பகுத்தறிவு

உண்மை வாசகர் வட்டத்தின் கருத்தரங்கம்

தூத்துக்குடி, ஆக.19 தூத்துக்குடி, உண்மை வாசகர் வட்டம் 9ஆவது கூட்டம் 28.7.2018 அன்று பெரியார் மய்யம் அன்னை மணியம்மையார் அரங்கில் மாலை 6 மணிக்கு நடைபெற்றது.

மாவட்டத் திராவிடர் கழகத் துணைச் செயலாளர் இரா.ஆழ்வார் அனைவரையும் வரவேற்றார். பெரியார் மய்யப் பொறுப்பாளர் சு.காசி, மாவட்ட செயலாளர் மு.முனியசாமி ஆகியோர் முன் னிலை வைத்து உரையாற்றினார் கள். தலைமையுரையாக மாவட் டத் தலைவர் பேராசிரியர் தி.ப.பெரியாரடியான் அவர்கள் நல்ல நேரம், கெட்டநேரம் என் பதே இல்லை. எல்லா நேரமும் பகுத்தறிவாளர்க்குரிய நேரமே என்று எடுத்துக் கூறினார்.

இறுதியாக மூடநம்பிக்கை களை த் தவிர்ப்போம்' என்ற தலைப்பில் மண்டலத் தலைவர் மா.பால்ராசேந்திரம் சிறப்புரை யாற்றினார்.

அவர்தம் உரையில்,

ராகு காலம் எமகண்டம், அட்டமி, நவமி இவையெல்லாம் பார்ப்பனர் நலன் கருதி உண் டாக்கப்பட்டப் பொய் நாட்க ளென்றார். சோமவார், மங்கல வார், குழுவார், சுக்லவார் என்ப தெல்லாம் கிழமைகளின் பெயர் தானேயொழிய இதில் அச்சப்பட வேண்டிய அளவிற்கு எதுவுமேயில்லை என்றார். சாணி தெளிப்பது, கையில் கயிறு கட்டுவது, திருஷ்டி சுற்று வது, கடியங்காய் கட்டுவது, உடைப்பது எல்லாமே வீணான பணச்செலவும், நேரக்கேடுமே யொழிய வேறு பலனேதுமில்லை என்றார். ஆடி மாதம் பீடை மாதமென்பதும், மார்கழி ஆகா தென்பதும் சுயநலக்காரர்களின் வருமானத்திற்காகவே சொல்லப் பட்டதாகும். மதங்கள், கடவு ளைக் காட்டிப் பலியிட வற் புறுத்தியதால் கொல்லப்பட்ட மனிதர்கள் நரபலி' என்ற பெய ரில் ஏராளம், ஏராளம் என்று கூறினார்.

சமீபத்தில் நடந்த கிரகணம் பற்றிய அறிவியலுக்கு அப்பாற் பட்டப் பொய்யுரைகளையும், பாம்புக் கதைகளையும் விளக்கிக் கூறினார். தீண்டாமை' என்றால் என்னவென்று விளக்கமுடியாம லேயே நீண்டகாலமாக மூடத்தன மாகக் கடைப்பிடித்து வரும் மனிதநேயக் கொடுமையையும் எடுத்துக் கூறினார். நோயுற்ற விலங்குகளோடு உறவாடுகிற மனிதன் நோயற்ற மனிதர்களைத் தொடுவதே, அவரின் நிழல் படுவதே ஆகாதென்பது எந்த வழியினில் நியாயமாகும் என்றார். பகுத்தறிவாளர்கள் எல்லா நிலைகளிலும் மூடநம்பிக்கை களுக்கு இடங்கொடாதோராய் வாழ வேண்டுமென்றார்.

இறுதியாக வழக்குரைஞர் பி.செல்வம் நன்றி கூறிட நிகழ்ச்சி இரவு 8 மணிக்கு நிறைவு பெற் றது. இந்நிகழ்வினில் மாவட்ட மகளிர் பாசறைத் தலைவர் பொ.சாந்தி, மாநகர ப.க. செயலாளர் சுப்புராஜ், பெரியார் மய்யக் காப்பாளர் பொ.போஸ், ஜெரோம், செல்வம், சீ.மனோகரன், சந்திர சேகரன், உட்படக் கழகத் தோழர் கள் பலர் கலந்து கொண்டார்கள்.

