எழுத்துரு அளவு Larger Font Smaller Font

14. 02. 1932 - குடிஅரசிலிருந்து...

இந்திய சட்டசபையில் இம்மாதம் 4ஆம் தேதி நடந்த நிகழ்ச்சிகள் நமது, நாட்டு சீர்திருத்த வாதிகள் எல்லோராலும் கவனிக்கக்கூடிய தொன்றாகும். அன்று நமது நாட்டுப் பெண் மக்களுக்கு விடுதலையளிக்கக் கூடிய இரண்டு மசோதாக்கள் விவாதத்திற்கு வந்தன. அவை களில் விதவைகளுக்குச் சொத்துரிமை அளிக் கும் மசோதா ஒன்று. இம்மசோதா விவாதத்திற்கு வந்த காலத்தில் வைதிகர்கள் இதைப்பற்றி கூறிய அபிப்பிராயத்தையும் சென்றவாரம் எடுத்துக்காட்டி கண்டித்திருந்தோம். கடைசியாக இம்மசோதா தனிக் கமிட்டிக்கு அனுப்பப்படாமல் தோற்றது. இரண்டாவது விவாக விடுதலை மசோதா ஒன்று விவாதத்திற்கு வந்தது. கடைசி யில் இம்மசோதாவைப் பற்றிய விவாதமும் ஒத்திவைக்கப்பட்டது. இதுவும் விதவை களுக்குச் சொத்துரிமை வழங்கும் மசோதாவைப் போலவே தோற்றுப்போகும் என்பதில் அய்யமில்லை.

இவ்வாறு இந்தியப் பெண்மணிகளுக்குச் சுதந்திரம் அளிக்கும் மசோதாக்கள் தோற்றுப் போவதற்குக் காரணம் என்னவென்று பார்ப் போம். முதற்காரணம் வைதிகர்கள், இரண் டாவது காரணம் அரசாங்கத்தார்கள்.

இவர்களில் வைதிகர்களைப் பற்றி நாம் குறை கூறுவதில் ஒன்றும் பயன் உண்டாகப் போவதில்லை. அவர்கள் எப்பொழுதுமே சீர்திருத்தங்களுக்கு முட்டுக்கட்டைகளாகவே இருந்து தீருவார்கள். பொருள் சம்பாதிப்பதிலும், பட்டம், பதவி பெறுவதிலும், சாஸ்திரம், மதம் முதலியவைகளைப் பார்க்காமல் எந்த காரியங்களையும் செய்ய பின் வாங்க மாட் டார்கள். ஆனால் அவர்களைத் தவிர, மற்றவர் களுக்கு உண்டாகும் நன்மைகளை மாத்திரம் தடுக்க, முன்வராமல் இருக்க மாட் டார்கள். பிறருடைய சுதந்திரத்திற்கும், சமவுரி மைக்கும் தடை செய்வதற்காக மதத்தையும், சாஸ்திரங் களையும் கொண்டு வந்து நடுவில் போட்டு குழப்பம் பண்ணுவார்கள். இவ்வாறே தான் எந்தச் சீர்திருத்தங்களுக்கு முயற்சி செய்கின்ற காலங்களிலும் வைதிகர்கள் செய்து கொண்டு வருகிறார்கள். ஆகவே அவர் களுடைய  நோக்கும் சுயநலத்தைத் தவிர வேறு ஒன்று மில்லை. ஆகையால் சீர்திருத்தம் புரிய விரும்புகிறவர்கள் வைதிகர்களுடைய அபிப் பிராயங்களையும், கூச்சல்களையும் பொருட் படுத்தாமல் தங்களுடைய காரியத்தை நிறை வேற்றுவதில் நோக்கமுடையவராயிருந்தால் தான் சீர்திருத்தம் பண்ண முடியும்.

அடுத்தபடியாக அரசாங்கத்தாரும் மேற் கூறிய மசோதாக்களுக்கு ஆதரவளிக் காமல் எதிர்த்தார்கள். ஒரு நாட்டு மக்களைச் சீர்திருத்தி அவர்களுக்குச் சுதந்திரத் தன்மையும், சமத்துவ தன்மையும் உண்டாகும்படி செய்வதற்கு அரசாங்கமே கடமைப்பட்டதாகும். அரசாங்கத் தின் ஆதரவில்லாமல் நாட்டில் எந்த விதமான சீர்திருத்தங்களையும் செய்ய முடியாது. ஒரு துருக்கி தேசத்தை எடுத்துக் கொண்டால் அந்த நாட்டில் இன்று நடைபெற்று வரும் சமுகச் சீர்திருத்தங்களெல்லாம் அரசாங்கத்தாராலேயே செய்யப்பட்டு வருகின்றன. இதுபோலவே ருஷ்யா, ஸ்பெயின் முதலிய நாடுகளிலும் நடைபெறுகின்றன. மற்றைய இங்கிலாந்து, ஜெர்மன், அமெரிக்கா, பிரான்ஸ், இட்டாலி முதலிய எல்லா தேசங்களிலும் அரசாங்கத் தாராலேயே சமுகச் சீர்திருத்தச் சட்டங்கள் செய்யப்பட்டன என்பது அறிந்ததாகும். ஆனால் நமது நாட்டு அரசாங்கமோ நாங்கள் மதத்தில் தலையிட மாட்டோம் என்று சொல்லிக் கொண்டு வைதிகர்களுக்குச் சாதகமாகவே இருந்து கொண்டிருக்கிறது.

