மகளிர்

இரண்டு வயதில் பார்வையை இழந்தபோதும், மன உறுதியாலும், விடாமுயற்சியாலும் தொடர்ந்து போராடி, கல்வி என்னும் ஆயுதம் ஏந்தி,  இந்தியாவின் முதல் பார்வையற்ற பெண் ஆட்சியர் என்ற பெருமையை தட்டிச் சென்றுள்ளார் கருநாடகாவைச் சேர்ந்த பிரஞ்ஜால் பட்டீல்.

விழித்திறன் குறைபாடுடைய மாற்றுத்திறனாளர் பெண்ணான பிரஞ்ஜால் பட்டீல்  கேரள மாநிலம் எர்ணாகுளம் ஆட்சியர் அலுவலகத்தில்  பயிற்சி ஆட்சியராக ஜூலை மாதம் பொறுப்பேற்றிருக்கிறார். ஊக்கமும் தைரியமும் கொடுத்து, தன்னை வாழ்க் கையில் உயர்த்திய தன்  தாயை கவுரவப்படுத்த விரும்பிய பிரஞ்ஜால் பட்டீல், தன் தாய் தன்னை மாவட்ட ஆட்சியர் இருக்கையில் அமர வைக்க வேண்டுமென  விரும்பியதற்கிணங்க, உயர் அதிகாரிகள் அனுமதியோடு அவரின் தாய் ஜோதி, மகளை  இருக்கையில் அமர வைத்த நெகிழ்வான  தருணமும் கேரள மாநிலத்தில் நடந்தேறியுள்ளது.

கருநாடக மாநிலத்தைச் சேர்ந்த பட்டீல்-ஜோதி இணையருக்குப் பிறந்த ஒரே மகள் பிரஞ்ஜால் பட்டீல். இவருக்கு இரண்டு வயதாக  இருந்தபோது, கடுமையான காய்ச்சல் ஏற்பட்டு அதன் காரணமாய் கண் பார்வை பறிபோனது. வெளி உலகைக் காணும் திறனை முற்றிலும்  இழந்தபோதும், நம்பிக்கையை இழக்காத பிரஞ்ஜாலுக்கு, அகக்கண் மூலமாக உலகைப் பார்க்கும் தைரியத்தை கொடுத்தனர் பிரஞ்ஜாலின்  பெற்றோர். படிப்பில் தீராத தாகம் கொண்டிருந்த அவர், பெற்றோர் தந்த ஊக்கத்தால், தொடுதிரை உதவியோடு பள்ளிப் படிப்பைத்  தொடர்ந்தார். தொடர்ந்து மும்பைக் கல்லூரியில் பட்டப் படிப்பையும் முடித்தவர், டில்லியில் உள்ள சர்வதேசக் கல்லூரியில் எம்.ஃபில்.   மற்றும்  பி.எச்டி. பட்டங்களையும் வென்றார்.

சிறு வயதிலிருந்தே சமூக சேவையில் ஈடுபட வேண்டும் என்ற எண்ணத்துடன் பிரஞ்ஜால் பட்டீல் வளர்ந்திருக்கிறார். அதன் காரணமாக  ஆட்சியராக வேண்டும் என்று முடிவெடுத்தவர், கடந்த 2014இல் தனது ஆட்சியர் கனவை நிறைவேற்றிக்கொள்ள அய்.ஏ.எஸ். தேர்வினை  எழுதி இருக்கிறார். தேர்வின் முடிவில் அவருக்கு 773ஆவது இடம் கிடைக்கவே, அவரின் ஆட்சியர் கனவிற்கு தற்காலிகத் தடை  ஏற்பட்டிருக்கிறது. இருப்பினும் ரயில்வேத் துறையில் தேர்வாகி, கணக்குப் பிரிவில் வேலைக்குச் சேர்ந்துள்ளார். தன்னால் ஆட்சியர் ஆக  முடியவில்லையே என்ற எண்ணம் மனதிற்குள் இருந்துகொண்டே இருந் திருக்கிறது. தனது லட்சியத்தை அணைய விடாமல் பார்த்துக்கொண்ட அவர், 2017இல் மீண்டும் அய்.ஏ.எஸ். தேர்வை எழுதினார். இந்த முறை அவருக்கு 124ஆவது இடம் கிடைத் துள்ளது. தேர்வில் வென்று,  தனது ஆட்சியர் கனவை நிறைவேற்றிக் கொண்ட பிரஞ்ஜால், கேரள மாநிலம் எர்ணாகுளத்தில் உள்ள ஆட்சியர் அலுவலகத்தில் கடந்த  மாதம் பயிற்சிக்  ஆட்சியராக பொறுப்பேற்று தான் கண்ட  கனவை நிஜமாக்கியிருக்கிறார்.

ஆட்சியர் பொறுப்பை ஏற்றதும் பத்திரிகையாளர் களைச் சந்தித்த பிரஞ்ஜால், சிறுவயது முதலே எனது கனவு அய்.ஏ.எஸ். ஆக வேண்டும்  என்பதே. பார்வை இழந்த காரணத்திற்காக என் கனவை விட்டுக் கொடுக்க நான் தயாராக இல்லை. என் கனவுக்காக கடுமையாக  உழைத்தேன். இதோ, இப்போது என் கனவு நனவாகி விட்டது. என் லட்சியம் வென்றது என பெருமையுடன் தெரிவித்தார். மேலும்,  உடல்  குறைகளைப் பற்றி நாம் கவலைப் பட்டுக் கொண்டே இருந்தால், வாழ்க்கையில் எதையுமே சாதிக்க முடியாது. கண் பார்வை பறிபோனாலும்,  அதை நினைத்து நான் ஒருபோதும் வருந்தியது இல்லை. வாழ்வில் வெற்றி பெற நிறைய வழிகள் உள்ளன. நமக்கு என்ன தேவையோ  அதற்காக மட்டுமே அர்ப்பணிப்புடன் செயல்பட்டால் வெற்றி என்பது நம் கைகளில் என்கிறார் இவர்.

 

 

கேரளத்தில் பிறந்த எலன் மேரி, சிறு வயதிலேயே வீதியில் ஆக்கி விளையாடத் தொடங்கிவிட்டார். பெரும்பாலும் சிறுவர்களுடன் சேர்ந்துதான் ஆக்கி விளையாடினார். ஆக்கி மீதான விருப்பமும் ஈர்ப்பும் அதைத் தொடர்ந்த கடின உழைப்பும் விரைவாகவே அவரைச் சிறந்த வீராங்கனையாக அடையாளம் காட்டியது.

கேரளத்தில் பிறந்திருந்தாலும், எலனின் ஆக்கி வாழ்க்கை பெங்களூருவில்தான் தொடங்கியது. விரைவில் அவருக்கு கருநாடக ஆக்கி அணியில் இடம் கிடைத்தது. அவரது உயரமும் பந்தைத் தடுக்கும் லாவகமும் தேசிய ஆக்கி தேர்வாளர் களைக் கவர்ந்தன. 15 வயதிலேயே இந்திய அணிக்கு அவர் தேர்வு செய்யப்பட்டார். மிக இளம் வயதில் தேசிய அணியில் இடம்பிடித்த வீராங்கனை என்ற சிறப்பையும் பெற்றார்.