கிருட்டினகிரி மாவட்ட பகுத்தறிவாளர் கழகம், பகுத்தறிவு ஆசிரியரணி சார்பில் உறுப்பினர் சேர்ப்பு நடைப்பெற்றது. நகரம் முழுவதும் நடைப்பெற்ற இப்பணியில் பத்தொன்பது பேர் தங்களை உறுப்பினர்களாக இணைத்துக்கொண்டனர்.அனைவரும் தங்களை பகுத்தறிவாளர் கழகத்தில் இணைத்துக்கொண்டு தொடர்ந்து தந்தை பெரியார் குறித்த கருத்தரங்கு நடைப்பெற வேண்டும் என்றும், அதில் பங்கேற்க தாங்கள் ஆர்வமாக உள்ளதாக மகிழ்வோடு கூறினார்கள்.திராவிடர் கழகம் அதன் தலைவர் ஆசிரியர் கி.வீரமணி அவர்களின் பணி பாராட்ட தக்க வகையில் உள்ளது, என பெருமையோடு எடுத்துரைத்தனர்.இந்நிகழ்வில் மாவட்ட தலைவர் ஆசிரியர் லூயிஸ்ராஜ்,ஆசிரியரணி மாவட்ட அமைப்பாளர் ஜோதிமணி,அகரம் சதிஸ்,நகர திராவிடர் கழக தலைவர் மாணிக்கம், மண்டல இளைஞரணி செயலாளர் வ.ஆறுமுகம்,   அழகரசன் மற்றும் மாநில துணை தலைவர் அண்ணா. சரவணன் உள்ளிட்டோர் கலந்துகொண்டனர்.

18.8.2018 அன்று கிருட்டினகிரி மாவட்டத்தில் பகுத் தறிவாளர்களை நேரில் சந்தித்து, உறுப்பினர் சேர்ப்புப் பணி மேற்கொண்டுள்ளோம்.

20.8.2018 திங்கள் மாலை செய்யாறு மாவட்ட பகுத்தறிவாளர் கூட்டம் நடைபெறவுள்ளது. மாவட்ட கழக பொறுப்பாளர்கள் ஒத்துழைப்பு நல்குமாறு கேட் டுக் கொள்ளப்படுகிறார்கள்.

- அண்ணா.சரவணன்,

மாநில துணைத் தலைவர். பகுத்தறிவாளர் கழகம்.

 

28-06-1931 - குடிஅரசிலிருந்து...

நாம் இங்குதான் பாரத வீரர்கள் பீமன் சந்ததிகள்  என்று மேடையேறிப் பேசிக்கொள்ளுகின்றோமே யொழிய, ஓர் அராபிதேசத்தவனை நடுத்தடத்தில் கண்ணில் பார்த்து விட்டால் நமது மக்கள் ஆண் பெண் அடங்கனும் நடுங்குகின்றன. காலுடன் மூத்திரம் பெய்ந்து கொள்ளுகின்றன. வெளிதேசத்திலிருந்து எவன் வந்தாலும்  அவனைக்கண்டால் இப்படித்தான் நடுங்குகின்றோம்.

வெளிநாட்டுக்காரன்  இங்கு வந்து சம்பாதித்துப் போவதற்குக் காரணமே நமக்கு வீரமும்  நாணயமும் அற்றத்தன்மையேயாகும்.

நமது கிராமங்களில் ஒரு அராபி தேசத்துக்காரன்  4 ரூபாய்  பெறும்படியான ஒரு சால்வையை 8 ரூபாய்க்கு கொடுத்து விட்டு 6 மாதம் பொறுத்து வந்து பணம் கேட்டால்  வெற்றிலை, பாக்கு தட்டில் வைத்து சங்கராச்சாரிக்கு காணிக்கை கொடுப்பது போல் பயபக்தியுடன் கொடுத்து விடுகிறோம், அவனைக் கண்டால் நடுங்குகின்றோம்,

உள்ளூர்வாசியிடம்  கடன்பட்டிருந்தாலோ, அவனுடைய கடனைக்கொடுக்க  மறுப்பதுமல்லாமல் பண்ணுவதைப்பண்ணு என்றும் சொல்கிறோம். அயலூரானென்றால் நடுங்குகின்றோம். இதற்குக் காரணமென்ன? ஏனெனில் நமது தைரியம் அவ்வளவில் தானிருக்கின்றது மற்றும்  ஓர் உதா ரணம்  என்னவென்றால் ஒரு ரயில் வண்டியில் ஆப்கன் தேசத்தான் ஒருவன்  இருந்து அவ்வண்டி முழுமையும் காலியாகயிருந்தாலும்  கூட  நாம் அவ்வண்டியில் ஏறமாட்டோம்.