இந்திய அரசாங்கம் இவ்வாறு வைதிகர்கள் கூச்சலைக் கண்டு அஞ்சுவதற்குக் காரணம், அவர்களைத் திருப்தி செய்துவிட்டால் அரசியல் கிளர்ச்சி அதிகமாக நடைபெறாது என்று நினைத்திருக்கலாம். உண்மையில் அரசாங்கம் இவ்வாறு நினைத்திருக்குமாயின், அது மிகவும் தவறானதே யாகும். இதனால் அரசியல் கிளர்ச்சிக்காரர்கள் ராஜ விசுவாசிகளாக மாறிவிடப்போவதில்லை அவர்கள் எப்பொழுதும் அந்தக் கிளர்ச்சியைச் செய்து கொண்டுதான் இருப்பார்கள். இந்தியாவுக்குச் சுயராஜ்யம் கொடுத்துவிட்டு வெள்ளைக்காரர்கள் நமது நாட்டைவிட்டுப் போய் விட்டாலும், அப் பொழுதும் அரசாங்கத்தாரை எதிர்த்துக் கொண்டு இருக்கும் ஒரு கூட்டம் நாட்டில் இருந்து கொண்டுதான் இருக்கும். ஆகையினால் ஏதோ ஒன்றை நினைத்துக் கொண்டு வேறு ஒன்றைச் செய்வது ஒழுங்காகாது என்று சொல்லுகிறோம்.

அடுத்தப்படியாக நமது நாட்டு அரசியல்வாதிகள் சீர்திருத்த விஷயங்களில் எந்தவிதமான அபிப்பிராயமுடையவர்களாயிருக்கிறார்கள் என்று பார்த்தால், அவர்களும் வைதிகர்களின் வக்காலத்துக்காரர்களாகத்தான் இருந்து வருகின்றார்கள் என்பது விளங்கும். சீர்திருத்தவாதிகளை ஏமாற்ற, வாய்ப்பேச்சுக்காக மாத்திரம் சுயராஜ்யம் பெற்றபின், எல்லா சீர்திருத்தங்களையும் செய்து கொள்ளலாம் என்று மாத்திரம் பேசுகின்றார்களே ஒழிய சாதாரணமாகச் சீர்திருத்தங்களைப் பற்றிப் பிரசாரங்கள் கூடச் செய்வதில்லை. இவர்கள் கேட்கும் சுயராஜ்யமோ மதநடுநிலைமை வகிக்கக்கூடிய சுயராஜ்யமாக இருக்கிறது. இது மாத்திரமல்லாமல் ஒவ்வொரு மதத்திற்கும், மத நூலகங்களுக்கும், நாகரிகங்களுக்கும், பழக்க வழக்கங்களுக்கும் பாதுகாப்பு அளிக்கக் கூடிய சுயராஜ்யமாக இருக்க வேண்டுமென்றும் சொல்லுகிறார்கள். தற்போதுள்ள வெள்ளைக் காரர் அரசாங்கத்திலாவது ஜனப் பிரதிநிதிகளாகச் செல்லும் மெஜாரிட்டியான சட்டசபை அங்கத்தினர்கள் சீர்திருத்த நோக்கமுடைய வர்களாக இருந்தால் எந்தச் சீர்திருத்தச் சட்டங் களையும் நிறைவேற்றக் கூடிய சவுகரியம் இருக்கிறது. ஆனால் அந்த அரசியல்வாதிகள் கேட்கும் சுயராஜ்யத்தில் மதகொள்கைக்கு விரோதமான எந்த சீர்திருத்த மசோதாக்களையும் சட்டசபையில் கொண்டுவரவேயில்லை. ஆகையால் அரசியல் கிளர்ச்சிக்காரர்களையும் சமுக, சீர்திருத்த விரோதிகளாகத்தான் நாம் தீர்மானமாகக் கருதுகின்றோம்.

இவ்வாறு வைதிகர்களும் அரசாங்கத்தாரும், அரசியல்வாதிகளும் சமுகச் சீர்திருத்தத்திற்கு விரோதிகளாய் இருப்பதனால் சீர்திருத்தக் காரர்கள் யாருடைய தயவையும் எதிர்ப்பார்ப் பதில் பயனில்லை. தம்மைத் தாமே நம்பி ஜனசமுகத்தின் பழைய மனப்பான்மைகளை மாற்ற முயற்சிப்பதைத் தவிர தற்காலத்தில் வேறு ஒன்றும் செய்வதற்கில்லை. மக்களுடைய மனத்தைச் சமுக சீர்திருத்தத்தில் மாற்றினால், சட்டசபைக்குச் செல்லும் பிரதிநிதிகளும், சீர் திருத்த நோக்கமுடையவர்களாகவே இருக்கக் கூடும். அவர்களைக் கொண்டு எந்த விதமான சட்டங்களையும் நிறைவேற்றிக் கொள்ளலாம் என்பதே நமது அபிப்பிராயமாகும்.

தமிழில் கருத்துக்களை தெரிவிக்க -  


Security code
Refresh

Banner
Banner