முதல் தொடர்

தேசிய அணியில் இடம் கிடைத்தாலும், ஆடும் குழுவில் சேர்த்துக்கொள்ளப்படாமல் புதுமுக ஆட்டக்காரர்கள் பெரும்பாலும் பெஞ்சில் அமர வைக்கப்படுவார்கள். அதுவும் இளையோர் என்றால் ஆடும் வாய்ப்பு கிடைப்பது குதிரைக் கொம்புதான். எலனுக்கு இது போன்ற இடர்பாடுகள் எதுவும் ஏற்படவில்லை. 1992இல் இந்திய மகளிர் ஆக்கி அணி ஜெர்மனிக்குச் சென்று டெஸ்ட் தொடரில் பங்கேற்றது.

அந்தத் தொடரிலேயே இந்திய அணியின் கோல் கீப்பராக ஹெலன் மேரி அறிமுகமானார். எப்போதும் ஆக்கி அணிக்கு இரண்டு கோல் கீப்பர்கள் தேர்வு செய்யப்படுவது வழக்கம். பெரும்பாலும் எல்லாத் தொடர்களிலும் இரண்டு கீப்பர்களில் ஒருவராக எலன் மேரியும் இடம்பிடித்துவந்தார்.

1992 முதல் அவர் ஆக்கி விளையாடிவந்தாலும், 2002இல் தான் எலன் மேரிக்கு முதல் சர்வதேசப் பதக்கம் கிடைத்தது. தென் ஆப்பிரிக்காவில் நடை பெற்ற வாகையர் பட்ட சேலஞ்ச் போட்டியில் இந்திய அணி வெண்கலப் பதக்கம் வென்றது. அதுவே அவரது முதல் சர்வதேசப் பதக்கம்.

தடுப்பால் கிடைத்த தங்கம்

அதே ஆண்டில், மான்செஸ்டரில் நடைபெற்ற காமன்வெல்த் போட்டியில் முதன்முறையாகத் தங்கப் பதக்கம் வென்று, மற்றுமொரு முக்கியமான சாதனையை இந்திய மகளிர் ஆக்கி அணி படைத்தது.

இங்கிலாந்துக்கு எதிரான இறுதிப் போட்டியில் 3-2 என்ற கோல் கணக்கில் இந்திய அணி வெற்றி பெற் றது. முற்றிலும் எதிர் பாராத தருணத்தில், சவாலான கோணத் தில் இங்கிலாந்து அணி வீராங்கனை யால் அடிக்கப்பட்ட ஒரு கோலை எலன் மேரி தடுத்ததால்தான் இந்திய அணியின் அந்த வெற்றி உறுதியானது.

சர்வதேச அங்கீகாரம்

ஆப்ரோ - ஆசிய விளையாட்டுப் போட்டி, 2003இல் அய்தராபாத்தில் நடைபெற்றது. இறுதிப் போட்டிவரை ஆக்கி அணி முன்னேறியது.

ஆனால், இறுதிப் போட்டியில் பலம்மிக்க தென் ஆப்பிரிக்க அணியை எதிர்கொண்டது. தென் ஆப் பிரிக்க அணியைவிட சற்றுப் பலவீனமாக இருந்த இந்திய அணி பதக்கம் வெல்வது கேள்விக் குறியாகவே இருந்தது.

எலன் மேரியின் உத்வேகம் அளிக்கும் ஆட்டம், மற்ற வீரர்களையும் தொற்றிக்கொண்டதால் அந்தத் தொடரில் இந்திய மகளிர் அணி தங்கப் பதக்கத்தை வென்று வரலாறு படைத்தது. இந்த வெற்றிக்கு முழு முதற் காரணம் எலன் மேரி என்றால் அது மிகையல்ல.

வழங்கப்பட்ட நேரத்தைத் தாண்டியும் அந்தத் தொடரின் இறுதியாட்டம் நீடித்தது. ஆட்டத்தின் இறுதியில் இரண்டு அணிகளும் சமநிலையில் இருந்ததால், பெனால்டி மூலம் வெற்றி தீர்மானிக்கப் பட்டது. பெனால்டி வாய்ப்பில் தென் ஆப்பிரிக்க அணி அடித்த இரண்டு கோல்களை அநாயாசமாகத் தடுத்தார் எலன் மேரி. இந்திய அணியின் வெற்றிக்கு அவரது  கோல் தடுப்பே காரணம். இந்தத் தொடர் எலனின் புகழைச் சர்வதேச அளவுக்கு எடுத்துச் சென்றது.

இந்தக் காலகட்டத்தில் மூன்று தங்கப் பதக்கங் களையும் ஒரு வெண்கலப் பதக்கத்தையும் அவர் தனதாக்கியுள்ளார். 2004இல் மத்திய அரசு ஹெலன் மேரிக்கு அர்ஜூனா விருது வழங்கிக் கவுரவித்தது.

41 வயதாகும் எலன் மேரி, ஆக்கி நினைவுகளை அசை போட்டபடி ரயில்வே துறையில் தற்போது பணியாற்றிவருகிறார்

சிகரத்தை எட்டிய சாதனைப் பெண்மணி

தனது கனவும் லட்சியமும் நிறைவேறும் தருணத்தை நினைத்து 1984 மே 23 அன்று அந்தப் பெண் மலையில் முன்னேறிக்கொண்டிருந்தார். காத்திருந்த அந்தத் தருணம் கைகூடியதும் கையோடு கொண்டு வந்திருந்த தேசியக் கொடியை உயரே பறக்கவிட்ட பெருமிதத்தோடு உற்சாகக் குரல் எழுப்பினார். அவர், உலகின் மிக உயரமான எவரெஸ்ட் சிகரத்தில் முதன்முதலில் ஏறிச் சாதனை படைத்த இந்தியப் பெண்ணான பச்சேந்திரி பால்.

சிறு வயது ஆசை

விளையும் பயிர் முளையிலேயே தெரியும் என்ற பழமொழிக்கு ஏற்ப சிறு வயதிலேயே மலையேற்றம் மீது பச்சேந்திரி பாலுக்கு ஆர்வம் ஏற்பட்டுவிட்டது. அதற்கு அவர் பிறந்த உத்தரகாண்ட் மாநிலம்  நகுரி என்ற கிராமும் ஒரு காரணம். இமயமலை அருகே அந்தக் கிராமம் இருந்ததால் மலை மீது ஏறி இறங்குவது அவரது வாழ்க்கையில் ஓர் அங்க மாகவே இருந்தது. சிறு வயதிலிருந்தே பச்சேந்திரி பால் வித்தியாசமானவர். எப்போதும் எதையாவது செய்தபடி துறுதுறுவென இருப்பார்.

பச்சேந்திரிக்கு 12 வயதாக இருந்தபோது பள்ளியில் மலையேற்றம் சென்றார்கள். அந்தக் குழுவில் அவரும் இடம்பிடித்தார். 4 ஆயிரம் மீட்டர் உயரம் கொண்ட மலையை ஏறிவர முயன் றார் பச்சேந்திரி. அப்போதுதான் மலையேற்றம் என்ற சாகச விளையாட்டு குறித்த புரிதல் அவருக்கு ஏற்பட்டது. மலையேற்றம் மீதான ஆர்வம் அவருக்கு அதிகம் ஏற்பட்டாலும், அதையெல்லாம் படிப்புக்காக மூட்டைகட்டி வைத்தார்.