நாம்  பத்து பெயர்கள் வரை  ஒரு அறையி லுட்கார்ந்து  அவ்வண்டியில் இடமில்லாதிருந்த போதிலும்கூட  வடதேசத்தானொருவன் தைரியமாக அங்கு வந்து உட்காருவான். நாமும் உடனே வண்டியைக் காலிசெய்துவிடுவோம். ஆனால் நாம், காளி, வீரன், கருப்பன், முனியன், சடையாண்டி முதலியவீரம் பொருந்திய தெய்வங்களை கும்பிடு கிறவர்களாகவுமிருக்கிறோம்.  எதற்காகக் கும்பிடு கிறோம் என்றால் அத்தெய்வங்களுக்குள்ள தைரி யம் நமக்கும் வரவேண்டுமெனவேதான் என் கிறோம்.

ஆனால், நாம் அதனால் தைரியமுடையவர்களாக வாழ்ந்திருகின்றோமா என்று பார்த்தாலோ, அப்படி யுமில்லை, நமது தைரியமெல்லாம் முதலில் அடி பார்க்கலாம் என்பதிலும் அடிவிழுந்தால் ஓடுவ தற்குள் என்ன அவசரம் என்பதிலேயே தானிருக் கின்றது. யார் அடித்தாலும், திருப்பி யடிக்கக்கூடிய நிலைமையில் நாமின்று  இல்லை.

(மதுரை ஜில்லா, திண்டுக்கல் அடுத்த சித்தயங் கோட்டையில் 22.06.1931ஆம் தேதி மக்கள் விடு தலை சங்கம் திறப்பு விழாவில் ஈ.வெ. ராமசாமியின் சொற்பொழிவு)

தந்தை பெரியாரின் பொன்மொழிகள்

திராவிடரின் தன்மானம், அறிவு, மனிதத் தன்மை இன்று நேற்றல்லாமல் 2000, 3000 ஆண்டுகளுக்கு முன் பறிக்கப்பட்டவை களாகும்.  திராவிட அரசர்கள் மூவேந்தர்கள், நான்கு வேந்தர்கள், அய்வேந்தர்கள் காலத்திலேயே இந்த வேந்தர்கள் ஆரிய அடிமைகளாக இருந்தவர்கள். அவர்களது ஆரிய அடிமை ஆட்சியில் நாம் இருந்தவர்கள் என்பது மாத்திரமல்லாமல் அவர்கள் சந்ததியார்கள் என்றும் பெருமை பேசிக்கொள்ளுபவர்களாய் இருக்கிறோம். இதன் இழிவை நம்மில் வயது வந்த வாழ்க்கையில் ஈடுபட்டவர்கள் சிறிதும் உணரார்கள். ஆகவே, நமது வேலை அடியோடு புதிய வேலையாக இருக்கிறது.

-----------------------

ஒருவன் சமதர்மத்திற்கு உழைப்பதானால் அவன் முதலில் ஓர் உண்மையை அடிப்படையாகக் கொள்ள வேண்டும். உழைப்பதற்கென்றே பிறந்திருக்கும் வகுப்பு ஒன்று; இவர்களது உழைப்பின் பயனை அனுபவித்துக் கொண்டு சுகபோகியாய் வாழ்வதற்கென்றே பிறந்திருக்கும் வகுப்பு ஒன்று இருப்பதை ஒழிக்க வேண்டும் - கிள்ளி எறிய வேண்டும் என்பதே அந்த அடிப்படை நிலை. இதைச் செய்யும் வரையில் எவ்விதப் பொருளாதாரச் சமதர்மத் திட்டமும் இந்த நாட்டில் அரை வினாடி நேரமும் நிலைத்து நிற்காது என்பதைச் சமதர்மம் பற்றிப் பேசுவோர். நினைப்போர், ஆசைப்படுவோர் மனத்தில் கொள்ள வேண்டும்.

ஒரு உபாத்தியாயரின் யோக்கியதை

10.05.1931 - குடிஅரசிலிருந்து....

நமது ஜில்லாவில் ஒரு கனவானிடம்  ஒரு பார்ப்பன உபாத்தியாயர் ஒரு தக்க சிபார்சுடன் வந்து தனக்கு ஜீவனத்திற்கே மிகக் கஷ்டமாயிருப்பதாகவும் எப்படியாவது தனக்கு உபாத்தியாயர் உத்தியோகம் காலியில்லை என்று சொல்லியும் பட்டினிக்கிடப்பதாக துக்கப்பட்டத னால் மனமிளகி, டெம்பரவரியாகத் தற்கால சாந்தியாக ஒரு உத்தியோகத்தைக் காலியாக்கி பதிலியாகக் கொடுத்தார் மற்றும் இந்தப்படியே அடிக்கடி, காலிவேலைகளை பதிலியாகவே இவருக்குக் கொடுத்துக் கொண்டும் வந்தார்.

