மகளிர்

குடும்ப வன்முறை தடுப்புச் சட்டம், 2005

இந்தச் சட்டத்தின்படி பெண்கள், தன் கணவரோ, மாமியாரோ துன்புறுத்தினால் தண்டனை பெற்றுத் தரலாம். கணவன் வீட்டில் மட்டும்தான் என்றில்லாமல் பெற்றோர் தன்னை துன்புறுத்தினாலும் இந்தச் சட்டத்தின் கீழ் புகாரளிக்கலாம். பெரும்பாலும் காதல் திருமணம் செய்ய விழையும் பெண்ணை அடித்து உதைத்துத் துன்புறுத்துவது போன்றவற்றில் இந்த குடும்ப வன்முறை தடுப்புச் சட்டத்தைப் பயன்படுத்தலாம். இச்சட்டத்தின்படி காவல் நிலையம் சென்று புகாரளிக்கத் தேவை யில்லை. காவல் நிலையத்தில் புகாரளித்தால் எஃப்.அய்.ஆர். போடப்படுவதுபோல, மாவட்ட பாதுகாப்பு அதிகாரியிடம் புகாரளித்தால் டி.அய்.ஆர் பதிவு செய்யப்படும். இதன்படி நடவடிக்கை எடுக்கப்படும். பெரும்பாலான பெண்கள் கணவனுக்கு எதிராக காவல்நிலையம் செல்லத் தயங்குவதால் இச்சட்டத்தில் இந்த ஏற்பாடு செய்யப்பட்டுள்ளது.

சிறுவர் திருமண தடைச் சட்டம், 2006 

சர்வதேச மகளிர் ஆராய்ச்சி மய்யம் வெளியிட்டுள்ள ஆய்வறிக்கையில் 48 சதவிகிதப் பெண்கள் 18 வயதுக்குள்ளேயே திருமணம் புரிந்து கொள்வதாகக் கூறுகிறது. குழந்தைத் திருமணத்தில் இந்தியா 13ஆவது இடத்தில் இருக்கிறது. இப்பழக்கம் தொன்றுதொட்டு இருப்பதால் அதைத் தடுப்பது சிரமமாக இருக்கிறது. 2007ஆம் ஆண்டு முதல் இச்சட்டம் நடைமுறைக்கு வந்தது. அதன்படி, பெண்ணுக்கு குறைந்தபட்ச திருமண வயது 18 ஆகவும் ஆணுக்கு 21 ஆகவும் ஆக்கப்பட்டது.இச்சட்டத்தின்படி குறிப்பிட்ட வயதிற்குள் திருமணம் செய்துவைப்பது குற்றம். ஆயினும் சட்டத்தின் கண்களில் மண்ணைத்தூவிவிட்டு இன்றும் பல குழந்தை திருமணங்கள் நடைபெற்றுதான் வருகின்றன.


சிறப்பு திருமணச் சட்டம், 1954

இந்தியாவில் பல மதங்களும், ஜாதி அமைப்புகளும் இருப்பதால் மதம் மற்றும் ஜாதி தாண்டி திருமணம் புரிகிறவர்கள் திருமணத்தை முறையாக பதிவு செய்ய வேண்டுமென்றாலோ,  திருமணத்துக்குப் பின்னான வாழ்க்கையில் ஏதேனும் சிக்கல்கள் ஏற்பட்டு விவாகரத்து நோக்கிய பிரச்சினைகளுக்கு சட்டத் தீர்வை நாடவோ இச்சட்டத்தின் படி முறையாக பதிவு செய்தால்தான் மண முறிவு கிடைக்கும். இச்சட்டத்தின்படி திருமணம் செய்ய விரும்புவோர் திருமணப் பதிவு அலுவலகத்திற்குச் சென்று விண்ணப்பித்தபின் மணம் செய்ய விரும்புவோரின் பெயர்கள் அலுவலகத்தின் அறிவிப்புப் பலகையில் ஒட்டப்பட்டிருக்கும். ஒரு மாதத்திற்குப் பின் திருமணம் முறையாக பதிவு செய்யப்படும்.

