எழுத்துரு அளவு Larger Font Smaller Font

இது மூன்றாம் பக்கம் அல்ல;  முன்னுரிமை கருத்துக் களம்

ஊன்றிப் படித்து உண்மையை உணருங்கள்!

இராஜஸ்தானுக்கும், பீகாருக்கும் ஒரு நீதி தமிழகத்திற்கும், மே.வங்காளத்திற்கும் ஒரு நீதியா? இணையதள எழுத்தாளர்கள் உரிமைக்குரல்!

 

இந்தியா தமிழர்களுக்குரிய நாடு இல்லையா?

பன்னாட்டு மன்றமான அய்.நா. உலக மனித உரி மைகள் சாற்றுரை (Universal Declaration of Human Rights)
மூலம் மக்களுக்கு வழங்கப்பட வேண்டிய பல உரிமை களைத் தெரிவித்துள்ளது. பன்னாட்டு மன் றத்தின் பொது அவையால் பாரிசு நகரில் 1948 இல் ஏற்கப்பெற்ற இச்சாற் றுரை அடிப்படையில் உலக நாடு கள் பலவும் தம் மக்க ளுக்கு உரிமைகள் வழங்கியுள்ளன.

மனித உரிமைகள் சாற்றுரையில் குறிப்பிடத்தக்கன, கருத்து வெளிப்பாட்டு உரிமை, மொழி உரிமை, நேர்மை யான உசாவலுக்கான உரிமை, சட்டத்தின் முன் சமநிலை உரிமை ஆகும்.

இவற்றின் அடிப்படையில் இந்திய அரசியல் யாப்பு இந்திய மக்களுக்குக் கருத்தை வெளிப்படுத்துவதற்கான பேச்சுரிமையையும் எழுத்துரிமையையும் ஏட்டளவில் வழங்கியுள்ளது. இந்தியா, அரசியல் யாப்பில் சமவு டைமை நாடாகக் குறித்துக்கொண்டுள்ளது. சமவு டைமை என்றால் நாம் பொருளாதார அடிப்படையில் மட்டும் பார்க்கிறோம். மொழிசார் சம உடைமையையும் அது குறிக்கின்றது என்று எடுத்துக் கொள்ள வேண்டும்.

ஆனால், இந்தி, சமற்கிருதம் தவிரப் பிற மொழிகள் உள்ளன என மத்திய அரசு எப்பொழுதும் நினைப்ப தில்லை. பாதிப்பிற்குள்ளாகும் தமிழ்மொழி, தமிழர்கள் கண்ணோட்டத்தில் நாம் கூறினாலும் பிற தேசிய மொழிகளுக்கும் இது பொருந்தும்.

தமிழ்நாட்டு உயர்நீதி மன்றத்தில்  தமிழர்கள் நீதி வேண்டும் தமிழ்நாட்டு உயர் நீதிமன்றத்தில்  தமிழ்நாட்டு மக்களுக்காக வாதாடும் உயர்நீதிமன்றத்தில்  தமிழில் கருத்தை வெளிப்படுத்தும் உரிமை வேண்டும் என்று கேட்கின்றோம். அரசியல் யாப்பின் பிரிவு 14 சட்டத்தின் முன் அனைவரும சமம் என்று குறிக்கிறதே , அது தமிழ்மக்களுக்கும் பொருந்தும் அல்லவா?

எந்தக் குடிமகனையும் இனம், பிறப்பிடம் முதலான எதையாவது காரணம் காட்டிப் பாகுபாட்டுடன் நடத்தக் கூடாது என்று பிரிவு 15 கூறுவது தமிழ்மக்களுக்கும் பொருந்தும் அல்லவா?

மக்களாட்சிக் குடியரசாக இந்தியஅரசமைப்பு யாப்பு அறிவிக்கிறதே, நாட்டு மக்களுக்கான அடிப்படை உரிமையான நீதி மன்றங்களில் தாய்மொழியில் கருத்தை வெளிப்படுத்தும் உரிமையை அளிக்காத பொழுது இவர் களெல்லாம் இந்தியரல்லர் என்று எடுத்துக் கொள்வதா?

அரசியல் நீதி வழங்குவதாகக் கூறுகிறதே! அறமன் றத்தில் தமிழுக்கான அறம் மறுக்கப்படுவதுதான் அரசி யல் நீதியா?

