இயற்கையை எழுத்தில் ஆவணப்படுத்து வது ஒரு கலை. அதிலும் இயற்கை சார்ந்த பிரச்சினைகளைச் சூழலியல் பின்புலத்தில் கச்சிதமாகப் பொருத்தி எழுது வது கடினம். பரந்த வாசிப்பும் சூழலியல் குறித்த ஆழ்ந்த புரிதலும் எழுத்தில் நேர்த்தியும் இருந்தால் மட்டுமே அது சாத்தியம்.

நேகா சின்காவுக்கு அந்த சாத்தியம் கைவரப் பெற்றிருக்கிறது!

நேகா சின்கா, சூழலியல் சார்ந்த பிரச்சினை களைப் பலரும் அனுமானிக்காத கோணத்தி லிருந்து அணுகுபவர். பல நாளிதழ்களிலும் இணைய இதழ்களிலும் இவர் எழுதிய கட்டுரைகள் முக்கியமா னவை.

பத்திரிகையாளராகச் சில காலம் பணியாற் றியவர், தற்போது மும்பையில் உள்ள பம்பாய் இயற்கை வரலாற்றுக் கழகத்தின் ஆலோசக ராக டில்லியில் பணிபுரிகிறார். இடைவிடாத பயணத்தில் இருந்தவரிடம் பேசினோம்.

தோட்டம் தூண்டிய ஆர்வம்

நேகா பிறந்தது, வளர்ந்தது, படித்தது எல்லாம் டில்லியில். அப்பா ரஞ்சித், மத்திய அரசு வேலையில் இருந்தார். அம்மா  சங்க மித்ரா, பள்ளி ஆசிரியையாகப் பணியாற்றினார்.

டில்லியில் நாங்க இருந்த பகுதி அவ் வளவா மாசுபடாம, மிச்ச சொச்ச பசுமை யோடு இருந்தது. அங்கு இருவாச்சி உள் ளிட்ட பறவைகள் எல்லாம் தென்படும். எங்க வீட்டுத் தோட்டத்துக்கும் நிறைய பறவைகள் வரும். சின்ன வயதிலிருந்து அவற்றைப் பார்த்து வளர்ந்தேன். இயற்கை குறித்து எழுத, எங்க தோட்டம் தான் உந்துசக்தியா இருந்திருக்குன்னு தோணுது என்பவர், டில்லி பல்கலைக் கழகத்தில் ஆங்கில இலக்கியம் முடித் திருக்கிறார்.

பட்டம் பெற்ற கையோடு, ஆங்கில நாளேட்டில் நிருபராகச் சேர்ந்தார். அங்கு, சுற்றுச்சூழல் குறித்து அதிகம் எழுதினார். அய்ந்து ஆண்டுகள் அங்கு பணியாற்றிய பிறகு, இங்கிலாந்தில் ஆக்ஸ்ஃபோர்டு பல்கலைக்கழகத்தில் கன்சர்வேஷன் பயா லஜி பிரிவில் முதுநிலைப் பட்டம் பெற்றார். பிறகு 2012இ-ல் இந்தியா திரும்பியவர், அப்போதிலிருந்து பி.என்.எச்.எஸ்-ல் ஆலோசகராகப் பணியாற்றிவருகிறார்.

சுய வெளிப்பாட்டுக்கான எழுத்து

நாளிதழ்கள், பருவ இதழ்கள், இணைய இதழ்கள் மட்டுமல்லாது, இன்ஸ்டாகிராம் போன்ற சமூக ஊடகங்களிலும் எழுதி வரு கிறார் நேகா சின்கா. பெரும்பாலும் பறவைகள் குறித்துத் தன் இன்ஸ்டாகிராம் பக்கத்தில் எழுதுகிறார்.

மாசடைந்த நகரங்களில் முதன்மையா னதாக இருக்கும் டில்லியில் மட்டுமல்ல, இந்தியாவின் எல்லாப் பெருநகரங்களிலும் கொஞ்சமாவது காடுகள் இருக்கத்தான் செய் யும். அங்கு நிறைய உயிரினங்கள் வாழும். அவற்றை நாம்தான் கவனிக்க வேண்டும். காட்டுயிர்களைக் கவனிப்பது தான் உயிரியல் துறையில் முதல் பாடம். என் அவதானிப்பு களை மற்றவர்களுக்குக் கொண்டுசேர்க்க, என் எழுத்து உதவுகிறது என்கிறார்.

