எழுத்துரு அளவு Larger Font Smaller Font

 

- வி.சிறீதர் -

நேற்றைய தொடர்ச்சி வருமாறு:-

100 ரூபாய் நோட்டுகள் எங்கே செல்கின்றன என்று எனக்குத் தெரியும்.  மாநகரங்களுக்கா அல்லது கிராமப் புரங்களுக்கா?’’ என்று கேட்கிறார்.

இந்த பழைய 500 ரூபாய் நோட்டு காணாமற்போனது, ஒரு மாபெரும் வெற்றிடத்தையும்,  100 ரூபாய் நோட் டுக்கும், புதிய 2000 ரூபாய் நோட்டுக்கும் இடையே மாபெரும் இடைவெளியையும்  ஏற்படுத்தி உள்ளது. ஏதோ தங்களிடமும் பணம் உள்ளது என்ற மனநிறைவை மட்டுமே இந்த 2000 ரூபாய் நோட்டு மக்களுக்கு அளிக்கிறது. மத்திய வங்கிக்கு இது ஒன்றும் ஒரு நியாயப் பிரச்சினையாக மட்டுமே இருப்பது மட்டுமல்ல; பணப்பற்றாக்குறை உள்ள ஒரு சமூகத்தில்,  பணத்தைப் பெறுவதற்காக உள்ள சமமற்ற வாய்ப்புகளைப் பற்றிய ஒரு மாபெரும் பாதிப்பையும் அது பெற்றுள்ளது. ஒவ்வொருவரும் சிறிது பணத்தை, குறிப்பாக 100 ரூபாய் நோட்டுகளைப்  பதுக்கி வைக்க விரும்புகிறார்கள் என்பது உண்மைதான். இதன் காரணமே, புதிய 2000 நோட்டுக்கு எந்தவிதமான செலாவணி மதிப் பும் இல்லை என்பதுதான்.  குறுகிய கால பணத் தேவைகளை நிறைவேற்றிக் கொள்வதற்காக இவ்வாறு 100 ரூபாய் நோட்டுகளைப் பதுக்கி வைக்கும் ஒருவரது தனிப்பட்ட ஆற்றல், அவரது வருமான அளவினால் கட்டுப்படுத்தப்படுகிறது. பணக்காரர்களைப் போல அல்லாமல், ஏழைகளால் அவர்களது வருவாயில் ஒரு மிகமிகச் சிறிய பகுதியைத் தான் இவ்வாறு 100 ரூபாய் நோட்டுகளாகப் பதுக்கி வைக்க முடியும் என்பது நன்றாக தெரிவதே ஆகும்.

பொதுமக்களால் முற்றுகையிடப்பட்ட மாண்டியா வுக்கு அருகில் உள்ள ஒரு பொதுத்துறை கிராம வங்கியின் மேலாளர் நம்மிடம் பகிர்ந்து கொண்டதாவது: ‘‘இது போல 100 ரூபாய் நோட்டுகளைப் பதுக்கி வைப்பது பணப்பற்றாக்குறையை மேலும் தீவிரமாக ஆக்குகிறது. என்றாலும் இத்தகைய பதுக்கல் சில்லறை அளவிலேயே நடைபெறுகிறது என்று என்னால் கூறமுடியும். ஆனால் பணக்காரர்கள் ஒட்டுமொத்தமாக இவ்வாறு 100 ரூபாய் நோட்டுகளைப் பதுக்கி வைப்பதில் இருந்து மேலும் மேலும் பெரிய பெரிய பிரச்சினைகள் எல்லாம் தோன்றுகின்றன’’ என்று அவர் கூறினார்.

