பகுத்தறிவு

31. 01. 1932 - குடிஅரசிலிருந்து...

கொலம்பஸ் என்பவர் அமெரிக்கா என்ற புது உலகத்தைக் கண்டுபிடித்தார். வாஸ் கோடகாமா என்பவர் இந்தியாவை முதன் முதலில் கண்டுபிடித்தார். எடிசன் என்பவர் மின்சாரத்தைக் கண்டுபிடித்தார். ஜகதீஸ் சந்திர போஸ் என்பவர் தாவரங்களுக்கும் உயிரிருக் கிறதென்பதைக் கண்டுபிடித்தார்.

ஆனால் நமது உலக சிரேஷ்டராகிய காந்தியார் கண்டுபிடித்த பெரிய அதிசயத்தைச் சென்ற வாரம் குடிஅரசில் வெளியிட்டிருந் தோம். அதுதான் கடவுள் உண்மை சொரூபம் என்ற அரிய விஷயத்தைக் கண்டுபிடித்தி ருக்கிறார். அவர் கொலம்பியா கம்பெனியா ருக்கு கடவுள் என்ற விஷயத்தைப் பற்றி ஒரு பிளேட் கொடுத்திருக்கிறார். எந்த பாஷையில் அவர் பேசியிருக்கிறார் என்று உடனே வாச கர்கள் சந்தேகப்பட்டு விடக் கூடும். தேசிய பாஷை யாகிய இந்தியில் அல்ல. அந்நிய பாஷையாகிய ஆங்கிலத்தில்தான். ஏனெனில் தேசிய பாஷையில் கொடுப்பதாயிருந்தால், கொலம் பியா கம்பெனியார், வேண் டாம்; நாங்கள் விளையாட்டிற்கு கேட்டோம்; பிளேட் டும் வேண்டாம்; கிளேட்டும் வேண்டாம் என்று உடனே சொல்லியிருந்திருப் பார்கள் அதுவும் காந்திக்குத் தெரியும். அதனால்தான் அந்நிய பாஷையாகிய அடிமை பாஷையாகிய மிலேச்ச பாஷை யாகிய, இங்கிலீஷில் பிளேட் கொடுத் திருக் கிறார். இந்த பிளேட் முதல் பாகம், இரண்டாம் பாகம் என்று பெங்களூர் நாகரத்தினம் மாதாட. பாரகேனா என்ற கீர்த் தனையைக் கொடுத்திருக்கும் மாதிரி, பிளேட் டின் இரண்டு பக்கங்களிலும் கொடுத்திருக் கிறார். இது 6 நிமிஷ நேரம் பேசிய பேச்சாகும், இதன் வருமானத்தின் ஒரு பகுதி காங்கிரசுக்குக் கொடுக்க வேண்டும் என்ற ஒப்பந்தத்தின் பேரிலேயே இந்த பிஸினஸ் (க்ஷரளநேளள) நடத்தியிருப்பதாகவும் அறிகிறோம். இந்த ஆங்கில சொற்பொழிவின் தமிழ் பெயர்ப்பை சென்ற வாரம் குடிஅரசில் வெளியிட்டிருந் தோம். அதை மறுமுறையும் வாசகர்கள் கவன மாய்ப் படித்து விட்டு கீழ்க்கண்ட நமது அபிப் பிராயங்களைப் பற்றி யோசிக்க வேண்டு மென்று கேட்டுக் கொள்ளுகிறோம்.

இதில் முதலாவதாக கவனிக்க வேண்டியது யாதெனில், காந்தியார் உலகத்தில் மக்கள் புதிதாய் தெரிந்து கொள்ள வேண்டிய அரிய நூதனமான விஷயங்கள் எவ்வளவோ இருக்க, கடவுள் என்ற விஷயத்தைப் பற்றி  பேசுவா னேன்? இதற்குக் காரணம் மூன்று. முதலாவ தாக, அவருக்கு இது தவிர வேறோன்றும் பிறருக்குப் பிரயோஜனமாகக் கூடியதாகக் சொல்லத் தெரியாது. இரண்டாவதாக, கடவுள் நம்பிக்கை உலகத்தின் பல பாகங்களிலும் குறைந்து வருவதால், அது ஒன்றையே தனது யோக்கியதையாகக் கொண்டிருக்கின்ற காந்தியாரின் மதிப்பு குறைந்துவிடும், மூன்றா வதாக, கடவுள் என்ற இவ்விஷயந்தான் எவன் வேண்டுமானாலும் எது வேண்டுமானாலும் சொல்லலாம். இதில் அது தவறு, இது பிழை யென்று எந்தப்பயலும் சொல்ல முடியாது, என்பது அவருடைய கருத்து, மேலும் இவ் விஷ யத்தைப் பற்றி பிரத்தியேகமாகவோ, அநுபவ மூலமாகவோ எவ்வித திருஷ்டாந் தங்களும் காட்ட வேண்டிய அவசியமும் இல்லை.