வரதட்சணை தடுப்புச் சட்டம்,1961

வரதட்சணை என்பது காலம் காலமாக நம் சமூகத்தில் வேரூன்றியிருக்கும் கொடிய விஷம். வரதட்சணை கொடுக் காததற்காக கணவர் வீட்டில் தொடர்ச்சியாக துன்புறுத்தல்களுக்கு பெண்கள் ஆளாகின்றனர். வரதட்சணைக்காக மனைவியை உயிருடன் எரித்த சம்பவங்களும் நாம் அறிந்ததுதான். வரதட்சணை வாங்குவதும் குற்றம் கொடுப்பதும் குற்றம் எனக் கூறுகிறது இச்சட்டம். வரதட்சணை கேட்பவர்கள் மீதும் கொடுப்பவர்கள் மீதும் இச்சட்டத்தின்படி நடவடிக்கை எடுக்கலாம். இச்சட்டத்தின்படி பலர் தண்டனை பெற்றுள்ளனர்.

இந்திய  விவாகரத்துச் சட்டம், 1969

திருமண வாழ்வில் திருப்தியின்மை, வெறுமை, கட்டாயம் போன்ற பல காரணங்களால் இருவரும் மனமொத்தோ அல்லது இணையர்களில் ஒருவரோ விவாகரத்துக்கு விண்ணப்பிக்கலாம். குடும்ப நீதிமன்றத்தில் இதற்கான வழக்கு நடத்தப்பட்டு, விவாகரத்து வழங்கப்படும்.

பிரசவகால பலன்கள் சட்டம், 1861

பிரசவ காலத்தின்போது பணிபுரியும் பெண்ணுக்கு அந்நிறுவனம் 80 நாட்கள் ஊதியத்துடன் கூடிய விடுமுறையும், மருத்துவ செலவையும் வழங்க வேண்டும் எனக்கூறுகிறது இச்சட்டம். இச்சட்டம் பெண்களுக்கு மிகவும் பயன்படக்கூடிய சட்டம். பொருளாதாரரீதியாக பெண்களுக்கு உதவவும், வேலையை உறுதி செய்யவும் இச்சட்டம் உதவுகிறது.

மருத்துவரீதியிலான கருக்கலைப்புச் சட்டம், 1971

கருவில் வளரும் குழந்தை ஆணா? பெண்ணா?  என்பதைத் தெரிந்து கொண்டு, கருக்கலைப்பு செய்வதற்கு எதிராக இச்சட்டம் இயற்றப்பட்டிருக்கிறது. ஆனால் இன்றும் பல நகரங்களில் சட்டவிரோதமாக கருவில் இருக்கும் பெண் ஆணா பெண்ணா என்று அறிந்துகொள்ளும் வசதியை ரகசியமாக தரும் இடங்களும் செயல்படுகின்றன என்பது உண்மைதான்.

பணியிடங்களில் பெண்களின் மேல் பாலியல் கொடுமை தடுப்புச் சட்டம் 2013 

பணியிடங்களில் பெண்கள் மீதான பாலியல் தொந்தரவுகளை தடுப்பதற்காக இச்சட்டம் கொண்டு வரப்பட்டிருக்கிறது. 36 சதவீத இந்திய நிறுவனங்களும், 25 சதவீத பன்னாட்டு நிறுவனங்களும் தங்களது நிறுவனங்களில் பெண்கள் மீதான பாலியல் வன்முறை நடப்பதில்லை என உறுதிப்படுத்தியிருக்கின்றன. பணியிடங்களில் பாலியல் தொந்தரவு, நெருக்கமாக அணுகுதல், பாலியல்ரீதியிலான சீண்டல் ஆகியவற்றுக்கெதிராக இச்சட்டத்தின் மூலம் தண்டனை பெற்றுத் தர முடியும்.