தகுதிநிலையிலும் வாய்ப்பிலும் சமத்துவம் கொடுப் பதாக இந்திய அரசியலமைப்பு உறுதி கூறுகிறதே! நயன்மை கூறும் வழக்குமன்றங்களில் மொழிச்சமநிலை தர மறுப்பதுதான் அந்த உரிமையை நிலைநாட்டுவதா?

அலகாபாத்து, பாட்னா, மத்தியப் பிரதேசம், இராசத்தான் ஆகிய உயர்நீதிமன்றங்களின் வழக்காடும் மொழியாக இந்தி இருக்கும்பொழுது தமிழ்நாட்டின் உயர்நீதி மன்றத்தில் தமிழ் இருக்கத் தடை ஏன்?

பாஜக அரசு ஒரே நாடு, ஒரே மொழி, ஒரே உணவு எனத் திணிப்பதற்கு வாய்ப்பாக நாட்டின் தேசிய மொழி கள் பெற வேண்டிய உரிமையை மறுத்து வருகிறது. தமிழ் முதலான மொழிகள் மறுக்கப்படும்பொழுது இந்திய மொழி என்ற போர்வையில் இந்தியைத் திணிக் கும் பணி எளிதாகும் எனக் கருதுகிறது. எனவேதான் தமிழர்கள் தங்கள் மொழிக்கான சமவாய்ப்பைத் தொடர்ந்து வேண்டியும் மறுத்து வருகிறது.

தமிழ்நாட்டு-புதுச்சேரி உயர்நீதிமன்றமான சென்னை உயர்நீதிமன்றத்திலும் அதன் மதுரை அமர்வு நீதிமன்றத் திலும் வழக்காடுமொழியாகத் தமிழை ஏற்க 2006இல் தமிழகச் சட்டமன்றத்தில் தீர்மானம் நிறைவேற்றப் பட்டது. இது மத்திய அரசிற்கு அனுப்பப்பட்டது.

ஆனால் இதனை உச்ச நீதிமன்றத்தின் அனைத்து நீதிபதிகள் அமர்வு 11.10.2012 இல் மறுத்துள்ளது. அதன் பின்னரும் இதற்கு எதிராகத் தமிழ்நாட்டு உயர்நீதிமன்றத் தில் தமிழை வழக்காடுமொழியாக ஏற்குமாறு தமிழன் பர்களும் வழக்குரைஞர்களும் பொதுமக்களும் போராடி வருகின்றனர். மேலும், மதுரை வழக்கறிஞர்கள் தொடர் போராட்டங்களை நடத்தி வருகின்றனர்.கடந்த ஆண்டு ஆளுநர் உரையிலும் மத்திய அரசின் ஆட்சிமொழி யாகவும் உயர்நீதிமன்ற வழக்காடு மொழியாகவும் தமிழையும் ஏற்குமாறு வேண்டுகோள் விடுத்துள்ளார். ஆனால், மத்திய அரசு பழையகுப்பையைக் காட்டி இதை மறுப்பதாக அறிவிக்கிறது.

நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் சசிகலா புட்பா இது குறித்து எழுப்பிய வினாவிற்கு மத்திய சட்டத்துறை இணைஅமைச்சர் பி.பி.சவுதரி, பழைய மறுப்புச் செய்தியைக் கூறித் தமிழை உயர்நீதி மன்ற வழக்காடு மொழியாக்க முடியாது என மறுத்துள்ளார். தமிழ்நாட்டு மக்களின் அடிப்படை உரிமையான கொந்தளிப்பை ஏற்படுத்தும் சிக்கலுக்கு இணையமைச்சர் எளிதாக எழுத்து மூலமான மறுப்புரையைத் தெரிவித்துள்ளார். இச்செயல், அவர்களின் முகவரான ஆளுநரை மட்டு மல்ல ஒட்டுமொத்த தமிழக மக்களையே இழிவு படுத்து வதாகும். தமிழக அரசிற்கு உயர்நிலையில் இருந்து இந்த மறுப்பைத் தெரிவித்திருக்கலாம். தமிழக முதல்வரிடம் தெரிவித்திருக்கலாம். தமிழக நலனில் கருத்து செலுத்து வதுபோல் காட்டிக் கொள்ளுவதால், தமிழக மக்கள் நலனுக்காக அக்கருத்தை மறுத்து வழக்காடுமொழியாகத் தமிழை அறிவிப்பதாகத் தெரிவித்திருக்கலாம். குடியரசுத் தலைவர், தீர்ப்புகள் தமிழில் வரவேண்டும் என்பனபோல் பேசி வருவதால் மக்கள் மொழிகளை மதிக்கும் அவரி டம் சிக்கலை எடுத்துரைத்து அவரது ஒப்புதலைப் பெற் றுத் தமிழை உயர்நீதிமன்ற வழக்காடு மொழியாக அறி வித்து இருக்கலாம்.

