எழுத்துரு அளவு Larger Font Smaller Font

 

11.10.1931 - குடிஅரசிலிருந்து...

ஜாதியை நாங்கள் ஒன்றாக்குகின்றோமாம்.  ஆம். ஆக்கமுயற்சிக்கின்றோம்.  அதில் சந்தேக மில்லை.  ஆனால், சீக்கிரத்தில் முடியுமா என்பது சந்தேகம்.  மனித ஜாதி ஒன்றாகித்தான் தீரவேண்டும்.  அதற்குத் தடை செய்கின்றவர்கள் அயோக்கியர்கள், மடையர்கள் என்று தைரியமாய்ச் சொல்லுகின்றோம். எங்கள் பெண்களைப் பறையனுக்குக் கொடுப் போமா? என்று கேட்கப்படுகின்றது.

இது ஒரு அறிவீனமான கேள்வி, அல்லது அயோக்கியத்தனமான கேள்வி என்றே சொல்லு வேன். ஏனெனில், எங்கள் பெண்களை நாங்கள் அவர்களுக்கு இஷ்டப்பட்டவர் களுடன் கூடி வாழச் செய்யப்போகின்றோமே யொழிய, எங் களுக்கு இஷ்டமானவர் களுக்குக் கொடுக்கும் உரிமையைக் கொண்டாடுகின்றவர்கள் அல்ல,  பெண்களை ஒரு சாமானாகக் கருதி, ஒருவருக்குக் கொடுப்பது என்கின்ற முறையை ஒழிக்க முயற்சிக் கின்றோம்.

நண்பர்களே! நாங்கள் ஆதிதிராவிடர்களைப் பற்றி பேசும் போது பார்ப்பனர்கள் மனவருத்த மடைவதில் அர்த்தம் உண்டு. ஆனால், பார்ப்பனரல் லாதார் மனவருத்தமடைவதில் சிறிதும் அர்த்த மில்லை. அது வெறும் முட்டாள் தனமும், மானமற்றதன்மையுமேயாகும். ஏனெனில், நமது சமுகத்தில் பார்ப்பனர் என்கின்ற கூட்டத்தாராகிய 100க்கு 3 வீதமுள்ள ஜனத்தொகை நீங்கி, மற்ற ஜனங்களுக்கு இந்த நாட்டில் சூத்திரன் (அடிமை), ஆதிதிராவிடன் (பறையன்) என்கின்ற பட்டமில் லாமல் வேறு எந்தப் பட்டத்தோடாவது யாராவது இருக்க முடியுமா? இருக்கின்றார்களா? என்று கருதியும், அனுபவத்தையும் கொண்டு பாருங்கள்.

சூத்திரன் என்கின்ற கலத்தில் நீங்கள் பதியப்பட்டி ருப்பதில் உங்களுக்குச் சிறிதாவது மானம் இருந்தால் பறையன் என்கின்ற பட்டம் போகவேண்டுமென்பதில் கடுகளவாவது வருத்தமிருக்குமா? என்று கேட் கின்றேன்.

பறையன் பட்டம் போகாமல் உங்களுடைய சூத்திரப்பட்டம் போய்விடும் என்று கருதினீர் களேயானால் நீங்கள் வடிகட்டினமுட்டாள்களேயா வீர்கள்.

மற்றும், பேசப் போனால் பறையன் சக்கிலி என்பதற்கு இன்னார் தான் உரிமை யென்றும், அது கீழ் ஜாதியென்பதற்கு இன்னது ஆதாரமென்றும் சொல்லுவதற்கு ஒன்றுமே இல்லை.

கை பலமேயொழிய, தந்திரமேயொழிய வேறில் லை. ஆதலால், அதாவது சீக்கிரத்தில் மறைந்து விடக்கூடும், உங்கள் சூத்திரப்பட்டத்திற்குக் கடவுள், மதம், வேதம், சாஸ்திரம், புராணம், இதிகாசம், கோவில் ஆகிய அநேக ஆதாரங்கள் உண்டு. இத்தனையையும் நாசமாக்கி, அடியோடு ஒழித் தாலல்லாமல் உங்கள் தலையில் இருக்கும் சூத்திரப் பட்டம் கீழே இறங்காது.

ஆகவே. யாருக்காவது மான உணர்ச்சி இருந்தி ருந்தால் நீங்கள் ஜாதி ஒன்றாக்குகின்றீர்களே என்று நம்மைக் கேட்டிருக்க மாட்டார்கள்.

ஆகவே, ஆதி திராவிடர் நன்மையைக்கோரி பேசப்படும் பேச்சுகளும், செய்யப்படும் முயற்சி களும், ஆதிதிராவிடரல்லாத மக்களில் பார்ப்ப னரல்லாத எல்லாருடைய நன்மைக்கும் என்பதாக உணருங்கள்.