நாம் எல்லோரும் காடுகளிலிருந்து வெளியே இருப்பதால் நாம் இயற்கையிலி ருந்தும் வெளியே இருக்கிறோம் என நினைக் கிறோம். ஆனால், அது தவறு. நம்மையும் சேர்த்ததுதான் இயற்கை. அந்த இயற்கையை அழிக்கும் விருப்பத்தோடு இருப்பதுதான் இன்றைய வாக்கு வங்கி அரசியல். நியூட்டன் படத்தில், பூர்வகுடிகள் காடுகளில் வாழ்ந் தாலும் அந்தக் காடுகளின் மீது அவர்கள் எந்தவிதமான உரிமையும் இல்லாமல் இருப் பது எப்படி என்பது தெளிவாகச் சுட்டிக் காட் டப்பட்டுள்ளது. தண்டகாரண்ய காடுகளை நாம் ஒரு கதாபாத்திரமாக வைத்துக்கொண் டால், அந்தக் காடுகளின் சூழலை, அங்கு வாழும் மக்களின் பாரம்பரிய அறிவு, சடங்கு கள் ஆகியவற்றின் தனித்துவத்தை தக்கக வைப்பது தான் உண்மையான ஜனநாயகமாக இருக்க முடியும். பூர்வகுடிகள் அந்த விதிக ளைப் பின்பற்றுகிறார்கள். நாகரிகமடைந்த, கல்வி அறிவு பெற்ற நாம்தான் அவற்றைப் பின்பற்றுவதில்லை என்கிறார்.

மதிக்கப்படாத வடிகால் பாதைகள்

காடுகளைக் காப்பாற்ற அங்கு வாழும் மக்களை வெளியேற்ற வேண்டும் என்ற ஒரு கருத்து நிலவுவது குறித்துக் கேட்டால், அது ஒரு வாதம். இன்னொரு வாதம், காடுகளைக் காப்பாற்ற வேண்டுமென்றால் அங்கிருந்து பூர்வகுடிகளை வெளியேற்றக் கூடாது என் கிறது. ஒருவேளை, அவர்கள் வெளியேற்றப் பட்டால் அவர்களுக்கு வேறுவிதமான பிரச்சி னைகள் தோன்றும். குறிப்பாக, வாழ்வாதாரம். இத்தனை நாட்கள் காடுகளில் கிடைக்கும் பொருட்களைக் கொண்டு வாழ்ந்தவர்கள், காடுகளைவிட்டு வெளியேறிய பிறகு தங் களது பசியைப் போக்குவதற்காக என்ன செய் வார்கள்? அவர்கள் வெளியேற்றப்படுவதற்கு முன்பு, பணத்தைக் கையாள்வது குறித்துப் போதிய ஆலோசனை அவர்களுக்கு வழங் கப்பட்டிருக்க வேண்டும். ஆனால், அப்படி நடக்கிறதா? இப்படி ஓர் இடத்திலிருந்து இன் னோர் இடத்துக்கு அவர்களைக் குடியேற்றும் போது, அங்கு ஏற்கெனவே இருக்கும் பெரும் பான்மைச் சமூகத்தால் அவர்கள் தாக்குதலுக்கு உள்ளா கலாம். அது குறித்து என்றாவது சிந்தித் திருக்கிறோமா? இந்தப் பிரச்சினைக்கு ஒரே தீர்வு என்று எதுவும் இருக்க முடியாது. பல்வேறு விதமான தீர்வுகள் இருக்கவே செய்கின்றன. எது எல்லோருக்கும் நன்மை தரும் என்பதை அறிந்த பிறகே, பூர்வகுடி களைக் காடுகளிலிருந்து வெளி யேற்றலாமா வேண்டாமா என்பதை முடிவு செய்ய வேண் டும் என்கிறார்.

சூழலியல் பெண்ணியம் குறித்துக் கேட்ட தற்கு அவர் சொன்ன பதில்:

அதற்கு இன்னும் நீண்ட நாட்கள் காத்திருக்க வேண்டும் என்கிறார்.

215 ஆண் ராணுவ வீரர்களைப் பின்னுக்குத் தள்ளி
வாள் விருது பெற்ற வீர மங்கை

சென்னை பரங்கிமலையில் இருக்கும் ராணுவ அதிகாரிகள் பயிற்சி மய்யத்தில் ப்ரீத்தி சவுத்ரி எனும் ராணுவப் பெண் அதிகாரி, தன்னுடன் போட்டியிட்ட 215 ஆண் ராணுவ வீரர்களைப் பின்னுக்குத் தள்ளி, வீர வாள் விருதைப் பெற்று பெண்களுக்குப் பெருமை சேர்த்துள்ளார். இத் தகைய சாதனையை இதுவரை உலகின் வேறெந்த நாட்டுப் பெண்ணும் நிகழ்த்தியதில்லை.