ஆனால், அவ்வாறு செய்யவில்லை. அடிப்படை உரிமைகளை ஒவ்வோர் இந்திய குடிமகனுக்கும் வழங்கு வதாகக் கூறிக் கொண்டு தமிழர்களுக்கு அடிப்படை உரிமைகளை வழங்க மறுக்கிறதே! அப்படியானால், இந்தியஅரசு தமிழர்களுக்கான அரசு இல்லை என்று எடுத்துக் கொள்ளலாமா?

தமிழ் மக்களுக்கான மொழி உரிமையை இந்திய அரசு வழங்க மறுக்கிறதே! இந்திய அரசுக்குத் தமிழர்கள் அயலவர்கள் எனக் கருதலாமா?

தமிழர்களுக்கான மொழிச்சமநிலை வழங்கப்படாத தால் அதற்கான தகுதியற்றவர்கள என இந்திய அரசு கருதுவதாக நம்பலாமா? இதன் மூலம் தமிழர்களுக்கான அரசு இந்திய அரசு அல்ல என மத்திய அரசு சொல்லா மல் சொல்வதாக அறிவிக்கலாமா?

இந்தியாவில் தமிழ்நாடு உள்ளதா? இல்லையா? என மத்திய அரசு அறிவித்தால் நாம் முடிவெடுக்க எளிதாகும்! நாம், நமக்கான மொழி உரிமையைக் காக்க சரியான வழியை தேர்வு செய்து, அதனை நோக்கி செல்வோம்!

கட்டுரையாளர்: குவியாடி

மாநில மொழியே வழக்காடு மொழி சட்டம் வேண்டும்!

நீதிமன்றங்கள் மக்களுக்குரியது எல்லா நாடுகளிலும் அவரவர் தாய் மொழியில்தான் நீதிமன்றங்களும் நடை பெறுகிறது. அந்நிய மொழியில் எந்த நாட்டு நீதிமன்றங் களும் நடைபெறவில்லை. ஆங்கிலேயனின் அடிமைத் தளையிலிருந்து விடுதலை பெற்று 67ஆவது சுதந்திர தின விழாவில் கொடியேற்றினோம். அந்நிய மொழியான ஆங்கில மொழிக்கு அடிமையாக இருக்கிறோம்.

அரசியல் அமைப்புச்சட்டத்தின் சரத்து 348(1) உச்சநீதிமன்றம், உயர்நீதிமன்றங்களின் அலுவல் மொழி ஆங்கிலம் என்று கூறுகிறது. சரத்து 348(2) மாநில ஆளுநர் குடியரசுத்தலைவரின் முன் ஒப்புதலுடன் இந்தியையோ, அல்லது அந்தந்த மாநிலங்களின் அலுவல் மொழியையோ உயர்நீதிமன்றத்தின் மொழியா ககலாம் என்று கூறுகிறது. இந்திய ஆட்சிமொழிச்சட்டம் பிரிவு 7 உயர்நீதிமன்றங்கள் அந்தந்த மாநிலத்தின் அலு வல் மொழியையோ உயர் நீதிமன்றத்தின் மொழியாக் கலாம் என்று கூறுகிறது. இந்திய ஆட்சிமொழிச்சட்டம் பிரிவு 7 உயர்நீதிமன்றங்கள் அந்தந்த மாநிலத்தின் அலுவல் மொழியில் தீர்ப்பு வழங்கலாம் என்று கூறுகிறது.

