மகளிர்


நீலகிரி மலையின் அடிவாரத்தில் கல்லாறு பகுதியில் உள்ள சச்சிதானந்த ஜோதி நிகேதன் பள்ளியில் 11ஆம் வகுப்பு படித்து வரும் தவதன்யா துப்பாக்கி சுடுதலில் பல்வேறு சாதனைகளை நிகழ்த்தி வருகிறார்.

அண்மையில் சென்னையில் நடைபெற்ற மாநில அளவிலான துப்பாக்கி சுடுதலுக்கான போட்டிகளில் 50 மீட்டர் ஸ்மால் புரோன் ரைபிள் பிரிவில் 3 தங்கப் பதக்கங்களையும், ஒரு வெள்ளிப் பதக்கத்தையும், 10 மீட்டர் ஏர் ரைபிள் பிரிவில் மகளிர் ஜூனியர் பிரிவில் வெண்கலப் பதக்கத்தையும் பெற்று சாதனை படைத்துள்ளார்.

சென்னையில் நடைபெற்ற 7 மாநிலங்களைச் சேர்ந்த போட்டியாளர்கள் பங்கேற்ற தென்மண்டல அளவிலான போட்டிகளில் மகளிர் ஜூனியர் தனிநபர் பிரிவில் ஒரு தங்கம் மற்றும் வெள்ளிப் பதக்கத்தையும், தேசிய அளவிலான போட்டியாளர்கள் பங்கேற்ற 10 மீட்டர் ஏர் ரைபிள் பிரிவில் மகளிர் ஜூனியர் தனிநபர் பிரிவில் ஒரு வெண்கலப் பதக்கத்தையும் பெற்றுள்ளார்.

இவற்றைத் தவிர கோவையில் நடைபெற்ற மாநில அளவிலான 10 மீட்டர் ஏர் ரைபிள் பிரிவில் வெண்கலப் பதக்கத்தையும், புனேயில் நடைபெற்ற தேசிய அளவிலான போட்டிகளில் முதல் நிலையில் தேர்ச்சி பெற்று “ஏஎஸ்எஸ்எப் ஷூட்டர்’ என்ற தகுதியையும் பெற்றுள்ளார். இதுதொடர்பாக அவர் மேலும் பகிர்ந்து கொண்டது:

“விவசாயக் குடும்பத்தில் பிறந்த எனக்கு 8ஆம் வகுப்பு படிக்கும்போது தேசிய மாணவர் படையில் சேர்ந்து, ரைபிள் கற்றுக் கொண்டபோதுதான் துப்பாக்கி சுடுதலின் மீது ஆர்வம் பிறந்தது. அதைத் தொடர்ந்து இந்தப் பள்ளியில் சேர்ந்ததும் தனிப்பட்ட முறையில் சிறப்பு பயிற்சிகளை எடுக்க ஆரம்பித்தேன்.

கடந்த 2 ஆண்டுகளாக கோவை ரைபிள் கிளப்பில் பயிற்சி பெற்று வருகிறேன். 10 மீட்டர் ஏர் ரைபிள் பிரிவில் தேசிய அளவில் தேர்வு பெற்று ஒலிம்பிக் போட்டியில் பங்கேற்க வேண்டும் என்பதே எனது கனவு.
அடுத்த மாதம் கேரளத்தில் நடைபெறவுள்ள தேசிய அளவிலான துப்பாக்கி சுடும் போட்டிகளில் 10 மீட்டர் ஏர் ரைபிள் பிரிவில் பங்கேற்கிறேன். இதில் கிடைக்கும் கூடுதல் புள்ளிகள் எனது ஒலிம்பிக் முயற்சிகளுக்கு உறுதுணையாக இருக்கும்“ என்றார் தவதன்யா.

கப்பல்படையின்
முதல் பெண் விமானி!

இந்திய கப்பல்படையின் முதல் பெண் விமானியாக உத்தரப் பிரதேசத்தைச் சேர்ந்த சுபாங்கி ஸ்வரூப் தேர்ச்சி பெற் றுள்ளார்.

கேரளத்தில் உள்ள எழிமலா கப்பல்படை அகாதெமியில் பயிற்சியை வெற்றிகரமாக முடித்துள்ள இவர் விரைவில் கப்பல்படைக்குச் சொந்தமான உளவு விமானத்தில் பைலட்டாக உயரப் பறக்கப் போகிறார்.
இவரின் தந்தை கியான் ஸ்வரூப் கப்பல்படை கமாண்டராக உள்ளார்.

இவருடன் டில்லியைச் சேர்ந்த அஸ்தா சீகல், புதுச்சேரியைச் சேர்ந்த ரூபா, கேரளத்தைச் சேர்ந்த சக்தி மாயா ஆகிய மூன்று அதிகாரிகளும் இந்தியாவின் முதல் கப்பல்படை போர்தளவாட பெண் ஆய்வாளர்களாக நியமிக்கப்பட்டுள்ளனர்.

முதல் பெண் விஞ்ஞானி

கேரளத்தைச் சேர்ந்த அன்னாமணி ஒரு விஞ்ஞானி. 1918-இல் கேரள மாநிலம் பீர்மேட்டில் பிறந்த இவர் விண்வெளி குறித்தும் கோள்கள் குறித்தும் ஆய்வு செய்த முதல் பெண் விஞ்ஞானி. புனேவிலுள்ள விண் வெளி ஆராய்ச்சி நிலைய அலுவலகத்தில் 1948-இல் விஞ்ஞானியாகச் சேர்ந்து படிப்படியாக அதன் இயக்குநராக உயர்வு பெற்று 1960-ஆம் ஆண்டு வரை பணியாற்றினார்.