இனி கடவுள் என்றதைப் பற்றி அவர் சொல்லியிருப்பவைகளில் முக்கியமானவை களை எடுத்துக் கொள்வோம்.

கடவுள் கைது புலன்களையும் கடந்து நிற்கிறது. அதன் அற்புதம் வாயிட்டு வர்ணிக்க முடியாதது; ஆனால் அதை நான் உணர்கிறேன்; என்றார் காந்தியார். உணர்ச்சியென்பதே புலன் களுக்குக் கட்டுப்பட்டதாகும். புலன் களால் அறியமுடியாத ஒரு விஷயத்தைப் பற்றி மனிதனால் எந்த அபிப்பிராயமும் சொல்ல முடியாது. பேயை (பிசாசு) நம்புகிற வர்களும் இப்படித்தான் வர்ணிக்கிறார்கள். பேய் இருப்பதாக ஏதோ ஒரு உணர்ச்சி  மாத்திரம் தங்களுக்கு இருப்பதாகச் சொல்லு கிறார்கள். அதைப் பார்க்க முடியாது; ஆனால் இருப்பது மாத்திரம் பொய்யல்ல என்று பிசாசு நம்பிக் கைக்காரர்கள் சொல்லுகிறார்கள். பூச்சாண்டி யைப் பற்றியும் குழந்தைகள் இப்படித்தான் சொல்கின்றனர். பூச்சாண்டியை அவர்கள் கண்டதில்லை ஆனால் ஏதோ பூச்சாண்டி என்றதை சொன்னவுடன் பயப்பட  மாத்திரம் தெரியும்.  பூச்சாண்டி ஆகியவை களுக்கெல் லாம் பயத்தினால்  உண்டாகக்கூடிய அர்த்த மற்ற கற்பனை எண்ணங்களைக் குறிக்கும். வார்த்தைகளைத் தவிர வேறில்லை. இன்னும் சொல்வோமானால், மனிதன் அய்ம்புலன் களால் கட்டுப்பட்டவன் அவை களுக்கு அடங்கியவைகளைப் பற்றித்தான் அவன் கவலை கொள்ளமுடியும். அதற்கு மீறியவை களைப் பற்றி அவன் பேசுவதோ, நினைப்பதோ பைத்தியக்காரத் தனமேயாகும்.

எப்படியெனில் ஒரு பைத்தியக்காரன் (மூளைக் கோளாறுடையவன்) திடீரென்று நடு வீதியில் நின்று கொண்டு ஆகாயத்தை  பார்த்த படியே யாரடா அவன்; நான் எப்படி யாவது போகிறேன் உனக்கென்ன? அரிவாளைக் காட்டாதே! அதற்கெல்லாம் பயப்படமாட்டேன் . சீ! போ! என்று திட்டிவிட்டு எச்சிலைக் காரித் துப்புகிறான்.  பக்கத்தில் போகும் நாம், அவன் பார்க்கும் ஆகாயத்தைப் பார்க்கிறோம்; அங்கு எந்த மனிதனும் இல்லை. அரிவாளும் இல்லை; ஆகாயத்தில் (அந்தரத்தில்) மனிதன் தொங்க வில்லை என்பதை நமது புலன்கள் நமக்குச் சொல்லுகின்றன. ஆகையால் அவன் மூளை யில் ஏதோ கோளாறு இருக்க வேண்டுமென்று சொல் கிறோம். ஆனால் அவனோ, அதோ நிற்கிறான். உங்களுக்கெல்லாம் தெரியாது. அய்ம்புலன் களையும் கடந்து நிற்கிறான். உங்களுக்குப் பார்க்க சக்தியில்லை. இதோ எனக்குத் தெரிகிறான் என்று நம்மிடம் சொல்லு கிறான், உடனே நாம் என்ன சொல்வோம். அவன் ஒரு பெரிய மகாத்மா; அவன் சொல்வது உண்மை யாகத்தான் இருக்கும் என்று சொல் வோமா? மாட்டோம். பைத்தியம் பிடித்தவன் அல்லது பயங்காளி என்று சொல்லிவிட்டுப் போய் விடுவோம். இதைப் போலவேதான் காந்தியார் சொல்லும் கடவுளும் இருக்கிறது. பைத்தியக் காரனாவது தன் கண்ணிற்காவது அம்மனிதன் தெரிகிறதாகச் (உண்மையில் அதுவும் இல்லை) சொல்லுகிறான். ஆனால் காந்தியாரோ, தன் கண்ணுக்கும் தெரிய வில்லை; ஒருவரும் பார்த்ததும் இல்லை; பார்க் கவும் முடியாது, ஆனால் கட்டாயம் இருக்கிறது; நம்ப வேண்டும் என்கிறார்; இதில் யார் மேலானவர் என்பதை வாசகர்களே முடிவு செய்து கொள்ளும்படி விட்டுவிடுகிறோம்.

