எழுத்துரு அளவு Larger Font Smaller Font

 

எத்தனையோ தடைகளைத் தாண்டி எதிர்நீச்சலில் வென்று வந்தது,

இந்து அறநிலையப் பாதுகாப்புச் சட்டம்!

திராவிட - ஆரிய போரில் நாம் பெற்ற வெற்றி இது!

தமிழர் தலைவர் தரும் வரலாற்று ஆதாரங்கள்!

தமிழ்நாட்டில் இந்து அறநிலைய பாதுகாப்புத்துறை உருவானது நீதிக்கட்சி ஆட்சியின்போது; 1920-23, 1923-26 ஆகிய இரண்டு தடவைகளிலும் நீதிக்கட்சி ஆட்சியிலி ருந்தது.

1817ஆம் ஆண்டு முதல் அரசின் ரெவின்யூ போர்டுதான், கோயில் அறக்கட்டளைகளை நிர்வகித்து வந்தது.

‘மத விஷயங்களில் தலையிடாக் கொள்கை' என்று பிரிட்டிஷ் அரசு அறிவித்த காரணத்தால் 19ஆம் நூற்றாண்டில் ஒருவகையான கேட்பாரற்ற நிலைமையே இருந்து வந்தது.

கோயில் பெருச்சாளிகளின் எதிர்ப்பு

1863ஆம் ஆண்டில்  Religious Endownment Act XX of        1863 என்ற சட்டம் அந்த அடிப்படையிலேயே நிறைவேற்றப் பட்டது. கோயில் நிர்வாகப் பொறுப்பை இச்சட்டம் மூலம், அரசு தன்னிடமிருந்து விடுவித்துக் கொண்டது.

கோயில்களுக்கு விடப்பட்ட அறக்கட்டளைகள் சரியாக நடைபெற வேண்டுமென்ற பொதுக் கருத்து வேகமாகப் பரவியது. அதன் விளைவாக 1874, 1876, 1884, 1894 ஆகிய ஆண்டுகளில் கமிட்டிகள் நியமிக்கப்பட்டு, அரசு இக்கமிட்டியின் பரிந்துரைகளை ஆராய்ந்து செயல்படுத்த வேண்டுமென வற்புறுத்தப்பட்டது.

ஆனால், கோயில் பெருச்சாளிகளும், ஆதிக்க சக்திகளான பார்ப்பனர்களும், இதனைக் கடுமையாக எதிர்த்து, இதில் அரசு தலையிடாது தங்களது ‘சர்வ கொள்ளை சுதந்திரமாக' நடைபெற வேண்டுமென வற்புறுத்தினர்.

இதைத் தடுக்க வேண்டுமென்று பொதுவாக மக்களி டையே ஒரு சிந்தனை உருவாகியது.

1905இல் உருவான அமைப்பு

1905-ல் பெல்லாரியில் கூட்டப்பெற்ற சென்னை மாகாண மாநாட்டில் (ஆந்திர பகுதிகள் பிரியாத சென்னை மாகாணம் அப்போது என்பதை வாசகர்கள் மறந்துவிடக் கூடாது) ஒரு தீர்மானம் நிறைவேற்றப்பட்டது.

மாகாணத்தில் உள்ள ஏராளமான கோயில்களில் ஊழல்களும், செலவினங்களில் விரயமும், தவறான நிர் வாகமும் தலைவிரித்தாடுவதாலும், அதனைச் சரிவரக்கண் காணித்து ஒழுங்குபடுத்த போதிய சாதனம் இல்லாததாலும், கோயில் கணக்குகளை பகிரங்கமாக வெளியிடவும், அறங் காவலர்கள் எண்ணிக்கையைக் குறைத்து ஒரு கட்டுக்குள் கொண்டு வரவேண்டுமென்றும் தீர்மானம் நிறைவேற்றப் பட்டது.

