எழுத்துரு அளவு Larger Font Smaller Font

தமிழ் உயர்நீதிமன்ற வழக்காடு மொழியாகத் தடை ஏன்?

ஊன்றிப் படித்து உண்மையை உணருங்கள்!

ஆளும் மொழி இந்தி, அடிமை மொழி தமிழா?

இணைய எழுத்தாளர்கள் கேள்வி!

 

ஒரு தேசிய இனம் அடிமைப்பட்டிருக்கிறதா அல்லது ஆளும் இறையாண்மை பெற்றிருக்கிறதா என்பதை அதன் தாய்மொழி பெற்றிருக்கும் தகுதியை வைத்து அறிந்து கொள்ளலாம்.

அனைத்து நிலையிலும் அலுவல் மொழியாக அவ்வினத்தின் மொழி இருந்தால் அந்தத் தேசிய இனம் தன்னைத் தானே ஆண்டு கொள்கிறது என்று பொருள். அயல்மொழிதான் முதன்மை அலுவல் மொழியாக இருக்கும், அந்த அயல்மொழியின் தலைமைக்குக் கீழ்ப்பட்டு சொந்த மொழி சிற்சில இடங்களில் பணிவாகத் தலைகாட்டும் என்றால் அந்த இனம் அடிமைப்பட்டிருக்கிறது என்று பொருள்.

இந்தியாவெங்கும் இந்தி கோலோச்சுகிறது. அது கொல்லைப்புற வழியாகக் கோலோச்சவில்லை. இறையாண்மையுள்ள ஓர் அரசமைப்புச் சட்டத்தின் விதிகள் படி அது ஆட்சி புரிகிறது. தமிழ்? அந்த அரசமைப்புச் சட்டத்தின் கொல்லைப்புறத்தில் - பின்னிணைப்பு என்ற பெயரில் எட்டாவது அட்டவணையில் மொட்டையாக மெழிகள் என்ற தலைப்பின் கீழ் அகரவரிசைப்படி 16ஆவது இடத்தில் செருகப்பட்டுள்ளது.

அரசமைப்பு விதி 343(1) இன் படி அனைத்து இந்தி யாவுக்கும் இந்தி ஆட்சி மொழி. தற்காலிகமாக ஆங்கிலம் கூடுதல் ஆட்சி மொழியாக இருக்கும். (343(3))

இந்திய அரசு நிறுவனங்களில் ஆங்கிலம் பயன்படுத்துவதை எந்த அளவு முடியுமே அந்த அளவு குறைக்க வேண்டும் என்கிறது அந்தச் சட்டம். (344-2(3)) இதன் பொருள் இந்தியை எந்த அளவு கூடுதலாகத் திணிக்க முடியுமே அந்த அளவு திணிக்க வேண்டும் என்பதாகும்.

எட்டாவது அட்டவணையில் உள்ள மாநில அலுவல் மொழிகளை உயர்நீதிமன்றங்களில் வழக்காடும் மொழியாகப் பயன்படுத்த வழி கூறும் விதி 348(2). அதிலேயும் இந்திக்குத்தான் தனிச்சிறப்புரிமை. அந்த விதி இவ்வாறு கூறுகிறது :

348(2) மேலே உள்ள உட்பிரிவு (ணீ)யின் கிளை (1) இல் யாது கூறப்பட்டிருந்தாலும் ஒரு மாநிலத்தின் ஆளுநர், குடியரசுத் தலைவரின் முன் ஒப்புதலுடன் இந்தி அல்லது ஏதாவதொரு மாநில அலுவல் மொழியை அம்மொழி பேசும் மாநிலத்தில் அமைந்துள்ள உயர்நீதி மன்றத்தில் பயன்படுத்த அதிகாரம் வழங்கலாம்.

ஆனால் உயர்நீதிமன்றத் தீர்ப்புகள், ஆணைகள் ஆங்கிலத்தில் மட்டுமே இருக்க வேண்டும்.

இவ்விதியைப் புரிந்து கொள்ள இவ்வாறு விளக்கலாம்.          குடியரசுத் தலைவரின் முன் அனுமதி பெற்று, தமிழக ஆளுநர், தமிழக உயர்நீதி மன்றத்தில் இந்தி மொழியை அல்லது தமிழ் மொழியை வழக்காடு மொழியாக அறிவிக்கலாம்.