1961 முதல் உத்தரப்பிரதேசம், மத்தியப்பிரதேசம், பீகார், ராஜஸ்தான் ஆகிய மாநிலங்களின் அலுவல் மொழியான இந்தி உயர்நீதிமன்ற மொழியாக ஆக்கப் பட்டது. இதைப்போலவே தமிழ்நாட்டின் அலுவல் மொழியான தமிழை உயர்நீதிமன்ற அலுவல் மொழியாக ஆக்கக்கோரி 2006ல் சட்டமன்றத்தில் ஒருமனதாக தீர்மானம் இயற்றப்பட்டது. இத்தீர்மானம் சரத்து 348(2)ன் படி குடியரசுத்தலைவரின் ஒப்புதலைப் பெற நடுவண் அரசுக்கு அனுப்பபட்டது. ஆனால் மன்மோகன்சிங் தலைமையில் இருந்த நடுவண் அரசு குடியரசுத்தலைவர் அப்துல்ல் கலாமிடம் அனுப்பாமல் அரசியலமைப்பு சட்டத்திற்கு விரோதமாக் உச்சநீதிமன்றத்திற்கு அனுப் பியது.

பல வழக்குகளில் இது அரசின் கொள்கை முடிவு நாங்கள் தலையிடமுடியாது என்று தீர்ப்புரைக்கும் உச்ச நீதி மன்றம் சரத்து 348(2)க்கு தமிழக அரசின் கொள்கை முடிவில் தலையிட்டு தமிழை நீதிமன்ற மொழியாக்கு வதற்கு தடையாக இன்று வரை இருந்து வருகிறது. அப்போதைய உச்ச நீதிமன்ற தலைமை நீதிபதி பாலகிருஷ்ணன் “வட்டார மொழிகளை உயர்நீதிமன்ற மொழிகளாக்க முடியாது, இந்தி வளர்ந்து கனியும் வரை ஆங்கிலம் இருக்கும், அதன்பின் ஒட்டுமொத்தமாக உச்சநீதிமன்றம், உயர்நீதிமன்றங்களின் மொழியாக இந்தி ஆக்கப்படும்“ என்று கூறி தமிழக சட்டமன்றத்தின் தீர்மானத்தை ஏற்க மறுத்தார். இதைக் காரணம் காட்டி மத்திய அமைச்சர் ப.சிதம்பரத்தின் உள்துறை அமைச்ச கத்தின் அலுவல்மொழிப் பிரிவும் தமிழக சட்டமன்றத் தீர்மானத்தின் கோப்பை குடியரசுத்தலைவரின் ஒப்புத லுக்கு அனுப்பாமல் முடக்கி வைத்தது.

நடுவண் அரசு 1961லேயே உ.பி. ம.பி. பீகார். ராஜஸ் தான் ஆகிய மாநிலங்களில் இந்தியை உயர்நீதிமன்ற மொழியாக ஆக்கிவிட்டு தமிழ்நாடு, வங்காளம் ஆகிய மாநிலங்களின் கோரிக்கையை ஏற்க மறுத்து வருகிறது. எனவே அனைத்து மாநில உயர்நீதிமன்றங்களின் மொழி ஆங்கிலம் என்று இருப்பதை திருத்தி அந்தந்த மாநிலங்களின் அலுவல் மொழியே உயர் நீதிமன்றத்தின் மொழியென மாற்றம் செய்ய வைக்க வேண்டும்.

தமிழ்நாடு ஆட்சிமொழிச் சட்டம், மாவட்ட நீதிமன் றங்கள் வரை அனைத்து நீதிமன்றங்களின் நடவடிக் கைகளும் தமிழில்தான் இருக்க வேண்டும் என்றும் நீதிபதிகள் தமிழில்தான் தீர்ப்பு அளிக்கவேண்டும் என்று கூறுகிறது. அச்சட்டத்தின் பிரிவு 4(பி)(1) சில சூழ்நிலை களில் ஒரு குறிப்பிட்ட காலத்திற்கு கீழமை நீதிமன்ற நீதிபதிகள் ஆங்கிலத்தில் தீர்ப்பு எழுத உயர்நீதிமன்றம் அனுமதிக்கலாம் என்று கூறுகிறது.