ராணுவப் பயிற்சி மய்யத்தில் ராணுவ அதி காரிகளுக்கு வழங்கப்படும் பயிற்சிகள் கடுமையா னவை. 49 வாரங்களுக்கு நடக்கும் இந்தப் பயிற்சியை வெற்றிகரமாக முடித்து வெளியேறுவதே ஒரு சாதனைதான். அத்தகைய கடினமான பயிற்சியைக் கடந்த மாதம் 10ஆ-ம் தேதி வெற்றிகரமாக முடித்த தோடு மட்டுமல்லாமல், அதற்கான உயரிய விருதான வீர வாள் விருதையும் ப்ரீத்தி சவுத்ரி வென்றுள்ளார். அதே பயிற்சியில் விரீதி எனும் பெண் ராணுவ அதிகாரி வெள்ளிப் பதக்கத்தை வென்று, பெண் களின் வீரத்தை நிரூபித்திருக்கிறார்.

இந்தப் பயிற்சியை வெற்றிகரமாக முடித்து அகா டமியின் அதிகாரி விவேக் சூரஜ்ஜின் தலைமையில் 255 அதிகாரிகள் வீறுநடை போட்டு அணிவகுத்து வந்தனர். இதில் 40 பேர் மட்டுமே பெண்கள். அந்த அணிவகுப்பில் இந்திய ராணுவம் மட்டுமல்லாமல் பூட்டான், ஆப்கானிஸ்தான், தஜகிஸ்தான் போன்ற நாடுகளிலிருந்தும் ராணுவ அதிகாரிகள் பங்கேற்ற னர். லெப்டினெண்ட் ஜெனரல் தேவன் ரவீந்திரநாத் சோனி, தெற்குப் பிராந்தியத்தின் ஜெனரல் ஆபீசர் காமாண்டிங் இன் சீஃப் ஆகியோர் இந்த அணி வகுப்பைப் பார்வையிட்டு மதிப்பிட்டனர். இவர் களின் மதிப்பீட்டின் அடிப்படையில் பல விருதுகள் அன்று வழங்கப்பட்டன. அதில் வீர வாள் விருதை ப்ரீத்தி வென்றதால், வழக்கம் போலத் தொடங்கிய அணிவகுப்பு வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்கதாக மாறியது.

ஏனென்றால் வீர வாள் விருது அவ்வளவு எளிதில் பெறக்கூடியதல்ல. அங்கு நடக்கும் கடினப் பயிற்சியின் இறுதியில் உடல் திறனிலும் கல்வியிலும் ஆயுதத்தைக் கையாளும் திறனிலும் தலைமைப் பண்பிலும் களச் செயல்பாட்டிலும் நீண்ட தூர ஓட் டத்திலும் குத்துச் சண்டையிலும் சிறந்து விளங்கும் வீரருக்கு வழங்கப்படும் விருது இது.

சென்னையில் தான் தங்கியிருந்த நாட்களும் அங்கு தான் நிகழ்த்திய பல சாகசங்களும் வாழ்நாள் முழுவதும் தன் மனதில் நிறைந்திருக்கும் என்கிறார் ப்ரீத்தி சவுத்ரி.


செவ்வாய் கிரகத்தில் பயணித்து வந்த நாசாவின் கியூரியாசிட்டி என்ற ரோவர் 2000 நாட்களை நிறைவு செய்துள்ளது. அந்த ரோவரின் சாதனைகளில் சிலவற்றை கியூரியாசிட்டி அறிவியல் குழு தேர்வு செய்து அனுப்பியுள்ளது.

தொலைவில் உலகம்:

விண்வெளி அறிவியல் வரலாற்றில், பல இடங்களிலிருந்து பூமியை புகைப்படம் எடுத்துள்ளனர். ஆனால், இந்த ரோவரின் உதவியுடன் மாச்காமில் எடுக்கப்பட்ட இந்த புகைப்படம் என்பது, செவ்வாயின் இரவு வானில் பூமி ஒரு ஒளி போல மிளிர்வதாக தெரிகிறது. தினமும், விஞ்ஞானிகள் 100 மில்லியன் மைல்களுக்கு அப்பாலிலிருந்து இந்த சிவப்பு கிரகம் குறித்து கியூரியாசிட்டி ரோவர் மூலம் அறிகின்றனர்.