பிறகு காந்தியார் அரசன் உதாரணத்தைச் சொல்கிறார். அரசன் யாரென்று குடி ஜனங் களுக்குத் தெரியாவிட்டாலும் கூட அரசன் இருப்பதென்பது எப்படி உண்மையோ, அதைப்போலவே கடவுள் இருப்பதாகத் தெரியாவிட்டாலும், கடவுள் இருப்பது உண்மை என்கிறார்.

தொடரும்

02.03.1930- குடிஅரசிலிருந்து...

1. எந்த மதத்தில் இருப்பதினால் ஒரு மனிதன் தீண்டப்படாதவனாய் கருதப்படுகின்றானோ அவன் தனக்கு ஒரு சிறிதாவது சுயமரியாதை உணர்ச்சி இருக்குமானால் அவன்தான் எந்த மதத்தைச் சார்ந்தால் உடனே தீண்டப்படாதவனாக கருதப்படமாட்டானோ அந்த மதத்தை சாரவேண்டியது அவனது முதற்கடமையாகும்.

2. ஏதாவது ஒரு குறிப்பிட்ட மதத்தில் இருந்தால்தான்  கடவுள் அருளோ மோட்சமோ கிடைக்கும் என்கிற விஷயத்தில் எனக்குச் சிறிதும் ஒப்புதலும் நம்பிக்கையும் கிடையாது. அவ்விரண்டு வார்த்தைகளும் அர்த்தமற்றதும் மோசமும், பரிகாசத்திற்கு இடமானதும் என்பதே எனது அபிப்பிராயமாகும்.

3. மனுதர்ம சாத்திரத்தையும், அதற்கு ஆதாரமான வேதத்தையும் (மத ஆதாரத்தையும்) ஒரு கடவுள் சிருஷ்டித்திருப்பாரானால் முதலில் அக்கடவுளை ஒழித்து விட்டுத்தான் தாகசாந்தி செய்யவேண்டும்.

4. மனுதர்ம சாத்திரத்தையும் அதை ஆதரிக்கும் வேதத்தையும் ஒரு மதம் ஆதாரமாய்க் கொண்டிருக்குமானால் முதலில் அம்மதத்தை அழித்துவிட்டுத்தான் மனிதன் வேறுவேலை பார்க்கவேண்டும்.

5. இந்துமதம் போய்விடுமே! இந்துமதம் போய்விடுமே!! என்று சொல்லிக் கொண்டும் இந்துமத தர்மங்களை ஒன்றுவிடாமல் காப்பாற்றவேண்டும் என்று முயற்சி செய்துகொண்டும் வந்தவர்களாலேயே இன்று இந்தியாவில் இந்தியர்களில் மூன்றில் ஒரு பாகத்தினர்கள் வேறு மதத்திற்கு அனுப்பப்பட்டிருக்கின்றார்கள்.

6. மதத்தைக் காப்பதற்கு என்றும், மதக்கொள்கைகள் சிறிதும் விட்டுக் கொடுக்க முடியாதென்றும் இதுவரை செய்து வந்த முயற்சிகளும் கிளர்ச்சிகளும் எல்லாம் இரண்டொரு வகுப்புகளுடையவும் சில தனிப்பட்ட நபர்களுடையவும் சுயநலத்திற்காகச் செய்யப்பட்ட முயற்சிகளாகவே முடிந்ததல்லாமல், எவ்விதப் பொதுநலனும் ஏற்படவேயில்லை.

7. மேல்நாட்டாருக்கு ஒரு மாதிரியும் கீழ்நாட்டாருக்கு ஒரு மாதிரியுமான சுதந்திரங்கள், வித்தியாசங்கள் இருக்கக்கூடாது என்று சொல்லும் இந்திய தேசிய வாதிகள் தங்கள் நாட்டாருக்குள்ளாகவே பார்ப்பனருக்கு ஒரு மாதிரியும் பார்ப்பனரல் லாதார்க்கு ஒரு மாதிரியும் இடமும், தெருவும், குளமும் ஏன் பிரிக்கின்றார்கள்? பிரித் திருப்பதை ஏன் இன்னமும் சகித்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள்? இது யோக்கியமாகுமா?

8. சுவாமி விவேகானந்தர் அமெரிக்காவுக்கு இந்து மதத்திற்கு பிரதிநிதியாய் போகவில்லை. ஆனால் அவர் ஒரு வக்கீலாய் போனார்.

9. உன்னை சத்திரியன் என்றோ வைசியன் என்றோ நீ சொல்லிக் கொள்ளும்போது நீ பிராமணன் என்பவனுக்கு கீழ்ப்பட்டவனென்பதை நீயே ஒப்புக்கொண்டவனா கின்றாய்.