நாம் உயர்நீதிமன்ற மொழியாக தாய்மொழியான தமிழை ஆக்கு என கேட்டுக்கொண்டிருக்கும் போது 1994ல் அப்போதைய தலைமை நீதிபதி கே.ஏ.சாமி தலைமையிலான அனைத்து நீதிபதிகள் அடங்கிய அமர்வு, 1956 ஆம் ஆண்டு தமிழ்நாடு ஆட்சிமொழிச் சட்டத்திற்கு விரோதமாக மாவட்ட நீதிமன்றங்களில் தமிழை ஒழித்துக்கட்ட ஒரு தீர்மானம் போட்டது. அது எந்தக் கால எல்லையும் விதிக்காமல் நீதிபதிகள் ஆங்கிலத்தில் தீர்ப்பு எழுதிக்கொள்ளலாம் தமிழில் கட்டாயமில்லை என அனுமதித்தது.

எனவே 1994க்கு முன் தமிழைத் தாய்மொழியாக கொண்டிராத கீழமை நீதிமன்ற நீதிபதிகள் "ஒரு குறிப்பிட்ட காலத்திற்கு” தாங்கல் ஆங்கிலத்தில் தீர்ப்பு எழுத உயர் நீதிமன்றத்திடம் முன் அனுமதி பெற்றனர். அந்த குறிப்பிட்ட காலத்திற்குள் தங்கள் தமிழறிவையும் வளர்த்துக்கொண்டனர். ஏனெனில் அந்தக் குறிப்பிட்ட காலம் முடிந்தால் அவர்கள் ஆட்சி மொழிச் சட்டத்தின்படி தமிழில் மட்டும் தீர்ப்பு எழுத வேண்டும். ஆனால் 1994க்குப்பின் தமிழைத் தாய் மொழியாகக் கொண்ட நீதிபதிகள் ஆங்கில மோகத் திலும், ஆங்கிலத்தில் திர்ப்பு எழுதினால்தான் உயர் நீதிமன்ற நீதிபதி பதவிக்கு பரிசீலிப்பார்கள் என்ற தவறான எண்ணத்திலும் ஆங்கிலத்திலேயே தீர்ப்பு எழுதுகின்றனர்.

எனவே இந்த 19 ஆண்டுகளில் இந்த தீர்மானம் 1956 இயற்றப்பட்ட ஆட்சிமொழிச் சட்டத்தின் முக்கிய நோக்கமான கீழமை நீதிமன்றங்களில் தீர்ப்பு உட்பட அனைத்து நடவடிக்கைகளும் தமிழ்ல்தான் இருக்க வேண்டும் என்ற நோக்கத்தையே அழித்துவருகிறது. எனவேதான் இன்றுவரை பல கீழமை நீதிமன்ற நீதிபதிகள் ஆங்கிலத்தில் தீர்ப்பெழுதி தமிழ்நாடு ஆட்சி மொழிச் சட்டத்தை மீறி வருகிறார்கள். இந்நிலையில் தலைமை நீதிபதி கே.ஏ.சாமி தலைமையிலான நீதிபதி களின் தீர்மானத்தை எதிர்த்து வழக்குரைஞர் சோலை சுப்பிரமணியம் அவர்கள் தாக்கல் செய்த நீதிப்பேராணை வழக்கில் (W.P..2394/2010) நீதிபதிகள் சித்ரா வெங்கட் ராமன், விமல ஆகியோர் அடங்கிய அமர்வு கடந்த 22.02.2013 அன்று இத்தீர்மானத்தில் குறிப்பிட்ட காலவரையறை குறிப்பிடாமல் இருப்பது சட்டத்திற்கு எதிரானது அல்ல இந்நிலையில் தலைமை நீதிபதி கே.ஏ.சாமி தலைமையிலான நீதிபதிகளின் தீர்மானத்தை எதிர்த்து வழக்குரைஞர் சோலை சுப்பிரமணியம் அவர்கள் தாக்கல் செய்த நீதிப்பேராணை வழக்கில் (W.P. 2394/2010) நீதிபதிகள் சித்ரா வெங்க்ட்ராமன்,விமல ஆகியோர் அடங்கிய அமர்வு கடந்த 22.02.2013 அன்று இத்தீர்மானத் தில் குறிப்பிட்ட காலவரையறை குறிப்பிடாமல் இருப்பது சட்டத்திற்கு எதிரானது அல்ல என்று கூறி வழக்கை தள்ளுபடி செய்தது. உயர்நீதிமன்றம் ஏற்கெனவே நடத்திய மாவட்ட நீதிபதிகளுக்கான தேர்வில் அனைத்து கேள்வித்தாள்களும் தமிழிலும் ஆங்கிலத்திலும் இருந் தது. ஆனால் தற்போது நடந்த தேர்வில் முக்கியமான முதலாவது தாளை ஆங்கிலத்தில் மட்டுமே உருவாக்கி தங்கள் தமிழ் விரோதப் போக்கை காட்டியுள்ளார்கள்.