நதி கூழாங்கற்கள்:

இந்த ரோவரை இயக்கத் தொடங்கியதும், நாங்கள் கூழாங்கற்கள் நிறைந்த பகுதியை பார்த்தோம். அதன் உருளையான உருவம் என்பது, பல ஆண்டுகளுக்கு முன்பு இருந்த ஆழமற்ற நதியொன்றில் இருந்து உருவானது என்பதை அறிந்தோம்.

மாஸ்ட்கேம் எடுத்த ஒரு புகைப்படத்தில் கூழாங்கற்களை மிகவும் அருகாமையில் பார்க்க முடிந்தது. நம் எண்ணங்களுக்கு மிகவும் எதிர்மறையாக, இந்த கற்களின் ஓடுகள் கருப்பாகவும், பழங்காலத்தை சேர்ந்ததாகவும் இல்லை. இவை, தங்களின் கலவைகளிலும், கணிமங்களிலும் மிகவும் பரிமாணம் அடைந்திருந்தன. இந்த கூழாங்கற்கள் என்பது, செவ்வாய்கிரகத்தின் மேல் ஓடுகள் என்பது எவ்வாறு உருவாகி இருக்கும் என்ற நமது எண்ணங்களை மீண்டும் சிந்திக்கும் அளவு அமைந்திருந்தது.

காய்ந்த களிமண் பாறைகள்:

கேல் பகுதிகளில் இருந்த பாறைகள் குறித்த மிகவும் தெளிவான ஆய்வை கியூரியாசிட்டி நிகழ்த்தியது. இதற்காக, தனது செம்கேம் லேசர் மற்றும் தொலைநோக்கியை அது பயன்படுத்தியது. எஸ்.ஓ.எல் 1555இல், பழங்கால களிமண் பாறைகளையும், சல்ஃ பேல்ட் வழித்தடங்களையும் நாங்கள் பார்த் தோம்.

பூமியில், நதிகள் தனது பகுதியை சுற்றியுள்ள இடங்களில் வறண்டு, வெடிப்புகள் ஏற்படுவதை நம்மால் பார்க்க முடியும். செவ்வாயில் உள்ள கேல் ஏரியிலும் அதே நிலையே உள்ளது. பாறைகள் மீது எங்கெல் லாம் நாம் லேசர் கதிர்களை செலுத்தினோமோ, அங்கெல்லாம் வெடிப்புகள் ஏற்பட்டுள்ளதை நம்மால் பார்க்க முடியும். இவ்வாறு வரும் போது, ஒளியைப்போன்ற கதிர்கள் வருவதால், இந்த களிமண் பாறைகளின் கலவை என்ன என்பதை நமக்கு அவை தெரிவிக்கின்றன.

மேகங்கள்:

இந்த புகைப்படங்கள் எஸ்.ஓ.எல் 1971இல், கியூரியாசிட்டியில் உள்ள கேமராவின் உதவியுடன் எடுக்கப்பட்ட்து.

செவ்வாய் கிரகத்தை பொறுத்தவரை எப்போதாவது நம்மால் சில மேகங்கள் விண்ணில் இருப்பதை பார்க்க முடிகிறது. இந்த புகைப்படங்களில் சில வேலைபாடுகள் செய்யப்பட்டுள்ளன. இதன் மூலமாக இவற்றின் வித்தியாசத்தை நம்மால் காண முடியும்.

செல்ஃபி:

கியூரியாசிட்டி ரோவர், தான் எடுத்த பல செல்ஃபி புகைப்படங்களால் தனது இன்ஸ் டாகிராம் பகுதியில் பெயர் வாங்கியது.

இவை, அந்த ரோவரின் பெருமையை காட்டிக் கொள்ளும் விஷயமாக மட்டும் இல்லாமல், ரோவரின் நிலை எவ்வாறு உள்ளது என்பதை குழுவினர் அறிந்து கொள்ளவும் உதவியது.

ரோவரின் மீதுள்ள கெம்கேம் தொலை நோக்கியையும், மாஸ்ட்கேம் கேமராக் களையும் பார்க்க முடிகிறது. தரையிலும், அப்போதுதான் கியூரியாசிட்டி துளையிட்ட தையும் அதனால் வெளிவந்துள்ள துகள் களையும் பார்க்க முடிகிறது.