உயர்மதிப்பு ரூபாய் நோட்டுகள் செல்லாது என்று அறிவிக்கப்பட்டதில் இருந்து, பழைய நோட்டுகளைப் புதிய நோட்டுகளாக மாற்றும் ஒரு ஊழல் வியாபாரம் நாடு முழுவதிலும் நன்றாக நடப்பதாக அறிக்கைகள் வந்து கொண்டிருக்கின்றன. செல்லாது என்று அறிவிக்கப்பட்ட நோட்டுகளை புதிய நோட்டுகளாக மாற்றுவதற்கு, இடத்தைப் பொருத்து,   20 முதல் 35 சதவிகிதம் வரை கமிஷன் அளிக்கப்படுவதாக குர்கானைச் சேர்ந்த ஒரு வணிக வட்டாரம் தெரிவிக்கிறது. இந்த கமிஷன் அளவில் கடும் போட்டி நிலவுகிறது. டில்லி, பூனா, அகமதாபாத் போன்ற நகரங்களில் இந்த கமிஷன் விகிதம் இதனை விட அதிக அளவில் உள்ளதாகத் தெரிகிறது என்று அது கூறுகிறது.

ஆனால், இந்த நோட்டு மாற்றும் கள்ள வியாபாரம் சிறுநகரங்களிலும், கிராமங்களிலும் கூட நன்றாக நடப் பதாகவே தோன்றுகிறது. நவம்பர் 28 ஆம் தேதியன்று மாண்டியாவிற்கு அருகில் உள்ள  பட்டு சந்தைக்கு வெளியே இவ்வாறு நோட்டுகளை மாற்றும் வாய்ப்புகள் உள்ளனவா என்பது பற்றி விசாரித்த போது, அருகில் உள்ள ஒரு கிராமத்தைச் சேர்ந்த இளைஞர் ஒருவர் நமது பத்திரிகையாளரை சந்தித்தார். கடந்த வாரத்தில் பல தரகர்கள், தன்னிடம் மாற்ற வேண்டிய பணம் இருக்கிறதா என்று கேட்டு,  தன்னை அணுகினர் என்று  அவர் கூறினார். தனது பையில் இருந்து செல்போனை எடுத்த தரகர், உள்ளூர் தரகர் ஒருவரை அழைத்தார். பணம் மாற்றுவதற்கான நிபந்தனை அத்தரகரால் நன்றாக விளக்கப்பட்டது. ஒரு கோடி ரூபாய் நோட்டுகளை 30 நிமிடங்களில் அவர் மாற்றி புதிய ரூபாய் நோட்டுகளாக 84 லட்ச ரூபாயைக் கொடுத்து விடுவதாகவும், அதற்காக தனது கமிஷன் 16 சதவிகிதம் என்றும் அவர் கூறினார்.

இந்த ரூபாய் நோட்டு மாற்றும் கள்ள வியாபாரம் பணக்காரர்களுக்கு சவுகரியமானது மட்டுமல்லாமல், கடினமானதொரு காலகட்டத்தில் ஏழைகளுக்கு கூடுதல் சுமையை அளிப்பதாகவும் இருக்கிறது. சிறிது சிறிதாக வந்து கொண்டிருக்கும் புதிய ரூபாய் நோட்டுகளின் ஒரு கணிசமான பகுதி இந்த பழைய நோட்டுகளை மாற்றும் வியாபாரம் உறிஞ்சிவிடுகிறது. இது சாதாரண மக்களுக்கு எத்தகைய பாதிப்பை ஏற்படுத்தும் என்பதற்கு ஒரே ஒரு எடுத்துக்காட்டைக் கூறினால் போதுமானது. இரண்டு அரசு அதிகாரிகளின் வீடுகளிலிருந்து கைப்பற்றப்பட்ட கணக்கில் வராத பணமான ரூபாய் 5.7 கோடியில், 5 கோடி ரூபாய் புதிய 2000 ரூபாய் நோட்டுகளாக இருந்தது. ஒரு மனிதன் ஒரு நாள் முழுவதும் வரிசையில் நின்று ஒவ்வொரு நாளும் 2000 ரூபாயைப் பெறுவதானால்,  அவர் இந்த 5 கோடி ரூபாயைப் பெறுவதற்கு  45 ஆண்டுகள் தினமும் தொடர்ந்து வரிசையில் நிற்கவேண்டும். இந்த பழைய 500, 1000 ரூபாய் நோட்டுகள் செல்லாது என்று அறிவிக்கப்பட்ட நடவடிக்கை ஏழைகளின் மீது இரட்டைச் சுமையை ஏற்றி வைக்கும் எதிர்பாராத, மகிழ்ச்சி தராத ஒன்றாகும் என்பதுதான் இதன் பொருளாகும்.  பணக்காரர்களின் பின் செல்ல அரசு முடிவெடுத்த காரணத்தால், ஏழைகளின் வாழ்வே நொறுங்கிப் போனதால், அவர்கள்  பணக்காரர்களை விட அதிக அளவிலான துன்பங்களுக்கு உள்ளாயினர். இதன் காரணமே, அரசின் இந்த நடவடிக்கையிலிருந்து தப்பிப்பதற்கு பணக்காரர்களுக்கு பல வழிகளும் தெரிந்திருந்ததுதான்.