இந்திய விஞ்ஞானக் கழகம், இந்திய விண்வெளி ஆராய்ச்சிக் குழு, வெளிநாடு மற்றும் சர்வதேச விண்வெளி ஆராய்ச்சிக் குழு, கோள்கள் ஆராய்ச்சி குழு ஆகியவற்றில் சிறப்பு உறுப்பினராக பணியாற்றிய முதல் பெண் இவர்தான். விண்வெளி பாதை மற்றும் கோள்கள் குறித்த தனது எண்ணற்ற ஆராய்ச்சி முடிவுகளை புத்தகங்களாக எழுதி வெளியிட்டும் உள்ளார்.

எல்லோருக்கும் பொதுவானவர்!

“இனம், மொழி, மத வேறுபாடின்றி அனைத்து மக்களுக்கும் அதிபராகப் பணியாற்றுவேன்’’ என்று தனது முதல் உரையிலேயே கவனம் ஈர்த்துள்ளார் சிங்கப்பூரின் முதல் பெண் அதிபர் ஹாலிமா யாக்கோப். சிங்கப்பூரில் அண்மையில் நடைபெற்ற அதிபர் தேர்தலில் எதிர்த்து போட்டியிட எந்த வேட்பாளரும் தகுதி பெறாத நிலையில் ஹாலிமா அதிபராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார்.

ஹாலிமா மலாய் இசுலாமியர்கள் என்ற சிறுபான்மையினத்தைச் சேர்ந்தவர். இதற்கு முன்பு சிங்கப்பூர் விடுதலை பெற்ற சமயத்தில் 1965 முதல் 1970 வரை யூசுஃப் இஷ்ஹாக் என்ற மலாய் இசுலாமியர் அதிபராக பணியாற்றினார். 47 ஆண்டுகளுக்கு பிறகு அதே இனத்தைச் சேர்ந்த ஹாலிமா அதிபராகப் பதவியேற்றுள்ளார்.

63 வயதாகும் ஹாலிமாவுக்கு இந்த உயரம் எளிதில் கிடைத்துவிடவில்லை. இந்திய வம்சாவளியைச் சேர்ந்த தந்தைக்கும், மலாய் தாய்க்கும் பிறந்தவர் ஹாலிமா. காவலாளியாக பணியாற்றி வந்த ஹாலிமாவின் தந்தை சிறுவயதிலேயே மாரடைப்பால் காலமானார். ஹாலி மாவுடன் சேர்த்து 5 குழந்தைகளையும் அவர் அம்மாதான் கடினமான சூழலில் வளர்த்தெடுத்தார்.

தந்தை காலமானபோது ஹாலிமாவுக்கு 8 வயது. தந்தையின் மறைவுக்குப் பின்னர் வறுமை அவர்களைச் சூழ சிறு வியாபாரம் செய்து குடும்பத்தைக் காப்பாற்றினார் அவரின் அம்மா. ஒரு பாலிடெக்னிக் கல்லூரிக்கு முன்பாக சாப்பாட்டு கடை வைத்திருந்தார் ஹாலிமாவின் தாய். பள்ளிக்குச் செல்லும் முன்பு அம்மாவுக்கு தேவையான அனைத்துப் பணிகளையும் செய்துவிட்டு செல்வது ஹாலிமாவின் வழக்கம்.

பள்ளிப் படிப்பை முடித்ததும் சட்டப்படிப்பை முடித்து சிங்கப்பூர் பார் கவுன்சிலில் பதிவு பெற்று பணியாற்றினார். இவருக்கு சட்டப் பல்கலைக்கழகம் கவுரவ டாக்டர் பட்டமும் கடந்த ஆண்டு அளித்துள்ளது. அதன் பின்பு தேசிய தொழிற்சங்க காங்கிரசில் பணியைத் தொடங்கி, அதன் துணைத் தலைமைச் செயலாளர் பதவி வரை பல்வேறு பொறுப்புகளை தொழிற்சங்கத்தில் வகித்தார். சிங்கப்பூர் தொழிலாளர் படிப்புகள் நிறுவனத்தின் இயக்குநராகவும் பணியாற்றியுள்ளார்.

நாடாளுமன்ற உறுப்பினராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டு, 2001-ஆம் ஆண்டு அரசியல் வாழ்க்கைக்குள் நுழைந்தார் ஹாலிமா. 2011-ஆம் ஆண்டு பொதுத் தேர்தலில் சமூக மேம்பாட்டு, இளைஞர் நலன் மற்றும் விளையாட்டுத் துறை துணை அமைச்சராகவும், சமுதாய மற்றும் குடும்ப மேம் பாட்டுத் துறையின் அமைச்சராகவும் நியமிக்கப்பட்டார்.

சிங்கப்பூர் நாடாளுமன்றத்தின் சபாநாயகராக 2013-ஆம் ஆண்டு முதல் பணியாற்றினார். அதிபர் தேர்தலுக்கு போட்டியிட்டதால் சபாநாயகர் பதவியையும், நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் பதவியை விட்டு விலகினார்.

அதிபர் தேர்தலில் இவரை எதிர்த்து 4 பேர் போட்டியிட்டனர். ஆனால் இவரைத் தவிர வேறு எந்த வேட்பாளருக்கும் தகுதிச் சான்றிதழ் கிடைக்கவில்லை. எனவே, போட்டியின்றி ஹாலிமா அதிபராகத் தேர்ந் தெடுக்கப்பட்டார்.

சந்தோஷ தருணங்களை குறிப்பிடும் அதே சமயத்தில், ஹாலிமாவுக்கு எதிர்ப்பும் வலுத்துள்ளது. ஜனநாயக முறைப்படி தேர்தல் நடத்தி ஹாலிமா தேர்ந்தெடுக்கப்பட வில்லை என்று சமூக வலைதளங்களில் பல்வேறு கருத்து மோதல்கள் நடைபெற்று வருகின்றன.

