வரலாற்று சுவடுகள்

05.10.1930 -  குடிஅரசிலிருந்து...

அக்டோபர் மாதம் 23 தேதி வரை இப்போதைய மந்திரிகளே ஆட்சி நடத்துவார்கள். பிறகு டாக்டர் சுப்பராயன் அவர்களே மந்திரிசபை அமைத்தாலும் அமைக்கக்கூடும். அல்லது ஜஸ்டிஸ் கட்சியார் என்பவர்கள் சார்பாக என்று திரு. பி.முனுசாமி நாயுடு அவர்கள் அமைத்தாலும் அமைக்கக்கூடும்.

யார் யார் தலையில் பிரம்மா நீ மந்திரியாய் இரு என்று எழுதியிருக் கிறாரோ என்பது இப்போது தெரியவில்லை. ஆனால் நியமனம் ஆனவுடன் தெரிந்துவிடும், அதோடு நியமனமான பிறகு மத்தி யில் ஒரு சமயம் அது போய் விடுவதாயிருந்தாலும் அதுவும் பிரம்மா எழுதின சங்கதி உத்தியோகம் போன பிறகுதான் தெரியும்.

எனவே பிரம்மா இந்த விஷயங்களை இவ்வளவு இரகசியமாய் யாரும் அறிய முடியாமல் எழுதி வைத்திருப்பதிலிருந்து, இரகசியத்தைக் காப்பாற்று வதில் பிரம்மாவானவர் நமது கவர்னர் பிரபுவை விட கெட்டிக்காரர் என்றுதான் சொல்ல வேண்டும்!

இது ஒரு புறமிருக்க, நியமனமாகும் மந்திரிகளும் எதிர்பார்க்கும் நபர்களும் கூட தாங்கள் நியமனமான பிறகுதான் தங்களுக்கு இல்லை என்று முடிந்த பிறகும்தான் கவர்னரையும் பிரம்மாவையும் போற்ற வோ, தூற்றவோ போகிறார்கள்.

இந்த மாதிரி அமைச்சர்கள் நியமனமாவது ஏமாற்ற மடைவதும், வெறும் மந்திரி உத்தியோகத் திற்கு வருகிறவர்களுடையவும், ஏமாற்றமடைகிறவர் களு டையவும் தலையெழுத்துக்களை மாத்திரம் பொறுத்ததாய்  இல்லாமல் இவர்கள் வரவேண்டு மென்று எதிர்பார்ப்பவர்களுடையவும் வரக்கூடாது என்று எதிர்பார்ப்பவர் களுடையவும், இவர்களால் பிழைக்கலாம், இவர்களால் கெட்டுப் போகக்கூடும் என்று கருதிக் கொண்டிருப்பவர்களுடையவும் தலையெழுத்துக்களையும் பொறுத் திருப்பதால் இந்த தலையெழுத்துக்கள் எப்போதும் பலருக்கு மிக்க குழப்பத்தையே தந்து கொண்டே வருகின்றன.

20-10-1929 - குடிஅரசிலிருந்து....