ஜூபிடரில் வீசும் சிவப்பு சூறாவளி


மிகப்பெரிய வாயுக்கோளம் என்று அழைக்கப் படும் ஜூபிடர் கோள் மீது, பெரும் சிவப்புப் புள்ளி ஒன்று இருக்கிறது. இந்தப் புள்ளியின் சுற்றளவு குறைந்துகொண்டே வருவதாக, விஞ்ஞானிகள் கண்டறிந்துள்ளனர்.

ஜூபிடரின் மீது சிவப்புப் புள்ளி இருப்பதை, 1831ஆம் ஆண்டு அடையாளம் காணப்பட்டது. அக்கோளில் இடைவிடாது வீசும் சுழல் சூறாவளி தான், பெரிய சிவப்புப் புள்ளியாகத் தெரிகிறது.

சிவப்புப் புள்ளி குறித்த பழங்கால ஆவணங்கள் முதல், அமெரிக்க விண்வெளி அமைப்பான,’நாசா’ அனுப்பிய வாயேஜர் 1 மற்றும் 2, ஜூனோ ஆகிய விண்கலன்கள். ஹப்பில் தொலைநோக்கி ஆகி யவை ஜூபிடரை துல்லியமாகப் பிடித்த புகைப் படங்கள் ஆகியவற்றையும் வைத்து, விஞ்ஞானிகள் ஆய்வு செய்துள்ளனர்.

இந்த ஆய்வில்தான், சிவப்புப் புள்ளியின் சுற்றளவு குறைந்து வருவதை அவர்கள் கண்டறிந்து, அண்மையில் ஆய்வுக் கட்டுரையை சமர்ப்பித் துள்ளனர். ஆரம்பத்தில் மூன்று பூமிக் கோள்களை மறைக்கும் அளவுக்கு பெரியதாக இருந்த சிவப்புப் புள்ளி, தற்போது ஒரு பூமிப் பந்தை மட்டுமே மறைக்குமளவுக்கு சுற்றளவுள்ளதாக சுருங்கியிருப்பதாக விஞ்ஞானிகள் தெரிவித்துள்ளனர்.

ஒரு நூற்றாண்டுக்கும் மேலாக, சிவப்புச் சூறாவளியின் பரப்பளவு படிப்படியாக குறைந்து கொண்டே வந்திக்கிறது. அது சுருங்கும் அதே நேரத்தில், அதன் உயரம் பல மடங்கு அதிகரித்து வந்திருப்பதையும் விஞ்ஞானிகள் தங்கள் ஆய்வு மூலம் கண்டறிந்துள்ளனர். கிழக்கு மேற்காக சுழலும் கிரகமான ஜூபிடரில், சிவப்புச் சூறாவளி நிலையாக நிற்காமல், மேற்கு நோக்கி நகர்ந்து வருகிறது.

அக்கிரகத்தின் தரையிலிருந்து கிளம்பும் மண் மற்றும் புழுதி, உயரே எழுவதால், சூரியனின் ஒளி அதிகம் அவற்றின் மீது படுகிறது. இதனால்தான் அது சிவப்பு நிறத்திலிருந்து தற்போது ஆரஞ்சு நிறத்தில் புள்ளி போல தொலைவிலிருந்து எடுக்கப்பட்ட படங்களில் தெரிகிறது எனவும் விஞ்ஞானிகள் தெரிவித்துள் ளனர். இக்கண்டுபிடிப்புகள், ‘அஸ்ட்ரானமிகல் ஜர்னல்’ இதழில் வெளி வந்துள்ளன.

வீடு தேடி வந்து பார்சல் போடும் ரோபோ!  

நீங்கள் இணையத்தில் ஆர்டர் செய்த பொருளை, உங்கள் வீட்டு வாசலுக்கே கொண்டுவந்து அலுங் காமல் வைப்பதற்கு, ‘ட்ரோன்’கள்தான் சிறந்த வழி என்று அமேசான் உட்பட பல நிறுவனங்கள் நினைத் தன. ஆனால், ஆளில்லாமல் பறக்கும் சிறு ஊர்த்தி களுக்கு பலவகைகளில் எதிர்ப்பு இருப்பதால், மாற்று வழிகளை சில தொழில்நுட்ப நிறுவனங்கள் சிந்திக்க ஆரம்பித்துள்ளன.