50 லட்சத்துக்கு அதிகமான மக்கள் தொகையைக் கொண்ட சிங்கப்பூரில், சீன வம்சவளியைச் சேர்ந்தவர்கள் அதிகம் வாழும் சிங்கப்பூரில் சிறுபான்மையினத்தைச் சேர்ந்த ஹாலிமா அதிபராகப் பொறுப்பேற்றுள்ளது சிறுபான்மையினருக்கு குதூகலத்தை அளித்துள்ளது. சிறுபான்மையினரின் வாழ்க்கையில் முன்னேற்றம் ஏற்படும் என்று அவர்கள் பலத்த எதிர்பார்ப்புடன் உள்ளனர்.

ஆனால் தான் சிறுபான்மையினருக்கு மட்டுமல்ல, அனைத்து சிங்கப்பூர் குடிமக்களுக்கும் பொதுவான அதிபராக பணியாற்றுவேன் என்று தெரிவித்துள்ளார் ஹாலிமா.

அதிபராக பொறுப்பேற்று அவர் பேசுகையில், “பன்முக கலாச்சாரத்துக்கும் பல இனவாதங்களும் ஒன்றிணைய உள்ளதால் இது சிங்கப்பூர் மக்களுக்கு பெருமை தரும் தருணம். போட்டியின்றி நான் தேர்வு செய்யப்பட்டாலும் மக்களுக்கு சேவையாற்ற வேண்டும் என்கிற அர்பணிப்பு என்னிடம் இருந்து மாறாது.

திறமை, தகுதிக்கு முன்னுரிமை என்ற நமது அமைப்பின் மீது நான் முழு நம்பிக்கை வைத்துள்ளேன். அது இல்லாமல் இன்று நான் இந்த நிலையை எட்டியிருக்க முடியாது!

அதிபர்களை ஜாதி, மத, இன வேறுபாடின்றி  சிங்கப்பூர் குடிமக்கள் தேர்ந்தெடுக்கும் நாளைக் காண ஆவலோடு காத்திருக்கிறேன்’’ என்றார்.

கால்நடை மருத்துவம் படித்து, அமெரிக்காவில் மருத்துவராகப் பணியாற்ற வாய்ப்பு வந்தபோதும் அதை மறுத்துவிட்டு இயற்கை விவசாயத்தில் ஈடுபடுவதற்காகத் தாய்நாடு திரும்பியவர், ஆனந்தி.

கும்பகோணத்தில் வசிக்கும் அவர் விவசாயப் பணியில் ஈடுபட்டதோடு ஏழு ஆண்டுகளாக அதில் சாதித்தும் வருகிறார்.  
இது குறித்து அவர் கூறுகையில், 

என் சொந்த ஊர் தர்மபுரி. சென்னை வேப்பேரியில் உள்ள கால்நடை மருத்துவப் பல்கலைக்கழகத்தில் படித்தேன். அப்போது என்னுடன் கும்பகோணத்தைச் சேர்ந்த ஆனந்தும் படித்தார். இருவரும் காதலித்து 2003ஆம் ஆண்டு பெற்றோர் சம்மதத்துடன் மணமுடித்துக்கொண்டோம். திருமணத்துக்குப் பின் அமெரிக்காவுக்குப் போனோம். இருவரும் அங்கு எம்.எஸ். படித்தோம்.

பத்து ஆண்டுகள் அமெரிக்காவில் இருந்தோம். அங்கு என் கணவருக்கு வேலை கிடைத்தது. எனக்கும் அங்கேயே கால்நடை மருத்துவராகப் பணியாற்ற வாய்ப்பு வந்தது. எனக்கு அங்கு வேலை பார்க்க விருப்பமில்லை. சொந்த ஊருக்குச் சென்று விவசாயத்தில் ஈடுபட நினைத்தேன் என்று முன்கதையைச் சொல்கிறார் ஆனந்தி.

அமெரிக்காவில் எம்.எஸ். படித்துக்கொண்டிருந்த போது எண்டோசல்பான் பூச்சிக்கொல்லியின் தாக்கம் குறித்துத் தெரிந்துகொண்டோம். பூச்சிக்கொல்லி பூச்சி களையும் பறவைகளையும் மட்டும் கொல்லும் உயிர் கொல்லி என்பதைவிட மனிதனைக் கொஞ்சம் கொஞ்சமாகக் கொல்லும் நச்சு என்பதை உணர்ந்தோம்.

நாம் உண்ணும் உணவு மூலம் நம்மை அறியாமலேயே நச்சுப் பொருட்கள் நம் உடலுக் குள் செல்வதை அறிய முடிந்தது. ஆகவே நஞ்சில்லா உணவை உற்பத்தி செய்ய முடிவு செய்தோம் என்கிறார் ஆனந்தி.

2010ஆம் ஆண்டு கும்பகோணம் அருகே தில்லை யம்பூரில் 15 ஏக்கர் நிலத்தை வாங்கி அதில் இயற்கை சாகுபடி முறையில் பயிர் செய்தார். விவசாயம் குறித்த அரிச்சுவடிகூட ஆனந்திக்குத் தெரியாது. இருந்தாலும் களத்துக்குச் சென்றால் எல்லாமே தானாக வந்துவிடும் என்று குடும்பத்தினர் கொடுத்த ஊக்கம் அவரை வழிநடத்தியது.

தொடக்ககால அறைகூவல்கள்


முதல் மூன்று ஆண்டுகளில் நிலத்தைச் செம்மைப் படுத்தவும் நிலத்தில் தண்ணீர்க் குழாய் பதிக்கவும் பெரும் தொகையைச் செலவிட்டார். மண்புழு உரம்,   அமிர்தக் கரைசல், ஜீவாமிர்தம், மீன் அமிலம், பூச்சு விரட்டி ஆகியவற்றை வீட்டிலேயே தயாரித்துப் பயன்படுத்துகிறார்கள்.