இந்த விதியின்படி தமிழக உயர்நீதி மன்றத்தில் இந்தியை வழக்காடு மொழியாக அனுமதிக்குமாறு தமிழக அரசு கோரியிருந்தால் உடனடியாக அனுமதி வழங்கியிருக்கும் இந்திய அரசு. தமிழை வழக்காடு மொழியாக அனுமதிக்கக் கேட்டதால்தான் இந்திய அரசு மறுத்துவிட்டது.

இந்திய அரசமைப்புச் சட்டம் பல்வேறு சூழ்ச்சிகளையும் மறைமுகச் சதிகளையும் உள்ளடக்கியிருக்கிறது. விதி 348(2)அய் மேம்போக்காகப் பார்த்தால், அது மாநில மொழிகளை உயர்நீதி மன்றத்தில் வழக்காடு மொழியாக்கிட வாய்ப்பளித்திருப்பது போல் தோன்றும். ஆனால் அவ்விதியிலும் இந்திக்குத்தான் முன்னுரிமை. இந்தி பேசும் மாநிலங்களில் இந்தியும் ஒரு மாநில மொழிதான். இந்தி அல்லது மாநில மொழி என்று பேட வேண்டிய தேவையே இல்லை.

மாநில மொழிக்கு வாய்ப்பளிப்பது போல் காட்டி விட்டு, இந்தியை இந்தி பேசாத மாநிலத்திலும் உயர்நீதி மன்ற வழக்காடு மொழியாக ஆக்கிட உறுதி அளிப்பதே 348 (2) விதியின் உள்நேக்கம்.

அதனால்தான் பீகார், உத்திரப்பிரதேசம், மத்தியப் பிரதேசம், இராஜஸ்தான் மாநிலங்களில் இதே 348 (2) விதியைப் பயன்படுத்தி உயர்நீதி மன்ற வழக்காடு மொழியாக இந்தியைச் செயல்படுத்தி விட்டது இந்திய அரசு.

இந்த விதியைப் பயன்படுத்தி தமிழக அரசு 2006 ஆம் ஆண்டு சென்னை உயர்நீதிமன்றத்தில் தமிழை வழக்காடு மொழி ஆக்கிடக்கோரி இந்திய அரசுக்கு விண்ணப்பம் அனுப்பியது. ஓராண்டுக்குப் பின் அம்மனுவை இந்திய அரசு திருப்பி அனுப்பிவிட்டது. குடியரசுத் தலைவராக அப்போதிருந்த முனைவர் அப்துல் கலாம் பார்வைக்கே அந்த விண்ணப்பத்தை அனுப்பாமல் திருப்பி அனுப்பி விட்டார்கள்.

குடியரசுத் தலைவர் அம்மனுவைத் திருப்பி அனுப்பிவிட்டதாக இந்திய அரசு அதிகாரிகள்

அறிவித்தனர். அச்செய்தியை ஏடுகளில் பார்த்த அப்துல் கலாம் தம் பார்வைக்கே அம்மனு வரவில்லை என்று தம் செயலாளர் மூலம் அறிக்கை கெடுத்தார்.

மீண்டும் தமிழக அரசு விண்ணப்பம் போட்டுள்ளது. மேற்கு வங்காளத்தில் வங்க மொழியை உயர்நீதி மன்ற வழக்காடு மொழியாகக் கேட்டார்கள். அக்கோரிக்கையை ஏற்கவில்லை. எனவே தமிழகத்தின் கேரிக்கையையும் ஏற்க முடியாது என்று இந்திய அரசு கூறியுள்ளது.

வங்க மொழியை ஏன் ஏற்கவில்லை? அதற்கான அரசமைப்புச் சட்டக் காரணம் என்ன? மேற்கு வங்கத்தைக் காரணம் காட்டி தமிழகத்திற்கு மறுப்பதற்கு அரசமைப்பில் ஏதாவது விதி இருக்கிறதா? இல்லை; இல்லை. இந்திய ஆளும் வர்க்கத்தின் சூதுதான் இருக்கிறது; ஆதிக்க இனத்திமிர்தான் இருக்கிறது.

இதே 348(2) விதியைப் பயன்படுத்தித்தானே மேற்சொன்ன நான்கு மாநிலங்களில் உயர்நீதி மன்ற வழக்காடு மொழி என்ற தகுதியை இந்திக்கு வழங்கியிருக்கிறார்கள்.