10. சென்ற வருஷத்திய ரயில்வே கெய்டை பார்த்துக்கொண்டு ரயிலுக்குப் போனால் வண்டி கிடைக்குமா?

தந்தை பெரியார் பொன்மொழிகள்

இன்று ஆறாம் ஜார்ஜ் மன்னருக்கு இதுவரை இருந்து வந்த சக்கரவர்த்திப் பட்டத்தை எடுத்துவிட்டார்களா இல்லையா? அரசர் கடவுளின் பிரதிநிதி என்ற பழைய கொள்கை இன்று என்னவாயிற்று? கோவணம் கட்டத் தெரியாத குழந்தைப் பிள்ளைகளெல்லாம் இன்று அவன் ஏன் பணக்காரன்? இவன் ஏன் மிராசுதாரன்? என்று கேட்க ஆரம்பித்து விட்டார்களா இல்லையா? அதேபோல், தாழ்த்தப்பட்ட மக்கள் சிந்திக்க வேண்டும் - நாம் எதனில் தாழ்த்தப்பட்டிருக்கிறோம் என்று. அப்போது தெரியும் - நாம் தாழ்த்தப்பட்டிருக்கக் காரணம் நாம் தழுவி நிற்கும் இந்து மதம்தான் என்று. எவனும் தன்னை ஓர் இந்து என்றே கூறிக்கொள்ளக் கூடாது.

ஜாதி ஒழியக் கூடாது; சூத்திரன் படிக்கக்கூடாது; சூத்திரன் பெரிய உத்தியோகத்திற்குப் போகக் கூடாது; சூத்திரன் வயிறார கஞ்சி குடிக்கக் கூடாது - என்பதற்காகவே மனுதர்மச் சாஸ்திரம் பார்ப்பனரால் எழுதப்பட்டது. இதுதான் இந்து லாவுக்கு அடிப்படையாக உள்ளது.

- சித்திரபுத்திரன் -

02.03.1930- குடிஅரசிலிருந்து...

ஆஸ்திகப் பெண்:- என்ன அய்யா நாஸ்திகரே, மனுதர்ம சாஸ்திரத்தில் மற்ற விஷயங்களைப் பற்றிய ஆட்சேபணைகள் எப்படி இருந்தாலும் பெண்களைக் கடவுளே விபச்சாரிகளாய் பிறப்பித்து விட்டார். ஆதலால் அவர்கள் விஷயத்தில் ஆண்கள் ஜாக்கிரதையாய் இருக்க வேண்டுமென்று சொல்லி இருப்பது மாத்திரம் பெரிய அயோக்கியத்தனம் என்பதே எனது அபிப்பிராயம். அது விஷயத்தில் நான் உங்களுடன் சேர்ந்து கொள்ளுகிறேன்.

நாஸ்திகன்:-               அம்மா, அப்படித் தாங்கள் சொல்லக் கூடாது. மனுதர்ம சாஸ்திரத்தில் மற்ற எந்த விஷயங்கள் அயோக்கியத்தனமாக இருந்தாலும் இந்த விஷயத்தில் மனுதர்ம சாஸ்திரம் சொல்வதை நீங்கள் ஒப்புக் கொள்ளத்தான் வேண்டும்.

ஆ.பெண்:-      அதென்ன அய்யா, நீங்கள்கூட அப்படிச் சொல்கின்றீர்கள்? இதுதானா உங்கள் அறிவு இயக்கத்தின் யோக்கியதை? எல்லாப் பெண்களுமா விபசாரிகள்?

நா:- ஆம் அம்மா, எல்லாருமேதான் விபசாரிகள். இதற்காக நீங்கள் கோபித்துக் கொள்வதில் பயனில்லை.

ஆ. பெண்:-     என்ன அய்யா உலகத்தில் உள்ள பெண்கள் எல்லோரையுமா நீங்கள் விபசாரிகள் என்று நினைக்கிறீர்கள்.

நா:- ஆம், ஆம், ஆம். இந்த உலகத்தில் உள்ள பெண்கள் மாத்திரமல்லாமல் மேல் உலகத்தில் உள்ள பெண்களையும் கூடத்தான் நான் கற்பு உள்ளவர்கள் என்று சொல்லுவதில்லை.

ஆ.பெண்:- இப்படிச் சொல்லுவது தர்மமாகுமா?!

நா:- கடவுளால் உண்டாக்கப்பட்ட வேதத்தின் சாரமான மனுதர்ம சாஸ்திரம் சொல்வது எப்படிப் பொய்யாகும் - அதர்மமாகும் சொல்லுங்கள் பார்ப்போம். வேண்டுமானால் அது சரியென்று நான் ருஜுப்படுத்தவும் தயாராயிருக்கிறேன்.

ஆ.பெண்:- என்ன ருஜு,  நாசமாய் போன ருஜு சற்று காட்டுங்கள். பார்ப்போம்.