ஆகவே, இந்த உபாத்தியாயருக்கு அப்பெரியார் தன்னுடைய ஜில்லா எல்லைக்குள் ஏற்படும் தற்கால காலி ஸ்தானங்களை எல்லாம் இவருக்கு அப்போதைக்கப்போது கொடுத்துக் கொண்டுவந்திருக்கின்றார் என் றாலும் டெம்பரவரியாக நியமிக்கப்பட்ட இப்படிப்பட்டவருக்குப் பள்ளிக்கூட வெயில்கால நீண்ட விடுமுறைச் சம்பளம் கொடுக்கச் சட்டப்படி நியாயம் கிடையாது என்பது யாவரும் அறிந்ததாகும்.

இப்படி இருக்க சென்ற வருஷம் ஒரு நாள் அதாவது வேலையில்லாத காலத்தில் உபாத்தியாயர் அப்பெரியார் வீட்டிற்கு வந்து தனக்கு சாப்பாட்டிற்கே வழி இல்லையன்றும், இரண்டு மூன்று, நாள் பட்டினி, கிடப்பதாகவும் சொன்னார்  இதை நம்பி அப்பெரியார் தனது சொந்தப் பணத்தில் இருந்து ஒரு ரூபாய் கையில் கொடுத்து அனுப்பினார். இதைப் பெற்றுக் கொண்டு ஊருக்குப் போன உபாத்தியாயருக்குப் பள்ளிக்கூடம் திறந்த உடன் மறுபடியும் ஒரு காலி ஸ்தான பதிலி உத்தியோகம் கொடுத் தார்.  இந்தப்படியாக இந்த உபாத்தியாயருக்கு அக்கனவான் அடிக்கடி வேலை கொடுத்து காப்பாற்றி வந்திருக்கிறார்.  இப்படிப்பட்ட பெரியாருக்கு அந்த உபாத்தியாயர் எழுதி ரிஜிஸ்டர் செய்து அனுப்பி இருக்கும் கடிதத்தில் கண்ட சில குறிப்புகளைக் குறிப்பிடுகின்றோம்.  அதாவது:-

அய்யா... நான் தங்களிடம் வேலைப் பெற்றதில் ஒரு வருஷம்தான் கோடைக்கால லீவு சம்பளம் கிடைக்கப்பெற்று இருக்கிறேன்.  மற்ற வருஷ விடுமுறை காலங்களில் சம்பளமில்லாமல் தவித்து இருக்கிறேன்.  ஒரு பிராமணன் இவ்வாறு அலைக்கப்படுவது நியாயமா?

உங்களுக்கும் இந்தக்கதியை நான் விரும்பாவிட்டாலும் நீங்கள் இம்மாதிரி கஷ்டப்பட்டால் உங்கள் மனம் எப்படி இருக்கும்?

செல்வம் தங்கி இராது. அதிகாரம் நிலைக்காது.. தங்கள் ஆத்மா பாவத்தைச் செய்யலாகாது.

நான் சென்ற மே மாதத்தில் தங்கள் வீட்டில் பட்டினி விரதமிருந்தபோது தாங்கள் ஒரு ரூபாய்க் கொடுத்தீர்கள்.  அந்த ஒரு ரூபாய்க்கு ஸ்டாம்பு இதில் அனுப்பி இருக்கிறேன்.

எங்கள் குடும்பம் வேதம் ஓதிய பெரியவாள் வம்சம். உங்கள் ஆத்துமா பரிசுத்தமடைய வேண்டுமானால் அந்தப் பக்தர்கள் நிறைந்த வம்சத்திற்குத் தீங்கு செய்யலாகாது. என்னைக் காப்பாற்றுவதன் மூலம், தங்களைக்  காத்துக் கொள்ளுவீர் என்று நம்புகின்றேன் .

வேதம், உண்மை, கடவுள் சத்தியம், காயத்திரி ஜபம் வீணாகாது.   பதிவிரதைகள் வாக்கு பலியாமல் போகாது.  பிராமணர்களை சதா கஷ்டத்திற்கு உள்ளாக்க வேண்டாம்.

தாங்கள் அடைந்துள்ள பதவியில் மமதைக் கொண்டு.... பதவி பூர்வ புண்ணியத்தால் உண்டானது. அடுத்த ஜன்மத்திற்கு உங்கள் குலத்தில் சேஷம லாபத்தைத்  தேடுங்கள்.