உயர்நீதிமன்றத்தில் தமிழை வழக்காடு மொழியாக அனுமதிக்கக் கோரி மதுரையில் உயர்நீதி மன்ற வளாகத்திற்குள் ஆறு வழக்கறிஞர்கள் 9.6.2010 முதல் சாகும் வரை பட்டினிப் போராட்டம் தொடங்கினர். அக்கோரிக்கையை ஆதரித்து சென்னையிலும் ஏழு வழக்கறிஞர்கள் காலவரம்பற்ற உண்ணாப் போராட்டம் தொடங்கினர். இரு இடங்களிலும் வழக்கறிஞர்கள் தளைப்படுத்தப்பட்டனர். சிறையிலும் உண்ணாப் போராட்டத்தை அவர்கள் தொடர்ந்தனர். 21.06.2010 முதல் தமிழில் வழக்காட வாய் மொழி வாக்குறுதி அளித்தார் உயர்நீதிமன்றத் தலைமை நீதிபதி திரு. இக்பால்.          ஆனால் இந்திய அரசு அசையவில்லை. தமிழக முதல்வர் வெற்று வேண்டுகோளோடு தம் கடமையை முடித்துக் கொண்டார். தமிழக அரசு அனுப்பிய விண்ணப்பம் எந்த நிலையில் உள்ளது என்று தோண்டி துருவி செய்திகள் வெளியிட்டன ஏடுகள்.

உயர்நீதி மன்றத்தில் தமிழில் வழக்காட அனுமதி கோரிய தமிழக அரசின் விண்ணப்பம் முதலில் அன்றைய உச்சநீதிமன்றத் தலைமை நீதிபதி கே.ஜி. பாலகிருட்டிணன் கருத்துரைக்கு அனுப்பப்பட்டது. அவர், மாநில மொழியில் (தமிழில்) வழக்காட அனுமதிக்கக் கூடாது. எல்லா மாநிலமும் அதே போல் உரிமை கேட்கும். அப்படிச் செய்தால் அது இந்தியாவின் ஒருமைப்பாட்டிற்கு ஆபத்தாகும். இந்தியா முழுவதும் நீதித்துறை ஒரே சீராக இருப்பதைப் பாதிக்கும் என்று கூறினார்.

பிறகு, சட்ட அமைச்சகத்திலிருந்து உள்துறை அமைச்சகத்தின் ஆய்வுக்கு அனுப்பியுள்ளார்கள்.          தலைமை நீதிபதியின் கருத்தைக் கேட்க வேண்டிய தேவையே இல்லை. அதே போல் உள்துறை அமைச்சகத்திற்கும் விதி 348 (2)க்கும் என்ன தொடர் பிருக்கிறது? ஒன்றுமில்லை.

காலம் கடத்தி, கைவிரிப்பதற்காக ஏகாதிபத்திய மனங்கொண்ட ஆட்சியாளர்கள் அடிமைகளின் மொழியான தமிழுக்கு அரியணையா என்ற எண்ணத்தில் சூழ்ச்சி செய்கிறார்கள். சுற்றி அடிக்கிறார்கள்.

இதே ஏகாதிபத்திய அரசு இந்தியில் அரசமைப்புச் சட்டத்தின் அதிகாரம் படைத்த மொழியாக்கத்தை வெளியிட 1988 இல் விதி 394கி என்ற சட்டத்திருத்தத்தை நிறைவேற்றியுள்ளது. இவ்விதியின் படி இன்றைக்கே உச்சநீதி மன்றம், உயர்நீதி மன்றம் ஆகியவற்றில் இந்தியில் தீர்ப்பு எழுதினால் அதைச் செல்லாது என்று கூற முடியாது.

தமிழினம் டில்லிக்குக் காலனியாக அடிமைப்பட்டி ருக்கிறது என்பதற்கான சான்றுகள்தாம் மேற்சொன்னவை அனைத்தும்.

உயர்நீதி மன்றத்தில் தமிழை வழக்காடும் மொழியாக, தீர்ப்பெழுதும் மொழியாகக் கொண்டு வரத் தொடர்ந்து போராடுவேம். அதே வேளை இந்திய ஏகாதிபத்தியத்தின் காலனியத் தளைகளிலிருந்து தமிழ்த் தேசம் விடுபடுவதற்கான போராட்டத்தை விரைவுபடுத்துவேம்!