ஜஸ்டிஸ் கட்சி முனிசிபல் கவுன்சில் பார்ட்டியின் கூட்டம் ஒன்று 16.10.1929 தேதி இரவு 8 மணிக்கு தியாகராயர் மெமோரியல் கட்டிட மேல்மாடியில் கூடிற்று. 19 அங்கத்தினர்கள் விஜயமாயிருந் தார்கள். திருவாளர்கள் ஜி.நாராயணாசாமி செட்டியாரும், அவர் குமாரரும் மற்றுமிரண்டொரு வரும் வர வில்லை என்பதாகத் தெரிகின்றது. கூட்டத்தில் இரகசியமாய் ஓட்டு எடுத்ததில் திரு.ராமசாமி முதலியாருக்கு. 15 ஓட்டும், டாக்டர் நடேச முதலி யாருக்கு 2 ஓட்டும் கிடைத்தன. அப்படி இருந்தும் இருவரும் தேர்தலில் போட்டிபோடப் போவதாகவே முடிவு செய்து கொண்டு போயிருக்கிறார்கள். ஏறக் குறைய இருவருமே சுயராஜ்ஜியக் கட்சி கவுன்சிலர் களின் ஓட்டுகளை நம்பிக் கொண்டிருப்பதோடு சுயராஜ்ஜியக் கட்சி கவுன்சிலர்கள் வீட்டுக்கும் தலைவர்கள் வீட்டுக்கும் இரு அபேட்சகர்களும் நடந்த வண்ணமாய் இருக்கின்றார்கள். வெள்ளைக் காரர்கள் ஓட்டுகளையும் இருவரும் நம்பிக் கொண் டிருக்கின்றார்கள். ஜஸ்டிஸ் கட்சி கவுன்சிலர்கள் ஓட்டு அநேகமாய் சரிசமமாய்ப் பிரியாவிட்டாலும் இரண்டு பேருக்குமாகத்தான் பிரியக் கூடும் போல் தெரிகின்றது. சுயராஜ்ஜியம் கட்சி ஓட்டுகளும் அதேமாதிரி தான் பிரியும் போல் தெரிகின்றது. வெள்ளைக்காரர்களின் ஓட்டுகள் நாலில் மூன்று பாகம் ஒருவருக்கும் ஒரு பாகம் ஒருவருக்குமாகப் பிரியலாம். மற்ற ஓட்டுகளும் சரிசமமாகப் பிரியலாம். எனவே, தேர்தலில் இருவர் போட்டியும் பலமாக இருக்கக் கூடும்.

நம்மைப் பொறுத்த வரை முடிவைப் பற்றி கவலையில்லா விட்டாலும், அதன் பயனாய் ஏற்படக் கூடிய கட்சிப் பிளவு பார்ப்பனரல்லாதார் கட்சியையும் அக்கட்சியின் அடுத்த சென்னை சட்டசபை தேர்தல்களையும் பாதிக்காமல் இருக்க முடியாதென்றே கருதி கவலைப்படுகின்றோம். தேர்தல்கள் வரும்போ தெல்லாம் நிலைமையையும் நியாயத்தையும் உரிமையையும் சிறிதும் லட்சியம் செய்யாமல் பலத்தையும் தந்திரத்தையும் சண்டித் தனத்தையும் ஆதாரமாக வைத்தே முடிவு செய்வ தாயிருந்தால், அக்கட்சிக்கு எந்த விதத்தில் யோக்கியதையும் நம்பிக் கையும் இருக்க முடியும் என்பது நமக்குப் புரியவில்லை. அநேகமாக 5,6 மாதத்திற்குள் சட்டசபை தேர்தல் வரக்கூடுமாதலால் திரு.ராமசாமி முதலியாரைப் போன்றவர்கள் கார்ப் பொரேஷன் தலைவராயிருந்தால் கட்சி தேர்தலுக்கு அனுகூலமாயிருக்கக் கூடும் என்னும் காரணம் திரு.ராமசாமி முதலியாருக்கு அனுகூலமாக சொல்லிக் கொள்ளப்படுகிறது. டாக்டர். நடேச முதலி யார் இந்த கட்சியில் சேர்ந்த காலம் முதல் கொண்டு கஷ்டப்படுகின்றவரான தினாலும் ஒவ்வொரு சமயத்திலும் இம்மாதிரி சாக்குகள் வந்தே அவரு டைய உரிமை நழுவ விடப்படுவதாலும் அவரும் இதனாலேயே அடிக்கடி கோபித்துக் கொண்டு கட்சியில் கலகம் விளைவிப்பதும் வெளியில் போவதும் மறுபடி சமாதானமும் ஆசையும் சொல்லி அழைக்கப்படுவதாலும், ஏதாவது ஒரு தடவை அவருக்கும் விட்டுக் கொடுக்க வேண்டியது ஒற்று மையை உத்தேசித்தாவது அவசியம் என்கின்ற விஷயம் டாக்டர். நடேச முதலியாருக்கு அனுகூல மான காரணமாக சொல்லிக் கொள்ளப்படுகிறது. இரண்டு காரணங்களும் சரி என்று வைத்துக் கொண்டாலும் திரு.நடேச முதலியாருக்கு விட்டுக் கொடுப்பது இந்தத் தடவையா அல்லது அடுத்த தடவையா என்பதை வேண்டுமானால் மற்ற தலை வர்களும் சேர்ந்து யோசனை செய்து ஒரு முடிவு கட்ட வேண்டியதான விஷயம். அப்படிக்கில்லாமல் எப்படியோ போகட்டும்! என்று மற்ற தலைவர்களும் இயக்கத் தலைவரும் அலட்சியாமாயிருப்பதும் சிலர் இருவருக்கும் நல்ல பிள்ளைபோல் நடந்து கொள்ளு வதும் உள்ளுக்குள் அவர்களுக்கு இஷ்டமானவர் களுக்கு வேலை செய்வதுமான காரியங்களானது, அவற்றின் பலன் எப்படியானாலும், அவை தலைவர் களின் பொறுப்பற்ற தன்மையையும் கோழைத்தனத் தையும் சுயநலத்தையும் காட்டுவதாகும். நெல்லூர் மகாநாட்டு நடவடிக்கை ஒருவாறு நமது இயக்கத்தில் உள்ள கட்சிகள் இவ்வளவு என்பதைக் காட்டி விட்டது. ஆனால் அடுத்துவரும் கார்ப்பொரேஷன் தலைவர் தேர்தலானது அக்கட்சிகளின் தனித்தனி வேலைத் துவக்கத்தை காட்டக் கூடியதாகிவிடுமோ என்றே பயப்படுகின்றோம்.