நாம் காட்டுமிராண்டியாக, சூத்திர னாக, இழிமக்களாக இருப்பதைப் பற்றி நமக்குக் கவலையே இல்லை. இன உணர்ச்சியோ, இனநல எண்ணமோ நம்மிடத்தில் ஒரு சிறிதும் இல்லை. அந்த ஒரு காரணம் மட்டுமல்ல - தனக்கு ஒரு பார்ப்பான் எவ்வளவுதான் கொடுமை செய்திருந்தாலும்கூட அதைப் பற்றிச் சிறிதும் கவலைப்படாமல் ஒரு தமிழன், மற்றொரு தமிழனைத் தயங்காமல் அவ னுக்குக் காட்டிக் கொடுக்கத் தயாராக இருக்கின்றான். ஏன் அப்படி என்று கேட்டால் அந்த முறையில் சமுதாய உணர்ச்சியைச் சிருஷ்டித்து வந்துள்ளான் பார்ப்பான்.

- தந்தை பெரியார்

அர்ச்சகர் - ஜோசியர் சம்பாஷணை  - சித்திரபுத்திரன் -

10.05.1931  - குடிஅரசிலிருந்து...

அர்ச்சகர்: என்ன ஜோசியரே கோவிலுக்கு முன் போல் ஆளுகள் வருவதே இல்லையே! குடும்ப நிர்வாகம் வெகு கஷ்டமாகவல்லவா இருக்கிறது.

ஜோசியர்: என்ன காரணம்?

அர்ச்சகர்: இந்த இழவு எடுத்த சுயமரியாதைதான்!

ஜோசியர்: சுயமரியாதை காரணம் என்றால் சுயமரியாதைக்காரர்கள் சாமி இல்லை. பூதம் இல்லை என்று  சொல்லி மக்களைக் கோவிலுக்குள் போக கூடாது  என்று பிரச்சாரம் செய்கின்றார்களே அதனாலா?

அர்ச்சகர்:  இல்லை - இல்லை அதற்கெல்லாம் நமக்கு பயமில்லை இன்னமும் ஆயிரம்  தடவை  சாமி  இல்லை பூதம்  இல்லை என்று சொல்லட்டும். கோவிலை வேண் டுமானாலும் இடிக்க வேண்டுமென்று சொல்லட்டும். அதனால்  நமக்கு ஒன்றும்  கெட்டுப் போகாது.

ஜோசியர்: மற்றென்ன காரணம் சொல்லுகிறீர்கள்?

அர்ச்சகர்: கோவில்களுக்குத் தேவதாசிகள் வருகின்றதான முக்கிய கைங்கரியத்தைப் பற்றிக் கண்டபடி பேசி அதை நிறுத்தி விட்டார்கள் அல்லவா  அதனால் தான்.

ஜோசியர்: இதற்கும் பக்திக்கும் சம்பந்தமென்ன? இதனால்   எல்லாம் மக்களுக்கும் கடவுள் பக்தி குறைந்து விடுமா?

அர்ச்சகர்: கடவுள் பக்தி என்றால் என்ன என்கிறீர்?  கடவுள்தான் எங்கும் நிறைந்தவராயிற்றே. இதற்காக ஒரு மனிதன் கோவிலுக்கு வரவேண்டுமா?

ஜோசியர்: மற்றெததற்காக வருகின்றீர்கள்?

அர்ச்சகர்: இரண்டு காரியத்திற்காகத்தானே கோவிலுக்கு  வருகின்றார்கள்.

1. தன்னை பக்திமான்  என்று பிறர் மதிக்க வேண்டும்

2. அங்கு வரும் நல்ல பெண்களை ஆண்கள் பார்க்கவும், ஆண்களைப் பெண்கள் பார்க்கவுமான காரியங்களுக்கு என்றாலும்  இரண்டாவது விஷயத்திற்கு தான் அதிகப் பேர்  வாலிபர்கள் சற்று ஷோக் பேர்வழிகள்  சிறிது வயதானவர்களாயிருந்தாலும், சபல முடையவர்கள் ஆகியவர்கள் வருவது. இப்படிப்பட்ட ஆண்கள் தாராளமாய்   வராவிட்டால்  குடும்பப் பெண்களும் வருவதில்லை.  ஆக இப்படிப்பட்ட இரண்டு  கூட்டம் வந்தால்தானே.  காணிக்கை, கட்டளை, இணைப்புத் தரகு  ஆகியவைகள் கிடைக்கும் ஆகவே நமக்குக் கோவிலில் மணியடிப்பதில்  என்ன பிரயோசனம்?   கோவில் சம்பளமாகிய  மாதம் 1-12-0 ரூ. சம்பளமா நமக்குக் கட்டும்?

ஜோசியர்: அப்படியா சங்கதி? அவர்கள் இப்படிச் செய்தால் நமக்கு வேறு வழி கிடைக்காதோ?

அர்ச்சகர்: என்ன வழி?