கல்லூரியில் படித்துப் பட்டம் பெற்ற பிறகு நகுரி கிராமத்தில் பட்டம் பெற்ற முதல் பெண் என்ற பெருமையும் பச்சேந்திரி பாலுக்குக் கிடைத்தது. அவரை ஆசிரியராக்கி  பார்க்க அவரது குடும்பத் தினர் விரும்பினர். ஆனால், பச்சேந்திரி பாலுக்கோ படிப்புக்காக இத்தனை நாட்களாக ஒதுக்கிவைத்திருந்த மலையேற்ற சாகச விளை யாட்டின் மீதுதான் தீவிர பற்று இருந்தது.

முதல் மலையேற்றம்

மலையேற்றத்தை முறைப்படி கற்க விரும்பினார். இதற்காக  மலையேறும் கலையைக் கற்றுத்தரும் பள்ளியில் சேர்ந்தார். மலையேற்றத்தின் நெளிவு சுளிவுகளைக் கற்ற பிறகு மலையேற்ற சாகசத்தில் ஈடுபடத் தொடங்கினார். 1982இல் கங்கோத்திரி மலையில் 6,675 மீட்டர் உயரத்தையும் ருத்ரகரியா மலையில் 5,818 மீட்டர் உயரத்தையும் மலையேற்றம் மூலம் எட்டினார்.

வெற்றிகரமாகச் செய்துகாட்டிய இந்த மலை யேற்றம் மூலம் பச்சேந்திரி பாலுக்கு  நேசனல் அட்வென்ச்சர் ஃபவுண்டேசனில் வேலை தேடி வந்தது. இங்கே அவருக்குக் கிடைத்தது பயிற்றுநர் வேலை. மலையேற்றம் செய்ய விரும்பும் பெண்களுக்கு அதன் நுணுக்கங்களைப் பயிற்றுவித்தார்.

எவரெஸ்ட்டுக்குப் பயணம்

இந்தப் பணிக்கு இடையே சிறு சிறு மலை யேற்றங்களிலும் அவர் ஈடுபட்டார். சிறு சிறு மலைகளை ஏறித் தன்னுடைய தன்னம்பிக்கையை வளர்ந்துவந்தார். தொடர்ந்து மலையேற்ற சாகசத்தில் நிபுணத்துவம் பெற்றதால், 1984 மார்ச்சில் உலகின் உயரமான எவரெஸ்ட் சிகரத்தில் ஏறும் மகளிர் குழுவில் அவருக்கு வாய்ப்புக் கிடைத்தது. 6 பெண்கள், 11 ஆண்கள் இதற்காகத் தேர்வு செய்யப் பட்டார்கள். இவர்களில் பச்சேந்திரியும் ஒருவர். இது மிகப் பெரிய, சவால் மிக்க பணி என்பதால், அதற் கான முன்னேற்பாடுகளில் இறங்கினார் பச்சேந்திரி பால்.

அவர்கள் சென்ற குழுவில் பலருக்கும் காயம் ஏற்பட்டது. நோய் தாக்குதல் போன்ற உடல் நலப் பிரச்சினைகள் ஏற்பட்டன. ஒரு கட்டத்தில் பச்சேந்திரி பாலுக்கும் தலையில் காயம் ஏற்பட்டது. ஆனால், அவர் மன உறுதியோடு பயணத்தைத் தொடர்ந்தார். மைனஸ் 40 டிகிரி செல்சியஸ் குளிரைத் தாங்கிக்கொண்டு முன் னேறினார். பல இடங்களில் கடுமையான பனிமலை முகடுகளைத் தாண்ட வேண்டியிருந்தது. அவற்றையெல்லாம் தாண்டி

எவரெஸ்ட்டை நெருங்கினார்.

விருதுகள்

மலையேற்றத்தில் பச்சேந்திரி பால் செய்த சாதனைகளுக்காக அவர் பெறாத விருதுகளே இல்லை.  அவரது சாதனையை அங்கீகரிக்கும் வகையில் 1984இல் பத்ம விருது வழங்கப்பட்டது. அடுத்தடுத்து தொடர்ந்து மலையேற்றத்தில் சாதனையை நிகழ்த்திய தால், விளையாட்டில் சிறந்து விளங்குவோருக்கு வழங்கப்படும் அர்ஜூனா விருது 1986இல் வழங்கப்பட்டது.

1990இல் எவரெஸ்ட்டை அடைந்த முதல் இந்தியப் பெண் என்று உலக கின்னஸ் சாதனைப் புத்தகத்திலும் லிம்கா சாதனைப் புத்தகத்திலும் இடம்பிடித்தார்.  பல்வேறு மாநில அரசுகளின் வீரதீர சாகச விருதுகளையும் பச்சேந்திரி பால் பெற்றி ருக்கிறார்.

மலையேற்றத்தை ஆண்களுக்கான சாகச விளையாட்டாக நினைத்த காலம் ஒன்று இருந்தது. அதை மாற்றிக்காட்டியவர் பச்சேந்திரி பால். அவர் வெற்றிகரமாக எவரெஸ்ட் சிகரத்தை அடைந்த பிறகு ஏராளமான பெண்கள் மலையேற்றத்தில் ஆர்வம் கொண் டார்கள். இன்றும் ஏராளமான பெண்கள் மலையேற்றத்தில் ஈடுபட்டுவருகிறார்கள். அவர்களுக்கெல்லாம் பச்சேந்திரி பால்தான் வழிகாட்டி. தற்போது 64 வயதாகும் பச்சேந்திரி பால் பெண்கள் மற்றும் குழந்தைகளுக்கு மலையேற்றப் பயிற்சி அளிக்கும் பணியை விடாமல் செய்துவருகிறார்.

 

பண்பாடு, பாரம்பரியம் ஆகியவற்றின் பெயரால் மூடநம்பிக்கைகளும் பிற்போக்குத்தனங்களும் நிறைந்திருந்த சமூகத்தில் அறிவியலின் துணையோடு பகுத்தறிவுச் சிந்தனை யாளர்கள் வெளிப்பட்டனர். சமூகம் முழுக்கக் கவிழ்ந்திருந்த அறியாமை இருளைத் தங்களின் முற்போக்குக் கருத்துகள் மூலமாக அவர்கள் அகற்ற முயன்றனர். ஆனால், அவர் களுக்குக் கிடைத்ததெல்லாம் புறக்கணிப்பும் அவமானமுமே.

பகுத்தறிவுச் சிந்தனையை மக்களிடம் கொண்டுசேர்ப்பது ஆண்களுக்கே பெரும் சவாலாக இருந்த காலத்தில் வீட்டு வாசலைத் தாண்டுவது பெண்களுக்கு அழகல்ல என்று சொல்லிப் பிணைக்கப்பட்டிருந்த அடிமை விலங்கை உடைத்துப் பல பெண்கள் களம்கண்டனர். பிற்போக்குத் தனங்களுக்கு முற்றுப்புள்ளி வைக்கும் நோக்குடன் செயல் பட்ட பெண் பகுத்தறிவுவாதிகள் சிலரை நினைவுகூர்வது, முற்போக்குச் சிந்தனையை மக்கள் மத்தியில் பரப்பியதற்காகப் படுகொலை செய்யப்பட்ட நரேந்திர தபோல்கருக்கு அவரது நினைவுநாளில் (ஆகஸ்ட் 20) செய்யும் பொருத்தமான அஞ்சலியாக இருக்கும்.