நா:-  நமது பெரியவர்கள் கற்பைப் பரீட்சிக்கத் தக்க பரீட்சைகள் வைத்திருக் கின்றார்கள். ஆதலால் அவர்களை நாம் சுலபத்தில் ஏமாற்றிவிட முடியாது.

ஆ.பெண்:- என்ன பரிட்சை அய்யா அது.

நா:-  சொல்லட்டுமா! கோபித்துக் கொள்ளக் கூடாது.

ஆ.பெண்:- கோபமென்னையா. மடியில் கனமிருந்தால்தானே வழியில் பயம். தாராளமாய்ச் சொல்லுங்கள்.

நா:- தெய்வம் தொழாள் கொழுநன் தொழுவாள் பெய்யெனப் பெய்யும்மழை என்கின்ற பொய்யாமொழிப் புலவரின் வேதவாக்கைக் கேட்டிருக்கிறீர்களா?

ஆ.பெண்:- ஆம். கேட்டிருக்கின்றேன்.

நா:-  கற்புடைய மங்கையர்கள் மழை பெய்யென்றால் பெய்யும் என்கின்ற வேதவாக்கையும் கேட்டிருக்கின்றீர்களா?

ஆ.பெண்:- ஆம் கேட்டிருக்கின்றேன்.

நா; சரி. . . .ஊரில் மழை பெய்து மூன்று வருஷமாச்சுது. குடி தண்ணீர் கிடையாது. தயவு செய்து ஒரு இரண்டு உளவு (2

அங்குலம்) மழைப் பெய்யச் சொல்லுங்கள் பார்ப்போம்.

ஆ.பெண்:- இது நம்மாலாகின்ற காரியமா! தெய்வத்திற்கு இஷ்டமிருந்தாலல்லவா முடியும். இந்த ஊர்க்காரர்கள் என்ன அக்கிரமம் பண்ணினார்களோ! அதனால் இந்தப் பாவிகள் மழை இல்லாமல் தவிக்கின்றார்கள்.

நா:- எந்தப் பாவி எப்படித் தவித்தாலும் நீங்கள் கற்புள்ளவர் களாயிருந்தால் மழை பெய்யென்றால் பெய்துதானே ஆக வேண்டும் அல்லது இந்த ஊரில் ஒரு கற்புள்ள பெண்ணாவது இருந்தால் மழை பெய்துதானே தீரவேண்டும். எப்போது பெண்கள் சொன்னால் மழை பெய்வதில்லையோ அப்போதே பெண்கள் எல்லாம் கற்புள்ளவர்கள் அல்லர். - விபச்சாரிகள் என்று ருஜுவாகவில்லையா? பொறுமையாய்  யோசித்துப் பாருங்கள். ஆகையால், இனிமேல் சாதிரங்களைப் பற்றி சந்தேகப் படாதீர்கள். அதிலும் ரிஷிகளும், முனிவர்களும் சொன்ன வாக்கியமும் கடவுள் சொன்ன வேதத்தின் சத்தாகியதும், இந்து மதத்திற்கு ஆதாரமானதும், மோட்சத்திற்கு சாதனமானதுமான மனுதர்ம சாதிரம் பொய்யாகுமா அம்மா? அதனால்தானே நான்கூட கல்யாணமே செய்து கொள்ள வில்லை.

ஆ. பெண்:- எதனால்தான்?

நா: - பெண்களை கல்யாணம் செய்துகொண்டால் புருஷன்மார்கள் அவர்கள் விபசாரித்தனம் செய்யாமல் ஜாக்கிரதையாய்க் காப்பாற்ற வேண்டுமென்றிருக் கிறதினால்தான்.

ஆ.பெண்:-      பின்னை என்ன செய்கின்றீர்கள்.

நா:- கடவுளோ பிறவியிலேயே பெண்களை விபசாரிகளாய் பிறப்புவித்து விட்டார். யார் காப்பாற்றிப் பார்த்தும் முடியாமல் போய்விட்டது. ஒரு சொட்டு மழைக்கும் வழியில்லை. ஆதலால் எவனோ கட்டிக் கொண்டு காப்பாற்றட்டும். கடவுள் செயல் பிரகாரம் நமக்குக் கிடைப்பது கிடைக்கட்டும் என்பதாகக் கருதி சிவனே என்று உட்கார்ந்து கொண்டிருக்கின்றேன். மரம் வைத்தவன் தண்ணீர் ஊற்றமாட்டானா? என்கின்ற தைரியம் உண்டு.

ஆ.பெண்:- அப்படியானால் நீங்கள் முன் சொல்லிக் கொண்டிருந்ததில் ஒன்றும் குற்றமில்லை. இது மனுதர்ம சாதிரமும், வேதமும், பொய்யா மொழியும், நீதியும் இவற்றை உண்டாக்கியதோ அல்லது ஒப்புக் கொண்டதோ ஆன கடவுள்களும் நாசமாய்ப் போகட்டும். இனிமேல் இந்த ஆத்திகம் நமக்கு வேண்டவே வேண்டாம். நமது எதிரிகள் நாட்டுக்கும் வேண்டாம்.