ஜோசியர்: நம்ம ஆளுகளே ஒன்று சேர்ந்து நாம் ஆளுக்கு இரண்டு மூன்று வீதம் பெண்டாட்டிகள் கட்டி,நன்றாய் அலங்கரித்து தினம் காலை, மாலையில் கோவிலுக்கு வரும்படி செய்தால் என்ன?

அர்ச்சகர்: அப்படிச் செய்வது சாத்தியமாகுமா? அவர்களுக்கு நகை,புடவை, மினுக்கு, கண்ட கண்ட இடங்களுக்கு எல்லாம் சென்று அறிமுகம் செய்து கொள்ளுவது முதலாகிய இதெல்லாம் செய்ய வேண்டாமா? பிறகு நமது வீடுகளிலும் போதிய சௌகரியம், வீடு,வாசல், கட்டில், படுக்கை முதலிய சவுகரியம் ஆகியவைகள் வேண்டாமா?  இவற்றிற்கெல்லாம் பணத்திற்கு எங்கே போவது? நாம் ஏதோ தாசிகள் செல்வாக்கினால் கோவிலுக்கு வருகின்றவர்களில் ஒன்று இரண்டு ஆள்களைப் பிடித்து  சரிபண்ணி  அதுவும் இரகசியம் என்றும் அவசரமென்றும் பயப்படுத்தி 10,5 பெற்றுக்கொண்டு கஷ்ட மில்லாமல்,  நஷ்டமில்லாமல்  சம்பாதிப்பது நலமா? அப்படிக் கின்றி நம்ம பெண்களையே தாசிபோல் நடக்க ஏற்பாடு செய்து கொள்ள முடியுமா?

ஜோசியர்: என்னமோ கஷ்டகாலம் உங்களுக்கு மாத்திரமல்ல நமக்கும் கூடத்தான் வந்து விட்டது.

அர்ச்சகர்:  உங்களுக்கு  என்ன வந்தது?

ஜோசியர்: இப்போது  எந்தத்தேவடியா மகன்  நம்மிடம்  ஜோசியம் பார்க்க வரு கின்றான்?  பிள்ளைக்கும்,  பெண்ணுக்கும்  பார்க்கின்ற  வேலையே மிகவும் குறைந்து போய்விட்டது.

அர்ச்சகர்: ஏன்?

ஜோசியர்: என்ன அதுகளே பெண்ணும் மாப்பிள்ளையுமே  பொறுத்தம் பார்த்துக் கொள்ளுகின்றன.

அர்ச்சகர்: இருந்தாலும் இப்ப கிரகதோஷம் பார்க்கவாவது  வருவார்களே.

ஜோசியர்:  அதாவது வந்தாலும் பரவாயில்லை.  அதற்குதான் எங்கு வருகின்றார்கள்? திருட்டுத் தேவடியா பிள்ளை  காயலா தலைவலி வந்தால் உடனே  டாக்டர்கள்  இடம் போய் விடுகின்றார்கள். நம்மிடம்  வருவதேயில்லை. நம்மை கண்டால்  சிரிக்கின்றார்கள் . என்னடா என்றுக் கேட்டால்  சுயமரியாதையடா  என்கின்றார்கள்.

அர்ச்சகர்:  சரி. இவ்வளவு ஆனதுக்கு அப்புறம்  எனக்கு ஒன்று தோன்றுகின்றது.

ஜோசியர்: என்ன?

அர்ச்சகர்: நாமும் சுயமரியாதைப் பிரச்சாரம் செய்வதாகச் சொல்லி ஏமாற்றி மெள்ள மெள்ள உள்ளே இருந்தே அதை ஒழித்து விடுவது. எப்படி என்றால்  இப்பொழுது எத்தனையோ தமிழ் பண்டிதர்கள் அப்படித்தான்  அதாவது நானும் சுயமரியாதைக் காரன் என்று சொல்லிக்கொண்டு அதற்குள் பிரவேசித்து அதை ஒழிக்கப் பார்க்கிறார்களே அதுபோல.

ஜோசியர்: அது நல்ல வழிதான். நம்முடைய பெரியவாள் பௌத்தர்கள் காலத்திலும் இப்படித்தான் செய்தார்கள்.  ஆனால், இந்தச் சுயமரியாதை பயல்கள் (சுயமரியாதைக் காரர்கள்) இது தெரிந்து தான் பு.ம. பயல்களை (புராண மரியாதைக் காரர்களை) அதாவது பிராமணர்களைச் சேர்ப்பதில்லை என்று தீர்மானித்து விட்டார்கள்.

அர்ச்சகர்: அதுவும் அப்படியா? அப்படியானால் இந்தப்படியானால் இந்தப்படி ஏழைகளை வயிற்றெரிச்சலை கொட்டிக்கொள்ளும்  இந்த  சு.ம காரர்கள் நாசமாய், நிர்மூலமாய்ப் போகட்டும், நாம் போய் இனி காங்கிரசில் சேர்ந்து  கொள்ளுவோம்.