ஆகையால் ஜஸ்டிஸ் கட்சித் தலைவர் உடனே ஒரு கூட்டத்தைக் கூட்டி இருவரையும் தருவித்து இன்னார்தான் நிற்க வேண்டும் என்று தீர்மானம் செய்ய வேண்டியது அவருடைய முக்கியமானதும் கடமையானதுமான வேலையாகும். அப்படிக் கில்லாமல் அலட்சியமாயிருப்பதோ அல்லது தனது தலைவர் ஸ்தானம் கவுரவிக்கப்படமாட்டாது என்பதோ காரணம் கொண்டு சும்மா இருப்பதானால் அவரும் பொறுப்பை உணராத தலைவர் என்றுதான் சொல்லித் தீர வேண்டியிருப்பதற்கு வருந்து கின்றோம்.

 

 

 

 

 

 

 

10-11-1929 - குடிஅரசுவிலிருந்து...

திரு.கோகலே, ரானடே, தாதாபாய் நௌரோஜி முதலிய தலைவர்கள் நம் இந்தியாவில் ஒரு சுதந்திர தாகத்தை உண்டு பண்ணிவிட்டார்கள் என்று பொதுவாக நாமறிவோம். இது முதற் கொண்டுதான் நம் நாட்டில் சுதந்திரக் கிளர்ச்சியும் ஒரு பொது உணர்ச்சியும் ஏற்பட்டது என்பதையும் மறக்கமுடியாது. ஆனால் அது செயற்கைக் கிளர்ச்சியாகவும், இயற்கைக்கு மாறுபாடான தாகவும் இருந்ததனாற்றான், இருப்பதனாற் றான் இன்று வரையில் இவ்விந்தியா சுதந்திரம் அடைய முடியாமல், பெர்க்கன் ஷெட் பிரபுவின் இழிதகையான பழிச்சொற்கட்கும், ஆதிக்க வெறிச் சொல்லுக்கும் இலக்காய் இருக்கின்றது.

ஏனெனில், நம்முடைய பிரச்சாரத்தின் பயனாய் பரவுதல் செய்யப்பட்ட சுதந்திர உணர்ச்சியானது தேசியம் என்று கூறப்பட்ட போதிலும்கூட ஒரு மிகக் குறுகிய வகையில் இயக்கப்பட்டுள்ளது உண்மையானதாகும். என்னை? இதுவரையில் நடைபெற்ற கிளர்ச்சி, சுதந்திரப் போராட்டம், ஒத்துழையாமை, வரி கொடாமை, பகிஷ்காரம், இவைகட்கு எல்லாம் அடிப்படையாய் இருந்தது நிறவேற்றுமை என்பதில் அய்யமில்லை.