பெண்களை ஆபாசமாக சித்தரித்தல் தடைச் சட்டம், 1986

எழுத்து, ஓவியம், விளம்பரங்கள் மற்றும் இன்ன பிற ஊடகங்களில் பெண்களை தவறாக சித்தரிப்பதற்கு எதிரான சட்டம் இது. குறிப்பிட்ட ஒரு பெண்ணை மட்டுமல்லாமல் ஒட்டு மொத்த பெண் சமூகம் பற்றிய தவறான சித்தரிப்புக்கும் இதன் மூலம் தண்டனை பெற்றுத் தர முடியும். ஆனால் இச்சட்டம் நடைமுறைப்படுத்தப்படுவது குறைவாகவே உள்ளது.

தேசிய மகளிர் ஆணையச் சட்டம், 1990 

இச்சட்டத்தின்படி லலிதா குமாரமங்கலம் தலைமையில் மகளிர் உரிமைகளுக்கான தேசிய ஆணையம் அமைக்கப்பட்டது. பெண்களின் உரிமைகளுக்காகவும், அவர்களுக்கு எதிராக நடக்கக் கூடிய அனைத்து பிரச்சினைகளுக்கு எதிராகவும் குரல் கொடுக்கிறது. பெண்களின் வாழ்வாதாரத்தை உயர்த்தவும், பொருளாதார ரீதியில் வலுவுடையவர்களாக்குவதற்கான முன்னெடுப்புகளை இந்த ஆணையம் மேற்கொள்கிறது.

சம ஊதியச் சட்டம், 1976

எந்தப் பணியிலும் ஆண்-பெண் இருபாலினருக்கும் சமமான அளவிலான வாய்ப்பும், ஊதியமும் வழங்கப்பட வேண்டும் என இச்சட்டம் கூறுகிறது. எந்தப் பணியிடமாக இருந்தாலும் பெண் என்கிற காரணத்தால் ஊதியம் மறுக்கப்படக் கூடாது அல்லது குறைக்கப்படக்கூடாது. ஆண்கள் கற்றுக்கொள்ளும், மேற்கொள்ளும் அனைத்துப் பணிகளையும் பெண்களும் மேற்கொள்ள வாய்ப்பளிக்க வேண்டும் என இச்சட்டம் கூறுகிறது.


பல ஆண்டுகளாக தன்னை ஆண் என காட்டிக்கொண்ட ஒரு பெண் தற்போது கோடீஸ்வரியாக உயர்ந்துள்ளார். இது மக்களிடையே ஆச்சரியத்தை ஏற்படுத்தியுள்ளது. தான்சானியா நாட்டை சேர்ந்தவர் பிளி ஹூசைன். இவர் சாதாரண ஏழை குடும்பத்தில் பிறந்தவர். அவரது தந்தை கால்நடை பராமரிப்பாளர். அவருக்கு 6 மனைவிகள், 38 குழந்தைகள். இவர்களது குடும்பம் மிகப்பெரியது. குடும்ப சூழ்நிலை காரணமாக என் அப்பா என்னை ஓர் ஆணைப் போலவே பழக்கினார். எனக்கு கால்நடைகள் பராமரிக்கும் வேலை கொடுக்கப்பட்டது. ஆனால், எனக்கு அந்த வேலை கொஞ்சமும் பிடிக்கவில்லை. ஆனாலும் அந்த வேலையை செய்து வந்தேன். இந்நிலையில் எனக்கு திருமணம் செய்து வைக்கப்பட்டது. அதன் பிறகாவது எனது வாழ்க்கைத்தரம் மாறும் என்று நினைத்தேன். ஆனால் எனது கனவு மீண்டும் பொய்த்து போனது. எனக்கு வாய்த்த கணவனால் என் வாழ்க்கை மீண்டும் நரகமாகவே இருந்தது. இதன் காரணமாக தனது 31 வயதில் அவரிடம் இருந்து பிரிந்துவிட்டேன் என்று கூறும் ஹுசைன் தொடர்ந்து வாழ்க்கை நடத்த சிரமப்பட்டதாகவும், அதன் காரணமாக வேலை தேடி அலைந்ததாகவும், ஆனால் வேலை கிடைப்பது மிகவும் சிரமமாக இருந்ததாகவும் கூறுகிறார்.