இதன் அடிப்படையில் இந்துமதப் பெரியவர்கள் சிலரைச் சேர்த்து 1907இல் "தர்ம ரட்சண சபா" என்ற கோயில் அறக்கட்டளைகளின் விவகாரங்கள் பற்றி ஆய்வு செய்ய மதுரையில் ஓர் அமைப்பு உருவாக்கப்பட்டது.

தவறான முறைகளில் நடந்துகொள்ளும் அறங்காவலர் களின் செயல்களைத் தடுக்க நீதிமன்றங்களில் வழக்குத் தொடரவும், நீதிமன்றங்களே அந்த டிரஸ்டிகள் எப்படி கோயில் பணிகளைச் செய்திட வேண்டும் என்று தாக்கீது (ஞிவீக்ஷீமீநீtவீஷீஸீ) வழங்கி நெறிகாட்டவுமான முயற்சிகளை மேற்கொள்ள வாய்ப்பை ஏற்படுத்தின.

இவர்களில் சிலர் இந்த ‘தர்ம ரட்சண சபா'வின் செயல் களை நன்கு பயன்படுத்தி, பார்ப்பனரல்லாத தர்மகர்த் தாக்களின்மீது பழிதூற்றி, தேவையில்லா போலிக் குற்றச் சாட்டுகளை சுமத்தி நீக்கினர்.

இதுபற்றி சமூகநீதி (Social Justice) என்ற புனைப்பெயரில் 'மெட்ராஸ் மெயில்' நாளேட்டில் அதன் நிருபர் ஒரு கட்டுரை எழுதியிருந்தார் (நவம்பர் 17, 1916).

இதற்குமுன்பே ‘மெயில்' நாளேட்டில் இந்த ‘தர்மரட்சண சபா'வின் உறுப்பினர்களில் பெரும்பாலோர் வக்கீல்களான ஸ்மார்த்த பார்ப்பனர்கள் என்று எழுதி இருந்தார்

கோவை பார்ப்பனரல்லாதார் மாநாடு

கோயில் பணிகளைத் திருத்துகிறோம் என்ற போர்வையில் பார்ப்பனரல்லாத் அறங்காவலர்களை நீக்கி, பார்ப்பன மயமாக்குவதையே குறியாகக் கொண்டு ‘தர்ம ரட்சண சபா' பணிபுரிகிறது. இதனை மாற்றி, இத்துறையில் ஓர் சிறப்பான தனி ஏற்பாடு செய்ய வேண்டும் என்று 1917 ஆம் ஆண்டு கோவையில் கூட்டப்பட்ட, பார்ப்பனரல்லாதார் மாநாடு தீர்மானம் நிறைவேற்றியது.

அம்மாநாட்டில் நிறைவேற்றப்பட்ட ஒரு தீர்மானத்தில், இந்து அறநிலைய அமைப்புகளுக்கும், மதப்பணிகளுக்கும் உரிய நிதி சமஸ்கிருத பள்ளிகளை ஏற்படுத்தப் பயன்படுத்தப் படுகிறது. பார்ப்பனரல்லாத பிள்ளைகளுக்குப் பயன்படும் வகையில், அந்த நிதி, ஆரம்பப்பள்ளிகளுக்குப் பயன்படுத்தப் பட வேண்டும் என்று வற்புறுத்தப்பட்டது.

சமஸ்கிருதப் பாடசாலைகள் மூலம் பயன் அடைவது பார்ப்பன் சமூகம்தான் என்பதையும் அம்மாநாட்டில் அத் தீர்மானத்தின்மீது பேசிய பல பேச்சாளர்கள் குறிப்பிட்டார்கள்.

இக்கருத்து நாளாவட்டத்தில் வலுப்பெற்றது: அரசு தலையிட. வேண்டும் என்ற கோரிக்கைக்கு நல்ல ஆதரவு பெருகியது.

13:1.1920இல் ‘மெயில்' ஏடு எழுதிய ஒரு தலையங்கத்தில், பிரிட்டிஷ் அரசு கடைப்பிடித்த, மதவிஷயங்களில் தலையிடாக் கொள்கை என்பதால் ஏற்பட்ட விளைவுகள் மோசமானதாகவே ஆயின என்றும், அரசு இந்த நிர்வர்கச் சீர்கேடு, தவறாகப் பயன்படுத்தப்படல், இவைகளை நீக்க தக்க வழிமுறை கண்டாக வேண்டும் என்று குறிப்பிட்டது.