பணக்காரர்களுக்கு உள்ள  வழிகளில் நோட்டுகளை மாற்றுவது ஒன்று மட்டுமே இருக்கவில்லை.  ரூபாய் நோட்டுகள் செல்லாது என்று திடீரென்று அறிவிக்கப்பட்டால், அவற்றை செல்லத் தக்க நோட்டு களாக மாற்றிக் கொள்வதற்கு சிலர் முயற்சிப்பார்கள். ஆனால், இந்த வியாபார தந்திரம் இத்துடன் முடிந்து போகவில்லை; அவர்களது கற்பனைக்கு உட்பட்ட பல்வேறு வழிகளும் அவர்களுக்கு இருந்தன. செல்வந்தர்கள், குறிப்பாகக் கருப்பு பணம் வைத்திருப்பவர்கள், தங்கள் செல்வத்தைக் காப்பாற்றிக் கொள்ள எந்த வழியை வேண்டுமானாலும் நாடுவார்கள். அனைத்து செல்வங்களிலும் எளிதாக செலாவணி ஆகும் செல்வம் ரொக்கப்பணம்தான். கருப்புப் பணத்தை மாற்றுவதற்கான ஒரு வழி தங்கத்தில் முதலீடு செய்வதாகும். ஆனால் இது ஒன்று மட்டுமே வழியில்லை. எந்தப் பொருளாக இருந்தாலும் சரி, அது அவர்களுக்கு சவுகரியம்தான். பெங்களூருவில் இருந்து 80 கி.மீ. தொலைவில் மத்தூரில் இருக்கும் விவசாய உற்பத்திப் பொருள்களின் சந்தைக் குழுவிற்கு இளநீர்கள் வருவது இந்த ரூபாய் நோட்டுகள் செல்லாது என்ற அறிவிப்பைத் தொடர்ந்து நின்று போனது. ஆனால் ஒரு வாரத்திற்கு பிறகு தொடங்கிய இளநீர் வரத்து முன்பு இருந்ததை விடவும் அதிக அளவில் எட்டியது. இது நவம்பர் 17 முதல் 26 வரை நீடித்தது. மும்பை, பூனா வியாபாரிகள் பழைய 1000 ரூபாய் நோட்டுகளைக் கொடுத்து அதிக அளவில் இளநீர் கொள்முதல் செய்ததாக மல்லேஷ் என்ற ஒரு சிறு வியாபாரி கூறினார். தங்களிடம் உள்ள பழைய நோட்டுகளை மாற்றுவதற்காக இளநீருக்காக ஒரு சிறு அளவு பிரிமியம் அளிக்கவும் அவர்கள் தயாராக இருந்தனர்.

இத்தகைய செயல்பாடுகள் நடைபெற்றதை மற்ற இடங்களில் இருந்து கிடைத்த தகவல்களும் உறுதிப்படுத்தின.  மாநில அமைச்சர்கள் உள்ளிட்ட பல கர்நாடக அரசியல்வாதிகள் தங்களிடம் இருந்த கருப்புப் பணத்தை வெள்ளையாக மாற்றுவதற்காக, நெல் மற்றும் இதர விவசாய உற்பத்திப் பொருள்களை வேகமாக வாங்கிக் குவித்தனர்.