எப்போது வெள்ளையர்கள் நம்மை விட அதிக ஈனமாய் நடாத்துகின்றார்கள் என்று நாம் நினைக்கின்றோமோ, அப்போதெல்லாம் ஒரு கிளர்ச்சி செய்வதும், பின்னர் அக்கிளர்ச்சி ஓய்ந்து விடுவதும் வழக்கமாகவே இருந்து வந்ததேயொழிய, சுதந்திரத்தாகம் தைல தாரையைப் போல் நம்மக்களின் மனத்தில் நிலவவே இல்லை. இதுதான் நமது இந்தியாவின் பரிதாபிக்கத்தக்க நிலைமை. இதை மாற்ற நினைத்தாலும் நினைவளவில் ஏற்படும் சுதந் திரக் கனவு கூட நிலவரமாய் இருக்காது என்பதும் உண்மை.

இதற்குக் காரணம், நம்மக்களின் அறியா மையே என்று கூற வேண்டும். அறிவு உதய மாய் உச்சத்தில் பிரகாசித்துக் கொண்டிருக்கின்ற மேனாட்டு மக்கள் கையில் சிக்குண்டிருக்கும் நாம், அவர்களிடமிருந்து நமது நாட்டை அடைய நமக்குத் தலைமையாக வேண்டியது அறிவுடைமையே தவிர சுதந்திரத்தாகமன்று, அறிவுடைய மக்கட்குச் சுதந்திர தாகம் ஏற்பட்டிருப்பின் அத்தாகம் நிலவரமாக ஒரே முறையாக ஓங்கிப் படர்ந்து செழித்து சுதந்திரக் கனி உதவியிருக்கும் என்பதில் அய்யமில்லை. அறிவில்லாத மக்கள் கையில் உள்ள சுதந்திரத் தாகம், பேடி ஒருவன் மணந்த பெண்ணையே ஒக்கும்: இதனாற் பயனில்லை. அதனாற்றான் தாதாபாய் நௌவ்ரோஜி காலத்தில் துவக்கப் பட்ட நமது சுதந்திரப்போராட்டம் வெள்ளை யர்களின் நகைப்புக்கும் கேலிக்கும் ஏமாற்றுப் பேச்சுக்கும் இலக்காயிற்றே தவிர, ஒரு சிறிய துறையிலும் வெற்றி அளிக்கவில்லை. இச்சுதந்திர தாகம் பழைய மூட வைதிக சகாப்தத்தின் இறுதியில் எழுந்தது. ஆனால், இப்பழைய சகாப்தம் அழிந்துவிட்டது என்றே சொல்லலாம். இனிமேல்தான் இந்தியாவின் சுதந்திர உணர்ச்சிக்கு வெற்றி ஏற்படும் காலம் அணுகிவிட்டது. இப்போதுதான் மக்கள் மனதில் பண்டைய மூடப்பழக்க வழக்கங் களும், உயர்வு தாழ்வுக் கற்பனைகளும் தகர்க் கப்படுதல் அவசியமென்றும், பகுத்தறிவுக்கு முரணாக மதம் வந்து எதிர் நின்றாலும், முதலில் அந்த மதத்தை ஒழித்துவிட்டு மறுவேலை பார்ப்பதும் என்றும் தோன்றி விட்டது.