தொடர்ந்து முயற்சித்ததன் காரணமாக ஆப்பிரிக்காவின் உயர்ந்த மலையான கிளிமாஞ்சாரோவின் அடிவாரத்தில் இருக்கும் சிறிய நகரான மெரெரானி பகுதியில் உள்ள சுரங்கத் தொழிலில் வேலை கிடைத்துள்ளது. இந்த சுரங்கத் தொழிலில் ஆண்கள் மட்டுமே பணிபுரிய முடியும். பெண்களுக்கு அனுமதி கிடையாது. அதன் காரணமாக, தான் பெண் என்பதை தெரிவிக்காமல், பெயரை ஹுசைன் என்று மாற்றி பணியில் சேர்ந்ததாக கூறுகிறார். என்னை இங்குள்ளவர்கள் அங்கிள் ஹுசைன் என்றுதான்  அழைப்பார்கள்,  நான் பெண் என்பது தெரிந்தபிறகும் அங்கிள் என்றே அழைக்கப்படுகிறேன் என்றும் பிளி ஹுசைன் கூறுகிறார்.

சுரங்கத்தில் 600 மீட்டர் ஆழம் வரை சென்று ஆண்களுக்கு இணையாக இந்த வேலைகளை செய்வேன் என்றும், நான் பெண் என்பதே  தெரியாதவாறு பணி செய்ததாகவும் கூறுகிறார். தான் சுரங்கத்தில் வேலை செய்தபோது, பெண் என்று தெரிய வந்ததும், சிலர் தன்னை பாலியல் வன்கொடுமை செய்ததாகவும் அதன் காரணமாக தனது ஆண் அடையாளத்தைத் துறந்ததாகவும் கூறுகிறார். நான்  பெண் என்று சொன்னதை காவல்துறையினர் கூட முதலில் நம்பவில்லை என்றும் கூறுகிறார். 2001ஆம் ஆண்டு எனக்கு திருமணமாகி, குடும்பம் நடத்தத் தொடங்கியதற்கு பிறகுதான், நான் பெண் என்பதை அனைவரும் நம்பினார்கள் என்றும் கூறி உள்ளார்.  நான் உண்மையிலேயே பெண் தானா என்ற கேள்வி என் கணவரின் மனதிலும் இருந்தது என்று சொல்லும் பிளி, என்னிடம் நெருங்குவதற்கு அவருக்கு அய்ந்து ஆண்டுகள் ஆனது என்பதையும் வெளிப்படையாகவே சொல்கிறார்.

சில ஆண்டுகளில் தனக்கு இரண்டு விலை உயர்ந்த தன்சானைட் ரத்தினக் கற்கள் கிடைத்ததாகவும், அதன் காரணமாக தற்போது தான் செல்வந்தராகிவிட்டதாகவும் கூறுகிறார். தற்போது தன்னிடம் உள்ள பணம் காரணமாக, பெற்றோருக்காகவும், தனது இரட்டைச் சகோதரிகளுக்காகவும் வீடுகளை கட்டிக் கொடுத்துள்ளதாக கூறியுள்ளார். மேலும், தானே தனியாக சுரங்கத் தொழில் நடத்தி வருவதாகவும், சுரங்கத்தில் வேலை செய்பவர்கள் பயன்படுத்தும் புதிய வகையான கருவிகள் வாங்கி, பல சுரங்கத் தொழிலாளிகளுக்கு வேலை கொடுத்துள்ளதாகவும் கூறுகிறார்.  வெற்றிகரமாக தொழிலை அமைத்துக்கொண்ட பிளி, 70 தொழிலாளிகள் கொண்ட ஒரு சுரங்க நிறுவனத்தின் முதலாளியாக உயர்ந்துவிட்டார். அதில் மூன்று பேர் பெண்கள் என்றாலும், அவர்களின் வேலை சமைப்பதுதான், சுரங்க வேலை அல்ல. தான் இந்தத் தொழிலில் ஈடுபட்டபோது இருந்ததை விட இப்போது இந்தத் துறையில் பெண்கள் அதிகமாகிவிட்டாலும், இன்றும் அவர்களின் எண்ணிக்கை சொற்பமே என்று பிளி கூறுகிறார்.