ஏழைகளுக்குச்  செய்யும் தீமை தங்களுக்குச் செய்து கொண்டதாகும். நான் அடையும் இன்ப துன்பம் பகவான் சத்திய ரூபிக்குச் சாரும் என்பதாக எழுதியிருக்கின்றார் இவர் ஒரு பார்ப்பனர். ராமச்சந்திரன் என்ற பெயர் கொண்டவர்.

இன்றைய உபாத்தியாயர்கள் 100க்கு 90க்கு மேற்பட்டவர்களின் யோக்கிதையும். இப்படிப்பட்டதாகும் என்பதற்கு இன்னும் பல சான்றுகள் நம்மிடமிருக்கின்றன.

மற்றொரு சமயம் ஒரு ஹெட்மாஸ்டர் ஒரு பள்ளிக்கூட காரிய தரிசிக்கும் கடிதம் எழுதும் போது ஆனால் கையெழுத்தில்லாமல் மொட்டை கடிதமாய் எழுதப்பட்டது. அதாவது அய்யா, நீர் இப்போதுதான் சீமைக்கு அனுப்பி கல்வி கற்பித்த உம்முடைய மகனைத்தின்று இருக்கீறீர்.  இன்னும் ஒரே ஒரு பெண்தான் இருக்கிறது.  எனக்குத்  துன்பம் செய்தால் பகவான் அந்த ஒரு பெண்ணையும்  தின்றுவிடும்படி செய்து விடுவார் என்று எழுதியிருந்தார். இதிலிருந்து இந்த உபாத்தியாயர்கள் வேதம் முதலியவற்றைப் போற்றுவதைப் பற்றியும்,  நன்றி விசுவாசம் முதலிய குணங்கள் இல்லாததைப் பற்றியும் நாம் குற்றம் சொல்லவரவில்லை.  ஆனால் இவர்கள் எவ்வளவு மூடர்கள். இவர்களது மூடநம்பிக்கை எவ்வளவு இவர்களின் அற்பபுத்தியின் நிலைமை எவ்வளவு? இந்த மாதிரி தரமுள்ள மக்களைப் பிள்ளைகளுக்குப் படிப்புக் கற்றுக் கொடுக்கும்படி சொன்னால் அந்தப் பிள்ளைகள் உருப்படுவார்களா? அறிவு பெறு வார்களா? என்றுதான் கவலைப்படு கின்றோம்.  ஆகவே இன்று நம் நாட்டு மக்களில் படித்தவர்கள் என்பவர்களிலேயே 100க்கு 90பேர்  பகுத் தறிவு அற்ற மூடர்களாய் இருப்பதற்கும் மூட பக்திகாரராய்  இருப்ப தற்கும் காரணம் எல்லாம்.  இந்த மாதிரி முழு மூடர்களான உபாத்தியாயர்களுக்குக் படிப்புப் பெறச்செய்திருக்கும்  முறையேயாகும்.  இந்த நிலையில் இவர்களுக்கு இந்த உபாத்தியாயர்களுக்கு   கொடுக்கப்படும் சம்பளமோ  நினைத்தால் அளவுக்கு எத்தனையோ மடங்கு மீறியதாகும்.  சாதாரணமாக இன்றைய நிலையில் உபாத்தியாயர்களுக்கு  மாதம் 20 ரூபாய்க்கு கம்மி இல்லாமலும் 50 ரூபாய்க்கு மேற்படாமலும் சம்பளம் கொடுத்தால் தாராளமான சம்பளமாகும்.  ஆனால் இன்றைய சம்பளத்திட்டம் ஏழைகள் படிக்கக்கூடாது என்றும், உடல் பிரயாசைப்பட்டு சம்பாதிக்கின்ற தொழிலாளி பிள்ளைகள் படிக்கக்கூடாது என்றும், ஆனால் ஊரை ஏமாற்றி சோம்பேறியாய் இருந்து அயோக்கியத்தனம்  செய்து   பாட்டாளிகளின் பலனைக் கொள்ளையடிக்கும் அயோக்கிய வஞ்சகர்களின் சந்ததிகளே படிக்க வேண்டும் என்றும், அவனும் மூடனாகவும் அயோக்கியனாகவுமே இருந்து இந்த நிலைமையை வளர்க்க வேண்டும் என்றும் அடிப்படையான தத்துவத்துடனேயே கல்வித் துறையை ஏற்பாடு  செய்யப்பட்டு வருக்கின்றதென்றே கருதவேண்டி இருக்கின்றது.