இவ்வாறு கருப்புப் பணத்தை பொருள்களாக மாற்றுவது,அரசின்இந்தநடவடிக்கையால்தூண்டப் பட்டது. இப்பொருள்களுக்கான தேவை அதிகரிக் கும்போது,ஏழைகளின்வாழ்வாதாரங்களின்மீது ஏற்படுத்த இயன்ற மாபெரும் பாதிப்புகளை ஏற்படுத் தியது மட்டுமன்றி,  இதற்கு முன் எப்தும் இல்லாத அளவுக்கு சமூக சமத்துவமின்மையை பெரிய அளவில் தீவிரப்படுத்தியுமுள்ளது.

ஏழைகளைப் பொறுத்தவரை, இவ்வாறு புதிய ரூபாய் நோட்டுகளைப் பதுக்கி வைப்பது என்பது பணக்காரர்கள் ஏழைகளைக் கிண்டலும், கேலியும் செய்யும் செயலாகவே பார்க்கப்படுகிறது. விவசாய உற்பத்திப் பொருள்களின் தேவையும், விலையும் மிக மோசமான அளவில் குறைந்து போனபோது, பல் வகையான பொருள்களை வாங்கி பதுக்கி வைத்திருந்து, பின்னர் ஒரு நாளில் மிக உயர்ந்த விலைக்கு அவற்றை விற்க முடியும் என்ற அவர்களது நிலைப்பாடு நியாயமானதே.  அது மட்டுமல்லாமல், இந்த நடை முறையில் அவர்கள் சட்டத்திற்குப் புறம்பாக ஈட்டிய தங்களது கருப்புப் பணத்தை வெள்ளைப் பணமாக மாற்றிக் கொள்வதற்கான ஒரு வாய்ப்பாகவும் இது அமைகிறது. ‘‘நெருக்கடியும் கூட லாபம் சம்பாதிப்பதற்கான ஒரு வழியே’’ என்ற வணிக உலகில் நிலவும் ஒரு பழமொழி, பொதுமக்கள் பெரும் அளவில் துன்பத்தில் வீழ்த்தப்பட்டிருக்கும் இந்த நிலையிலும், எவ்வளவு உண்மையானதாக இருக்கிறது என்பது வியப்பைத் தருகிறது.

அண்மையில், நாடாளுமன்றத்தில் அவசரம் அவசரமாக நிறைவேற்றப்பட்ட வருமான வரி சட்ட திருத்த மசோதா வரி ஏய்ப்பாளர்களுக்கு அளிக்கப்பட்ட மற்றொரு சலுகையாகவே அமைந்திருந்தது. கருப்புப் பணம் வைத்திருப்பவர்கள் அதனை அறிவிப்பதற்கு கடைசி நாள் என்று இரண்டு மாதங்களுக்கு முன்பு அறிவிக்கப்பட்ட சலுகையை இப்போது மாற்றி  மேலும் கால அவகாசம் அளிக்கப்பட்டிருப்பது,  நேர்மையான குடிமக்கள் கடந்த மாதத்தில் இந்த ரூபாய் நோட்டு செல்லாது என்ற அறிவிப்பினால் எத்தகைய இன்னல் களுக்கு உள்ளாயினர் என்பதற்கு நேர் மாறானதாக உள்ளது. ஏய்க்கப்பட்ட வருவாய்கள் மீது முன்னம் விதிக்க உத்தேசிக்கப்பட்டிருந்த 200 சதவிகித அப ராதம் இப்போது 50 சதவிகிதமாகக் குறைக்கப் பட்டுள்ளதை, முன்னாள் வருவாய்த் துறை அதிகாரியும், இப்போதைய டில்லி முதலமைச்சருமான கேஜரிவால் சுட்டிக் காட்டியுள்ளார். நேர்மையற்ற மக்கள் தங்களின் கருப்புப் பணத்தை வெள்ளைப் பணமாக மாற்றிக் கொள்வதற்கான ஒரு செயல்திட்டமே இந்த பழைய ரூபாய் நோட்டுகளை மதிப்பிழக்கச் செய்யும் திட்டம் என்று அவர் கூறுகிறார்.