பாரம்பரிய நெல்களின் விளைச்சல்

நெல் ரகங்களை மட்டுமே பயிரிடுகின்றனர். குறுவைப் பட்டத்தில் கருங்குறுவை, குள்ளக்கார், அறுபதாம் குறுவை ஆகிய வற்றையும், சம்பா பட்டத்தில் மாப்பிள்ளைச் சம்பா, சீரகச் சம்பா, மதுரைப் பொன்னி, ஆத்தூர் கிச்சிலி சம்பா ஆகியவற்றையும் பயிரிட்டுவருகிறோம் என்கிறார் ஆனந்தி.

அறுவடை செய்த நெல்லை விற்பனை செய்ய முடியாமல் தொடக்கத்தில் சிரமப்பட்டிருக்கிறார். தற்போது இவருக்கு வாடிக்கையாளர்கள் அதிகரித்தி ருக்கின்றனர்.

காய்கறி வகை களையும் பயிரிடுகிறார். கீரை, மஞ்சள், தக்காளி, அவரை, புடலை போன்ற வற்றைப் பயிரிடுகிறோம். இதற்காகவே வாட்ஸ்அப் குழு ஒன்றை வைத்துள்ளேன். என்னுடன் படித்தவர் களுக் கும் பேராசிரியர்களுக்கும் சென்னைக்கு பார்சல் மூலம் அனுப்பி வைக்கிறேன் என்கிறார் ஆனந்தி.

விவசாயமே வாழ்க்கை

இவரது வீடு கும்பகோணத்தில் உள்ளது. குழந்தை களைப் பள்ளிக்கு அனுப்பிவிட்டு மதிய சாப்பாட்டுடன் வயலுக்கு வந்து விட்டு மாலை நான்கு மணிக்கு வீடு திரும்புகிறார். சனி, ஞாயிற்றுக்கிழமைகளில் இரண்டு மகள்களையும் உடன் அழைத்து வருகிறார்.
தற்போது சிறிய ரக இயந்திரத்தை வைத்து உழவு செய்கிறேன். விரைவில் டிராக்டர் மூலம் உழவுப் பணியில் ஈடுபடுவேன். கால்நடை மருத்துவராகப் பணியாற்றினால் அதிகமாகச் சம்பாதிக்கலாம். ஆனால், இயற்கை விவசாயத்தில் கிடைக்கிற நிறை வுக்கு அது ஈடாகாது என்கிறார் ஆனந்தி.

ஒரு காலத்தில் சைக்கிள் வைத்திருந்தாலே கிராமப்புறத்தில் மதிப்பு அதிகம். சைக்கிள் பயன்பாடு மெல்ல மெல்லத் தேய்ந்து, தற்போது பள்ளி மாணவர்கள் மட்டும் பயன்படுத்தும் வாகனமாக மாறிப்போனது. பைக், கார் போன்ற மோட்டார் வாகனங்களில் பறக்கவே பலரும் ஆசைப்படும் இந்தக் காலத்திலும், மதுரை தெப்பக்குளம் காவல் நிலையத்தின் தலைமைக் காவலர் கே.வளர்மதி சைக்கிளிலேயே மதுரை வீதிகளில் உலா வருகிறார். சிறுவயதில் ஆசைப்பட்ட சைக்கிளை வாங்க முடியாத வறுமையே, வசதி வந்த பின்னும் அவரை எளிமையான வாழ்க்கைக்குப் பழக்கியது என்கிறார்.

எளிமையும் சுற்றுப்புறத் தூய்மையும்

மதுரை வடக்கு வெளி வீதியில் பிறந்து வளர்ந்தேன். மாநகராட்சிப் பள்ளியில் படித்தேன். 10ஆம் வகுப்பு முடித்து, ஒரு ஓட்டலில் வேலை செய்தேன். என் தோழி மலர்விழி காவல்துறை வேலையில் இருந்தார். அவரே நானும் காவல்துறையில் வேலையில் சேர முடியும் என்று நம்பிக்கை ஊட்டினார். அதற்கான முயற்சியில் ஈடுபட்டு 2000இல் தேர்வானேன். 1996இல் அப்பாவை இழந்திருந்தேன். காவலர் பணிக்குத் தேர்வான தகவலைத் தாயிடம் சொன்னேன். பணியில் சேரும் முன்பே, அவரும் இறந்துவிட்டார்.

இந்தப் பணியை நான்கு பேருக்கு உதவக் கிடைத்த வாய்ப்பாகப் பார்க்கிறேன். அரசு வேலை, நல்ல சம்பளம் என்று வசதி வந்தாலும் எளிமையாக வாழ முடிவெடுத்தேன். அதோடு சுற்றுச்சூழல் பாதுகாப்புக்கு என்னால் இயன்ற சிறு பங்களிப்பாகப் புகை மாசுவை வெளியிடும் இருசக்கர வாகனத்தைத் தவிர்த்தேன். பணிக்குச் சேர்ந்ததற்கு முன்பிருந்து கடந்த 20 ஆண்டுகளாக எங்கு சென்றாலும், சைக்கிளில்தான் செல்கிறேன்.

சைக்கிள் இல்லை என்றால் பேருந்து  அல்லது ஆட்டோவில் செல்வேன். நினைத்தால் மானிய விலையில் கார் வாங்கலாம். ஆனாலும், அதில் விருப்பம் இல்லை. திருமண வாழ்க்கையை நம்பவில்லை. எளிமையாக ஆன்மிக வழியில் வாழ்கிறேன். என்கிறார் வளர்மதி.

அத்துடன் சைக்கிள் ஓட்டுவதால் தனக்குக் கிடைத்துள்ள நன்மைகளை விவரிக்கிறார் வளர்மதி. தொடர்ந்து சைக்கிள் ஓட்டுவதால் தலைமுதல் பாதம் வரை ரத்த ஓட்டம் சீராக இருக்கிறது. உடலில் கெட்ட நீர் வியர்வையாக வெளியேறிவிடுகிறது.
இரவில் தாமதமாகத் தூங்கினாலும், காலையில் சுறுசுறுப்புடன் எழ முடிகிறது. காவல் துறையில் 24 மணி நேரமும் பணிக்குத் தயாராக இருக்க வேண்டும், சைக்கிள் ஓட்டுவதால் எப்போதும் சோர்வின்றி இருக்க முடிகிறது என்கிறார்.