தென்னிந்திய பார்ப்பனரல்லாதார் நான்காவது மாநில மாநாடு 1921இல் நடைபெற்றதிலும், பார்ப்பனரல்லாதாரது மடங்களுக்குரிய வகையில் சரியான இடத்தை அவைகளுக்கு அளிக்கப்படும் வகையில், தனித்து ஒரு சட்டம் கொண்டுவந்து நிறைவேற்ற வேண்டும் என்று ஒரு தீர்மானம் நிறைவேற்றப் பட்டது.

நீதிக்கட்சி ஆட்சியில் வந்த மசோதா

நீதிக்கட்சியின் முதல் அமைச்சரவை, அதன் அதிகார வரம்பிற்கு உட்பட்ட வகையில், இதுபற்றி தீவிரமாகப் பரிசீலனை செய்தது. மாநிலத்தில் உள்ள இந்து அறநிலை யங்கள், மதக்கூடங்கள் பற்றிய நிர்வாகத்தினைக் கவனிக்க ஒரு தனி மசோதா கொண்டுவர ஒரு தனிக்கமிட்டியே நிய மித்தது அந்த அமைச் சரவை. 1922ஆம் ஆண்டு மே மாதத் தில் இந்த கமிட்டி நியமிக்கப்பட்டு, 1922ஆம் ஆண்டு டிசம் பரில் - அதாவது சுமார் 7 மாதங்களில் ஒரு மசோதா தயாரிக் கப்பட்டு வெளியிடப்பட்டது.

இம்மசோதா மிகவும் புரட்சிகரமான ஒன்றாகக் கருதப் பட்டது. இந்த அற நிறுவனங்களில், வரும் உபரி நிதியை எதற்காகவென்று அவைகள் ஏற்படுத்தப்பட்ட வையோ, அப்பணிகளுக்கு அப்பால் பொதுமக்களுக்குப் பயன்படத் தக்க வகையில் செலவழிக்க வழி வகை செய்தது அம்மசோதா.

பல ஆண்டுகளுக்கு இம்மசோதா சர்ச்சைகளைக் கிளப்பிய ஒன்றாக அமைந்தது. இதன்படி, மருத்துவமனைகள், பள்ளிகள் போன்ற பொது மக்கள் அனைவருக்கும் பயன்படும் பணிகளை ஏராளம் செய்ய வழிவகை செய்தது என்பதால் இதனை ‘மெயில்' போன்ற ஏடுகள் வரவேற்றுப் பாராட்டின. வைதீகர்களும், பார்ப்பனர்களும் மற்றும் பிற்போக்குவாதி களும் கடுமையாக எதிர்த்தனர்.

1922 டிசம்பர் 21ஆம் தேதி ‘இந்து' நாளேடு இம்மசோதாவை எதிர்த்து எழுதியது.

அப்போது, இந்த மசோதாபற்றி சட்டமன்றத்தில் நடைபெற்ற விவாதத்தில் பார்ப்பனர் - பார்ப்பனரல்லாதோர் சர்ச்சை மிகப்பெரும் அளவில் கிளம்பியது.

திராவிடர் இயக்கத் துவக்க நிறுவனர்களில் ஒருவரான டாக்டர் சி. நடேச முதலியார் அவர்கள், குறிப்பிட்ட சமுதாய மான பார்ப்பனர் சமுதாயத்திற்காக இதுவரையில் கோயில் நிதிகள் பயன்படுத்தப்பட்டுவந்தன. இந்த மசோதாவின் மூலம் பரவலாக அனைத்துப் பொதுமக்களுக்கும் பயன்படும் வாய்ப்பு ஏற்படும் என்று கூறி வரவேற்றார்கள்.