அப்படிப்பட்ட ஒரு முயற்சிதான் பார்சிலோனாவை சேர்ந்த எலிபோர்ட். அந்தரத்தில் பறப்பதற்கு பதிலாக, தரை மார்க்கமாகவே பொருட்களை உரியவருக்கு, உரிய நேரத்தில், பாதுகாப்பாக கொண்டு செல்லக் கூடியது எலிபோர்ட் ரோபோ. நான்கு சக்கரத்துடன், உலாவரும் பெட்டிபோல இருக்கும் இந்த ரோபோவுக் குள் சரக்கை ஏற்றக்கூட மனிதர்கள் தேவையில்லை. கிடங்கிலிருந்து, 30 முதல், 40 கிலோ வரை எடையுள்ள பொருட்களை, இந்த ரோபோ தானாகவே எடுத்து வைத்து பெட்டியை மூடிக்கொள்கிறது.

அடுத்து, அதனுள் இருக்கும் கணினியில் அது இருக்கும் நகரின் முப்பரிமாண வரைபடத்தையும், ஜி.பி.எஸ் எனப்படும் இருக்குமிடம் காட்டும் தொழில்நுட்பத்தையும் வைத்து அதுவாகவே மனித நடை வேகத்தில், மெதுவாக சாலையோரங்களில் பயணித்து, சரியான முகவரியை அடைகிறது. அங்கே, நிறுவப்பட்டுள்ள டெலிவரி மேடை மீது, பொருட்களை வைத்து விட்டு, அடுத்த பார்சலுக்கான முகவரியைத் தேடி பயணிக்க ஆரம்பிக்கிறது.

தானோட்டி வாகனங்களில் பயன்படும் காணொளி பதிவுக் கருவிகள் முதல் உணரிகள் வரை அனைத்தும் இதில் உண்டு என்பதால், எதிரே வருவோர் மீது மோதுவதை லாவகமாக தவிர்க்கிறது எலிபோர்ட் ரோபோ.

சிறு வயது குழந்தை களுக்கும், இப்போது நீரிழிவு நோய் தாக்குவது சகஜமாகியிருக்கிறது. அய்ந்து, ஆறு வயதினரும், இன்சுலின் ஊசியை தினமும் போட வேண்டி யிருக்கிறது. ஆனால், ஒரே இடத்தில் தினமும் ஊசி போட நேர்வ தால், அந்த இடத்தில் தோல் பாதிக்கப் படும்.

மேலும் நீரிழிவுள்ள சிறுவர் - சிறுமியரே ஊசியைப் போட்டு கொள்ள முடிவதில்லை.

இதேபோன்ற சிக்கலை சந்தித்த தன் உறவினரான, ஆறு வயது சிறுவன் படும் பாட்டைக் கண்ட மெக்சிகோவைச் சேர்ந்த ரெனாடா சவுசா, ஒரு  இதற்கு தீர்வு காண வேண்டும் என, முடிவெடுத்தார்.

அதன்படியே, சிறுவர் களுக்கான நீரிழிவு ஊசி, ‘கிட்’ ஒன்றை வடிவமைத்துள்ளார். பள்ளி மாணவர்கள் ஸ்டிக்கர் வடிவில் தற்காலிக பச்சை குத்திக் கொள்வதை பார்த்த அவர், அதேபோல, பல உருவங்கள் கொண்ட கறுப்பு, வெள்ளை ஸ்டிக்கர்களை தயாரித்தார்.

ஊசி குத்த வேண்டிய இடங்களில் மட்டும் வண்ணப் புள்ளிகள் இருக்கின்றன. ஒரு புள்ளியின் மேல், பஞ்சால் ஆல்கஹாலை தொட்டு துடைத்தால் அந்தப் புள்ளி மறைந்து விடும். அந்த இடத்தில் இன்சுலின் ஊசியை போடலாம். தற்காலிக ஸ்டிக்கர் பச்சை குத்திய இடத்தில், வண்ணப் புள்ளிகள் எல்லாவற்றின் மீதும் ஊசி போட்ட பின், வேறொரு இடத்தில் பச்சை குத்தலாம்.

இதனால், தோல் புண்ணாவது தவிர்க் கப்படும். அதேபோல ஊசியையும் சிறுவர் களே பிடித்து குத்திக்கொள்ளும் விதத்தில், பாதுகாப்பாக, ரெனாடா வடிவமைத்திருக் கிறார்.

‘தோமி கிட்’  என, பெயரிடப்பட்டுள்ள தன் வடிவமைப்பை, உலகெங்கும் விற்பனை செய்ய, ரெனாடா திட்டமிட்டு வருகிறார்.

புதிய சர்க்கரை நோய் வகை கண்டுபிடிப்பு!