இதன் அறிகுறியாய் தென்னிந்தியாவில் சுயமரியாதை இயக்கம் என்னும் பெயர் கொண்டு ஒரு அறிவு இயக்கமும், பம்பாய் மாகாணத்தில் புரோகித எதிர்ப்பு இயக்கம் என்னும் பெயர் கொண்டு ஒரு அறிவு இயக்கமும், பஞ்சாப் மாகாணத்தில் யுக்தி வாத சங்கம் என்னும் ஒரு அறிவு இயக்கமும் தோன்றி இப்போது அந்தந்த மாகாணங்களில் இவ்வியக்கக் கொள்கைகள் காட்டுத்தீ போல் பரவி வருகின்றன. வங்காளத்திலும் முல் லாக்கள் எதிர்ப்புச் சங்கம் என்று ஒன்று நிறுவப் பட்டுள்ளது. இவ்வியக்கத் தலைவர்களெல்லாம் பழுத்த தேசிய அமிதவாதிகளாய் இருப்பதும் மிகவும் குறிப்பிடற்பாலது. உதாரணமாக நமது சுயமரியாதை இயக்கத் தலைவர்களின் தேசிய உணர்ச்சியும் அவர்கள் தேசியத்திற்கு ஆற்றி வந்த தொண்டும் இம்மாகாணம் அறியும் - பார்ப்பனரறியாவிடினும் இதேபோல் பம் பாயில் புதிதாகத் தோன்றி இருக்கும், புரோகித எதிர்ப்புச் சங்கத்துத் தலைவராக, திரு.நாரிமன் அவர்களே இருந்து வருகின்றார். மற்றும் திரு.டயர்சி, அம்பேத்கர் முதலான முதிர்ந்த அறிவாளிகளும் இச்சங்கத்தில் சார்பு கொண்டி ருப்பதும் கவனித்தற் பாலது. எனவே, இப்போது இந்தியா முழுவதும் அறிவு இயக்கங்கள் தோன்றி வருவதும், இவ்வியக்கங்கள் தேச பக்தி உடைய பெரியார் களையே தலைவர் களாகக் கொண்டிருப்பதும், இவ்வியக்கங்கள் தீவிரமிக்க மன எழுச்சி படைத்த இளைஞர் களைக் கவர்ந்தீர்ப்பதுவும், இந்தியாவில் உதயமாயிருக்கும் ஒரு புதிய சகாப்தத்தின் அறிகுறிகளாகவே தோன்றுகின்றன. இச்சகாப்தத்தில் நமது மக்களின் சுதந்திரக் கோரிக்கை ஈடேறும் என்பதை நாம் மீண்டும் எடுத்துக்கூற வேண்டுமோ?

ஆனால், பழைய மூட மதி புதிதாகத் தோன்றிய அறிவு இயக்கத்தைப் பார்த்து, நான் நெடுநாளாக, பன்நூற்றாண்டுகளாக கடவுள், மதம், புரோகிதம், சடங்கு, கலை இவைகளின் பேரால் இவ்விந்தியாவில் வளர்ந்து வந்தேனே; நீ தோன்றியதும்; என்விருத்தாப்பிய திசையில் என்னை மக்கள் கைவிட்டுவிட்டனரே. நான் இறந்துதான் போவேன்; பழைமை பொருட்டு, கிழவன் என்று என்மீது மனமிரங்கி என்னைக் காப்பாற்ற மாட்டாயா? என்கின்றது. நமது அறிவியக்கம் கிழப்பிணமே! நீ இது வரையில் இழைத்த கொடுமைகளுக்கும் தீமைகளுக்கும் அறிகுறி இவ்விந்தியாவின் அடிமைத் தன்மை தான்; அதை நினைக்கும் தோறும் உன்னை ஏன் இன்றே கழுத்தை முறித்துக் கொன்று விடக்கூடாது என்று நாங்கள் சிந்தித்துக் கொண்டிருக்கின்றோம். இந்த சமயத்தில் உன்னைக் காப்பாற்றுவதாவது. செயற்கை மரணம் நேரிடுவதற்கு முன்பாக நீயாகவே தற்கொலை செய்து கொள் என்கின்றது. இந்நிலையில் பண்டைய சகாப்தத்தின் பிரதிநிதிகளாய் காசி கிருஷ்ணமாச்சாரி, எம்.கே, ஆச்சாரி, சத்தியமூர்த்தி, சேஷ அய்யங்கார், சங்கராச்சாரிகள் முதலானவர்களின் கதி என் னாகும் என்பதையும், உண்மைத் தேசியமும் இத்தேசியத்திற்கு உண்மை வெற்றியும் யாரால் ஏற்படக்கூடும் என்பதையும் நம்மக்களே உணர்ந்து கொள்ளக்கடவர்.

அன்னை மணியம்மையார் அவர்கள், தந்தை பெரியார் அவர்களின் மறைவிற்குப் பிறகு கழகத் தலைமைப் பொறுப்பை ஏற்று இயக்கத் தைச் சிறப்பாக வழி நடத்தினார்கள்.