எதிர்ப்பை முறியடித்த பனகல் அரசர்

வைதிக மனப்பான்மையுள்ள பார்ப்பனரல்லாதவர்களும் எதிர்த்தனர் இந்த மசோதாவை கைவிட வேண்டும் - சட்டசபையில் நிறைவேற்றக்கூடாது என்று, தருமபுரம் மடத்தவர்கள் தீர்மானம் நிறைவேற்றினார்கள்!

கோயில்களுக்கு ஏராளமான சொத்துகளை எழுதி வைத்த நாட்டுக்கோட்டை நகரத்தார்கள் பர்மாவில் ரங்கூனில் கூடி இம்மசோதாவிற்கு எதிராக தீர்மானம் நிறைவேற்றி அனுப்பினார்கள்!

இந்த எதிர்ப்பினைக்கண்டு நீதிக்கட்சி பனகல் அரசர். சளைத்துவிடாமல் - ஆனால் அதே நேரத்தில் சில முக்கிய. பாதுகாப்புகளை ஏற்படுத்தி, உபரி நிதியைச் செலவழிக்க தக்கவகைகளை உருவாக்கி, தகுந்த முறைகளையும் ஏற்பாடுகளையும் உள்ளடக்கியதாக மசோதா ஆக்கப்பட்டது.

மசோதாவின்

மூன்று முக்கிய அம்சங்கள்!

1) ஏற்படுத்தப்பட உத்தேசிக்கப்பட்டுள்ள இந்து சமய அறக்கட்டளை போர்டுதான் எந்த கோயில்களில் உபரி நிதி உள்ளது என்பதை நிர்ணயிக்கும் அதிகாரம் பெறும்.

2) அந்த உபரி நிதி அந்தக்கோயிலின் ரிசர்வ் நிதியாக தேவைப்படும் அளவுக்கு ஒதுக்கப்பட வேண்டுமா? வேண்டாமா என்பதை ஆராய்ந்து பிறகு உபரி நிதி ஒதுக்கப்படும்;

3) இதற்குப் பிறகு உபரியாக உள்ள நிதியினை, அந்த அறக்கட்டளை நிறுவியதன் அடிப்படை நோக்கத்திற்கு மாறாகப் போகாமல், அந்த உபரிநிதி மற்ற பொது நல தரும காரியங்களுக்கு பயன்படுத்தப்படும்.

இவ்வாறு மூன்று பாதுகாப்புகளை உத்திரவாதமாக ஏற்று, இதுசம்பந்தமாக மத்திய போர்டு இதனைக் கண்காணிக்க செம்மைப்படுத்த இயக்ககம் (Central Board of Control) ஒன்று ஏற்படுத்தப்படும் என்று செலக்ட் கமிட்டியாரால் மாற்றம் செய்யப்பட்டு திருத்தப்பட்ட மசோதா நீதிக்கட்சியின் முதல் அமைச்சரவையின் முதலமைச்சரான பனகல் அரசரால் மிகவும் வெற்றிகரமாக 1923 ஏப்ரல் மாதத்தில் நிறைவேறியது.

‘இந்து'வின் எதிர்ப்பும்,

மெயிலின் ஆதரவும்

உத்தேசிக்கப்பட்ட தனி இந்து மத அறநிலைய போர்டு, கோயில் சம்பந்தப்பட்ட வழக்குகளை விசாரிக்கும். உள்ளூர் குழுக்கள் முடிவுக்கு எதிராக மேல் முறையீட்டு அப்பீல்களை பைசல் செய்து முடிவு கூறும் வகையில் அமையும் என்று, மசோதா செய்த ஏற்பாட்டினை 'இந்து' நாளேடு அதன் 5.3.1923 தலையங்கத்தில் எதிர்த்து எழுதியது.

ஆனால் - பார்ப்பன வெறியற்ற மெயில் நாளேடு அதன் ஆசிரியர் அப்போது ‘ஹெயிஸ்' என்ற ஓர் வெள்ளைக்காரர்; மசோதாவை நன்கு பாராட்டி வரவேற்று எழுதினார்.