கற்களை சுத்தப்படுத்துவது, இடைத் தரகர்கள், சமையல் வேலை போன்ற தொழில்களில் சில பெண்கள் ஈடுபட்டிருக்கின்றனர். சுரங்கத்திற்குள் சென்று யாரும் வேலை செய்வதில்லை. அங்கு சென்று, நான் செய்ததைப் போன்ற வேலைகளை செய்வது என்பது சுலபமானதல்ல என்று பிளி சுட்டிக்காட்டுகிறார். பிளி தனது கடின உழைப்பினால் அடைந்த வெற்றியால் தனது உடன் பிறந்தவர்களின் முப்பதுக்கும் மேற்பட்ட குழந்தைகள், பேரக் குழந்தைகளுக்கு கல்வியளிக்கிறார். ஆனால், தன் மகள் தனது வழியை பின்பற்றுவதை பிளி விரும்பவில்லை. என்னுடைய கடின உழைப்பு, அதன் மூலம் நிறைய பணம் சம்பாதித்தது என பெருமைப்பட நிறைய விஷயங்கள் இருந்தாலும், அது சுலபமானதல்ல. நான் எவ்வளவு கஷ்டப்பட்டேன் என்பது எனக்கு மட்டுமே தெரியும் என்கிறார் பிளி. வேறு யாரும் அதுபோன்ற கடினமான சூழ்நிலைகளை எதிர்கொள்ளக்கூடாது என்று நினைக்கும் பிளி. தனது மகள் நன்றாக கல்வி கற்க வேண்டும் என்று ஆசைப்படுகிறார். பிற்காலத்தில் அவள் விரும்பும் வாழ்க்கையை தேர்ந்தெடுக்கட்டும், ஆனால் எனக்கு கிடைத்ததைப் போன்ற அனுபவங்கள் அவளுக்கு ஒருபோதும் கிடைக்கக்கூடாது என்கிறார் உறுதியாக.

கருநாடகாவின் கூர்க்கில் 1924 -ஆம் ஆண்டு பிறந்தவர் சோகிவியா (கோனிரா) பேலியப்பா முத்தம்மா (சி.பி.முத்தம்மா). 1949-ஆம் ஆண்டு இந்திய வெளிநாட்டு இலாகாவில் சேர்ந்து இந்திய தூதராக பிரான்சு, இங்கிலாந்து, பர்மா, ஹங்கேரி மற்றும் கானா போன்ற நாடுகளில் பணி யாற்றினார். இதன் காரணமாக “முதல் பெண் அயல்நாட்டுத் தூதர்’ என்ற பெருமையும் இவருக்கு உண்டு.

இந்தியாவின் உயர் அதிகாரிகளாக அய்.ஏ. எஸ்., அய்.எப்.எஸ்., போன்ற தேர்வுகளில் வெற்றி பெற வேண்டும். ஆனால் அப்படி வெற்றி பெற்றாலும் அதில் பெண்கள் சேர முடியாது. அதை உடைத்து வெற்றி பெற்ற முதல் பெண் சி.பி. முத்தம்மா.

சென்னையில் உள்ள பெண்கள் கிறித்துவக் கல் லூரியில் பட்டப்படிப்பையும், பின் சென்னை பிரசிடன்சி கல்லூரியில் ஆங்கில இலக்கியத்தில் பட்ட மேற்படிப்பையும் முடித்தார்.  கல்லூரியில் படிக்கும்போதே மூன்று முறை தங்கப்பதக்கம் வென்ற மாணவி.