"இராவணலீலா" நிகழ்ச்சியை நடத்திக்காட்டி, இனவுணர்வு வரலாற்றில் புதிய எழுச்சியை ஏற் படுத்தினார். ஆனாலும், அடிக்கடி உடல் நலம் பாதிக்கப்பட்டு, மருத்துவமனையில் அனுமதிக் கப்பட வேண்டிய நிலை ஏற்பட்டது. நெருக்கடி நிலைக் காலத்தில் திராவிடர் கழகப் பொதுச் செயலாளர் மானமிகு கி.வீரமணி அவர்கள் உள்பட கழக முக்கியப் பொறுப்பாளர் கள் எல்லாம் 'மிசா' சட்டத்தின் கீழ் சிறையில் அடைக்கப்பட்டனர். உடல் நலம் குன்றிய நிலையிலும் இயக்கத் தைக் கட்டிக் காத்த அன்னையாருக்கு, வருமான வரித் துறையினர் கொடுத்த தொல்லை கொஞ்ச நஞ்சமல்ல. அவற்றிற்கும் ஈடு கொடுத்தார்.

358 நாள்கள் சென்னை மத்திய சிறையில் 'மிசா' கொடுமையை அனுபவித்த திராவிடர் கழகப் பொதுச் செயலாளர் கி.வீரமணி அவர்கள், 23.1.1977 அன்று காலை விடுதலை செய்யப்பட் டார்; மற்ற தோழர்களும் விடுதலையாயினர்.

22.12.1977 அன்று திடீர் நெஞ்சு வலிக்கு ஆளான அன்னை மணியம்மையார் உடனடி யாக சென்னை பொது மருத்துவமனையில் இரு தய நோய் தீவிர சிகிச்சைப் பிரிவில் அனுமதிக் கப்பட்டார்.

இதற்கிடையே 25.12.1977 காலை 11 மணிக்கு, திராவிடர் கழக மத்திய நிருவாகக் குழுக் கூட்டம் சென்னை பெரியார் திடலில் அறிவிக்கப்பட்டு இருந்தது.

மருத்துவமனையில் அனுமதிக்கப்பட்டு இருந்த அன்னை மணியம்மையார் - மருத்துவர் களின் அனுமதியோடும், மருத்துவர்களின் துணை யோடும் மத்திய நிருவாகக் குழு கூட்டத்திற்கு வருகை தந்து, தலைமை தாங்கி சிறிது நேரம் உணர்ச்சிப் பிழம்பாக உரையாற்றினார். உடல் நலக் குறைவைக் காரணம் காட்டி, பொறுப்பிலி ருந்து தாம் விலகுவதாகவும், ஆசிரியர் வீரமணி அந்தப் பொறுப்புகளையும் ஏற்று. கழகத்தை நடத்த வேண்டும் என்று தாம் எழுதி வைத்திருந்த குறிப்பினைக் கூட்டத்தில் படித்தார். அதனைச் சற்றும் விரும்பாத, எதிர்பார்க்காத ஆசிரியர். அந்த கடிதத்தைச் சுக்கல் நூறாகக் கிழித்து எறிந்தார்.

தலைமையிலிருந்து விலகல் என்ற பேச் சுக்கே இடமில்லை என்று உறுதியாக ஆத்திரம் கொப்பளிக்க உரையாற்றினார் கழகப் பொதுச் செயலாளர் கி.வீரமணி. அனைவரின் வற்புறுத்த லுக்கிடையே அந்த முடிவை அன்னை மணியம் மையார் மாற்றிக் கொண்டார்.

அந்தக் கூட்டத்தில் நிறைவேற்றப்பட்ட முக்கிய தீர்மானம் (எண் 10) வருமாறு:

"கழகத்தின் இந்தப் பொறுப்பான காலக்கட்டத் தில் கழகத்தின் நிரந்தரப் பொதுச் செயலாளராக ஆசிரியர் கி.வீரமணி அவர்களே நீடிக்க வேண் டும் என்று, மத்திய நிருவாகக் குழுவினர், மாவட் டத் தலைவர்கள், செயலாளர்கள், கழக நிருவாகி களின் கூட்டம் ஒரு மனதாகத் தீர்மானித்து, இதற்கு வணக்கத்திற்குரிய கழகத் தலைவர் அம்மா அவர்கள் அருள்கூர்ந்து ஒப்புதல் அளிக் கப் பணிவன்புடன் ஒருமனதாக வேண்டுகிறது" என்று தீர்மானம் நிறைவேற்றப்பட்டது. அன் னையார் அவர்கள் பெருமகிழ்ச்சியோடு ஒப்பு தல் தந்து, தீர்மானத்தை ஒருமனதாக நிறைவேற்றித் தந்தார்.