மூவலூர் ராமாமிர்தம்

முதல் பகுத்தறிவுப் பெண் குரல்

பின்னாளில் தன் பெயரால் திருமண நிதியுதவித் திட்டம் செயல்படுத்தப்படும் என மூவலூர் ராமாமிர்தம் அம்மை யார் நினைத்திருக்க மாட்டார். ஆனால், பெண்களின் மறு மலர்ச்சிக்காக அவர் செய்த செயல்களுக்குச் செய்யும் சின்னதொரு அங்கீகாரமாகவே பெண் குழந்தைகளின் கல்வியை ஊக்கு விக்கும் வகையில் தமிழக அரசால், மூவலூர் ராமாமிர்தம் அம்மையார் நினைவுத் திரு மண நிதியுதவித் திட்டம் செயல்படுத்தப்பட்டுவருகிறது.

தேவதாசி முறையை ஒழிப்பதில் டாக்டர் முத்து லட்சு மிக்குத் துணைநின்றார். பெரியாரின் சுயமரியாதை இயக் கத்தில் தன்னை இணைத்துக்கொண்டார். குடிஅரசு இதழில் இவர் எழுதிய அரசியல் கட்டுரைகள் குறிப்பிடத்தக்கவை. கருத்தைக் கருத்தால் எதிர்கொள்ளத் துணிவில்லாத சனாதனவாதிகளுக்கு, ராமாமிர்தம் அம்மையாரின் பேச்சும் செயலும் எட்டிக்காயாகக் கசந்தன.

அதன் விளைவாகப் பிரச்சார மேடையில் தேவதாசி முறைக்கு எதிராகப் பேசிக்கொண்டிருந்தவரை மேடையிலேயே வைத்துக் கூந்தலை அறுத்தனர். இந்தச் செயலால் அவமானப்பட்டுத் தன் செயல்பாடுகளில் இருந்து பின்வாங்கு வார் என்ற சனாதனவாதிகளின் நினைப்பைப் பொய்யாக்கி, முன்பைவிட முழுவேகத்துடன் செயல்பட்டார்.

அந்த நிகழ்வுக்குப் பிறகு நீளக் கூந்தல் வளர்ப்பதைத் தவிர்த்து, கிராப் வெட்டிக்கொண்டார். 1920-களிலேயே தமிழகம் முழுவதும் பயணித்து, சுயமரியாதை கருத்துகளைப் பரப்பியதில் முதன்மையானவர் ராமாமிர்தம் அம்மையார். சுயமரியாதைத் திருமணங்கள் அதிகரிக்கவும் இவர் முக்கியப் பங்காற்றினார். இந்து மதத்தில் நிலவும் தீண்டாமைக் கொடுமை, ஜாதிப்பாகுபாடு ஆகியவற்றுக்கு எதிராகத் திரண்ட மக்கள் இஸ்லாமுக்கு மதம் மாறிய காலத்தில், இஸ் லாமும் இந்தியர்களின் நிலையும் என்ற பிரசுரத்தை 1939இல் வெளியிட்டார்.

அதில் இஸ்லாம் மதத்தில் நிலவும் பாகுபாடற்ற நிலையைச் சுட்டிக்காட்டியிருக்கிறார். காலையில் பறையனாய் இருப் பவன் மாலையில் இப்ராகிம் சாயபு ஆகி பிராமணன் வீட்டுக்குப் போகலாம் எனக் குறிப்பிட்டிருக்கிறார். (ஆதாரம்: மூவலூர் இராமாமிர்தம்: வாழ்வும் பணியும், ஆசிரியர்: பா.ஜீவசுந்தரி). வீட்டுக்குள் இருந்தே மறுமலர்ச்சி புறப்பட முடியும் என்பதை ராமாமிர்தம் உணர்ந்திருந்தார். அதுவும் ஆண்  பெண் பாகுபாடு மலிந்திருக்கும் குடும்ப அமைப்பைச் சரிசெய்வதும் சமூக மாற்றத்துக்கான திறவுகோல்களில் ஒன்று என உணர்ந்து, அந்தப் பாகுபாட்டைக் களைவதற்கான கருத்துகளையும் அவர் முன்வைத்தார்.

அழகு என்ற போர்வையில் பெண்கள் தங்கள் அலங் கரித்துக்கொள்வது பெண்ணடிமைத்தனமன்றி வேறல்ல என்று சொன்னார். கல்வி என்பது ஆண்களுக்கு மட்டுமல்ல, பெண்களும் அதன் பலனை அனுபவிக்க வேண்டும் என்பதையும் தன் பிரச்சாரக் கருத்துகளில் ஒன்றாகக் கொண்டவர் ராமாமிர்தம். பகுத்தறிவு என்பதைக் கடவுள் மறுப்பு என்று மட்டுமே தட்டையாகப் புரிந்துகொள்வதைக் கண்டித்து, சமூக மீட்சிக்கான அடிப்படைகளில் ஒன்று அது என்பதைத் தன் வாழ்நாள் முழுவதும் பறைசாற்றியவர்.

குஞ்சிதம் குருசாமி

கொள்கையும் வாழ்வும் வேறல்ல

ஜாதிவெறி கோரத்தாண்டவம் ஆடிக்கொண்டிருந்த காலத்தில் பத்திரிகை ஆசிரி யரும் பகுத்தறிவுவாதியுமான குத்தூசி குருசாமியை ஜாதி மறுப்புத் திருமணம் செய்து கொண்டவர் குஞ்சிதம் குருசாமி. தந்தை பெரியாரின் தலைமை யில் அதிகாரபூர்வமாக நடந்த முதல் பகுத்தறிவுத் திருமணம் இவர்களுடையதுதான். சமூகம் வகுத்து வைத்திருந்த சட்டகத் துள் தன்னைச் சுருக்கிக் கொள்ள குஞ்சிதம் விரும்பவில்லை. பெண்ணுக்குக் கல்வி என்பது கைவிளக்கு என்பதை உணர்ந் திருந்தார். படித்து முடித்து ஆசிரியராகப் பணி யாற்றினார்.

பிறகு சென்னை நகராட்சி கல்வி அதிகாரியாக உயர்ந்தார். பதவி என்பது சேவை செய்யவே என்பதைத் தன் செயல் பாடுகள் மூலம் நிரூபித்தார். வாய்ப்பு கிடைத்தபோதெல்லாம் பகுத்தறிவுக் கருத்துகளை மக்களிடம் கொண்டுசேர்ப்பதில் முனைப்புடன் செயல்பட்டார். அதுவே அவரது பணி நீக்கத்துக்கும் காரணமாக அமைந்தது. மீண்டும் பணியில் சேர்க்கப்பட்ட பிறகும் தன் சமூகச் செயல்பாடுகளை அவர் குறைத்துக்கொள்ளவில்லை.

ஒடுக்கப்பட்டவர்களுக்காகவும் பெண்களுக்காகவும் தொடர்ந்து குரல்கொடுத்தார். ஆண்களுக்கு மட்டுமே அரசியல் தெரியும் என்ற கற்பிதத்தைத் தன் அரசியல் விமர்சனக் கட்டுரைகள் மூலம் தகர்த்தார். பெரியாரின் வழிகாட்டுதலின்படி பிரச்சார மேடைகளில் ஆங்கிலத்திலும் அனல் தெறிக்கப் பேசினார். எந்தச் சூழலிலும் எளிமையைக் கைவிடாமல் இருந்தார். கொள்கையும் வாழ்வும் வேறல்ல என்பதற்கு உதாரணமாகத் திகழ்ந்தார் குஞ்சிதம் குருசாமி.