இந்தியாவின் முதல் பெண் வெளியுறவுத் துறை அதிகாரியாக 1949-இல் பணியில் சேர்ந்தார்.  பின்னர் அரசு அவரை நெதர் லாந்துக்கான இந்தியத் தூதராக நியமித்தது. இந்த வழக்குக்குப் பிறகு ஆணாதிக்க விதிகள் உடனே மாற்றப்பட்டன. அதன்பிறகு, வெளிநாட்டு தூதர், ஹைகமிஷனர் பதவிகளிலும் அமர்ந்த முதல் இந்தியப் பெண் ஆனார். 32 ஆண்டுகள் அரசுப் பணியயைச் செய்த பிறகு 1982- இல் ஓய்வு பெற்றார். ஆதரவற்றோர் ஆசிரமம் கட்ட அன்னை தெரசாவுக்கு டில்லியில் இருந்த தனது சொந்த நிலம் 15 ஏக்கரைத் தந்தார். தனது 85-ஆவது வயதில் 2009இல் காலமானார்.

விளையாட்டுத்  துறையின் பல்வேறு  துறைகளில்  தமிழகத்தைச்   சேர்ந்த   சதீஷ் சிவலிங்கம், ஆரோக்கிய  ராஜீவ், அய்யாசாமி தருண், மாரியப்பன், சாந்தி சவுந்தர ராஜன்  என்று நீளும் பட்டியலில்  புதிதாகச் சேர்ந்திருப்பவர்   நிவேதா.   ஈரோடு மாவட்டம் பெருந்துறைக்குப் பக்கத்தில்  இருக்கும்  காஞ்சிக்கோவிலைச் சேர்ந்தவர் நிவேதா. பத்தொன்பது வயதாகிறது. 

நிவேதா  பெருந்துறை கொங்கு பொறியியல்  கல்லூரி யில்  கணினி விஞ்ஞானம்  இறுதி ஆண்டு படித்துக் கொண்டிருக்கிறார்.  துப்பாக்கி கொண்டு குறி  பார்த்துச்  சுடுவதில் ஆர்வம் உடைய  நிவேதா,  பன்னிரண்டாவது வயதிலேயே  கோயம்புத்தூர்  ரைபிள் கிளப் உறுப்பினராகப்  பதிவு செய்து கொண்டு பயிற்சி பெற்று வருகிறார். ஏர் பிஸ்டல், ஸ்போர்ட்ஸ் பிஸ்டல், ஷாட் கன் போன்ற பிரிவுகளில் மாநில மற்றும் தேசிய அளவில் நடைபெறும் போட்டிகளில்  2010 லிருந்து  கலந்து கொண்டு அய்ம்பதிற்கும்   மேற்பட்ட பதக்கங்களை வாங்கிக் குவித்ததுடன்,   2015-இல் கேரள மாநிலம் திருச்சூரில் நடைபெற்ற தேசிய துப்பாக்கிச்சுடும் போட்டியில் நிவேதா  கலந்துகொண்டு தங்கம்,  வெண்கலம் பதக்கங்களைப்பெற்றுள்ளார். தேசிய அளவில்  ஆறு  தங்கம்,  நான்கு   வெள்ளி,  நான்கு  வெண் கலப்  பதக்கங்களை குவித்துள்ளார். சர்வதேச துப்பாக்கிச் சுடுதல் கூட்டமைப்பு சார்பில்  வரும் ஆகஸ்ட் மாதம் 15 முதல் 22  வரை  இத்தாலியில் ப்ரபெட்டோ நகரில் உலகக் கோப்பை போட்டி நடக்க  உள்ளது.  தொடர்ந்து,  ஆகஸ்ட் 30 முதல் செப்டம்பர் 11 வரை ரஷ்யாவின் மாஸ்கோ நகரில் “உலக வாகையர் பட்டப்போட்டி’யும் நடக்க இருக்கிறது.  இந்தப் போட்டிகளுக்கான  தேர்வு  சென்ற   மாதம்  டில்லியில் நடைபெற்றது. தேர்வுப் போட்டிகளில்  கலந்து கொண்ட  நிவேதா ,  இந்தியாவின் சார்பில் உலகக் கோப்பை போட்டியில் பங்கெடுக்கத் தேர்வாகி இருக்கிறார்.