மிகவும் சிறப்பாக-சிந்தித்து, துணிகரமான முயற்சியாக உருவாக்கப்பட்டுள்ள இந்த சட்டம் பல ஆண்டுகாலமாக சீர்திருத்தக்காரர்களை தோற்கடித்த நிலையை மாற்றிய ஒரு அருமையான சட்டம் 'A well - devised courageous effort to grapple with a situation that has defeated reformers for many years")    என்று எழுதினார்.

தந்தை பெரியார் வரவேற்றார்

அப்போது  தமிழ்நாடு காங்கிரசின் மாநில தலைவராய் இருந்த தந்தை பெரியார்,  ''கட்சி வேற்றுமை பாராட்டாமல் அறநிலையப் பாதுகாப்புச் சட்டத்தை ஆதரிக்க வேண்டும். இதனால் அறநிலையங்களுக்கு ஆபத்து இல்லை. அவை களின் செல்வங்கள் கொள்ளை போகாமல் பாதுகாக்கப்பட வேண்டும். மதத்தின் பெயரால் கொள்ளையடித்துக் கொண்டி ருந்தவர்களுக்குத் தான் இதனால் ஆபத்து" என்று அறிக்கை வெளியிட்டார்.

தந்தை பெரியார் அவர்கள் விடுத்த இவ்வறிக்கையை அப்போது காங்கிரஸ் தலைமை பொறுப்பாளராக இருந்த டாக்டர் பி.வரதராஜூலு நாயுடு, திரு.வி.க., எஸ்.ராமநாதன் ஆகியோரும் ஆதரித்தனர்.

வைஸ்ராயிடம் முறையீடு

மற்றொருபுறம், எஸ்.சீனுவாசய்யங்கார், விஜய ராகவாச் சாரியார் போன்ற பல பார்ப்பன வழக்கறிஞர்கள் இதனை முழுமையாக எதிர்த்தனர்!

இம்மசோதா சட்டமன்றத்தில் நிறைவேற்றப்பட்ட பின்பும்கூட பல மடாதிபதிகள் ஒன்று சேர்ந்து வைஸ்ராய் இந்த மசோதாவிற்கு ஒப்புதல் (கிssமீஸீt) கொடுக்கக் கூடாது என்று தூதுக் குழுவை அனுப்பி வேண்டுகோள் விடுத்தனர்.

இத்தூதுக் குழுவின் நடவடிக்கைகளால், ஒப்புதல் பெறக் கால தாமதம் ஆகியது. அத்துடன் லார்டு ரீடிங் என்ற வெள்ளைக்கார வைஸ்ராய்க்கும், சென்னை ‘மாகாண வெள்ளைக்கார கவர்னரான லார்டு வெல்லிங்டனுக்கும் இதனால் மோதல்களும், ஏற்பட்டன.

இம்மசோதா நிலைமைகளை ஒழுங்குபடுத்தி, ஊழல்களை களைந்து சீர்படுத்துவது ஆகும், இதற்கு ஒப்புதல் தர மறுப்பது நியாயமல்ல என்று கவர்னர் வாதிட்டார் வைசிராயிடம். அதற்குமேல் நீங்கள் பிடிவாதம் காட்டினால் அடுத்து உடனடியாக வரும் தேர்தலில் மக்கள் ஆதரவு இதற்கு உண்டா, இல்லையா என்று சோதித்துப்பாருங்கள் என்று ஓங்கி அடித்தார்.

இரட்டை ஆட்சி முறையின்கீழ் அமைந்த நிலையில் "ஜஸ்டிஸ் கட்சி" இரண்டாம் முறையாக 1923 தேர்தலில் பெரும்பான்மை பெற்றது. இதனால் வைஸ்ராய்க்கும், கவர்னருக்கும் இப்பிரச்சினையில் ஏற்பட்ட கருத்து மாறுபாடு குறுகியது!

இரண்டாவது முறையாகவும்

மசோதா நிறைவேற்றம்!