 

சாதிக்கத் தூண்டும் சாதனையாளர்

பள்ளி ஆசிரியை ஆகியிருக்க வேண் டிய ராமநாதபுரத்தைச் சேர்ந்த இளம்பெண் சாதனைகள் செய்வதிலும் மாணவர்களை சாதனை செய்ய ஊக்குவிப்பதிலும் கவனம் செலுத்தினார். இதன் மூலம் அந்த மாவட்டத்தின் முக்கிய ஆளுமையாக தற்போது உயர்ந்துள்ளார்.

ராமநாதபுரம் மாவட்டம் மண்டபம் பகுதியில் களஞ்சியம் நகரைச் சேர்ந்தவர் கலைவாணி (23). எம்.ஏ. ஆங்கில இலக்கியம், பி.எட். படித்துள்ள இவருக்குத் தன்னம்பிக்கைப் பேச்சாளர், கவிஞர், சாதனையாளர்களை உருவாக்கும் சாதனையாளர், சுற்றுச்சூழல் பாதுகாப்பு, சுகாதாரம் பற்றி விழிப்புணர்வு ஏற்படுத்தும் சமூக ஆர்வலர் எனப் பல முகங்கள். ஏதாவது சாதிக்க வேண்டும் என்ற ஆர்வத்தால் உயர்நிலை, மேல்நிலைப் பள்ளியில் படித்த காலத்திலேயே பேச்சு, கட்டுரை, கவிதைப் போட்டிகள் பலவற்றில் பங்கேற்றுப் பரிசுகளைப் பெற் றுள்ளார். அதன் பின்பு கல்லூரியிலும் அவருடைய பரிசுவேட்டை தொடர்ந்தது.
கீழக்கரை தாசீம்பீவி கல்லூரியில் இளங்கலை ஆங்கிலம் படித்தேன். கல்லூரி நிர்வாகம் என் ஆர்வத்தை ஊக்குவித்தது. இத னால் மாநில, தேசிய அளவிலான சாதனைப் புத்தகங்கள் தொடங்கி, அசிஸ்ட், லிம்கா உள்ளிட்ட உலக சாதனைப் புத்தகங்கள்வரை இடம்பெற்றேன் என்று பெருமிதத்துடன் கூறுகிறார் கலைவாணி.

இவர் எழுதிய கவிதை மிக நீளமான கவிதை என்ற பெயரில் சாதனைப் புத்தகத்தில் இடம்பெற்றுள்ளது.  சாத னைப் புத்தகங்களில் இடம்பெறத் தன் தோழி தஹ்மிதா பானு மிகவும் உதவியாக இருந்ததை நன்றியுடன் நினைவுகூரும் கலைவாணி, தற்போது மற்றவர்கள் சாதனைகளைப் படைத்து அங்கீகாரம் தேட வழிகாட்டியாக இருந்துவருகிறார்.

சாதனையாளர்களின் வழிகாட்டி


தமிழகத்தில் பலர் திறமையும் ஆர்வமும் இருந்தும் இதுபோன்ற சாதனைகள் செய்ய வழி தெரியாமல் உள்ளனர். இந்த நிலையை மாற்றும் நோக்கில் களமிறங்கினேன். அதன்படி திருச்சியை மய்ய மாகக்கொண்டு செயல்படும் உலக சாதனைப் புத்தக அமைப்பில் ஒருங்கிணைப்பாளராக இணைந்து பணியாற்றினேன். ராமநாதபுரம் மாவட்டச் சிறுவர்கள் சிலரை உலக சாதனைப் புத்தகத்தில் இடம்பெற வைத்தேன். தனியார் அமைப்புகள் நடத்தும் உலக சாதனைப் போட்டிகளில் பங்கேற்க அதிகக் கட்டணம் வசூலிப்பதால், பலரால் பங்குபெற முடியாமல் போகிறது. அதனால் ராமநாதபுரத்தில் வில் மெடல் ஆஃப் ரெக்கார்ட்ஸ் அன்ட் ரிசர்ச் பவுன்டேசன் என்ற அமைப்பை ஒரு மாதத்துக்கு முன் தொடங்கினேன். அதன் மூலம் உலக சாதனையாளர்களை உருவாக்கும் பணியில் ஈடுபட்டுவருகிறேன் என்கிறார்.


சுற்றுலாவுக்குச் செல்வதென்றால்கூடத் தனியாகச் செல்லப் பலரும் விரும்ப மாட்டார்கள்.  அறிமுகம் இல்லாத இடங் களுக்குச் செல்ல நேர்ந்தால் பாதுகாப்பு கருதியாவது ஒருவரைத் துணைக்கு அழைப் பார்கள்.

ஆனால், சென்னையைச் சேர்ந்த ராதிகா இவற்றிலிருந்து மாறுபடுகிறார். மக்களிடம் அன்பு, அமைதி, மகிழ்ச்சி ஆகியவற்றைப் பரப்பும் நோக்கத்தோடு இந்தியாவின் 29 மாநிலங்களுக்கும் அய்ந்து யூனியன் பிரதேசங்களுக்கும் தன் இருசக்கர வாகனத்தில் தனியாகப் பயணித்திருக்கிறார்! 26 வயதாகும் இவர், தைரியமும் தன்னம் பிக்கையும் இருந்தால் எதையும் சாதிக்கலாம் என்று நிரூபித் திருக்கிறார்.