நன்றி: 'கீற்று' - 31.08.2010

 

==================

நீதியரசர் அரிபரந்தாமன் வலியுறுத்தல்

உலக தாய்மொழி தினத்தை யொட்டி தமிழ்வழிக்கல்வி இயக்கம் சார்பில் சென்னையில்  நடைபெற்ற பேரணியில் உயர்நீதிமன்ற முன்னாள் நீதிபதி நீதியரசர் அரிபரந்தாமன் வலியுறுத்தல்

தாய்மொழியில் படிப்பதன் அவசியத்தை வலியுறுத்தித்தான் உலக தாய்மொழி தினம் கொண்டாடப்படுகிறது. ஒருவர் எத்தனை மொழிகள் வேண்டுமா னாலும் படிக்கலாம். அது அவரின் சாமர்த்தியத்தைப் பொறுத்தது. எந்த மொழிக்கும் நாம் விரோதி அல்ல.

நான் பள்ளி இறுதிப் படிப்பு வரை தமிழ் வழியில்தான் படித்தேன். உயர்நீதிமன்றத்தில் நீதிபதியாகப் பணியாற்றினேன். உயர்நீதி மன்றத்தில் என்னால் தமிழில் தீர்ப்பு எழுத முடியவில்லை. ஜெர்மனி, ஜப்பான், சீனா என உலகின் அனைத்து நாடுகளிலும் நீதிமன்றங்களில் அந்தந்த நாடுகளில் தாய்மொழிகளில்தான் தீர்ப்பு எழுதப்படுகிறது. ஆனால், தமிழ் நாட்டில் ஆங்கிலத்தில்தான் தீர்ப்பை எழுத வேண்டியுள்ளது.

ஒரு மொழியை தேவைப் படும்போது கற்றுக் கொள்ளலாம். ஆனால், தாய் மொழியில்தான் கல்வி பயிலவேண்டும். நம் மால் சுத்தமாக தமிழில் பேச முடிய வில்லையே. தமிழில் பேச வேண்டும். தமிழில் கையெழுத்திட வேண்டும்.

இவ்வாறு நீதிபதி அரிபரந்தாமன் கூறினார்.

தி இந்து தமிழ் (22.2.2017)

========================

தமிழறிஞர் தமிழண்ணல் கோரிக்கை!

தாய் மொழிக்காக நடைபெறும் எந்தப் போராட் டமும் தோற்றது கிடையாது. இது மக்கள் போராட்ட மாக, சமுதாயப் போராட்டமாக மாற வேண்டும். இதன் முக்கியத்துவத்தை தமிழர்கள் அனைவரும் உணர வேண்டும். உயர் நீதிமன்றங்களில் நடை பெறும் வழக்கு விசாரணைகளை அனைவரும் அறிய வேண்டும். இதற்கு தாய் மொழியில் விசா ரணை நடைபெற வேண்டும். நீதிமன்றத்தில் நடை பெறும் விவாதங்கள் வழக்காளர்களுக்கு தெரியாமல் இருந்தால், பிழைப்பு ஓடும் என்பதற்காக பலர் இதை வலியுறுத்தாமல் உள்ளனர்.

இதன் காரணமாகவே தமிழகத்தில் தமிழை வழக் காடு மொழியாக்கப் போராட்டம் நடத்த வேண்டிய இழிவான நிலைக்குத் தள்ளப்பட்டுள்ளோம். தமிழர் களின் சுயநலப் போக்கு மாற, விழிப்புணர்வு ஏற் படுத்த வேண்டும். இதற்கான போராட்டம் மாநிலம் தழுவிய போராட்டமாக மாற வேண்டும். தமிழகத்தில் எந்த கட்சி ஆட்சியில் இருந்தாலும், மத்திய அரசின் அடிமையாக உள்ளனர். மத்திய அரசிடம் கெஞ்சிக் கூத்தாடி ஒவ்வொரு காரியத்தையும் சாதிக்க வேண் டிய நிலையில் தமிழக அரசு உள்ளது. இந்நிலை மாற வேண்டும்.