மணியம்மை

நெருப்பாற்றில் நீந்தியவர்

கணவனைத் தொழுது எழுவதே பெண்ணுக்குப் பெருமை என்ற கருத்து வேரூன்றிக் கிடந்த காலத்தில் (இன்றும் நிலைமை அப்படியொன்றும் மாறி விடவில்லை) பெரியார் என்ற மாபெரும் அடையாளத்தின் நிழலில் மட்டு

மே மகிழ்ந்திருக்க அவர் நினைக்கவில்லை. தான் தலைவனாக வரித்துக் கொண்டவரையே வாழ்க்கைத் துணைவனாகக் கைப்பிடித்ததோடு தன் கடமை முடிந்து விட்டதாக அவர் நிறைவடையவில்லை.

சிறு வயது முதலே தான் கடைப்பிடித்துவரும் சுய மரியாதைக் கருத்துகளை மக்கள் மத்தியில் கொண்டு செல்வதே தன் வாழ்வின் பெரும் லட்சியமெனக் கொண்டு அதன் வழியே நடந்தவர் மணியம்மை. மகள் வயதுப் பெண்ணை மணந் தவர் என்று பெரியார்  மணி யம்மை திருமணத்தை இந்தச் சமூகம் பேசு பொருளாக்கிய போது அதைப் பற்றியெல் லாம் கவலைப்பட்டுக் கொண்டிருக்கத் தனக்கு நேர மில்லை என்பதைத் தீரம் மிக்கச் செயல்பாடுகளால் மணியம்மை நிரூபித்தார். தந்தை பெரியாரின் மறை வுக்குப் பிறகு திராவிடர் இயக்கத்தின் தலைமைப் பொறுப் பேற்றார். அது பெயரளவுக் கான தலை மையாக மட்டும் இல்லை என்பதே மணியம்மையின் இடைவிடாத செயல்பாடு களுக்குச் சான்று. சுயமரியாதைப் பிரச்சார நிறுவனத்தில் ஆயுள் காலச் செயலராகப் பொறுப் பேற்றுச் செயல்பட்டார். பிரச்சார மேடைகளில் பகுத்தறிவுக் கருத்துகளைப் பேசுவதோடு அவற்றை குடிஅரசு இதழில் கட்டுரை களாகவும் எழுதினார். மொழி உரிமைப் போர், இந்தி எதிர்ப்புப் போராட்டம் என முழுநேர அரசியல் பணியில் ஈடுபட்டார்.

பெரியார் சிறையில் இருந்தபோதும் அவரது மறைவுக்குப் பிறகும் திராவிடர் இயக்கச் செயல்பாடுகள் தளர்வடையாமல் பார்த்துக்கொண்டதில் மணியம்மையின் பங்கு குறிப்பிடத் தக்கது. வட மாநிலங்களில் கொண்டாடப்படும் ராவண லீலா விழாவுக்குத் தடை கேட்டுப் போராடினார். அவரது கோரிக்கைக்குச் சரியான பதில் இல்லை என்ற நிலையில் தமிழகத்தில் ராமன், லட்சுமணனின் உருவ பொம்மைகளை எரித்துப் போராட்டம் நடத்தினார்.

அவரச நிலை அமலில் இருந்த காலத்திலும் இயக்கத் தொண்டர்களைச் சந்தித்துப் பேசினார். அன்றைய பிரதமர் இந்திரா காந்தி தமிழகம் வந்தபோது அவருக்குக் கறுப்பு கொடி காட்டியதற்காகக் கைது செய்யப்பட்டார். இட ஒதுக்கீடு வாயிலாக மட்டுமே பெண்கள் இன்று அரசியலில் களம்காணும் சூழலில் அரை நூற்றாண்டுக்கு முன்பாகவே அரசியலில் சூறாவளியாகச் சுழன்றவர் மணியம்மை, அதுவும் சமூக மாற்றத்துக்கான அரசியலில்.

திருமணத்துக்குப் பின் தாலியும் குங்குமமும் அணியாத பெண்களை அந்நாட்களில் இந்தச் சமூகம் எப்படித் தூற்றி யிருக்கும் எனச் சொல்லத் தேவையில்லை. காரணம் கணவனை இழந்த பெண்கள் இன்றும்கூட பொட்டு வைத்துக் கொள்ளத் துணிகிறார்களே தவிர, பூ வைத்துக்கொள்வதில்லை. இந்தப் பின்னணியில் இருந்துகொண்டு மணியம்மையார் விதைத்த புரட்சி வித்துகளை எண்ணிப் பார்த்தால் அவர் நெருப்பாற்றை நீந்திக் கடந்தவர் என்பது புரியும்.

நன்றி:  இந்து தமிழ் திசை (பெண் இன்று) 19.8.2018)

முன்பெல்லாம் குழந்தைகள் சுட்டிக்காட்டி இது என்ன மரம் என்று கேட்டுவந்தனர். இது மாமரம், இது வேப்ப மரம், இது ஆலமரம் எனக் குழந்தைகளுக்கு மரங்களைக் காட்டி உணர்த்திய காலம் ஒன்று இருந்தது. இன்று அவற்றைப் புத்தகங்களின் வாயிலாகத்தான் சுட்டிக் காட்ட வேண்டிய சூழல் உள்ளது. சென்னை போன்ற நகரங்களில் மரங்களின் எண்ணிக்கை வெகுவாகக் குறைந்துவிட்டது.

வெயிலுக்கு ஒதுங்குவதற்கு மரங்களுக்குப் பதில் பிளாஸ்டிக் கூரையைத் தேடும் நிலையே இன்று நமக்கு உள்ளது. மும்பை, டில்லி போன்ற பெருநகரங்களுடன் ஒப்பிடும்போது சென்னை மிகவும் குறைவான பசுமை நிலப்பரப்பைக் கொண்டுள்ளது. பொதுமக்களின் உடல்நலனுக்குப் பசுமையற்ற இந்தச் சூழல் மிகுந்த ஊறு விளைவிப்பதாக உள்ளது.

பசுமையை மீட்டெடுக்கச் சென்னை வண்டலூர் உயிரியல் பூங்காவின் இணை இயக்குநரான சுதா ராமன் ஒரு மாற்று வழியைக் கண்டுபிடித்துள்ளார். தொழில்நுட்பத்தின் உதவியுடன்    எனும் செய லியை அவர் உருவாக்கியுள்ளார். அது வெளிவந்த சில நாட்களிலேயே பொதுமக்களிடம் பெரும் வரவேற்பைப் பெற்றுள்ளது. அந்தச் செயலியில் 150 நாட்டு மரங்கள் குறித்த தகவல்கள் உள்ளன.

நமக்குத் தெரியாத மொழியின் சொற்களை அகராதியில் பார்த்துத் தெரிந்துகொள்வது போல, நமக்குத் தெரியாத ஒரு மரத்தின் பெயரையும் அதன் பயனையும் இந்தச் செயலியின் மூலம் தெரிந்துகொள்ளலாம். தமிழிலும் ஆங்கிலத்திலும் இந்தச் செயலி உருவாக்கப்பட்டுள்ளதை இதன் தனிச்சிறப்பு எனலாம்.