நீரிழிவு நோயை மருத்துவர்கள் இரண்டு வகையாகப் பிரித்து, அகற்கு ஏற்றபடி சிகிச்சை அளித்து வருகின்றனர்.

ஆனால், சர்க்கரை நோயில் மேலும் மூன்று வகைகள் இருப்பதாக, பின்லாந்து மற்றும் சுவீடன் நாட்டு ஆராய்ச் சியாளர்கள் அண்மையில் கண்டறிந்து உள்ளனர்.

இந்த கண்டுபிடிப்பால், ஒருவருக்கு சர்க்கரை நோய் வந்தால், அது இந்த அய்ந்தில் எந்த வகை என தெரிந்து, அதற்கேற்றபடி சிகிச்சை அளிக்க முடியும் என, ஆராய்ச்சி யாளர்கள் கருதுகின்றனர்.

உடல் சர்க்கரையை சக்தியாக மாற்ற உதவும் இன்சுலின் உற்பத்தியில் ஏற்படும் குறைபாடுகளை சார்ந்து இரண்டு வகையும், உடல் பருமன் சார்ந்து இரண்டு வகையும், வயது சார்ந்து ஒருவகையுமாக இனி சர்க்கரை நோய்களை வகைப்படுத்த வேண்டும் என, இரு நாட்டு ஆராய்ச்சியாளர்களும் அறிவு றுத்துகின்றனர்.

‘தி லான்செட் டயாபெட்டிஸ் அண்ட் எண்டோக்ரினாலஜி’ இதழில் வெளிவந்துள்ள இந்த புதிய வகைப்பாட்டுக்கு உலகெங்கும் உள்ள நீரிழிவு மருத்துவர்கள் வரவேற்புத் தெரிவித்து உள்ளனர்.

அதேசமயம், உலகெங்கும் உள்ள பல தரப்பட்ட நோயாளிகளுக்கு மேலும் பல வகை சர்க்கரை நோய்கள் இருக்கலாம்.

அவற்றையும் வகைப்படுத்தினால், அந் தந்த நோயாளிக்கு வந்துள்ள வகை சர்க்கரை நோய்க்கு ஏற்ற துல்லியமான மருந்துகளையும் சிகிச்சை முறைகளையும் மருத்துவர்கள் பரிந்துரைக்க முடியும் என, கருத்து தெரிவித்து உள்ளனர்.

புதிய மென்மையான உலோகம் கலினினி!  

கிராபீன் என்ற விந்தைப் பொருளின் உறுதியையும், இரு பரிமாணத் தன்மை யையும், விஞ்ஞானிகள் சமீபகால மாக அதிகம் மெச்சி வருகின்றனர்.

ஆனால், காலியம் உலோகத்தின் இரு பரிமாண வடிவமாக ஓர் உலோகம் இருப்பதை, பெங்களூரில் உள்ள இந்திய அறிவியல் கழக விஞ்ஞானிகளும், அமெரிக் காவிலுள்ள ரைஸ் பல்கலைக்கழகத்தி னரும் கண்டறிந்துள்ளனர். காலியத்தின் வேறுபட்ட வடிவத்திற்கு, அவர்கள் ‘கலினினி’ என, பெயரிட்டுள்ளனர்.

மிக மென்மையான தன்மை கொண்ட கலினினி உலகத்தை, மின்ணனு சர்க்யூட்டு களில் தொடு முனைகளாக பயன்படுத்த முடியும் என, விஞ்ஞானிகள் கருதுகின்றனர். பொதுவாக, இரு பரிமாண உலோகங்களை பிரித்தெடுப்பது கடின மாக இருக்கும்.

ஆனால், கலினினி விதிவிலக்காக மென் மையான உலோகமாக இருப்பது, வேலையை எளிதாக்கியுள்ளது என, விஞ்ஞானிகள் தெரிவித்துள்ளனர்.

சுனாமியை கணிக்கும் கணிதம்

சுனாமியின் பேரலை கள் வரும் முன்எச்சரிக்க கணிதத்தை பயன்படுத்த முடியும் என, இங்கி லாந்தைச் சேர்ந்த கார்டிப் பல்கலைக்கழக விஞ்ஞானிகள் அறிவித்துள்ளனர். கரையிலிருந்து பல மைல்கள் தொலைவில், கடலுக்கு அடியில் நில நடுக்கம் துவங்கும்போதே ஒலி அலைகள் ஏற்படுவதுண்டு.