இலக்குகளை அடிக்கடி மாற்றி அமைப்பது

இந்த ரூபாய் நோட்டுகளை மதிப்பிழக்கச் செய்யும் திட்டம் ஒரு நாடகமே என்பதும், அதனால் எந்தப் பயனும் இல்லை என்பதும் நவம்பர் மாத இறுதியில் தெளிவாகத் தெரிவதாக ஆகிவிட்டது. நவம்பர் 8 ஆம் தேதியன்று 17.165 பில்லியன்  500 ரூபாய் நோட்டுகளும், 6.858 பில்லியன்   1000 ரூபாய் நோட்டுகளும் புழக்கத்தில் இருந்தன என்று மத்திய இணை நிதியமைச்சர்  அர்ஜூன் ராம் மெக்வால் மாநிலங்களவைக்கு  நவம்பர் 29 ஆம் தேதியன்று  தெரிவித்தார்.  இவற்றில், 500 ரூபாய் நோட்டுகளின் மொத்த மதிப்பு 8.58 லட்சம்  கோடி ரூபாயும், 1000 ரூபாய் நோட்டுகளின் மொத்த மதிப்பு 6.86  லட்சம்  கோடி ரூபாயும் ஆகும். ஆக இவற்றின் மொத்த மதிப்பு 15.44 லட்சம் கோடி ரூபாயாகும்.

அதற்கு ஒரு நாள் முன்னர், 28-11-2016 அன்று, நவம்பர் 10 முதல் 27 தேதி வரை 8.45 கோடி ரூபாய் மதிப்புள்ள  ரூபாய் நோட்டுகள் வங்கிகளில் முத லீடு செய்யப்பட்டுள்ளது என்று ரிசர்வ் வங்கி கூறி யிருக்கிறது. மேலும், ரொக்கப்பணம் - ரிசர்வ் தொகை விகிதாசாரத்தைப் பின் பற்றுவதற்காக 4.06 கோடி ரூபாய் மதிப்புள்ள ரூபாய் நோட்டுகள் நவம்பர் 8 ஆம் தேதியன்று வங்கிகளில் இருந்தன; இவற்றில் பெரும் பகுதி உயர் மதிப்புள்ள ரூபாய் நோட்டுகளாகவே இருந்திருக்கவேண்டும் என்று வங்கித் தொழில் வட்டாரங்கள் தெரிவிக்கின்றன. அத்துடன், வாடிக்கை யாளர்களின் அன்றாட ரொக்கப் பணத் தேவைக்காக, வங்கிகளில் 0.50 லட்சம் கோடி ரூபாய் மதிப்புள்ள நோட்டுகளும் இருந்திருக்க வேண்டும். பழைய 500, 1000 ரூபாய் நோட்டுகள் செல்லாது என்று அறி விக்கப்பட்டதன் பின், முதல் மூன்று வாரங்களில் வங்கிகளால் பெறப்பட்ட நோட்டுகளின் மதிப்பு குறைந் தது 13.01 லட்சம் கோடியாக இருந்திருக்க வேண்டும். 25 நாட்களில் பாதி வழி கடந்திருந்த நிலையில், இலக்காக எடுத்துக் கொள்ளப் பட்ட ரூபாய் நோட்டுகளில் 84.26 சதவிகித நோட்டுகள் வங்கிகளில் திரும்பப் பெறப்பட்டிருக்க வேண்டும். இப்போது நாம் எழுப்பும் கேள்வியே, இதற்காகவா கோடிக்கணக்கான மக்கள் துன்பம் அடைய வேண்டியிருந்தது? என்பதுதான்.

(தொடரும்)

நன்றி: ‘ப்ரண்ட் லைன்’,  23.12.2016

தமிழில்: த.க.பாலகிருட்டிணன்.

தமிழில் கருத்துக்களை தெரிவிக்க -  


Security code
Refresh

Banner
Banner