயதிலேயே உருவாக்கிவிடுங்கள். அந்த தொட்டிற் பழக்கம் பிறகு "சுடுகாடு"  மட்டும் நீடிக்கும்!

இப்படி ஒழுங்கான, முறையான சேமிப்புப் பழக்கம் - என்பது உங்களது நீண்ட காலத் திட்டத்திற்கு உதவிடும் முதல்படி என்பதை உணருங்கள் - மறக்காதீர்கள்!

முதலில் சிறு தொகையிலிருந்தே ஆரம்பியுங்கள்.

இந்த சேமிப்பை "தற்காலிகமாக" "வசதியாக" மறந்து விடுங்கள்! உங்கள் செலவு பட்ஜெட் அயிட்டங்களில் இதனைக் கணக்கில் கொண்டு வராதீர்கள்!

(நாளையும் தொடரலாம்)

Banner
Banner