ஆகவே சம்பள விகிதத்தைப்பற்றியும், அதன் தகுதியைப் பற்றியும் பின்னால் எழுதுவோம். இப்போது அவர்களது தகுதியைப்பற்றியும் குறிப்பிடவே இதை எழுதினோம். இந்தப்படி இன்னும் பல உதாரணங்கள் உண்டு.

இந்து மதம், இஸ்லாமானவர்களுக்கும், கிறிஸ்தவர்களுக்கும் கொள்கையில் எவ்வளவு கெடுதியோ அதைவிடப் பல மடங்கான கெடுதிகளை பார்ப்பனரல்லாத மக்களுக்கு  காரியத்தில் விளைவிக் கின்றது.  அதைவிடப் பன்மடங்கே தாழ்த்தப்பட்ட மக்களுக்கும் விளைவிக்கின்றது.

இஸ்லாம் ஆனவர்களுக்கும், கிறிஸ்தவர்களுக்கும் இந்து மதத்தால் யாதொரு கெடுதியும் இல்லை என்று சொல்லலாம்.  இஸ்லாமியரையும், கிறிஸ்தவரையும். இந்துக்கள் வேறாகக் கருதுகின்றார்கள்.

தங்கள் சமுகத்திற்கு எதிராய் கருதுகின்றார்கள் என்பதைத் தவிர வேறில்லை.  பிரிட்டிஷ் அரசாங்கத்தின் பயனாய் அவர்கள் பார்ப்பன ரொழிந்த இந்துக்களைவிட சற்று அதிகமாக நிலையில் லாபமே அடைந்திருக் கிறார்கள்.

ஆனால், இந்துமதம் காரணமாக பார்ப்பனரல்லாதாரும் தீண்டா தாரும் இழிவாய் நடத்தப்படுவதுடன் சுயமரியாதை இல்லாத முறையிலும், சுதந்திரமில்லாமலும் நடத்தப்படுகிறார்கள்.

மேலும் இவர்களைப் பார்ப்பனர்கள் அடிமையாக்கிக் கொண்டும், இவர்களது கஷ்டத்தின் பயன்களை அனுபவித்துக் கொண்டும் இவர்களைத் (பார்ப்பனரல்லாதாரையும், தீண்டாதாரையும்) தலை யெடுக்கச் செய்யாமலும் செய்து வருகிறார்கள்.

இந்து மதம் என்பதாக ஒன்று இருப்பது இஸ்லாமானவர்களுக்கும், கிறிஸ்துவர்களுக்கும் மற்றொரு விதத்தில் லாபகரமானதென்றே சொல்லலாம். எப்படியெனில் மேற்கண்ட இரண்டு மதமும் இரண்டு சமுக எண்ணிக்கையிலும் பெருக்க மேற்படுவதற்கு இந்து மதமே காரணமாயிருக்கின்றது.

இந்தியாவில் இந்து மதமில்லாமல் வேறு புத்த மதம், கிறிஸ்து மதம் ஆகியவை இருந்திருந்தால் இஸ்லாம் மதம் சமுக எண்ணிக்கை இவ்வளவு பெருகி இருக்காது.

அதுபோலவே, வேறு மதங்கள் இருந்திருந்தால் கிறிஸ்து மத சமுக எண்ணிகையும் இவ்வளவு பெருகி இருக்காது.  ஆகவே அவ் விஷ யத்தில் இந்து மதம்  இருப்பது முஸ்லீம், கிறிஸ்தவ மதங்களுக்கு லாபமேயாகும்.

ஆகையால், இந்து மதத்தை ஒழிக்க வேண்டியதென்பது இந்திய பார்ப்பனரல்லாத மக்களுக்கும், அவர்களில் தீண்டப்படாதார் என்கின்ற மக்களுக்கும் தான் மிகவும் அவசியமானது என்று சொல்லுவோம்.

இதோடு ஏழைகளுக்கும், தொழிலாளர்களுக்கும் கூட சமத்துவமும், பொது உடைமை தத்துவமும் ஏற்பட வேண்டுமானால் முதலில் இந்து மதம் ஒழிய வேண்டியது மிகவும் அவசியமாகும்.

அர்ச்சகர் -ஜோசியர் சம்பாஷணை - சித்திரபுத்திரன்

10.05.1931 - குடிஅரசிலிருந்து....

அர்ச்சகர்: என்ன ஜோசியரே கோவிலுக்கு முன் போல் ஆளுகள் வருவதே இல்லையே! குடும்ப நிர்வாகம் வெகு கஷ்டமாகவல்லவா இருக்கிறது.

ஜோசியர்: என்ன காரணம்? அர்ச்சகர்: இந்த இழவு எடுத்த சுயமரியாதைதான்!