தகவல்களைத் தெரிந்துகொள்ள இப்போது யாரும் பேப்பரையும் புத்தகத்தையும் நம்பியிருக்கவில்லை, செல்பேசியைத்தான் நம்பி உள்ளோம். செல்பேசி மூலமாகத்தான் நிறைய செய்திகளை நாம் தெரிந்துகொள்கிறோம். இந்தச் செயலியை நான் உருவாக்கியதற்கான காரணமும் அதுவே என்கிறார் சுதா.

இந்தச் செயலியை செல்பேசிகளில் இலவசமாகப் பதிவிறக்கம் செய்துகொள்ள முடியும். இதுவரை பத்தாயிரத்துக்கும் மேற்பட்டவர்கள் இதைத் தரவிறக்கம் செய்துள்ளனர். கூகுள் ப்ளே ஸ்டோரில் 4.8 என்ற தரப்புள்ளியை இந்தச் செயலி பெற்றுள்ளது. இந்தச் செயலியை ஒரு முறை தரவிறக்கம் செய்துவிட்டால், மீண்டும் அதைப் பயன்படுத்த இணையதள வசதி தேவையில்லை என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.

பொதுவாக, அடுக்குமாடிக் குடியிருப்புகளிலும் நிறுவனங்களிலும் ஆழமாக வேர் விடும் மரங்களுக்கு மாற்றாக எதற்கும் பயன்படாத மரங்களை வளர்ப்பார்கள். அதற்குப் பதிலாக மூங்கில் போன்ற மரங்களை வளர்க்கலாமே என்பது போன்ற தகவல்களை இந்தச் செயலி அங்கு வசிப்பவர்களுக்கு வழங்குகிறது. வீட்டில் சிறிய தோட்டம் வைக்க நினைப்பவர்களோ விவசாயிகளோ, யாராக இருந்தாலும், அவர்களுடைய இடத்தில் என்ன மாதிரியான மரங் களையும் செடிகளையும் வளர்க்கலாம் என்றும் அதற்கான வழி முறைகளையும் இந்தச் செயலி வழங்குகிறது.

மின்சார தேவைக்கு தீர்வு கண்ட அமெரிக்க மாணவி

மானசா மெண்டு இன்னும் இந்த சிறுமிக்கு 15 வயதுதான் ஆகிறது. ஆனால், இவரது சாதனையை உலகமெங்கும் உள்ள மில்லியன்கணக்கானோர் போற்றுகின்றனர். அதற்கு என்ன காரணம் தெரியுமா?

அமெரிக்காவின் ஓஹியோ மாநிலத்தை சேர்ந்த இந்த சிறுமி, வளரும் நாடுகளின் மிகப் பெரிய பிரச்சினையாக உள்ள மின்சார தேவையை தீர்க்கும் எளிமையான வழியை கண்டறிந்துள்ளார்.

இந்த கண்டுபிடிப்புக்காக சில ஆண்டுகளுக்கு முன்பு, அமெரிக்காவின் முன்னணி இளம் விஞ்ஞானிக்கான போட்டியில் முதல் பரிசையும் வென்றுள்ளார்.

ஆனால், வல்லரசு நாடான அமெரிக்காவில் வாழும் ஒரு சிறுமி உலகின் மூலை முடுக்குகளில் வாழும் மக்களின் பிரச்சினைக்கு தீர்வு கண்டறிந்தது எப்படி என்ற கேள்வி எழுகிறது.

தன்னுடைய குடும்பத்துடன் இந்தியா சென்றிருந்தபோது, முதல்முறையாக ஆயிரக்கணக்கான மக்கள் நாள் முழுவதும் எப்படி மின்வசதி இல்லாமல் வாழ்கிறார்கள் என்பதை நேரில் கண்டதாக மானசா கூறுகிறார்.

மானசாவை சிந்திக்க வைத்த அவரது இந்தியா பயணம். அவர் அமெரிக்காவிற்கு திரும்பிய பிறகு, வெறும் அய்ந்து டாலர் செலவில் புதுப்பிக்கத்தக்க ஆற்றலை கொண்டு மின்சாரத்தை கொடுக்கும் கருவி உருவாவதற்கு காரணமாக அமைந்தது.

“உலகின் பெரும்பாலானோருக்கு இருட்டே நிரந்தரமான வாழ்க்கையாக உள்ளது” என்று பிபிசியிடம் கூறிய மானசா, “நான் அந்த சூழ்நிலையை மாற்ற விரும்பினேன்” என்கிறார்.

இந்தியாவில் மின்சாரம் இல்லாமல் இருக்கும் சுமார் 50 மில்லியன் வீடுகளின் நிலையை மாற்றும் யோசனையை மானசா செயல்பாட்டிற்கு கொண்டு வந்தார்.

“ஹார்வெஸ்ட் என்று பெயரிடப்பட்டுள்ள இந்த கருவியை செயல்பாட்டிற்கு கொண்டுவந்து உலகம் முழுவதும், குறிப் பாக வளரும் நாடுகளை சேர்ந்த மக்களுக்கு மின்சாரத்தை கொடுப்பதே இதன் நோக்கம்“ என்று அவர் மேலும் கூறுகிறார்.

இவர் உருவாக்கியுள்ள கருவி, காற்று, மழை மற்றும் சோலார் தகடுகளின் மூலம் மின்னாற்றலை உருவாக்கும் திறன் படைத்தது.

மின்னாற்றலை உருவாக்குதல்

“எரிசக்தி சேகரிப்பில் வியத்தகு நிகழ்வான அழுத்த மின் விளைவை பயன்படுத்தி எனது பரிசோதனையை தொடங் கினேன்.”

அழுத்த மின் விளைவு உபகரணங்கள் இயந்திர அதிர்வுகளை மின்சாரமாகவும், மின்சாரத்தை இயந்திர அதிர்வுகளாகவும் மாற்றும் திறன் கொண்டது.காற்றினால் ஏற்படும் அதிர்வுகளை மின்னாற்றலாக மாற்றும் கருவியை முதலில் உருவாக்கிய மானசா, அதன் பிறகே “சோலார் தகடுகளை” பதித்து அதன் மூலமும் மின்சாரத்தை உரு வாக்கும் வகையில் தனது கண்டுபிடிப்பை மேம்படுத்தினார்.

“நேரடி இயந்திர அதிர்வுகளை மின்னாற்றலாக மாற்று வதற்கு மட்டுமல்லாமல், காற்று போன்ற மறைமுக அதிர்வு களில் இந்த விளைவை ஏன் பயன்படுத்த கூடாது என்ற எண்ணம் எழுந்தது.”

“எனவேதான், நான் அழுத்த மின் விளைவை காற்றில் பயன்படுத்தி அதை மின்சாரமாக மாற்ற முடிவு செய்தேன்.”

“இந்த கருவியை சோலார் தகடுகளாக பயன்படுத்தியும் மின்சாரத்தை பெற முடியும்.” தான் கண்டுபிடித்த கருவியை வர்த்தக ரீதியாக வெற்றி பெற செய்வதே தனது லட்சியம் என்று இவர் கூறுகிறார்.

“மின்சாரத்தை உருவாக்குவதற்கான மூலங்களை அதிகரிப் பதன் மூலம் வளர்ச்சிக்கான தெரிவுகளை அதிகப்படுத்த முடியும்.”