29.09.1929 - குடிஅரசிலிருந்து...

ராமனாதபுரம் ஜில்லா அருப்புக்கோட்டையில் நாடார் சகோதரர் களின் நிர்வாகத்திலும் அவர்களது பொதுப் பணத்திலும், வெகு காலமாக ஒரு உயர்தரப் பாடசாலை நடந்துவரும் விபரம் அனேகருக்குத் தெரிந்திருக்கலாம். ஆனால் அப்பள்ளியில் இதுவரை ஆதிதிராவிடர் பிள்ளைகளைச் சேர்ப்பதில்லை என்ற நிர்ப்பந்தம் இருந்து வந்ததுடன் அந்தப் படிக்கே சேர்க்காமலும் இருந்துவந்தார்கள். சில மாதங்களுக்கு முன்பு திரு. சவுந்திரபாண்டியன் அவர்களுக்கு ஜில்லா போர்ட் தலைவர் பதவி கிடைத்ததற்காக அருப்புக்கோட்டை மகாஜனங்களும் மற்றும் பல தனித் தனி வகுப்பாரும் அவரைப் பாராட்டுவதற்காக ஏற்பாடு செய்யப்பட்டிருந்ததில் அருப்புக் கோட்டை நாடார் சமூகத்தாரும் ஒரு தனியான விருந்தும் பாராட்டுக் கூட்டமும் செய்து உபச்சாரப் பத்திரங்கள் வாசித்துக் கொடுத்தார்கள். அவ்வு பச்சாரப் பத்திரங்களுக்குத் திரு.சவுந்திரபாண்டியன் பதிலளிக்கையில் மனித சமூகத்தில் சில வகுப்பாரைத் தாழ்த்தி கொடுமைப்படுத்தி வரப்படுவதை அடியோடு ஒழிக்க வேண்டியதே, இது சமயம் மனிதனின் முதல் கடமை என்றும் அந்த வேலைக்கே பெரிதும் தனது எல்லாப் பதவிகளையும் உபயோகிக்கப் போவதாயும், ஆனால் அதில் தனக்கு சில கஷ்டங்கள் நாடார் சமுகத்தாராலேயே இருப்பதாகவும் சொல்லி உதாரணமாக அருப்புக் கோட்டையில் உள்ள நாடார் ஹைஸ்கூலில் ஆதிதிராவிடப் பிள்ளைகளைச் சேர்த்துக் கொள்ளு வதில்லை என்கின்ற நிர்ப்பந்தமிருப்பதேதான் முக்கியமான தடையென்றும் கூறி, அதனால் தான் மிகுதியும் வெட்கமடைவதாயும் தன்னுடைய சமூகத்திலேயே இவ்விதக் கொடுமையிருந்தால் தன்னுடைய உத்தியோக ஓதாவில் மற்ற சமுகத்தாருக்குள் இருக்கும் கொடுமைகளை நீக்கும் படி சொல்ல தனக்கு எப்படி தைரிய முண்டாகுமென்றும், ஆகவே எவ்வளவுக்கெவ்வளவு சீக்கிரத்தில் இவ்வருப்புக் கோட்டை பள்ளிக்கூடத்தில் இக்கொடுமை நீக்கப்படுகின்றதோ, அவ்வளவுக்கு அவ்வளவு தனது வேலை சுலபமாகுமென்றும் அவசியம் செய்ய வேண்டும் என்றும் தனது சமுகத்தலைவரை அடிப்பணிந்து கேட்டுக் கொள்ளுவதாகவும் சொன்னார். அதற்கிசைய அன்று அப்பள்ளிக்கூட நிர்வாகிகள் அவ்வித நிர்ப்பந்தத்தை நீக்கிவிட்டு ஆதிதிராவிட மக்களை அந்தப் பள்ளிகூடத்தில் சேர்த்துக் கொண்டார்கள் . இது நமது நாட்டில் உள்ள தீண்டாமையும் உயர்வுதாழ்வும் ஒழிய ஒரு பெரிய அறிகுறியாகும் என்றே சொல்ல வேண்டும். இவ்வித அரிய காரியத்தைச் செய்த அருப்புக் கோட்டை நாடார் தலைவர்களை மனமாரப் பாராட்டுகிறோம்.

Banner
Banner