19.10.1930 -  குடிஅரசிலிருந்து...

உலகத்தை எல்லாம் உண்டாக்கி அதில் உள்ள எல்லாவற்றையும் நடத்தும் ஒரு சர்வசக்தியுள்ள கடவுள் ஒருவர் இருக்கிறார். அவரால் தான் (அவர் இஷ்டப்படி) உலகம் இயங்கு (நடைபெறு) கின்றது என்று சொல்லப்படுமானால் அவரை நடுநிலை யுடையவரென்று சொல்லுவதைவிட பாரபட்ச முடையவரென்று சொல்வதற்கே மிக மிக இடமிருக்கின்றன.

அவரை கருணையுடையவரென்று  சொல்லு வதைவிட கருணையற்ற வரென்று சொல்லுவதற்கே ஏராளமான பிரதியட்ச உதாரணங்கள் இருக்கின்றன. அவரை நீதிவான் என்று சொல்லுவதைவிட அநீதிவான் என்று சொல்லுவதற்கே  தாராளமான ஆதாரங்கள் அதிகமிருக்கின்றன.

அவரால் உலகுக்கு நன்மை ஏற்படுகின்றது என்று சொல்லுவதைவிட அவரால் அதிக தீமையே ஏற்படுகின்றது என்று சொல்லுவதற்குப் போதுமான ஆதாரமிருக்கின்றது.

அவர் அறிவாளி என்று சொல்லுவதைவிட மூடர் என்று சொல்லுவதற்கே போதுமான ருஜுவு இருக்கின்றது.

(அதுவே முடிந்த முடிவானால்) அப்படிப் பட்டவரை யோக்கியர் என்று சொல்லுவதைவிட அயோக்கியர் என்று சொல்லுவதற்கே திருஷ் டாந்தங்கள் பல இருக்கின்றன.

அவர் ஜீவன்களுக்கு நன்மையை செய்கின்றா ரென்பதைவிட தீமையைச் செய்கின்றார் என்ப தற்குப் போதிய காரணங்கள் இருக்கின்றன.

அவரால் நன்மையடைந்தவர்களைவிட தீமை யடைந்தவர்கள் அதிகமாக இருக்கின்றார்கள் என்று சொல்லத்தகுந்த அத்தாட்சிகள் மிகுந்து கிடக் கின்றன.

அவர் நாகரிகமுடையவரென்று சொல்லுவதை விட அவர் காட்டுமிராண்டி என்று சொல்லுவதற்கே அளவுக்கு மீறிய அனுபவங்கள் காணப்படுகின்றன.

அவர் இருந்தால் நல்லது என்று சொல்லு வதைவிட அப்படிப்பட்டவர் ஒருவர் இல்லாமல் இருந்தால் நல்லது என்று ஆசைப்படுவதற்கு அனேக காரணங்கள் இருக்கின்றன.

அப்படி ஒருவர் இருக்கிறார் என்று எண்ணிக் கொண்டு வாழ்க்கையை நடத்துவதைவிட  அப்படி ஒருவர் இல்லை என்று வாழ்க்கை நடத்துவதே மனித சுதந்திரத்திற்கு அதிகமான நன்மை பயக்கத் தக்கது என்று கருதுவதற்கு  வேண்டிய அவசியங்கள் பல இருக்கின்றன.

அறிஞர்களே, ஆராய்ந்து பாருங்கள்.

 

கடவுள் ஏன் காண முடியாதவராயிருக்கிறார்?

வினா:- கடவுள் ஏன் காண முடியாதவராயிருக்கிறார் தெரியுமோ? அவர் பண்ணும் அக்கிரமத்திற்கு யார்கைக்காவது கிடைத்தால் நல்ல உதை கிடைக்குமென்றுதான்.

விடை:- என்ன அக்கிரமம் என்றா கேட்கின்றீர்கள். மூட்டை, கொசு இரண்டையும் அவர் உற்பத்தி செய்த அக்கிரமம் ஒன்றே போதாதா?

வினா: பார்ப்பனர்களில் ஒரு வகையாருக்கு ஏன் முகம் சூப்பையாயிருக்கின்றது?

விடை:- அவர்கள் அனுமந்த தேவரை பூஜிக்கிறார்கள். படுக்கைவீட்டில் அனுமார் படம் வைத்திருக் கின்றார்கள். அதனால் அவர்கள் முகம் சூப்பையாய் இருக்கின்றது.

வினா: - பெண் விபசாரிகள் விபூதி பூசியதன் மூலம் மோட்சத்திற்குப் போய்விட்டால் அங்கு அவர்களுக்கு வழி என்ன?