புதிய சவால்கள்

“எனக்கு இருக்கும் மிகப் பெரிய சவாலே இதற்கான நிதியை உருவாக்கி, அதை மக்களிடம் கொண்டு சேர்க்கும் சரியான பங்குதாரரை தேடுவதுதான்” என்று அவர் மேலும் கூறுகிறார்.

“2016ஆம் ஆண்டின் தொடக்கத்தில், ஹார்வெஸ்ட் கருவி குறைந்தளவிலான எரிசக்தியை உற்பத்தி செய்தது. நான் அப்போதே இந்த கண்டுபிடிப்பை எளிதாக அடுத்த நிலைக்கு கொண்டு சென்றிருக்கலாம்.  ஆனால், நடைமுறை சாத்தியம் உள்ளதாகவும் மற்றும் மக்களுக்கு பயன்தரக்கூடிய வகையிலும் இருக்க வேண்டும் என்பதற்காகவே இதை உருவாக்கினேன்.” என்றார்.

தடகள வீராங்கனை சைனி வில்சன்

முப்பது ஆண்டுகளுக்கு முன் கேரளத்திலிருந்து தடகள வீராங்கனைகள் பலர் சர்வதேச அளவில் புகழ்பெற்றிருந்தனர். அவர்களில் சைனி வில்சனும் ஒருவர். 1992இல் பார்சிலோனாவில் நடைபெற்ற ஒலிம் பிக் போட்டியில் இந்திய தேசியக் கொடியை ஏந்திச் சென்ற வீராங்கனை என்ற சிறப்பைப் பெற்றவர் இவர்.

கேரள மாநிலம் தொடுபுழாவில் பிறந்த ஷை னிக்குச் சிறு வயது முதலே விளையாட்டின் மீது ஆர்வம். அவர் ஏழாம் வகுப்பு படித்தபோது, விளை யாட்டுப் போட்டியில் பங்கேற்று  வெற்றிக் கோப்பை யுடன் வீட்டுக்குத் திரும்பினார் ஷைனி. அதைப் பார்த்த அவருடைய பெற்றோர் பூரிப்படைந்தார்கள். உடனே ஷைனியைக் கோட்டயத்தில் உள்ள விளையாட்டுப் பயிற்சிப் பள்ளியில் சேர்த்துவிட்டனர்.

கேரளத்தில் பல்வேறு விளையாட்டுப் பயிற்சி மய்யங்களில் ஷைனி பயிற்சி பெற்றுத் திறமையை வளர்த்தெடுத்தார். இவர் பயிற்சிபெற்ற அதே காலகட்டத்தில்தான் பி.டி. உஷா, வல்சம்மா போன்ற தடகள வீராங்கனைகளும் பயிற்சிபெற்றார்கள். பி.டி. உஷாவோடு சேர்ந்துதான் ஷைனியின் கால்களும் மைதானங்களில் ஓடத் தொடங்கின.

பல்வேறு தேசியத் தடகளப் போட்டிகளில் பங்கேற்ற ஷைனி 1981இல்  800 மீட்டர் ஓட்டப் போட்டியில் தேசிய தடகள வாகையராக உருவெடுத் திருந்தார். அந்தப் பெருமையோடு 1982இல் டில்லியில் நடைபெற்ற ஆசிய விளையாட்டுப் போட்டியில் தனது பயணத்தை ஷைனி  தொடங்கினார். 1984இல் லாஸ் ஏஞ்சல்ஸ் ஒலிம்பிக் போட்டியில் ரிலே போட்டியில்  இந்திய மகளிர் அணி தடகளத்தில் அரையிறுதிவரை முன்னேறி கவனத்தை ஈர்த்தது. அந்தக் குழுவில் ஷைனியும் இடம்பெற்றிருந்தார்.

1985இல் ஜகார்தாவில் ஆசிய விளையாட்டுப் போட்டி நடைபெற்றது. இந்தப் போட்டி ஷைனியின் வாழ்க்கையில் மைல்கல். 800 மீட்டர் ஓட்டப் போட்டியில் ஷைனி தங்கப் பதக்கம் வென்றார். இதே போல 400 மீட்டர் ஓட்டப் போட்டியிலும் வெள்ளிப் பதக்கம் வென்று முத்திரை பதித்தார். ஷைனியின் ஆகச் சிறந்த வெற்றியாக இது பார்க்கப்பட்டது.  1995 இல் சென்னையில் தெற்காசிய விளையாட்டுப் போட் டிகள் நடைபெற்றன.  800 மீட்டர் தூரத்தை 1:59:85 விநாடிகளில் கடந்து புதிய சாதனை படைத்தார். ஷைனியின் திறமையை அங்கீகரிக்கும் வகையில் 1984இல் மத்திய அரசு அர்ஜூனா விருதையும் 1998இல் பத்மசிறீவிருதையும் வழங்கிக் கவுரவித்தது. தற்போது 53 வயதாகும் ஷைனி வில்சன், இந்திய உணவுக் கழக அதிகாரியாகப் பணியாற்றிவருகிறார்.

 

அப்போது அந்தப் பெண்ணுக்கு  28 வயது. இனி, தன் வாழ்க்கை சக்கர நாற்காலியில் முடங்கிவிடும் என அவர் நினைத்திருக்க மாட்டார். ஆனால், அது நடந்தது.

முதுகு தண்டுவடத்தில் ஏற்பட்ட கட்டியை அகற்று வதற்காக அவருக்கு மேற்கொள்ளப்பட்ட அறுவை சிகிச்சைக்குப் பிறகு இடுப்புப் பகுதிக்குக் கீழே உறுப்புகள் செயலிழந்தன. அதைச் சரிசெய்ய மூன்று அறுவை சிகிச்சைகள், 183 தையல்கள் என அவரது உடல் ரணப்பட்டது.

வாழ்க்கையை மாற்றிய விபத்து

இத்தனை சிகிச்சைக்குப் பிறகும் அவரால் இயல்பு வாழ்க்கைக்குத் திரும்ப முடியவில்லை. சக்கர நாற்காலியே கதியானது. இந்தத் திடீர் முடக்கம் அவரது தன்னம்பிக் கையை முடக்கவில்லை. தனக்குப் பிடித்த விளை யாட்டுகளில் ஈடுபட ஆரம்பித்தார். கொஞ்சம் கொஞ்சமாக முன்னேறி, இன்று சர்வதேச அளவில் இந்தியாவின் புகழை அவர் உயரப் பறக்கவிட்டிருக்கிறார். பாரா ஒலிம்பிக்கில் பதக்கம் வென்ற முதல் இந்தியப் பெண் என்ற சிறப்பைப் பெற்ற தீபா மாலிக்தான் அந்தச் சாதனைக்குச் சொந்தக்காரர்.

அரியானாவைச் சேர்ந்த தீபா மாலிக், திட்டமிட்டு விளையாட்டு வீராங்கனையானவர் அல்ல. உடலில் ஏற்பட்ட பிரச்சினைகளுக்குப் பிறகு ஓரிடத்திலேயே முடங்கிப் போய்விடாமல் இருப்பதற்காகத் தனக்குள் இருந்த திறமைகளை வெளிக்கொண்டு வரவே விளை யாட்டு வீராங்கனையானார்.