ஜோசியர்: சுயமரியாதை காரணம் என்றால் சுயமரியாதைக்காரர்கள் சாமி இல்லை. பூதம் இல்லை என்று  சொல்லி மக்களைக் கோவிலுக்குள் போக கூடாது  என்று பிரச்சாரம் செய்கின்றார்களே அதனாலா?

அர்ச்சகர்:  இல்லை - இல்லை அதற்கெல்லாம் நமக்கு பயமில்லை இன்னமும் ஆயிரம்  தடவை  சாமி  இல்லை பூதம்  இல்லை என்று சொல்லட்டும். கோவிலை வேண் டுமானாலும் இடிக்க வேண்டுமென்று சொல்லட்டும். அதனால்  நமக்கு ஒன்றும்  கெட்டுப் போகாது.

ஜோசியர்: மற்றென்ன காரணம் சொல்லுகிறீர்கள்?

அர்ச்சகர்: கோவில்களுக்குத் தேவதாசிகள் வருகின்றதான, முக்கிய கைங்கரியத்தைப் பற்றிக் கண்டபடி பேசி அதை நிறுத்தி விட்டார்கள் அல்லவா  அதனால் தான்.

ஜோசியர்: இதற்கும் பக்திக்கும் சம்பந்தமென்ன? இதனால்   எல்லாம் மக்களுக்கும் கடவுள் பக்தி குறைந்து விடுமா?

அர்ச்சகர்: கடவுள் பக்தி என்றால் என்ன என்கிறீர்?  கடவுள்தான் எங்கும் நிறைந்தவராயிற்றே. இதற்காக ஒரு மனிதன் கோவிலுக்கு வரவேண்டுமா?

ஜோசியர்: மற்றெததற்காக வருகின்றீர்கள்?

அர்ச்சகர்: இரண்டு காரியத்திற்காகத்தானே கோவிலுக்கு  வருகின்றார்கள்.

1. தன்னை பக்திமான்  என்று பிறர் மதிக்க வேண்டும்

2. அங்கு வரும் நல்ல பெண்களை ஆண்கள் பார்க்கவும், ஆண்களைப் பெண்கள் பார்க்கவுமான காரியங்களுக்கு என்றாலும்  இரண்டாவது விஷயத்திற்கு தான் அதிகப் பேர்  வாலிபர்கள் சற்று ஷோக் பேர்வழிகள்  சிறிது வயதானவர் களாயிருந்தாலும், சபலமுடையவர்கள் ஆகியவர்கள் வருவது. இப்படிப்பட்ட ஆண்கள் தாராளமாய்   வரா விட்டால்  குடும்பப் பெண்களும் வருவதில்லை.  ஆக இப்படிப்பட்ட இரண்டு  கூட்டம் வந்தால்தானே.  காணிக்கை, கட்டளை, இணைப்புத் தரகு  ஆகியவைகள் கிடைக்கும் ஆகவே நமக்குக் கோவிலில் மணியடிப்பதில்  என்ன பிரயோசனம்?   கோவில் சம்பளமாகிய  மாதம் 1-12-0

ரூ. சம்பளமா நமக்குக் கட்டும்?

ஜோசியர்: அப்படியா சங்கதி? அவர்கள் இப்படிச் செய்தால் நமக்கு வேறு வழி கிடைக்காதோ?

அர்ச்சகர்: என்ன வழி?

ஜோசியர்: நம்ம ஆளுகளே ஒன்று சேர்ந்து நாம் ஆளுக்கு இரண்டு மூன்று வீதம் பெண்டாட்டிகள் கட்டி,நன்றாய் அலங்கரித்து தினம் காலை, மாலையில் கோவிலுக்கு வரும்படி செய்தால் என்ன?

அர்ச்சகர்: அப்படிச் செய்வது சாத்தியமாகுமா? அவர் களுக்கு நகை,புடவை, மினுக்கு, கண்ட கண்ட இடங்களுக்கு எல்லாம் சென்று அறிமுகம் செய்து கொள்ளுவது முதலாகிய இதெல்லாம் செய்ய வேண்டாமா? பிறகு நமது வீடுகளிலும் போதிய சவுகரியம், வீடு,வாசல், கட்டில், படுக்கை முதலிய சவுகரியம் ஆகியவைகள் வேண்டாமா?  இவற்றிற்கெல்லாம் பணத்திற்கு எங்கே போவது? நாம் ஏதோ தாசிகள் செல்வாக்கினால் கோவிலுக்கு வருகின்றவர்களில் ஒன்று இரண்டு ஆள்களைப் பிடித்து  சரிபண்ணி  அதுவும் இரகசியம் என்றும் அவசரமென்றும் பயப்படுத்தி 10,5 பெற்றுக்கொண்டு கஷ்டமில்லாமல்,  நஷ்டமில்லாமல்  சம்பாதிப்பது நலமா? அப்படிக்கின்றி நம்ம பெண்களையே தாசிபோல் நடக்க ஏற்பாடு செய்து கொள்ள முடியுமா?