விடை:- கடவுள் இருக்கிறார். போதாக்குறைக்கு அங்குள்ள மற்ற தேவர்களைக்கொண்டு சரிப்படுத்திக் கொள்ள வேண்டியது தான்.

 

14.12.1930-  குடிஅரசிலிருந்து...

இப்படி இருக்க பகுத்தறிவு இருக்கும் காரணத்திற்காக மனிதன் 100க்கும் 90பேர் ஆகாரத்திற்கே வேலை செய்ய வேண்டியது என்பதும் அதுவும் காரண்டி இல்லாத  அடிமை யாய் இருந்து வேலை செய்வது என்பதும்; அதுவும் சரியாய் கிடைக்காமல் பட்டினியாய் கஷ்டப்படுவது என்பதும் இயற்கைக்கு மாறுபட்ட ஒரு பெரிய அக்கிரமமாகும். ஆகவே வேலையில்லாக் கஷ்டம் ஏற்பட்டு ஜனங்கள் பட்டினி கிடந்து பரிதவிக்க ஆரம்பித்தால்தான்  தங்களுக்குப் பகுத்தறிவும் வன்மையும் இருந்தும் தாங்கள் முட்டாள்தனமாய் பாடுபடு வதும் தங்களைப் போன்ற பிறரால் ஏய்க்கப் படுவதும் ஏன்? என்கின்ற காரணத்தை உணர முடியும். உணர்ந்து சம நிலையை அடைய முயற்சிக்கவும் முடியும்.

அதை விட்டு விட்டு முதலாளி தொழிலாளி நிலைமையும், மிராசுதாரர் உழவன் நிலை மையும் உலக வாழ்க்கையின் சவுகரியத்திற்கு அவசியம் என்பதாகச் சொல்லி அதுவும் கடவுள் செயலால் முன் ஜென்மத்தின் கர்ம பயனால் தலைவிதியால் ஏற்பட்டது என்று சொல்லிக் கொண்டு அவற்றை நிலை நிறுத்திக் கொண்டே எவ்வளவுக் கூலி வாங்கிக் கொடுத் தாலும் மனித வர்க்கத்தினரில் பெரும்பான்மை யானவர்களின்  கவலையும், தொல்லையும், கொடுமையும் ஒழியவே ஒழியாது. எப்படி எனில் ஜாதி வித்தியாசத்தை வைத்துக் கொண்டு  எவ்வளவு சமத்துவம் கொடுத்தாலும் அது எப்படி பயன்படாதோ அது போலவே முதலாளி தொழிலாளி முதலிய பாகுபாடுகளை வைத்துக் கொண்டு அவர்களுக்குக் கொடுக்கும் எவ்வித சுதந்திரமும் பயன்படாமலேயே போய்விடு வதோடு கீழ்நிலை மேல்நிலை என்பதும் மாற்ற முடியாததாகிவிடும். ஏனெனில் தொழிலாளி, முதலாளி, உழவன், ஜமீன், மிராசுதாரன் என்பவைகளும் ஒருவித வருணாசிரம தர்மமே தவிர வேரல்ல. ஆச்சிரமங்கள் என்றாலே படிகள் நிலைகள் என்பதுதான் கருத்தாகும்.

நமது நாட்டில் பிறவியிலேயே  பல படிகள் இருப்பதாலும் அதனாலேயே நாம் சதா கஷ்டப்படுவதாலும் தொழில், வாழ்க்கையில், உள்ள படிகளை நாம் கவனிக்கவே நேரமும், ஞாபகமும் இல்லாதவர்களாய் இருக்கின்றோம். மனிதன் உண்மையான சமத்துவமடைய வேண்டுமானால் பிறவிப் படிகளையும் தொழில் படிகளையும் கடந்தவனாகத் தான் இருக்க வேண்டும். அவ்விரண்டு படிகளையும் ஒழிந்த நிலைதான் சமதர்ம நிலையென்று சொல்லப் படுவதாகும்.

நிற்க, இவற்றிற்கெல்லாம் முக்கியமாக இன்னொரு விஷயமுண்டு. அதைச் சரியாக உணர்ந்து கவனித்தோமானால் மேல்கண்ட கஷ்டங்களைப் பற்றிய கவலைகள் கூட நாம் அதிகம் பட வேண்டிய அவசியமிராது. அதென்ன வெனில், யோசனை யில்லாமல் கண்ட கண்டபடி ஜனத்தொகையை விருத்தி செய்வதாகும். பிள்ளைகளைப் பெருவதாகும். 2 ஏக்கரா பூமி உள்ளவன் 100 மாடுகளை வாங்கி வளர்ப்பானேயானால் எப்படி அவனால் அந்த மாடுகள் போதிய தீனி கிடைத்து ரட்சிக்கப்பட முடியாதோ அதுபோலவே மனித சமுகமும் தேவைக்கும் தன்னால் தாங்குவதற்கும்  அதா வது காப்பாற்றக் கூடியதற்கும் அதிகமாகவும் தேசத்தின் கால நிலைமைக்கு மேலாகவும் பிள்ளைகளைப் பெற்று கஷ்டப்பட்டு தனது ஆகாரத்தில் பங்கு கொடுத்து கடைசியில் இருவருக்கும் போதுமான ஆகாரமில்லாமலும், போதுமான ஆதரிப்பு இல்லாமலும் கஷ்டப் பட்டுக் கொண்டிருப்பதை ஒழிக்காமல் வீணாய் எண்ணிக்கையை அதிகப்படுத்தவதில் என்ன பயன்? என்பது முக்கியமாய் கவனிக்கத் தக்கதாகும்.