ஏப்ரல் 9ஆம் தேதி சென்னையில் இருந்து, சில உடைகள், செல்போன், பைக், கையில் சில ஆயிரம் ரூபாய், நிறைய தன் னம்பிக்கை ஆகியவற்றுடன் கிளம்பினேன். தனியாகத்தான் பயணம் என்று முடிவெடுத்ததால் சிலவற்றை மட்டும் திட்டமிட்டுக் கொண்டேன். அதிக எடை கொண்ட பைக்கைப் பல ஆயிரம் கி.மீ. தூரம் ஓட்டிச் செல்ல வேண்டும் என்பதால் அதற்கேற்ப உடற் பயிற்சி செய்து என்னைத் தயார்படுத்திக் கொண்டேன் என்கிறார் ராதிகா.

தற்காப்புக்கு பாக்சிங் பயிற்சி, பைக்கில் கூடுதலாக ஆக்சிலேட்டர் வயர், கிளட்ச் வயர், பைக் மெக்கானிசம் குறித்த சிறு பயிற்சி போன்றவையும் இவரது பயணத்துக்கான முன் தயாரிப்புப் பட்டியலில் அடங்கும்.

ராதிகாவுடைய அப்பா ஜனார்த்தனன், அம்மா சரஸ்வதி இருவரும் மத்திய அரசுப் பணியில் இருக்கின்றனர். அவர்களுடைய நண்பர்கள் மூலமாக, தான் பயணம் மேற்கொள்ளும் இடங்களில் தங்குவதற்கான ஏற்பாட்டைச் செய்து கொண்டார்.

தினமும் காலை ஆறு மணிக்கு மேல் கிளம்பி மாலை ஆறு மணிக்குள் சுமார் 400 கி.மீ. வரை பயணம் செய்வேன்.  பயணத்தின்போது எந்த மாநிலத்திலும் எந்தப் பிரச்சினையையும் சந்திக்கவில்லை என்கிறார்.

பைக்கை அவ்வப்போது சர்வீஸ் செய்து பயன்படுத்தியதால் வாகனப் பழுது குறித்த சிக்கலும் இல்லை. பயணத்தின் போது பள்ளிகளுக்குச் சென்று மாணவர்களை ஊக்கப்படுத்திப் பேசுவது, மக்களைச் சந்திப்பது போன்றவை மூலம் அவர்களிடம் அன்பு, அமைதி, மகிழ்ச்சியுடன் இருப்பது ஆகியவற்றின் முக்கியத்துவத்தை வலியுறுத்தியிருக்கிறார்.

மறக்க முடியாத சந்திப்புகள் காஷ்மீரில் உள்ள மிகவும் உயரமான காந்த்வாலே என்ற இடம்வரை சென்றிருக்கிறார். இந்தோ-திபெத் எல்லைப் பாதுகாப்பு படையினர், திரிபுரா முதல்வர் மாணிக் சர்க்கார், லாலு பிரசாத், டில்லியில் போராடிவரும் அய்யாக் கண்ணு உள்ளிட்ட தமிழக விவசாயிகள் எனப் பல தரப்பினரையும் சந்திக்கும் வாய்ப்பு கிடைத்ததை மலர்ச்சியுடன் நினைவுகூர்கிறார்.

சிக்கிம் மாநிலத்தில் ஒழுங்கான சாலைகள், சாலை விதிகளை மீறாத மக்கள், இயற்கை அழகு என அங்கு மேற்கொண்ட பயணம் அற்புதமாக இருந்தது. இந்தி தெரிந்திருந்ததால் பெரிய அளவில் மொழிப் பிரச்சினை ஏற்படவில்லை. இருந்தாலும் மேற்கு வங்கம், தெலங்கானா போன்ற மாநிலங்களில் மொழிப் பிரச்சினை ஏற்பட்டபோதும் சைகை மூலமாக மக்களிடம் பேச முடிந்தது என்கிறார் ராதிகா.

இதுவரை 26,500 கி.மீ. தூரத்தைக் கடந்துவிட்டார்.  வழிநெடுக மக்களிடமும் மாணவர்களிடமும் பேசியதில் எதிர்காலம் குறித்த கனவுகள் ஏதுமின்றிப் பலரும் இருந்ததைக் காண முடிந்ததாகச் சொல்கிறார். எதிர்காலத் தூண்கள் என்பதால் மாணவர்களிடம் அவர்களது கனவுகள் குறித்து அதிகமாகப் பேசியதாகவும் குறிப்பிடுகிறார்.

வனத்தைக் காக்கும் பெண்கள்

ஜார்க்கண்டில் வன மாஃபி யாக்களிடமிருந்து குங்கிலிய வனத்தை 60 பெண்கள், வன சுரக்சா சமிதி அமைப்பின் மூலம் காத்துவருகின்றனர். இதன் தலைவியான ஜமுனா குன்ட், தங்கள் பகுதியில் உள்ள வனத் தைப் பாதுகாப்பதற்காக இருபது ஆண்டுகளாகப் பெண்களை இணைத்துப் போராடிவருகிறார். ஆரம்பத்தில் ஆண்களை எதிர்த்துப் போராடத் தயங்கிய பெண்களிடம், தங்கள் முதன்மை வாழ்வாதாரமான வனம் கொள்ளையர்களால் சாராயத்துக்காகக் கொள்ளையடிக்கப் படுவதை விளக்கியுள்ளார்.

இந்த அமைப்பினர் தினசரி மூன்று முறை ரோந்து செல்கின்றனர். வில், அம்பு, கம்பு, ஈட்டிகள்தாம் கொள்ளை யர்களை விரட்டுவதற்கான ஆயுதங்கள். நாய்களும் இவர் களுக்கு உதவுகின்றன. இவர்களின் முயற்சியால் அய்ம்பது ஹெக்டேர் வனப்பகுதி தொடர்ந்து பாதுகாக்கப்பட்டுவருகிறது. மாஃபியாக்களின் கல் எறிதல் உள்ளிட்ட தாக்குதல்களையும் ஜமுனாவின் படையினர் சந்தித்துப் போராடி வருகின்றனர்.