தீபா மாலிக், ராணுவ வீரர் விக்ராம் சிங் மாலிக்கை மணந்துகொண்டு இரண்டு குழந்தைகளுடன் நிம்மதியாக வாழ்ந்துவந்தவர்தான். 1999இல் அவருக்கு உடலில் பிரச்சினை ஏற்பட்டது. முதுகு தண்டுவடக் கட்டியால் அவர் அவதிப்பட்டபோது, அவருடைய கணவர் கார்கில் போரில் ஈடுபட்டிருந்தார். மகளும் உடல்நலம் பாதிக்கப் பட்டிருந்தார். அந்தக் கடுமையான தருணங்களிலிருந்து மீண்டுதான்  இன்று விளையாட்டில் முத்திரை பதித்தி ருக்கிறார் தீபா மாலிக்.

உடல்ரீதியாகப் பாதிக்கப்படுவதற்கு முன்பே நீச்சல், தடகளம், சவால் நிறைந்த பயணம் போன்றவற்றில் தீபா ஈடுபட்டிருந்தார். இவற்றையெல்லாம் குடும்ப வாழ்க்கை கட்டிப்போட்டிருந்தாலும் சக்கர நாற்காலி வாழ்க்கை அவரது மனத்தைப் பெரிய அளவில் பாதித்தது. அதிலிருந்து மீண்டுவர தீபா விரும்பினார். தனக்குப் பிடித்த நீச்சல், தடகளம், சாகச கார் பயணம் போன்றவற்றில் ஈடுபட முடிவுசெய்தார். அதற்கு அவருடைய கணவரும் துணை நின்றார். பாரா விளையாட்டுகளில் ஈடுபடத் தொடங்கியபோது அவருக்கு 36 வயது.  பொதுவாக, விளையாட்டு வீராங்கனைகள் ஓய்வை அறிவிக்கும் வயதில்தான் தீபா விளையாட்டில் காலடி எடுத்துவைத்தார்.

வரலாற்றுச் சாதனை

தன் திறமையை நிரூபிக்க வயதைப் பொருட்படுத்தாமல் மாவட்ட, மாநில அள விலான போட்டிகளில் ஈடுபடத் தொடங்கினார். குண்டெறிதல், ஈட்டி எறிதல், வட்டெறிதல் ஆகியவற்றில் தேசிய அளவில் விளையாடினார். தேசிய அளவில் செய்த சாதனைகள்  அவரை, சர்வதேசப் போட்டிகளுக்குச் அழைத்துச் சென்றன. 2011இல் நியூசி லாந்தில் நடந்த மாற்றுத்திறனாளிகளுக்கான உலக வாகையர் பட்டப் போட்டியில் முதன்முறையாகப் பங்கேற்றார். குண்டெறிதல் போட்டியில் வெள்ளிப் பதக்கம் வென்றார்.

இரண்டு ஆண்டுகளுக்கு முன் பிரேசில் தலைநகர் ரியோடி ஜெனிரோவில் நடந்த பாரா ஒலிம்பிக் போட்டி அவரது திறமையை வெளிச்சம் போட்டுக்காட்டியது. குண்டெறிதல் எப்.53 பிரிவில் பங்கேற்ற தீபா, பக்ரைன், கிரீஸ் வீராங்கனைகளுக்குக் கடும் நெருக்கடி கொடுத்து வெள்ளிப் பதக்கம் வென்றார். இதன் மூலம், பாரா ஒலிம்பிக் போட்டியில் பதக்கம் வென்ற முதல் இந்தியப் பெண் என்ற வரலாற்றுச் சாதனையையும் அவர் நிகழ்த்தினார்.

2011-2012ஆம் ஆண்டில் உலகத் தரவரிசைப் பட்டியலில் குண்டெறிதலில் இரண்டாம் இடத்தையும் ஈட்டி எறிதல், வட்டெறிதலில் மூன்றாம் இடத்தையும் பிடித்து அசத்தினார். அதே ஆண்டில், ஆசிய தரவரிசைப் பட்டியலில் குண்டெறிதல், வட்டெறிதல், ஈட்டி எறிதல் மூன்றிலுமே முதல் இடத்தைப் பிடித்து அவர் சாதனை படைத்தார். வட்டெறிதல், குண்டெறிதல், ஈட்டி எறிதல் என மூன்று வகையான போட்டிகளில் ஈடுபட்டுத் தேசிய அளவில் 45 தங்கம், 5 வெள்ளி, 2 வெண்கலப் பதக்கங்களை தீபா வென்றிருக்கிறார். இதே போட்டிப் பிரிவுகளில் சர்வதேச அளவில் 13 பதக்கங்களையும் குவித்துள்ளார். தீபா மாலிக், மோட்டார் பைக் விரும்பி ஆவார். இந்தியா முழுவதும் பைக்கில் சுற்றிவருபவர். கார் பந்தயத் திலும் ஆர்வம்கொண்டவர். மாற்றுத்திறனாளியாக இருந்த போதும் ஹிமாலயன் மோட்டார் பந்தயத்தில் இவர் பங்கேற்றிருக்கிறார். இந்தியாவிலேயே மிகவும் ஆபத்து நிறைந்த பயணம் இது. பாலைவனம் தொடங்கி இமயமலை வரை சுமார் 1,700 கிலோ மீட்டர் தொலைவு கொண்ட, சவால்களும் ஆபத்தும் நிறைந்த பந்தயம் இது. கடல் மட்டத்திலிருந்து 1,800 அடி உயரத்திலும் கார் ஓட்டக்கூடிய பாதை இது. இந்த கார் பந்தயத்திலும் தீபா கலந்துகொண்டு சாதனை படைத்திருக்கிறார். இவருக்கென தனியாகத் தயாரிக்கப்பட்ட கார்களில்தான் பங்கேற்கிறார்.

மோட்டார் பிரியையான இவர் ஃபெடரேஷன் ஆஃப் மோட்டார் ஸ்போர்ட்ஸ் இந்தியா அமைப்பிடமிருந்து சிறப்பு உரிமம் பெற்ற முதல் மாற்றுத் திறனாளி வீராங் கனையும்கூட.  2008இல் யமுனை ஆற்றில் எதிர் நீரோட் டத்தில் ஒரு கிலோ மீட்டர் தொலைவுக்கு நீச்சலடித்து லிம்கா சாதனைப் புத்தகத்திலும் இடம்பெற்றார்.

இது போல  நான்கு முறை லிம்கா சாதனையை நிகழ்த்தியிருக்கிறார். 2011இல் இந்தியாவின் உயரமான ஒன்பது இடங்களை ஒன்பது நாட்களில் கடந்த முதல் மாற்றுத் திறனாளிப் பெண் என்ற சாதனையையும் இவர் படைத்திருக்கிறார். 2013இல் அதிகத் தொலைவு பயணம் செய்த மாற்றுத் திறனாளிப் பெண் (சென்னை - டில்லி 3,278 கி.மீ.) என்ற சாதனைக்கும் இவர் சொந்தக்காரர்.

2012இல் மத்திய அரசு தீபா மாலிக்குக்கு அர்ஜூனா விருது வழங்கிக் கவுரவித்தது. இந்த விருதைப் பெற்ற முதல் மாற்றுத் திறனாளி வீராங்கனையும் இவர்தான். 2017இல் பத்ம விருதையும் இவர் பெற்றார். தற்போது 47 வயதாகும் தீபா மாலிக் அடுத்தடுத்த பாரா போட்டிகளில் களமிறங்கிப் பதக்கங்கள் வெல்ல உழைத்துக் கொண் டிருக்கிறார்.

Banner
Banner