நமது உரிமை தானாகவே கிடைக்க வேண்டும். ஆனால் தற்போது அந்த நிலை இல்லை. தமிழக அரசை மத்திய அரசு மதிப்பது இல்லை. நாம் இந்தி, ஆங்கிலத்தை எதிர்க்கவில்லை. தாய் தமிழை பயன்படுத்த, தமிழ் ஆட்சி செய்வதற்கான உரி மையை கேட்கிறோம். இதில் தவறு இல்லை. இந்தி பேசும் இந்தியா என்றாக்க மத்திய அரசு முயற்சி செய்கிறது. மூன்றாயிரம் ஆண்டு தொன்மையான தமிழ் மொழி பெருமை மிக்கது.

இதை பொறுத்துக்கொள்ள முடியாதவர்கள் தமிழை அழிக்க நினைக்கின்றனர். தமிழகத்தில் உள்ள சில அரசியல் கட்சிகளும் தாய் மொழியை அழிக்க நினைப்பவர்களுக்கு துணை போகின்றன. இது வேதனை அளிக்கிறது. நீதிபதிகளும் போராட்டம் நடத்த வேண்டும் என்றார்.

========================

வழக்குரைஞர் செந்தில்நாதன் (தமிழ்நாடு முற்போக்கு எழுத்தாளர் சங்கம்)

நீதிமன்றங்களில் ஆட்சி மொழியாக தமிழ் இருக்க வேண்டும் என்று யாரும் கேட்க வில்லை. பயன்பாட்டு மொழியாக இருக்க வேண்டும் என்றுதான் கேட்கிறோம். ஆட்சி மொழியாக இருக்கவேண்டும் என்றால் அரசியல் சட்டத்தையே திருத்த வேண்டும். அப்படியே திருத்தினாலும், இதுவரை நீதிமன்றங்களில் ஆங்கிலத்தில் எழுதப்பட்ட ஏராளமான தீர்ப்புகள் அனைத்தும் எல்லா மாநில மொழிகளிலும் மொழிமாற்றம் செய்யப்பட வேண்டும். இது சாத்தியப்படாத விஷயம். ஆனால், பயன்பாட்டு மொழியாக ஒரு மொழியைக் கொண்டுவர வேண்டும் என்று கேட்பதில் நியாயம் உண்டு. இந்த நியாயத்தைத்தான் தமிழுக்குத் தரும்படி கேட்கிறோம்.

பயன்பாட்டு மொழி என்றால், மனுக்கள் போடுவது, வழக்காடுவது, பதில் மனு போடுவது போன்ற வழக்கு தொடர் பான நடைமுறைகளை தமிழில் செய்வதைச் சொல்லலாம். சென்னை உயர் நீதிமன்றமே நீதிபதி சந்துரு அடங்கிய குழு மூலம், தமிழ் பயன்பாட்டு மொழியாக வரவேண்டும் என்பதை ஏற்றுக்கொண்டது.

கடந்த தி.மு.க ஆட்சியின் போது சட்டமன்றத்தில் ஒரு தீர்மானம் போடப்பட்டு, அது நிறைவேறியது. தீர்மானம் ஆளுநரின் ஒப்புதலுக்கு அனுப்பப்பட்டது. அவர் அதை குடியரசுத் தலைவருக்கு அனுப்ப, குடியரசுத் தலைவர் அதை உச்ச நீதிமன்றத்தின் உயர் நிலைக் குழுவின் பரிசீலனைக்கு அனுப் பினார். அந்தக் குழுதான், உயர் நீதிமன்றங் களில் தமிழ் தெரியாத பிற மாநில நீதிபதி களும் பணியாற்றுவதால், அந்தக் கோரிக் கையை நிறை வேற்றமுடியாது என்று அதை நிராகரித்துவிட்டது.

உண்மையில் மொழி தெரியாத நீதிபதிகள் என்பது ஒரு குறையே அல்ல. இன்று கூட தமிழில்தான் மனுக்கள் வருகின்றன. அவற்றை ஆங்கிலத்தில் நாங்கள் மொழி பெயர்த்துத் தான் கொடுக்கிறோம். தமிழில் வாதாடப்படும் வழக்கு என்றால், அதை பிற மாநில நீதிபதிகளிடம் கொண்டு செல்லாமல் தவிர்க்கலாமே. தவிர, தமிழிலும் வாதாடலாம் என்றுதான் உரிமை கேட்கிறோமே தவிர, தமிழில்தான் வாதாடுவோம் என்று யாரும் சொல்லவில்லை. இவர்கள் தமிழ் தெரியாத நீதிபதிகளுக்காக இப்படி தயக்கம் காட்டுகிறார்கள். இதன் விளைவாக பல சமயங்களில், தமிழரான நீதிபதியும் தமிழரான வழக்குரைஞரும் சட்ட திட்டங்களுக்காக ஆங்கிலத்தில் பேசிக்கொள்ள வேண்டியிருக்கிறது. வழக்கு போட்டு நீதி கேட்க வந்த, தமிழ் மட்டுமே தெரிந்த மக்கள் எதுவும் புரியாமல் நிற்பார்கள். ஏன் இந்த சங்கடம் என்பதுதான் எங்கள் கேள்வி!