குழந்தைத் தொழிலாளர்களின் நிலை குறித்து  
நாடாளுமன்றத்தில் உரையாற்றிய
பெங்களூருவைச் சேர்ந்த தமிழ்பெண்

5 வயதில் இருந்து குழந்தைத் தொழிலாளியாக வாழ்க்கையைத் துவங்கியவர் பெங்களூரு வாழ் தமிழ் சிறுமி கனகா. தன்னுடைய நம்பிக்கை மற்றும் துணிச்சலான முடிவுகள் காரணமாக வாழ்க்கையில் உயர்ந்து வரும் கனகா உலகக் குழந்தைகள் நாளன்று (நவ.20) இந்திய நாடாளுமன்றத்தில் ஆங்கிலத்தில் உரையாற்ற அனுமதிக்கப்பட்டிருந்தார்.

கருநாடக மாநிலம் பெங்களூருவில் குடிசை வாழ் பகுதியை சேர்ந்தவர் கனகா (வயது 17). தமிழர்களாக அவர்கள் பெங்களூருவில் தங்கியி ருந்த வேலைபார்த்துவந்தனர். இந்த நிலையில் கனகாவின் தந்தை உடல்நலம் சீர்குலைந்து படுத்த படுக்கையாகிவிட்டார்.

கனகாவின் தாயாருக்கு புற்றுநோய் ஏற்பட்டு அவர் மரணமடைந்தார். அப்போது கனகாவிற்கு 7 வயது. இந்த நிலையில் தனது வீட்டையும் தந்தையைக் காப்பாற்றவேண்டும் என்ற நிலையில் உறவினர்களிடம் உதவி கேட்டபோது அவர்கள் தங்களின் வீட்டுவேலைகளைச் செய்யுமாறு கனகாவை நிர்பந்தம் செய்தனர்.

அப்போது வீட்டுவேலை செய்யச்சென்ற கனகா குழந்தைத்தொழிலாளியாக மாறினார். குப்பை பொறுக்குவது, காகித ஆலையில் வேலைபார்ப்பது, பிளாஸ்டிக் பொருள் தயாரிக்கும் நிறுவனத்தில் பணிபுரிவது போன்ற பல்வேறு பணிகளை இவர் செய்துவந்தார். எந்த ஒரு இடத்திலும் சிறுமி ஒருவர் பணிசெய்கிறாரே என்று யாரும் இரக்கம் காட்டவில்லை, அவருக்கு மேலும் மேலும் பணிச் சுமையைத்தான் தந்தார்கள்.

இந்நிலையில் சில ஆண்டுகளுக்கு முன்பு திருமண மண்டபம் ஒன்றில் தூய்மைப் பணியில் ஈடுபட்டிருந்த கனகாவை ஒரு தொண்டு நிறுவனம் மீட்டது,  அதன் பிறகு கனகாவின் வாழ்க்கை மாறியது, தற்போது பியுசி படித்துக்கொண்டு இருக்கும் அவர் ஆங்கிலத்தில் நல்ல புலமைபெற்றுள்ளார்.   இவரை யூனிசெப் அமைப்பு இந்தியப் பிரிவின் ஆலோசகர் என்ற பதவியைத் தந்து கவுரவித்துள்ளது.

ஆங்கிலம் மற்றும் தமிழ், கன்னடம், போன்ற மொழிகளில் திறமைபடைத்த கனகா யுனிசெப் அமைப்பின் சார்பில் பல்வேறு பொதுக்கூட்டங்களில் கலந்துகொண்டு ஆங்கிலத்தில் உரையாற்றியுள்ளார்.

உலகக் குழந்தைகள் நாள் நவம்பர் 20 ஆம் தேதி கொண்டாடப்பட்டது. இந்த நிகழ்ச்சியில் இந்தியா முழுவதுமிருந்து 30 குழந்தைகள் நாடாளுமன்றத்தில் உரையாற்ற அனுமதிக்கப்பட்டிருந்தனர்.

இந்த நிகழ்ச்சியில் முக்கிய நபராக கனகாவிற்கு அழைப்பு விடப்பட்டிருந்தது. அவர் 20ஆம் தேதி இந்திய நாடாளுமன்றத்தில் ஆங்கிலத்தில் உரையாற்றினார்.

இதுகுறித்து கனகா கூறுகையில், குழந்தை களின் உரிமைகளை பாதுகாக்க எவ்வளவோ சட்டங்கள் இருந்தாலும், அவை முறையாக அமலாக்கப் படவில்லை. மேலும் சட்டத்தின் பல ஓட்டைகளைப் பயன்படுத்தி குழந்தைத் தொழி லாளர்களை நியமிப்பவர்கள் தப்பிவிடுகின்றனர்.

குழந்தைத் தொழிலாளர்களின் வாழ்க்கை எவ்வளவு வேதனையானது என்பதை நானே அனுப வித்திருக்கிறேன், இதனை நான் நாடாளுமன்றத்தில் வலியுறுத்தினேன். என்னைப்போன்று ஆயிரக்கணக் கான குழந்தைகள் பல சுரண்டல்களை எதிர்கொள் கின்றனர். நகரங்களில் உள்ள குழந்தைகள், அவர் களை காப்பாற்றிக்கொள்ள சிலரை அணுகவாவது முடியும். ஆனால், என்னை போன்று குடிசை பகுதிகள், கிராமங்களில் உள்ளவர்களும் இருக்கிறார்கள். அவர்களுக்கும் உதவிக்கரம் வேண்டும் என கூறினார்.

விண்வெளி வீராங்கனை கல்பனா சாவ்லாவை முன்னோடியாக நினைத்து, விண்வெளி ஆராய்ச்சியில் ஈடுபட்டு அமெரிக்காவில் உள்ள நாசா விண்வெளி ஆய்வுகூடத்துக்கு செல்ல வேண்டுமென்று கனவு கண்ட ஆஷ்னா சுதாகர் (27) அண்மையில் தன்னுடைய ஆசையை நிறை வேற்றியுள்ளார்.