1857இல் முதல் இந்திய நீதிபதியான மாயூரம் வேத நாயகம் பிள்ளை 150 ஆண்டுகளுக்கு முன்பே “தேச பாசையும் தமிழ் கோர்ட்டில் வழங்கப்படும் பாசையும் தமிழ், நியாயாதிபதியும் தமிழர், வாதிக்கிற வக்கீ லும் தமிழர், மற்ற வக்கீல்கள் கட்சிக்காரர் முதலா னவர்களும் தமிழர்களே, இப்படியாக எல்லாம் தமிழ் மயமாகி இருக்க, இந்த வக்கீல்கள் யாருக்காக இங்கிலிஸில் வாதிக்கிறார்களோ தெரியவில்லை” என்று வருத்தப்பட்டார் (பிரதாப முதலியார் சரித் திரம்). முன்னாள்  உச்சநீதிமன்ற நீதிபதி திரு.கிருஷ் ணய்யர் அவர்களும் “சாதாரண மனிதர்கள், தொழி லாளிகள், விவசாயிகள் சமூக செயல்பாட்டாளர்கள் போன்றோர் நேரடியாக நீதிமன்றத்தின்முன் தங்கள் வழக்கை தாங்களே வாதாடக்கூடிய வகையில் நீதியமைப்பு இருக்க வேண்டும்“ என்று கூறுகிறார். (19.03.2012 இந்து நாளிதழில் அவரது கட்டுரை).

உயர்நீதிமன்றத்தின் முன்னாள் தலைமை நீதிபதி திரு. மு.மு இஸ்மாயில் அவர்கள் 1980 வந்த முதல் தீர்ப்பு திரட்டு என்ற புத்தகத்திற்கு எழுதிய முன்னுரையில் “இந் திய சுதந்திர இயக்கம் அந் நிய அரசியல் ஆதிக்கத்தை விலக்குவதென்ற எதிர்மறையான நோக்கத்தை மாத் திரம் கொண்டதன்று. அப்படி அந்நிய அரசியல் ஆதிக் கத்தை விலக்குவதன் மூலம் இந்திய நாட்டினுடைய அரசியல், பொருளாதார, கலாச்சார, சமுதாய வளர்ச்சி முழுமையடைய வேண்டும் என்பதும் அதன் உடன் பாடான நோக்கமாகும்.... அந்திய அரசியல் ஆதிக்கத்தின் காரணமாக ஆங்கில மொழி உச்சநிலையை வகித்த தனால் இந்த நாட்டு மொழிகள் தங்களுடைய உரிய இடத்தை பெறாததோடு உரிய வளர்ச்சியையும் அடையமுடியவில்லை...

ஒரு மொழியை தாய்மொழியாக கொண்டவர்களும், அந்த மொழியையே தங்கள் வாழ்க்கையில் பேசிவருப வர்களும் தங்கள் சம்பந்தப்பட்ட எல்லா நடவடிக்கை களும் அம்மொழியிலேயே நடைபெற வேண்டும் என்று விரும்புவது தவறில்லை. எனவே அவர்கள் சம்பந்தப் பட்ட சட்ட நடவடிக்கைகள் தமிழிலேயே நடைபெறுமே யானால் அவற்றை முழுமையாகப் புரிந்து கொண்டு தங்கள் உரிமைகள் பாதிக்கப்படும்பட்சத்தில் அவற்றை திரும்பப் பெறுவதற்காகவும், நிலைநாட்டவும் எடுக்கப் படும் சட்ட நடவடிக்கைகள் எப்படி நடைபெறுகிறது என்பதை தாங்கள் நேரிலேயே தெரிந்து கொள்வதற்கு ஒரு வாய்ப்பாக இருக்கும் என்று கருதினார்கள்” என்று கூறியுள்ளார்.