ஜோசியர்: என்னமோ கஷ்டகாலம் உங்களுக்கு மாத்திரமல்ல நமக்கும் கூடத்தான் வந்து விட்டது.

அர்ச்சகர்:  உங்களுக்கு  என்ன வந்தது?

ஜோசியர்: இப்போது  எந்தத்தேவடியா மகன்  நம்மிடம்  ஜோசியம் பார்க்க வரு கின்றான்?  பிள்ளைக்கும்,  பெண் ணுக்கும்  பார்க்கின்ற  வேலையே மிகவும் குறைந்து போய்விட்டது.

அர்ச்சகர்: ஏன் ?

ஜோசியர்: என்ன அதுகளே பெண்ணும் மாப்பிள் ளையுமே  பொறுத்தம் பார்த்துக் கொள்ளுகின்றன.

அர்ச்சகர்: இருந்தாலும் இப்ப கிரகதோஷம் பார்க்க வாவது  வருவார்களே.

ஜோசியர்:  அதாவது வந்தாலும் பரவாயில்லை.  அதற்கு தான் எங்கு வருகின்றார்கள்? திருட்டுத் தேவடியா பிள்ளை  காயலா தலைவலி வந்தால் உடனே  டாக்டர்கள்  இடம் போய் விடுகின்றார்கள் . நம்மிடம்  வருவதேயில்லை. நம்மை கண்டால்  சிரிக்கின்றார்கள் . என்னடா என்றுக் கேட்டால்  சுயமரியாதையடா  என்கின்றார்கள்.

அர்ச்சகர்:  சரி. இவ்வளவு ஆனதுக்கு அப்புறம்  எனக்கு ஒன்று தோன்றுகின்றது.

ஜோசியர்: என்ன?

அர்ச்சகர்: நாமும் சுயமரியாதைப் பிரச்சாரம் செய்வ தாகச் சொல்லி ஏமாற்றி மெள்ள மெள்ள உள்ளே இருந்தே அதை ஒழித்து விடுவது. எப்படி என்றால்  இப்பொழுது எத்தனையோ தமிழ் பண்டிதர்கள் அப்படித்தான்  அதாவது நானும் சுயமரியாதைக் காரன் என்று சொல்லிக்கொண்டு அதற்குள் பிரவேசித்து அதை ஒழிக்கப் பார்க்கிறார்களே அதுபோல.

ஜோசியர்: அது நல்ல வழிதான். நம்முடைய பெரியவாள் பவுத்தர்கள் காலத்திலும் இப்படித்தான் செய்தார்கள்.  ஆனால், இந்தச் சுயமரியாதை பயல்கள் (சுயமரியாதைக் காரர்கள்) இது தெரிந்துதான் பு.ம. பயல்களை (புராண மரியாதைக்காரர்களை) அதாவது பிராமணர்களைச் சேர்ப்ப தில்லை என்று தீர்மானித்து விட்டார்கள்.

அர்ச்சகர்: அதுவும் அப்படியா? அப்படியானால் இந்தப்படியானால் இந்தப்படி ஏழைகளை வயிற்றெரிச்சலை கொட்டிக்கொள்ளும்  இந்த  சு.ம காரர்கள் நாசமாய், நிர் மூலமாய்ப் போகட்டும், நாம் போய் இனி காங்கிரசில் சேர்ந்து  கொள்ளுவோம்.

 

 

மக்களுக்குத் தன்மதிப்பும், சமத்துவமும், சகோதரத்துவமும் ஓங்கி வளரல் வேண்டும். மக்கள் அனைவரும் அன்பின் மயமாதல் வேண்டும். உயர்வு, தாழ்வு என்ற உணர்ச்சியே நமது நாட்டில் வளர்ந்து வரும் ஜாதிச் சண்டை என்னும் நெருப்புக்கு நெய்யாக இருப்பதால், இவ்வுணர்ச்சி ஒழிந்து அனைத்துயிரும் ஒன் றென்று எண்ணும் உண்மையறிவு மக்களிடம் வளர்தல் வேண்டும். சமயச் சண்டைகள் ஒழிய வேண்டும்.

- தந்தை பெரியார்

 

Banner
Banner