கோழிக்கோடு, கொடுவேலி கிராமத்தைச் சேர்ந்த ஆஷ்னாவின் பெற்றோர் விவசாயக் குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவர்கள். சிறுவயது முதலே கல்வியில் ஆர்வமாக இருந்தாலும், ஆஷ்னாவுக்கு விண்வெளி ஆராய்ச்சியில் அதிக ஈடுபாடு.

2008-ஆம் ஆண்டு கல்லூரி படிப்பை முடித்தவுடன் நைனிதாலில் உள்ள ஆர்யபட்டா ஆராய்ச்சி நிறுவனம் மற்றும் வி.எஸ்.எஸ்.சி. மூலம் அமெரிக்காவில் உள்ள நாசாவில் குறிப்பிட்ட எல்லைக்குள் வசிக்கும் உரிமை அடிப்படையில் பயிற்சி பெற விண்ணப்பித்தார்.

கடுமையான நேர்முகத் தேர்வுக்குப் பின்னர் இவரது ஆய்வுக் கட்டுரைகளைப் பரிசீலித்து, மகாராஷ் டிரத்தில் உள்ள நாசா விண்வெளி பள்ளியில் 15 நாள் பயிற்சிக்கு அனுமதியளிக்கப்பட்டது. தொடர்ந்து “இன்டர்ன்சிப்’ அனுமதியின் பேரில் நாசாவுக்கு மூன்று மாத காலம் பயிற்சிக்குச் சென்று கடந்த செப்டம்பர் மாதம் இந்தியா திரும்பியுள்ளார்.

தன்னுடைய கனவு நனவானது குறித்து மகிழ்ச்சி யடைந்துள்ள ஆஷ்னா, மேலும் ஆய்வுகளை மேற்கொள்ள மீண்டும் நாசா செல்ல வுள்ளார். தற்போது செங்கனாச்சேரி என்.எஸ்.எஸ். இந்து கல்லூரியில் முனைவர் பட்டம் பெற ஆய்வு செய்து வரும் ஆஷ்னா, எழுதுவதிலும் நடனத்திலும் கூட ஆர்வமிக்கவர்.

பெண்களே உடல்நலத்தில் கவனம் கொள்க...

உடலில் சுரக்கும் இன்சுலின் போதுமான அளவு இல்லாமல் போவதால் 20 வயதைக் கடந்த பெண் களுக்கு நீரிழிவு நோய் வருகிறது. குடும்பத்தில் அம்மா அல்லது அப்பாவுக்கு நீரிழிவு நோய் இருந் தாலோ, உடல் பருமனாக இருந்தாலோ நீரிழிவு நோய் பாதிப்பதற்கான சாத்தியம் அதிகம். இதன் பின்விளைவுகள் பல பெண்களுக்குத் தெரி வதில்லை. அடிக்கடி சிறுநீர் கழித்தல், பிறப்புறுப்பில் அரிப்பு, அதிக தாகம் எடுத்தல், நாக்கு வறட்சி, அதிகப் பசி, சோர்வு, எடை குறைதல், தோலில் அரிப்பு, மயக்கம் போன்ற அறிகுறிகள் இருக்கும் பெண்கள் உடனடியாக ரத்தம், சிறுநீர் பரிசோதனை செய்துகொள்ள வேண்டும். அதில் நீரிழிவு நோய் இருப்பது உறுதி செய்யப்பட்டால் அந்தப் பெண் மட்டுமல்லாமல் அவரைச் சார்ந்திருப்பவர்களும் ஒத்துழைத்தால் மட்டுமே நீரிழிவு நோயைக் கட்டுக்குள் வைத்திருக்க முடியும்.

முறையான உணவுக் கட்டுப்பாடு, நடைப்

பயிற்சி, உடற்பயிற்சி போன்றவற்றின் மூலம் சர்க்க ரையை கட்டுப்பாட்டில் வைத்திருக்க முடியும். நீரிழிவு நோய் உள்ள பெண்கள் நேரம் தவறாமல் சாப்பிடாவிட்டால் சர்க்கரை அளவு குறைந்து நினைவிழக்கும் அபாயம் உள்ளது. அளவுக்கு அதிகம் சாப்பிடுபவர்கள், இனிப்பு சாப்பிடுபவர்கள் ஆகியோருக்கு நீரிழிவு நோய் கட்டுப்பாட்டில் இல்லாமல் பல தொந்தரவுகளைக் கொடுக்கும். ஒரு பெண்ணுக்கு நீரிழிவு நோய் ஏற்பட்டால் அவர் மட்டுமல்லாமல் அவருடன் இருப்பவர்களுக்கும் பொறுப்பு அதிகம். ஏனென்றால் குடும்பத்தில் இருக்கும் அனைவரையும் அக்கறையுடன் கவனித்துக் கொள்ளும் பெண்கள், தங்களைக் கவனித்துக் கொள்வதில்லை. இந்த வழக்கத்தைப் பெண்கள் மாற்றிக்கொள்ள வேண்டும்.

மேலும், மாதவிடாய் நின்ற பெண்களிடம் நீரிழிவு நோய் அதிகமாகக் காணப்படுகிறது.  இந் நோய்க்கு 1923இல் இன்சுலின் மருந்து கண்டுபிடிக்கப் பட்டது. அதைக் கண்டுபிடித்த கனடா நாட்டு மருத்துவர் ஃபிரெட்ரிக் பேண்டிங்கின் பிறந்த நாளான நவம்பர் 14ஆம் தேதி, உலக நீரிழிவு நோய் நாளாக 1991ஆம் ஆண்டு முதல் கடைப்பிடிக்கப்பட்டு வருகிறது என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.

Banner
Banner