அதேபோல் உச்சநீதிமன்ற நீதிபதி திரு.இப்ராகிம் கலிபுல்லா அவர்கள் 2011ல் ஜம்மு காஷ்மீர் உயர்நீதிமன்ற தலைமை நீதிபதியாக பதவி உயர்வு பெற்று சென்றபோது அவருக்கு நடந்த வழியனுப்பு விழாவில் மரபுப்படி தமிழக அரசின் தலைமை வழக்குரைஞ்ர் திரு.பி.எஸ்.ராமன் ஆங்கிலத்தில் வாழ்த்திப் பேசினார். அதன்பின் ஏற்புரை நிகழ்த்திய இப்ராகிம் கலிபுல்லா அவர்கள் “இங்கு வழக்கத்திற்கு மாறாக நான் ஏன் தமிழில் உரை யாற்ற விழைகிறேன் என்பதை முதற்கண் தெளிவு படுத்தக் கடமைபட்டுள்ளேன்.

அதில் முக்கியமான முதற்காரணம், தமிழ் நாட்டில், தமிழில் நான் உரையாற்றுகின்றபோது தன்னம்பிக்கை யோடும் சகசமாகவும், சொல்லுகின்ற கருத்தை தெளி வாகவும், அழுத்தமாகவும் பேசுகின்ற உணர்வைப் பெறு கிறேன்...

எனது நலனில் அக்கறை கொண்ட ஒரு மாபெரும் சபையில் மீண்டும் உரையாற்றக்கூடிய வாய்ப்பு அமை யுமா என்கின்ற எண்ணமும் ஒரு காரணம். ஆகவே இந்த ஒரு வாய்ப்பை நான் முழுமையாகப் பயன்படுத்தி எனது எண்ணங்களை உங்கள் முன் பகிர்ந்து கொள்ள ஆசைப்படுகிறேன்” என்று பேச ஆரம்பித்தார் (2011).

மகாராஷ்டிரத்தை சேர்ந்த முன்னாள் உச்சநீதிமன்ற நீதிபதி சிர்புர்கர் அவர்கள் தமிழ் நாடு உயர்நீதிமன்றத்தில் முத்த நீதிபதியாக இருந்தபோது தமிழ் கற்றுக்கொண்டு தாக்கல் செய்யப்பட்ட தமிழ் ஆவணங்களின் ஆங்கில மொழிபெயர்ப்பு இல்லாமலே படித்துப் புரிந்து கொண்டு தீர்ப்புகளை வழங்கினார். காஷ்மீரைச் சேர்ந்த டோங்ரி மொழியை தாய்மொழியாகக் கொண்டு, பின் உ.பி.யில் படித்து வளர்ந்து நீதிபதியான முன்னால் உச்ச நீதிமன்ற நீதிபதி மார்கண்டேய கட்சு அவர்கள் தமிழ்நாட்டு உயர்நீதிமன்ற நீதிபதியாக இருந்தபோது அண்ணா மலைப் பல்கலைக் கழக்த்தில் தமிழ்ப் பட்டய படிப்பு படித்து தமிழ் கற்றுக்கொண்டார்.

1994ல் தலைமை நீதிபதி கே.ஏ.சாமி, அனைத்து நீதிபதிகள் அடங்கிய அமர்வு கீழமை நீதிமன்ற நீதி பதிகள் ஆங்கிலத்தில் தீர்ப்பெழுதலாமென தமிழ்நாடு ஆட்சிமொழிச்சட்டத்திற்கு எதிராக கொண்டுவந்த தீர்மானத்தை (ஆர்.ஒ.சி. எண் 3649/93/1 தேதி 05.01.1994)தமிழை உயர்நீதிமன்ற மொழியாக்கக்கோரும் 2006 சட்டமன்ற தீர்மானத்திற்கு குடியரசுத்தலைவர் ஒப்புதல் வழங்கவேண்டும்.

அரசமைப்பு சட்டத்தின் சரத்து 348(1) உயர்நீதிமன்றங் களின் மொழி ஆங்கிலம் என்று இருப்பதை, அந்தந்த மாநிலத்தின் அலுவல் மொழியே உயர்நீதிமன்றங்களின் மொழியென திருத்தச்சட்டம் கொண்டுவர வேண்டும்.மெட்ராஸ் உயர்நீதிமன்றம் என்பதை தமிழ்நாடு உயர்நீதி மன்றம் என்று பெயர்மாற்றம் செய்ய வேண்டும்.

கட்டுரையாளர்: ஏ.கே.இரவி சங்கர்

தமிழில் கருத்துக்களை தெரிவிக்க -  


Security code
Refresh

Banner
Banner