மீண்டும் இரண்டாவது முறையாக, 1924 ஏப்ரலில் இரண்டாவது அமைச்சரவையின் முயற்சியால் புது சட்டமன்றத்தில் மீண்டும் பிரரேபிக்கப்பட்டு இச்சட்டம் மீண்டும். ஒரு முறை அதுவும் இரண்டே மணி நேரத்தில் - நிறைவேறியது!

1925ஆம் ஆண்டு ஜனவரியில் இந்த மசோதாவிற்கு வைஸ்ராய் தனது ஒப்புதலை அளித்து சட்டமாக்கினார்!

இவ்வளவு, தடை ஓட்டப் பந்தயங்களைக் கடந்து, எதிர்நீச்சலில் வெற்றி பெற்று நிறைவேற்றப்பட்ட சட்டம் இந்து அறநிலையப் பாதுகாப்புச் சட்டம் ஆகும்.

பார்ப்பனர் - பார்ப்பனரல்லாதார் போராட்டத்தின் மற்றொரு வெற்றியின் வடிவம் இந்தச் சட்டம்.

- இத்தலைப்பு நிறைவு

 

================================================

கோயில் சொத்துக்களை கொள்ளையிட முயலும் பா.ஜ.க. பார்ப்பன கும்பலுக்கு கேரள அமைச்சர் கடும் கண்டனம்!

=====================

குருவாயூரில் உள்ள பார்த்தசாரதிகோயிலை மலபார் தேவசம்போர்டு நிர்வகிக்க வேண்டும் என்று நீதிமன்றம் இட்ட உத்தரவை அமல்பமுத்துவதற்கு எதிர்ப்பு தெரி விக்கும் பா.ஜ.க.வை கேரள அரசின் தேவசம்போர்டு அமைச்சர் கடகம்பள்ளி சுரேந்திரன் கண்டித்துள்ளார்.

குருவாயூர் கோவில் நிர்வாகத்தை நடத்தி வந்த சிலரால் நிர்வாகச் சீர்கேடுகளும், கருத்து வேறுபாடுகளும் ஏற்பட்டன. அதைத்தொடர்ந்து எட்டு ஆண்டுகளுக்கு முன்பு கோவில் நிர்வாக பொறுப்பை மலபார் தேவசம்போர்டு ஏற்க வேண்டும் என்கிற கோரிக்கை எழுந்தது. இது தொடர்பாக உயர்நீதிமன்றத்திலும், உச்சநீதிமன்றத்திலும் நீண்ட சட்டப்போராட்டம் நடந்ததைத் தொடர்ந்து தேவசம்போர்டிடம் கோவில் நிர்வாகத்தை ஒப்படைக்க நீதிமன்றம் தீர்ப்பளித்தது. இந்த உத்தரவின்படி தேவசம் போர்டு பொறுப்பேற்கவும் செய்தது. ஆனால் பணம் வைக்கும் அறை. உள்ளிட்ட லாக்கர்களின் சாவி கைமாறி னால் முறைகேடுகள் குறித்த விவரம் வெளியாகிவிடும் என்கிற அச்சத்தில் பழைய நிர்வாகக் குழுவினர் சாவிகளை வழங்க மறுத்ததுடன் மீண்டும் வழக்கு தொடுத்து தடை உத்தரவு பெற்றார்கள். ஆனால் அடுத்த சில மாதங்களுக்குள் தடை உத்தரவை ரத்து செய்ததுடன் மலபார் தேவசம்போர்டு கோவில் பொறுப்பை ஏற்குமாறும் நீதிமன்றம் உத்தரவிட்டது. இந்த உத்தரவை அமலாக்கச் சென்ற தேவசம்போர்டு அதிகாரிகளை தடுத்தபோது மோதல் ஏற்பட்டது. அதைத் தொடர்ந்து, காவல்துறையினர் தலையிட்டு நீதிமன்ற உத்தரவை அமலாக்கினர்.