========================

வழக்குரைஞர் சத்தியசந்திரன்

இன்று கீழ் கோர்ட்டுகள் என்று சொல்லப் படும் முன்சீப் கோர்ட்டுகள், சார்பு நீதிமன்றங் கள், மாவட்ட நீதிமன்றங்கள் என எல்லாமே தமிழில்தான் நடைபெறுகின்றன. அங்கெல் லாம் பிரச்னைகள் ஏதுமில்லை. ஏன், உயர் நீதிமன்றத்தில் கூட அவ்வப்போது தமிழில் பேசுவதை நீதிபதி புரிந்து ஏற்றுக் கொள்வ துண்டு. தெளிவில்லாமல் இருக்கும் நடை முறையைத் தெளிவாகக் கூறும்படி கேட்கி றோம். அவ்வளவு தான். இதில் என்ன பிரச் சினை வரப் போகிறது?

மாநில உயர் நீதிமன்றங்களில் மூன்றில் ஒரு பங்கு பிற மாநில நீதிபதிகள் இருக்க வேண்டும் என்பது நடைமுறை. அதன்படி இப்போது அறுபது நீதிபதிகள் அடங்கிய சென்னை உயர் நீதிமன்றத்தில் இருபது நீதிபதிகள்தான் வேற்று மாநிலத்தவர்கள். அதிலும் காலி இடங்கள் அதிகம். மீதமுள்ள நாற்பது பேர் தமிழ் நீதிபதிகள்தானே. அவர் களிடம் தமிழில் பேசுவதில் என்ன தவறு?

ஆரம்பத்தில், இந்திய தேசத்தை இணைக்கும் மொழியாகவே ஆங்கிலம் கருதப்பட்டது. வளமிக்க வட்டார மொழிகள் வளர்ச்சியடையும்போது, ஆங்கிலத்துக்கு பதி லாக அவை இடம்பிடிக்கும் என்பது இந்தியனின் கனவாக இருந்தது. ஆனால், சுதந்திரம் அடைந்து இவ்வளவு காலம் ஓடியும் அது ஈடேறாது போனதின் காரணத்தைப் புரிந்து கொள்ள முடிய வில்லை.

சட்டமியற்றுவது, நீதிமன்றத் தீர்ப்பு எழுதப்படுவது, அரசாணை வெளியிடுவது, நோட்டிஃபிகேஷன் எனப்படும் அறிவிக்கை வெளியிடுவது போன்றவை ஆங்கிலத்தில்தான் இருக்கின்றன. அப்படி இருந்தால்தான் வசதி என்பதை நாங்களும் ஏற்கிறோம். ஆனால் தாய்மொழி மட்டுமே தெரிந்த சாதாரண மக்கள், அவர்களது சட்ட சிக்கல்கள் தொடர்பாக என்ன விவாதம் நடக்கிறது என்பதை அறிய வேண்டாமா? அதற்கு அவர்கள் மொழி யில் வாதம் நடக்க வேண்டும். அவர்கள் மொழியில் விசாரிக்கப்பட வேண்டும். அப்போதுதான் சாதாரண குடிமகனுக்கும் நீதிமன்றங்களில் என்ன நடக்கிறது என்று புரியும். இதை இங்கு எல்லோரும் ஒப்புக் கொள்கிறார்கள். இங்கு எல்லா தரப்பிலும் சம்மதம் பெற்றுச் சென்ற ஒரு கோரிக்கையை நிறைவேற்ற குடியரசுத் தலை வருக்கே உரிமை உண்டு. அவர் ஏன் அதை பரிசீலனைக்கு அனுப்பினார் என்பதுதான் புதிராக இருக் கிறது என்கிறார் சத்தியசந்திரன்.

தமிழில் கருத்துக்களை தெரிவிக்க -  


Security code
Refresh

Banner
Banner