இந்த ஒலி அலைகள், நில நடுக்கத்தால் உருவான ஆழிப் பேரலைகள் பயணிப்பதைவிட, வேகமாக, கடலடி நீர் பரப்பில் நாலா பக்கமும் பயணிக்கும் திறன் கொண்டவை.
எனவே, கடலடியில் நிலத்தட்டுக்கள் நகரும் போது எழும் மெல்லிய ஒலி அலைகளின் இடம், திசை, வேகம், அகலம், நிகழும் நேரம் போன்ற வற்றை வைத்து, சுனாமி அலைகள் கடலை எட்ட எவ்வளவு நேரமாகும் என்பதை, சில நிமிடங்களில் கணித்துவிட முடியும் என, கார்டிப் விஞ்ஞானிகள் தெரிவித்துள்ளனர்.

இந்த கணிப்புக்கு உதவும் கணித முறையை, விஞ்ஞானிகள், ‘ஜர்னல் ஆப் புளூயிட் மெக் கானிக்ஸ்’ இதழில், சமீபத்தில் வெளியான கட்டு ரையில் விவரித்துள்ளனர்.

மரச்சாமான்களை செய்யும் ‘ரோபோ’ தச்சர்

அமெரிக்காவை சேர்ந்த ஆராய்ச்சியாளர்கள் ஏற்கெனவே இருக்கும் ரோபோடிக் தொழில் நுட்பத்தை பயன்படுத்தி தானியங்கி முறையில் பாதுகாப் பான வகையில் மரச்சாமான்களை உருவாக்கும் அமைப்பு முறையை உருவாக்கியுள்ளனர்.

அமெரிக்காவின் மாசசூட்ஸ் இன்ஸ்டியூட் ஆஃப் டெக்னாலஜி (எம்.அய்.டி) பல்கலைக் கழகத்தை சேர்ந்த ஆராய்ச்சியாளர்கள், தற்போதுள்ள ரோபோடிக் தொழில் நுட்பம் மற்றும் ரூம்பா என்ற தரையை சுத்தம் செய்யும் ரோபோவில் சில மாற்றங்களை செய்து இந்த புதிய அமைப்பு முறையை உருவாக்கியுள்ளனர்.

தங்களது கண்டுபிடிப்பு மனிதர்களுக்கு அதா வது தச்சர்களுக்கு மாற்றாக உருவாக்கப்படவில்லை என்றும், இவை தச்சர்கள் வடிவமைப்பு போன்ற முக்கியமான விடயங்களில் அதிக கவனத்தை செலுத்துவதற்கு பயன்படுமென்றும் இந்த புதிய அமைப்பு முறையை உருவாக்கியுள்ள அணியினர் தெரிவித்துள்ளனர். மேலும், இதுபோன்ற அமைப்பு முறைகள் பாதுகாப்பு சார்ந்த பிரச்சினைகளை வெகுவாக குறைக்கு மென்றும் அவர்கள் நம்பு கின்றனர். “ஒவ் வொரு ஆண்டும் ஆயிரக் கணக்கான தச்சர்கள் மரங்களை அறுக்கும் பணி யில் ஈடுபடும் போது தங்களது கைகளையும், விரல் களையும் தவறுதலாக காயப்படுத்திக் கொள்கின்றனர்” என்று ஆராய்ச்சியாளர்கள் தெரி வித்துள்ளனர்.

“இந்த செயல்முறையில் நிபுணரல்லாதோர் கூட பல்வேறுபட்ட பொருட் களை கொண்டு வடிவத்தை நிர்மாணித்து அதை ரோபோக்களின் உதவியோடு உருவாக்க முடியும்“ என்று ‘ஆட்டோசா’ என்ற இந்த அமைப்பு முறையை உருவாக்கியுள்ள ஆராச்சி யாளர்கள் தெரிவித்துள்ளனர். இதுவரை மிகப்பெரிய மரச் சாமான்களை தயாரிப்பதற்கு ரோபோட்டுக்கள் பயன்படுத்தப்பட்டு வந்த நிலையில், தற்போது எம்.அய்.டியை சேர்ந்த ஆராய்ச்சியாளர்கள் தயாரித் துள்ள இந்த புதிய அமைப்பு முறையின் மூலம் குறிப் பிட்ட தேவைகள் மற்றும் வேறுபட்ட வடிவங்களை கொண்ட மரச்சா மான்களை ரோபோட்டுக்களை கொண்டு தயாரிப்பதற்குரிய வழி உருவாகியுள்ளது.

Banner
Banner