கோவில் பொறுப்பை ஏற்க வேண்டும் என தேவசம் போர்டை கேட்டுக்கொண்டது நம்பிக்கையாளர்களும், கோவில் ஊழியர்களுமாவர். இந்த உண்மையை மறைத்து கோவிலை அரசு கைப்பற்றுகிறது என்று அடிப்படையே இல்லாமல் பிரச்சாரம் செய்கிறார்கள். கோவில் சொத்துக் களை கைப்பற்றவே கோவில் பொறுப்பை ஏற்பதாக பாஜக மாநில தலைவர் கும்மனம் ராஜசேகரன் உள்ளிட்ட சிலர் இந்த பிரச்சாரத்தை மேற்கொண்டுள்ளனர். கோவில் சொத்துக்கள் கொள்ளை போவதை தடுக்கவே மலபார், தேவசம்போர்டு வசம் கோவிலை நீதிமன்றம் ஒப்படைத்து உள்ளது என்பதை புரிந்து கொள்ள வேண்டும்.

கணக்கு காட்டாமல் ஆதாயமடைந்தவர்கள்

மலபார் தேவசம்போர்டின் கட்டுப்பாட்டில் உள்ள கோவில் களுக்கு அரசு கோடிக் கணக்கான ரூபாய் ஒதுக்கீடு செய்து உதவி வருகிறது. ஆனால் இதை மறைத்து கோவில் பணத்தை அரசின் கஜானாவிற்கு கொண்டு செல்வதாக பொய் பிரச்சாரம் செய்கிறார்கள். எந்த ஒரு கோவில் பணத்தையும் அரசு எடுத்துக்கொள்வ தில்லை. தேவசம் போர்டின் கீழ் உள்ள கோவில்களின் வருமானம் முழுவதும் அந்தந்த கோவில்களுக்கும், மற்ற கோவில் களுக்குமான அன்றாடச் செலவுகளுக்கும் ஊழியர்களின் சம்பளம் மற்றும் அவர்களது நலத்திட்டங் களுக்கும் பயன் படுத்தப்படுகிறது. இந்த உண்மைகளை மறைக்க கண் களை மூடி இருட்டாக்கிக் கொள்வதால் எந்த பயனும் ஏற்படாது.

கோவில் உண்டியல் பணத்துக்குக்கூட கணக்கு காட்டாமல் சில நபர்களும், ஆதாயம் அடையும் கும்பல்களும் இப்பணத்தை வீணாக்கியுள்ளனர். அந்தந்த தேவசம்போர்டு வழியாக கணக்கு தணிக்கை செய்து முறையாக நிர்வாகம் நடத்துவதில் யாருக்கும் கருத்து வேறுபாடு இருக்க முடியாது.

அரசு நிதியுதவி

ஒருவேளை விளக்கு ஏற்றக்கூட வருவாய் இல்லாத கோவில்களை தேவசம்போர்டு ஏற்பதில்லை என்பது. இதில் உண்மையில்லை. ஏராளமான கோவில்களில் அரசு அளித்து வரும் பணத்தில் நித்திய பூஜை நடக்கிறது. கேரளம் என்கிற மாநிலம் உருவாவதற்கு முன்பே தேவசம் போர்டுகள் உருவாக்கப்பட்டன. மன்னராட்சி ஒழிந்தபோது கோவில்கள் நாட்டின் சொத்தாகின. அவற்றுக்கு தேவை யான கோடிக்கணக்கான ரூபாய் பணம் மாநில அரசு வழங்கி வருகிறது. ஒரு ரூபாய் கூட கோவில் களிலிருந்து அரசு எடுத்துக்கொள்வதில்லை. கோவில் களின் நிர்வாகத் தில் அரசு தலையிடுவதும் இல்லை. நம்பிக்கையாளர்களைக் கொண்டுள்ள தேவசம்போர்டு தான் கோவில் நிர்வாகங் களை கவனித்து வருகிறது. எனவே இந்த அரசுக்கு எதி ரான பிரச்சார தந்திரங்கள் கேரளத்தில் விலை போகாது என்று வகுப்புவாத சக்திகளைக் கடுமையாக சாடியுள்ளார்.

- நன்றி: 'தீக்கதிர்', 17.1.2018