துப்பாக்கி கொண்டு  குறி பார்த்து சுடுவதில்  சூட்டி கையான  நிவேதாவுக்கு  ஒரே ஒரு லட்சியம்தான். “2020-இல்  ஜப்பானின் தலைநகர் டோக்கியோவில் நடக்கும் ஒலிம்பிக் போட்டியில், இந்திய அணியில் கலந்து கொண்டு தங்கம் வெல்ல வேண்டும்... ஒலிம்பிக்கில் தங்கம்  என்பதே  எனது  குறிக்கோள்.  அதை சாதித்துக் காட்டுவேன்’  என்கிறார்  நிவேதா...!

பொதுவாக “ஆர்ம் ரெஸ்லிங்’ எனப்படும் “கை மல் யுத்தம்‘, சிலர் தங்கள் கை வலுவை வெளிப்படுத்தவும், சாதாரண சண்டைகளின் போது எதிராளியை வீழ்த்தவும் பயன்படுத்துவதுண்டு. இதில் ஆண்கள்தான் அதிகம் ஈடுபடுவதுண்டு. கருநாடகாவில் மண்டியா மாவட்டம், பாலஹள்ளியில் வசிக்கும் ரீட்டா பிரியங்கா இதில் கடுமையான பயிற்சி பெற்று, இதை ஒரு தீவிர விளையாட்டாக கருதி தேசிய அளவில் பங்கேற்று இதுவரை 16 பதக்கங்களை பெற்று சாதனை படைத்துள்ளார்.

“கோர் நேச்சர் ஃபிட்னஸ் சென்டர்’ இயக்குநர் விஸ்வ நாத்திடம் பயிற்சி பெற்ற ரீட்டா பிரியங்கா, வரும் செப்.2-ஆம் தேதி முதல் 12 -ஆம் தேதி வரை ஹங்கேரி நாட்டில் புடாபெஸ்ட்டில் நடைபெறும் 39ஆவது “உலக ஆர்ம் ரெஸ்லிங்’ வாகைர் பட்டப் போட்டியில் பங்கேற்க நிதி உதவி செய்யும் - உதவும் கரங்களை எதிர்பார்க்கும் ரீட்டா கூறுகையில்:

என்னுடைய தந்தை அந்தோனிராஜ் ஒரு மல்யுத்த வீரர். அவரிடம் பயிற்சி பெற்ற நான், மைசூரில் ஆண்டுதோறும் நடக்கும் தசரா குஸ்தி பந்தயத்தில் முதன் முறையாக 2004- ஆம் ஆண்டு பங்கேற்றேன். தொடர்ந்து 15 ஆண்டுகளாக தேசிய அளவில் போட்டிகளில் பங்கேற்று வெற்றி பெற்றதோடு, சித்தூர் ராணி சென்னம்மா, சாமுண்டீஸ்வரி விருதுகளையும் பெற்றுள்ளேன். கடந்த அய்ந்தாண்டுகளாக கை மல்யுத்தத்தில் விஸ்வநாத் சார் மூலம் பயிற்சி பெற்று போட்டிகளில் பங்கேற்க தொடங்கினேன்.

இந்த முயற்சிக்கு என்னுடைய தந்தைதான் இதற்கு காரணம். நான் மல்யுத்த பயிற்சி பெறும்போது கருநாடகாவில் பெண் மல்யுத்த வீராங்கனைகள் யாருமே இல்லை. நான் பயிற்சி பெறுவது பலரது விமர்சனத்திற்குள்ளானது. ஆனால் என் பெற்றோர் அளித்த ஊக்கம், தேசிய அளவில் போட்டிகளில் பங்கேற்க வைத்தது. மேலும் பல பெண்கள் பயிற்சி பெற விரும்பினர். மைசூரு சாமுண்டி மைதானத்தில் மல்யுத்த பயிற்சியளிக்கும் மய்யமொன்றை துவங்கும்படி அரசிடம் கோரினோம். எவ்வித பதிலும் வராததால் என்னுடைய தந்தையே பயிற்சி மய்யமொன்றை துவங்க, விஸ்வநாத் சார் பெரிதும் உதவியளித்து வருகிறார்.