இந்திய நாட்டு நிலைமை நமக்குத் தெரிய சுமார் 40, 50 வருஷ காலமாகவே மக்களுக்கு வேலையில்லாமல் வெளிநாடுகளுக்குக் கூலி யாகச் செல்வதே வழக்கமாக இருந்து வந்திருக் கின்றது. இது மாத்திரமல்லாமல் அடிக்கடி பஞ்சமும் கொள்ளை நோயும் வந்திருக்கிறது. இது இந்த நாட்டு சுயமரியாதைக்கே மிகவும் கேடானதாகும். அளவுக்கும், சக்திக்கும் மீறி பிள்ளைகளைப் பெறுவதால் யாருக்கு என்ன லாபம்? என்று யோசிக்க  வேண்டும்.

உலகம் விர்த்தியாக வேண்டாமா என்கின்ற சொல் சுத்த முட்டாள் தனமானதும் சிறிதும் பொருளற்றதுமான  சொல்லே ஒழிய அது ஒரு கவனிக்கத்தகுந்த சொல் அல்லவென்பதே நமது அபிப்பிராயம். சம்போக விஷயங்களில் கவலையற்றும், முரட்டுத்தனமாயும், அளவுக்கு மீறியும் நடந்து கொள்வதால் மனிதர்களுக்கு ஏற்படும் வியாதிகளைப் போலவே  தான் குழந்தைகள் ஏற்படுவதும் என்பதே தவிர அதற்கும் இதற்கும் சிறிதும் வித்தியாசமே இல்லை. சமபோக உணர்ச்சி இந்த உலகத்தில் உள்ள ஜீவஜந்துக்களில் மனிதனைத் தவிர, வேறு எந்த ஜீவனுக்கும் குழந்தை பெறுவதற்காக என்கின்ற எண்ணத்தின் மீது தோன்றுவதே கிடையாது. மனிதன் பகுத்தறிவுக்காரன் என் கின்ற ஆணவத்தால் அவனுக்கு ஏற்படும் அநேக முட்டாள்தனமான செய்கைகளைப் போல் குழந்தை பெறவேண்டும் என்கின்ற முட்டாள்தனமும் ஏற்பட்டு அது ஒரு ஆசையாகி; பிறகு அது ஒரு சொத்தாகி பிறகு மோட்சத்திற்கு உதவும் காரியமாகவுமாகி கடைசியாய் வீண் கஷ்டமும் தொந்தரவும் பட்டு மற்றவர்களுக்கும் தொந்தரவு கொடுத்ததைக் கொடுப்பதைத் தவிர, வேறு ஒரு பயனும் இல்லாததாய் முடிந்து விடுகிறது.

மேலும் பிள்ளை பெறுவதினாலேயே மொத்த ஜன சங்கியையில் பகுதியான பெண்கள் சமுகம் அடிமையாகி அநேக ஆபத்துகளுக்கும் வியாதிக்கும் உள்ளாகி அற்ப ஆயுளுடன் கஷ்டமும் படவேண்டிய தாகி அவர்களது வாழ்வே மிக்க பரிதவிக்கத்தக்க வாழ்வாக முடிகின்றது. பெண் அடிமைக்குக் காரணம் அவர்கள் பிள்ளை பெறுவதும், அதிலும் அதிகமான பிள்ளைகளைப் பெறு வதும் அதனால் உடல் நலிந்து பலவீனமு டையவர்களாவதும் பிள்ளைகளைக் காப்பாற்ற வேண்டிய பொறுப்பு தங்களுக்கே என்று கருது வதால் சுதந்திரமும், வீரமும் இன்றி அடிமை யாவதுமான காரியங்களுக்கு ஆளாக வேண்டி யவர்களுமாகிறார்கள். பெண்கள் விஷயம் இப்படி இருப்பதோடு பொதுவில் வேலையில்லா கஷ்டத்தை நீக்கவும் மக்கள் கவலையும் தொல்லையும் கஷ்டமும் இல்லாமல் இருக் கவும் பிள்ளைப்பேற்றைக் குறைப்பது என்பது ஒரு தக்க வழியாகும்.

தொடரும்...

Banner
Banner