தற்போது நான் 63 கிலோ எடை பிரிவில் பங்கேற்பதால் என்னுடைய எடையை பராமரிப்பது முக்கியமாகும். உடல் எடையில் ஏற்ற இறக்கம் இருக்கக் கூடாது என்பதால் தினமும் நான்கு மணி நேரத்திற்கு ஒரு முறை சாப்பிடுவது, பயிற்சியில் ஈடுபடுவது என முறைப் படுத்திக் கொண்டுள்ளேன். மேலும் இந்த விளையாட்டிற்குத் தேவையான சக்தியைப் பெற வெளிப்புறங்களிலும் கவனம் செலுத்துவது, புஜ வலிமைக்கு மிகவும் அவசியம்.

நான் சர்வதேச அளவில் போட்டிகளில் பங்கேற்கவுள்ளதால் உணவில் அதிக புரதம் கலந்த உணவுகளை உட்கொள்ள வேண்டும். ஆனால் பணநெருக்கடியால் அனைத்து தேவை யான உணவுகளையும் சாப்பிட முடிவதில்லை. உணவில் புரதம் மற்றும் நார் சத்து அதிகம் இருக்க வேண்டுமென்பதால் கேழ்வரகு, முட்டை, பால், வெண்ணெய், உலர்ந்த பழங்கள் ஆகியவற்றை சேர்த்துக் கொள்கிறேன்.

நான் கை மல்யுத்த போட்டிகளில் பங்கேற்க எனக்கு ஊக்கமளித்தவரே விஸ்வநாத் சார்தான். அவர் ஒரு சிறந்த பாடி பில்டர் மட்டுமின்றி பயிற்சியாளரும் கூட. நான் ஏழை குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவள் என்பதால், இலவசமாக பயிற்சியளித்து வருகிறார். இதுவரை அவர் அளித்து வரும் பயிற்சிக்கு பணம் எதுவும் வாங்கவே இல்லை. அவரது பெருந்தன்மைக்கு மிகவும் கடமைப் பட்டுள்ளேன்.

கை மல்யுத்தம் பற்றி....

இந்த விளையாட்டில் ஈடுபடும் வீரர்களை 50 கிலோ எடை பிரிவில் 5 பேர், 60 கிலோ எடை பிரிவில் பத்து பேர் என இரு பிரிவுகளாக பிரிக்கப்பட்டுள்ளனர். போட்டியில் பங்கேற்கும் அனைவரையும் வரிசைப்படி திரும்ப திரும்ப வீழ்த்த வேண்டும்.

நான் அங்கேரியில் நடைபெறவுள்ள சர்வதேச கை மல்யுத்த போட்டியில் இந்தியாவின் சார்பாக பங்கேற்பது பெருமையாக உள்ளது. அதே நேரத்தில் செப்டம்பரில் நடைபெறும் இந்த போட்டியில் பங்கேற்க நான் பெடரேஷனுக்கு 2 லட்சம் ரூபாய் செலுத்த வேண்டும். இந்த பணத்தை கொடுத்துதவும்படி அமைச்சர்கள் உள்பட பலரிடம் கேட்டேன். முதலில் பணத்தை செலுத்தி, வெற்றி பெற்று வந்தவுடன் திரும்ப கொடுப்பதாக அவர்கள் சொல்கிறார்களே தவிர, போவதற்கே பணம் இல்லாமல் நான் தவிப்பதை புரிந்து கொள்ளவில்லை.

மாநிலத்தில் விளையாட்டு வீரர்களை ஊக்குவிக்க ஆதரவு இல்லை. இறுதியில் தேவையான பணத்தை என்னுடைய தந்தையும் நானும்தான் புரட்டினோம் என்றார்.



Banner
Banner